ἆρ᾽ οὐχὶ λαμπροὺς καὶ δεδοξασμένους ἀπέφηνα, σεπτοὺς δὲ οὐχὶ παρὰ πᾶσι τοῖς φιλοθέοις κατέστησα; καίτοι τοῖς ἀνοσίοις ἐπετιμήσατε δαίμοσι, “πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν” ἐπέτρεψα θεραπεύειν, ἐπηγγειλάμην λέγων “Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ”ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ, τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει, “καὶ μείζονα τούτων ποιήσει.” ταῦτά πως τοῖς ἁγίοις μαθηταῖς οἰησόμεθα λέγειν αὐτὸν τὸν τῶν προκειμένων ἀναματτόμενοι νοῦν. πανταχοῦ δὲ τοῖς τῆς ἀληθείας δόγμασι τὴν διάνοιαν ὑποζεύξαντες, καὶ τὰ παρεμπίπτοντα τῶν θεωρημάτων, ὡς ἔνι, καλῶς ταῖς εἰς εὐσέβειαν τέχναις εἰς τὸ τοῖς ἀκροωμένοις λυσιτελὲς περιτρέποντες, τὸ γοῦν σκανδάλῳ τινὶ περιπεσεῖν ἀνοήτως διαφευξόμεθα. γέγραπται γὰρ ἐν βίβλῳ ψαλμῶν “Εἰρήνη πολλὴ τοῖς ἀγαπῶσι τὸν νόμον ”σου, καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς σκάνδαλον.” <Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν μείνῃ, καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῇ.> Τὸν περὶ τῆς ἀμπέλου λόγον ἡμῖν εἰσκεκομικὼς, εἶτα τὸ ἀποσπώμενον κλῆμα, καὶ οἱονεὶ τῆς τρεφούσης αὐτὸ μητρὸς διακεκομμένον, ἀχρεῖον μὲν ἔσεσθαι παντελῶς, πυρὶ δὲ χρῆναι δαπανᾶσθαι διδάξας, οὐ μικρὰν ἐνεποίησε τοῖς μαθηταῖς τὴν ἐπὶ τούτῳ πτοίαν. αἱ γὰρ τῶν ἀπευκτῶν ἀκροάσεις, καὶ εἰ μήπω φαίνοιντο παρόντα τυχὸν, οὐ μετρίως εἰσὶν ἐκταράττειν ἱκαναὶ, μάλισθ᾽ ὅταν ἐντίκτοι τισὶ τοῦ συμβαίνειν αὐτὰ δύνασθαι τὴν ὑποψίαν τῶν ἐσομένων τὸ ἄδηλον.
Μετάφραση
Άραγε δεν σας ανέδειξα λαμπρούς και δοξασμένους, και δεν σας κατέστησα σεβαστούς σε όλους τους φιλόθεους; Εξάλλου επιτιμήσατε τους ανόσιους δαίμονες, σας επέτρεψα να θεραπεύετε «κάθε νόσο και κάθε ασθένεια», και υποσχέθηκα λέγοντας: «Αμήν, αμήν σας λέγω, εκείνος που πιστεύει σε εμένα, τα έργα που κάνω εγώ θα κάνει και εκείνος, και μεγαλύτερα από αυτά θα κάνει.» Αυτά λοιπόν θα θεωρήσουμε ότι λέει στους αγίους μαθητές, ανιχνεύοντας το νόημα των προκειμένων λόγων. Υποτάσσοντας δε παντού τη διάνοια στα δόγματα της αλήθειας, και στρέφοντας κατάλληλα τα θεωρήματα που παρεμβάλλονται, όσο είναι δυνατόν, μέσω των πρακτικών της ευσέβειας προς ωφέλεια των ακροατών, θα αποφύγουμε έτσι την ανόητη πτώση σε οποιοδήποτε σκάνδαλο. Διότι έχει γραφτεί στη βίβλο των Ψαλμών: «Ειρήνη πολλή υπάρχει σε αυτούς που αγαπούν τον νόμο σου, και δεν υπάρχει σε αυτούς σκάνδαλο.» <Αυτά σας τα είπα για να μείνει η χαρά μου σε εσάς, και η χαρά σας να ολοκληρωθεί.> Αφού εισήγαγε σε εμάς τον λόγο περί της αμπέλου, και έπειτα διδάσκοντας ότι το κλήμα που αποσπάται, και αποκόπτεται σαν από τη μητέρα που το τρέφει, θα καταστεί εντελώς άχρηστο και πρέπει να καταστραφεί στη φωτιά, προκάλεσε όχι μικρό τρόμο στους μαθητές για αυτό. Διότι τα ακούσματα των απευκταίων πραγμάτων, ακόμη και αν τυχόν δεν φαίνεται να είναι παρόντα, είναι ικανά να ταράξουν σημαντικά, ιδίως όταν το άδηλο του μέλλοντος γεννά σε κάποιους την υποψία ότι αυτά είναι δυνατόν να συμβούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες