Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:122

Έπραξα κρίση και δικαιοσύνη, μην με παραδώσεις σε αυτούς που με αδικούν. Ανάλαβε τον δούλο σου για το αγαθό, ας μην με συκοφαντήσουν οι υπερήφανοι. Εκείνος που μετανόησε και απομακρύνθηκε από αυτούς που ενεργούσαν μέσα του και λυτρώθηκε από την αιχμαλωσία, λέει: Ανάλαβε τον δούλο σου για το αγαθό· διότι αυτοί με παρέλαβαν για το πονηρό. Διότι, εάν δεν αναλάβεις εμένα τον δούλο σου που έγινα υποχείριος στους πολεμίους, αυτοί οι υπερήφανοι, δηλαδή οι αντίθετες δυνάμεις, μέλλουν να με συκοφαντήσουν. Και πώς συκοφαντούν; Αυτές ενέργησαν και με έπεισαν ώστε να γίνω αμαρτωλός· και αυτές γίνονται κατήγοροί μου, επιρρίπτοντας σε εμένα όλη την αιτία των αμαρτημάτων. Αναγκαστικά παρακαλεί τον Θεό να γίνει ανάδοχός του, σαν εγγυητής· ώστε να γίνει ο Ίδιος φύλακάς του, τηρώντας και φυλάσσοντας για τον Εαυτό του την εγγύηση, προκειμένου να μην δώσει καμία λαβή στους συκοφάντες που του στήνουν ενέδρα.

Καθήλωσε: Δηλαδή, περίσφιγξέ με με τον φόβο σου, ώστε σαν να είμαι καθηλωμένος να βρεθώ αμετακίνητος στο θέλημά σου. Από τις κρίσεις: Έφριξα, λέει ο άνθρωπος, αναλογιζόμενος την κρίση του Θεού, επειδή είναι απροσωπόληπτη. Έπραξα: Αυτή είναι η φωνή του Δαβίδ, διότι λέει: ως βασιλιάς έκρινα το δίκαιο. Γι' αυτό μη με παραδώσεις στους εχθρούς μου (σε αυτούς που με αδικούν), δηλαδή στους δαίμονες· διότι εκείνοι δεν σταματούν να αδικούν τον άνθρωπο. Ανάλαβε: Δώσε μου χρόνο μετανοίας, λέει. Ας μη με συκοφαντήσουν: Ας μην πουν εναντίον μου όσα δεν πρέπει. Οι οφθαλμοί: Ο προφήτης μιλάει για την έλευση του Κυρίου: πότε άραγε θα έλθει, σχετικά με αυτά που μου έδειξε το Πνεύμα; Και στον λόγο σου: Για εκείνα που μου ενέπνευσες, ενώ αναλώνομαι από την προσδοκία. Πράξε: Διότι, αν πράξεις προς τον άνθρωπο σύμφωνα με το έλεός σου, το οποίο υποσχέθηκες, θα είναι μακάριος. Και σύμφωνα με τα δικαιώματα: Εκείνα τα προστάγματα τα οποία ο Κύριος, όταν ήλθε, παρέδωσε στον άνθρωπο, τα προστάγματα της χάριτος. Δούλος σου: Διότι, όταν ο Θεός δώσει σύνεση στον άνθρωπο, τότε αυτός αποκτά καθαρή γνώση για το θέλημα του Θεού. Καιρός: Διότι, όταν έφτασε ο καιρός της παρουσίας του Κυρίου (του Χριστού) και ο κόσμος γνώρισε τον Κύριο, τότε οι Ιουδαίοι έχασαν τον νόμο. Γι' αυτό: Το τοπάζι είναι πολύτιμος λίθος. Υπονοεί δε ότι, για τον πιστό άνθρωπο, οι εντολές του Θεού είναι πολυτιμότερες από κάθε πλούτο.

ζʹ. «Εφόσον προτίμησα», λέει, «να ακολουθώ τους δικούς σου νόμους, ας μη γίνω εύκολη λεία στους εχθρούς». Ποιος όμως έχει τώρα τόση καθαρότητα ψυχής, ώστε με παρρησία να χρησιμοποιήσει τέτοια λόγια; Παρόμοια με αυτά, ωστόσο, έχει πει και ο θείος απόστολος: «Διότι η καύχησή μας είναι αυτή, η μαρτυρία της συνειδήσεώς μας». Είναι μεγάλος αυτός που έχει το θάρρος να συνομιλεί έτσι με τον Θεό. Διότι, με το να πει: «Έπραξα κρίση και δικαιοσύνη», συμπεριέλαβε την επιτέλεση όλων των αρετών και των εντολών. Γι' αυτό και ικετεύει να μην παραδοθεί σε εκείνους που αδικούν, σε πονηρούς δαίμονες, σε παράλογες ορμές και σε άτακτους λογισμούς. «Ανάλαβε τον δούλο σου για το αγαθό». Ο δε Σύμμαχος μεταφράζει: «Ανάλαβε εμένα τον δούλο σου για το αγαθό», ενώ ο Ακύλας και ο Θεοδοτίων: «Εγγυήσου»· αντί δηλαδή να πει: «Λέω την αλήθεια, δεν ψεύδομαι· πίστεψε στον δούλο σου που υπόσχεται· Εσύ ο ίδιος γίνε εγγυητής της υπόσχεσής μου, ότι θα φροντίσω να εκπληρώσω τους νόμους σου». Ανάλαβέ με, Δέσποτα, λέει, και πίστεψε στον δούλο σου, και γίνε εγγυητής μου στο αγαθό, ότι δηλαδή τηρώ τα προστάγματά σου· και ας μην πέσω θύμα συκοφαντίας από τους υπερηφάνους. Διότι όλοι όσοι δεν τηρούν τις εντολές του Θεού ονομάζονται υπερήφανοι, σύμφωνα με το ρητό που λέει: «Οι υπερήφανοι παρανομούσαν υπερβολικά». Ας μη με συκοφαντήσουν οι υπερήφανοι. Επώδυνο πράγμα είναι η συκοφαντία, έστω κι αν αποφέρει μεγάλο μισθό. Σε αυτήν περιέπεσε και ο θαυμάσιος Ιωσήφ, αλλά και αμέτρητοι άλλοι.