Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:157

Διότι καθετί που φαίνεται ότι έχει γίνει από έλεος, με το έλεος του Θεού γίνεται. Διότι τι άξιο της αιώνιας μακαριότητας και της βασιλείας των ουρανών έχει πράξει κανείς, χωρίς να βοηθείται από τον Θεό; —Πολλοί είναι εκείνοι που με καταδιώκουν και με θλίβουν, όμως από τα μαρτύριά σου δεν παρεξέκλινα. Είδα τους ασύνετους και έλιωνα από τη λύπη μου, διότι δεν φύλαξαν τα λόγια σου. Δες ότι αγάπησα τις εντολές σου· Κύριε, με το έλεός σου δώσε μου ζωή. Η αρχή των λόγων σου είναι η αλήθεια· και στον αιώνα παραμένουν όλα τα κρίματα της δικαιοσύνης σου.

Κεφάλαιο ΙΣΤ΄ Ότι το να απομακρυνθεί κανείς με οποιονδήποτε τρόπο από την αρετή ενέχει τον ίδιο κίνδυνο. Όμως, είναι αμέτρητες κατά τη διάρκεια της ζωής μας οι εκτροπές προς την αμαρτία, και με πολλούς τρόπους οι Γραφές επισημαίνουν αυτό το πλήθος: «Διότι πολλοί», αναφέρει, «είναι εκείνοι που με καταδιώκουν και με θλίβουν», και «Πολλοί είναι εκείνοι που με πολεμούν από ψηλά», και άλλα πολλά παρόμοια. Ίσως, λοιπόν, μπορούμε κυριολεκτικά να πούμε ότι είναι πολλοί εκείνοι που επιβουλεύονται μοιχικά, με σκοπό να διαφθείρουν «αυτόν τον αληθινά τίμιο γάμο και την αμίαντη κλίνη»· αν μάλιστα πρέπει να απαριθμήσουμε ονομαστικά αυτούς τους μοιχούς, μοιχός είναι η οργή, μοιχός η πλεονεξία, μοιχός ο φθόνος, η μνησικακία, η έχθρα, η βασκανία, το μίσος. Και όλα όσα έχουν καταγραφεί από τον Απόστολο ως «αντίθετα στην υγιαίνουσα διδασκαλία» αποτελούν απαρίθμηση μοιχών.

Από δε τον νόμο. Μακριά από τη δική τους αξία και από τον Θεό βρέθηκαν οι δαίμονες. Είσαι κοντά. Διότι πάντοτε συμπαρίσταται στους πιστούς και είναι μαζί τους. Κατ' αρχάς. Διότι από την αρχή γνώρισα τους λόγους Σου, δηλαδή τα [μαρτύρια και τα] μυστήρια, ότι παραμένουν στον αιώνα και αυτά και εκείνοι που τα πράττουν. Δες. Διότι ο άνθρωπος περίμενε την από τον Θεό σωτηρία καθημερινά. Ότι τον νόμο. Διότι ποτέ οι πιστοί δεν λησμονούν, αλλά μέσω του νόμου τιμούν τον Θεό. Κρίνε. Διότι εάν Εσύ ο ίδιος κρίνεις την υπόθεσή μου, [και] λυτρώθηκα [και έζησα]. Μακριά. Διότι για τους Ιουδαίους δεν υπάρχει σωτηρία, επειδή δεν πρόσεξαν τον νόμο, αλλά αθέτησαν Εκείνον που μίλησε μέσα σε αυτόν. Οι οικτιρμοί. Διότι είναι πολλοί οι οικτιρμοί του Θεού και [μεγάλο] το κρίμα του Θεού έγινε για τον άνθρωπο, και έζησε. Πολλοί. Οι δαίμονες [και οι Ιουδαίοι]· διότι αυτοί πάντοτε καταδιώκουν τον άνθρωπο και τον θλίβουν. Μιλάει δε για τον Χριστό (και υπονοεί τον Χριστό κατά τον καιρό του Πάθους). Από τα μαρτύρια. Διότι, αν και εκείνοι προκαλούν θλίψεις, οι πιστοί δεν εκκλίνουν από τον νόμο. Είδα. Διότι όταν ο πιστός [άνθρωπος] βλέπει τους ασεβείς να υβρίζουν τον Θεό, λιώνει από τον ζήλο. Δες. Αυτή είναι η φωνή του προφήτη, που επιζητά τον μισθό από τον Θεό. Αρχή. Διότι αυτός που ξεκινά την αλήθεια του Θεού (για να τρέφεται με την αλήθεια του Θεού) σώζεται και δεν χάνεται.

Πολλοί είναι εκείνοι που με καταδιώκουν και με θλίβουν· από τα μαρτύριά σου δεν παρεξέκλινα. Αν και περιστοιχίζομαι από πολλές συμφορές, λέγει, δεν ανέχθηκα να παραβώ τίποτε από όσα εσύ έχεις νομοθετήσει. Και καθώς εκθέσαμε την υπόθεση του ψαλμού, αναφέραμε ότι ο θείος Δαβίδ συγκέντρωσε σε αυτόν τον ψαλμό όλα όσα του συνέβησαν, και ότι άλλα μεν ταιριάζουν στα θλιβερά γεγονότα που του είχαν προκληθεί παλαιότερα από τον Σαούλ, άλλα δε σε εκείνα από τον Αβεσσαλώμ.

ΛΟΓΟΣ ΝΖ'. Οι αληθινοί φίλοι του Θεού και όσοι τον αγαπούν με τη σωστή τάξη δεν προσέρχονται και δεν τον υπηρετούν εξαιτίας της ομορφιάς της βασιλείας, σαν να πρόκειται για κάποια εμπορική συναλλαγή για κέρδος, ούτε εξαιτίας της κόλασης που περιμένει τους αμαρτωλούς στη γέεννα, αλλά αγαπούν τον ίδιο τον Κτίστη και Δημιουργό με συνέπεια, έχοντας αναγνωρίσει ότι είναι ο Δεσπότης και Κτίστης, και εκπληρώνουν δίκαια και πρόθυμα τη λατρεία προς αυτόν. Και υπομένουν γενναία όλες τις θλίψεις των πονηρών πνευμάτων, καταδιωκόμενοι από αυτά με σκοπό να μην πλησιάζουν και να μην προσκολλώνται στον Κύριο, όπως λέει ο μακάριος Δαβίδ: «Πολλοί είναι αυτοί που με καταδιώκουν και με θλίβουν· από τα μαρτύριά σου όμως δεν εξέκλινα». Διότι όσο περισσότερο θλίβονται και καταδιώκονται από τα πονηρά πνεύματα που αποσπούν τους λογισμούς της ψυχής ή προκαλούν άλλες θλίψεις, τόσο περισσότερο αυτοί προσκολλώνται στον Κύριο, βιάζοντας τον εαυτό τους να τον αναζητήσει. Διότι υπάρχουν πολλά εμπόδια στον κόσμο για να ευαρεστήσει κανείς τον Θεό.