Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:141

Είμαι νεότερος και εξουθενωμένος. Νεότερος μεν είναι αυτός που διδάσκεται τους θείους λόγους, εξουθενωμένος δε επειδή ταπεινώνει τον εαυτό του. Η δικαιοσύνη σου είναι δικαιοσύνη αιώνια. Διότι η μεν ανθρώπινη δικαιοσύνη επιδικάζει το δίκαιο σε αυτόν που κρίνεται για σύντομο χρονικό διάστημα, ενώ η δικαιοσύνη του Θεού αποδίδει την κρίση αιώνια.

Διότι ο ίδιος λέει για τον εαυτό του: «Εκείνος που έχει δει εμένα, έχει δει τον Πατέρα». Ποταμούς υδάτων έχυσαν τα μάτια μου, επειδή δεν τήρησαν τον νόμο σου. Δίκαιος είσαι, Κύριε, και ευθείες είναι οι κρίσεις σου. Με δικαιοσύνη όρισες τα μαρτύριά σου, και με πάρα πολλή αλήθεια. Με έλιωσε ο ζήλος μου για εσένα, διότι οι εχθροί μου ξέχασαν τους λόγους σου. Ο λόγος σου είναι απόλυτα δοκιμασμένος στη φωτιά, και ο δούλος σου τον αγάπησε. Εγώ είμαι μικρότερος και περιφρονημένος, όμως δεν ξέχασα τα δικαιώματά σου. Η δικαιοσύνη σου είναι δικαιοσύνη αιώνια, και ο νόμος σου είναι αλήθεια. Θλίψεις και στενοχώριες με βρήκαν· οι εντολές σου είναι η μελέτη μου. Ο Σύμμαχος παρουσίασε διαφορετικό νόημα λέγοντας: «Θλίψεις και αποκαρδιώσεις με κατέλαβαν· οι εντολές σου όμως με έτερπαν», εννοώντας ότι κάθε θεοσεβής άνθρωπος καταπιέζεται και δυσανασχετεί με τις υποθέσεις της ζωής, και απογοητεύεται από την κακία των ανθρώπων, έχοντας ως μοναδική παρηγοριά, αναζωογόνηση και τέρψη τη μελέτη των εντολών του Θεού.

«Δίκαιος» Διότι όλα όσα έπραξες στον άνθρωπο, με αληθινή κρίση τα έπραξες ως Θεός. «Ενετείλω» Όσα μέσω του νόμου και των προφητών μίλησες για τον άνθρωπο, είναι όλα αληθινά και δεν υπάρχει ψεύδος σε αυτά. «Εξέτηξέν με» Διότι πρέπει να θεωρούμε εχθρούς όλους όσους λησμονούν τον Θεό. «Πεπυρωμένον» Διότι σε αυτούς που ζουν κατά Θεόν, ο λόγος του Θεού ανάβει σαν φωτιά από τον πόθο. «Νεώτερος» Διότι και πολλοί νέοι στην ηλικία απέκτησαν φρόνημα πρεσβυτέρων ως προς τις εντολές του Θεού. «Η δικαιοσύνη» Διότι αμφότερα είναι αιώνια ως έργα του Θεού. «Θλίψεις» Διότι σε πολλή θλίψη βρέθηκε ο άνθρωπος, αν δεν τον είχε λυτρώσει η εντολή του Θεού. «Δικαιοσύνη» Ο νόμος και η χάρις· διότι διαμένουν στον αιώνα. «Συνέτισον» Δηλαδή, δώσε μου σύνεση μέσω αυτών. «Εκέκραξα» Διότι όσοι φωνάζουν από καρδιάς προς τον Θεό δεν παραβλέπονται ποτέ. «Τα δικαιώματα» Νύχτα και μέρα οι πιστοί δεν παύουν να εκζητούν τον Θεό. «Εκέκραξα» Διότι υπήρχε ανάγκη ισχυρής κραυγής στην προσευχή προς τον Θεό, ώστε να μπορέσει κάποιος να φυλάξει τον νόμο. «Προέφθασαν» Διότι η προσευχή δεν περιορίζεται από τον καιρό, αλλά πρέπει κανείς πάντοτε να προσεύχεται. «Προέφθασαν οι οφθαλμοί» Ο προφήτης σημαίνει την ανάσταση κατά τα χαράματα· προτρέπει τους πιστούς να σχολάζουν πάντοτε στις προσευχές. «Της φωνής» Αυτή είναι η φωνή του Αδάμ. Ποια φωνή; Τα δάκρυα της μετανοίας. «Προσήγγισαν» Διότι οι δαίμονες προσκολλούνται παράνομα στους πιστούς, όπως και στον Αδάμ.

Όπως λοιπόν προείπα, εάν το όνομα του Δαβίδ έχει τεθεί ως επιγραφή στον ψαλμό, και ο ψαλμός αναφέρεται σε κάποιους που έχουν αμαρτήσει και επιστρέφουν, η επιγραφή αυτή σημαίνει ότι ο ψαλμός αυτός έχει λεχθεί για εκείνους που προηγουμένως είχαν εξουθενωθεί εξαιτίας των αμαρτιών τους, και μετά από αυτά επιστρέφουν. Εάν πάλι ο ψαλμός αναφέρεται σε κάποιους που πράττουν το δίκαιο, μπορεί και πάλι να ερμηνεύεται με αυτόν τον τρόπο το όνομα του Δαβίδ, όπως προείπα. Διότι οι άνθρωποι του Θεού είναι εξουθενωμένοι από τον κόσμο, καθώς λέει ο προφήτης: «Εγώ είμαι νεότερος και εξουθενωμένος· τα μαρτύριά σου δεν τα λησμόνησα».

«Πυρωμένος σφόδρα είναι ο λόγος σου, και ο δούλος σου τον αγάπησε». Δοκιμασμένος, λέει, και γνήσιος είναι ο λόγος σου και απαλλαγμένος από κάθε ψεγάδι· εγώ δε τρέφω θερμή αγάπη γι' αυτόν. Και σε άλλον ψαλμό λέει: «Τα λόγια του Κυρίου είναι λόγια αγνά· ασήμι πυρωμένο, δοκιμασμένο στο χώμα, καθαρισμένο επτά φορές». Κανένα λοιπόν από τα κρίματα του Θεού δεν είναι αδοκίμαστο, ή νόθο, ή κίβδηλο, αλλά όλα είναι απαλλαγμένα από κάθε ψεγάδι. Σύμφωνα με την καθαρότητά τους, λοιπόν, αδελφοί, ας κατευθύνουμε τη ζωή μας. «Νεότερος είμαι εγώ και περιφρονημένος· τα δικαιώματά σου δεν τα λησμόνησα». Μικρός ήταν ο Δαβίδ, και ο ελάχιστος ανάμεσα στους γιους του πατέρα του· αλλά χάρη στον πόθο που είχε για τον Θεό, εκλέχθηκε, και έλαβε τη βασιλεία και προφητική χάρη. Διότι γνωρίζει ο Θεός να αποδίδει μισθούς σε αυτούς που τον αγαπούν και στον παρόντα αιώνα, και πολύ περισσότερο στον μέλλοντα. Όταν, λοιπόν, ο Θεός παρήγγειλε στον θείο Σαμουήλ να αναδείξει βασιλιά έναν από τους γιους του Ιεσσαί, όλους τους άλλους, αν και ήταν στολισμένοι με ρώμη, ανάστημα και σωματική ομορφιά, τους απέρριψε, και ρώτησε τον Ιεσσαί εάν τελείωσαν τα παιδιά· και όταν εκείνος του απάντησε ότι έχει απομείνει ένα νεαρό αγόρι, το οποίο βόσκει τα πρόβατα, και θεωρείτο ακατάλληλο για βασιλιάς, ο προφήτης διέταξε να τον φέρουν, και μόλις έφτασε, τον έχρισε αμέσως.

Οι 22 Κανόνες της αγίας και Οικουμενικής Ζ΄ Συνόδου, ερμηνευμένοι. ΚΑΝΟΝΑΣ Α΄. Για εκείνους που έλαβαν το ιερατικό αξίωμα, οι διατυπώσεις των κανονικών διατάξεων αποτελούν μαρτυρίες και κατορθώματα, τις οποίες αποδεχόμενοι με χαρά, ψάλλουμε μαζί με τον θεοφάντορα Δαβίδ προς τον Δεσπότη Θεό, λέγοντας: «στην οδό των μαρτυρίων σου ευφράνθηκα σαν να είχα κάθε πλούτο, και διέταξες να είναι τα μαρτύριά σου αιώνια δικαιοσύνη· συνέτισέ με και θα ζήσω». Και αν αιώνια η προφητική φωνή μάς δίνει την εντολή να φυλάττουμε τα μαρτύρια του Θεού και να ζούμε σύμφωνα με αυτά, είναι φανερό ότι αυτά παραμένουν ακράδαντα και ασάλευτα.