Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:171

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐξερεύξαιντο τὰ χείλη μου ὕμνον, ὅταν διδάξῃς με τὰ δικαιώματά σου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἐξερεύξοιντο τὰ χείλη μου ὕμνον. Ἡ ἐρυγὴ ὡς ἐπὶ πᾶν γίνεται τοῖς κεκορεσμένοις. Οἶδεν οὖν ὁ θεῖος λόγος πνευματικὴν τροφήν. Αὐτὸς οὖν ὁ Λόγος φησὶν ἄρτος εἶναι. Ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς ὁ ἐξ οὐρανοῦ καταβάς· λέγει δὲ καί· Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ. Τοῦτον δὴ φάγοντες, ὕμνον ἐρευγόμεθα. Τοιαύτης εὔχομαι τυχεῖν ἐρυγῆς. Ὅπερ ἀδύνατον, ἐὰν μή με διδάξῃς τὰ δικαιώματα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας αναβλύσουν τα χείλη μου ύμνο. Το ανάβλυσμα αυτό συμβαίνει ως επί το πλείστον σε όσους έχουν χορτάσει. Γνωρίζει λοιπόν ο θείος λόγος την πνευματική τροφή. Ο ίδιος ο Λόγος, επομένως, λέει ότι είναι άρτος. Διότι «εγώ είμαι ο άρτος της ζωής που κατέβηκε από τον ουρανό»· και λέει επίσης: «Εκείνος που τρώει τη σάρκα μου έχει ζωή μέσα του». Τρώγοντας, λοιπόν, αυτόν, αναβλύζουμε ύμνο. Τέτοιο ανάβλυσμα εύχομαι να αξιωθώ. Πράγμα που είναι αδύνατο, εάν δεν με διδάξεις τα δικαιώματά σου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
ὅτι πᾶσαι Πάσας γὰρ ἐπίστασαι τὰς ὁδούς μου, φησὶν ὁ ἄνθρωπος, καὶ οὐδὲν λέληθε τὴν σὴν ἀγαθότητα, ὧν πράττομεν. ἐγγισάτω Τουτέστιν δέσποτα, μὴ ἀποστραφῇς τὴν δέησίν μου, ἀλλὰ πρόσδεξαι αὐτήν. κατὰ τὸ λόγιον Οὕτως <οὕτως ὡς> ὁ λόγος βούλεται καὶ θέλει. εἰσέλθοι Τουτέστιν δεχθήτω ἡ παράκλησίς μου ἐνώπιον τοῦ θεοῦ. κατὰ τὸ λόγιον Ὡς ὁ λόγος [σου] ἀληθής, οὕτως με ῥῦσαι ἀπὸ πάντων μου τῶν κακῶν. ἐξηρεύξαντο Τὰ τοῦ προφήτου, φησί, χείλη. ὅταν διδάξῃς Ὅταν, φησίν, ἐδίδαξάς με τὰ μυστήρια τὰ ἐπ’ ἐσχάτων μέλλοντα τελεῖσθαι. φθέγξαιτο Σὺ γὰρ αὐτὴν ἐκίνεις εἰς τοῦτο [γὰρ] τὸ ἔργον τῶν λόγων σου. ὅτι πᾶσαι Πᾶσαι γάρ εἰσι πλήρεις δικαιοσύνης [αἱ ἐντολαὶ κυρίου]. γενέσθω Εἰς αὐτὸ γὰρ τοῦτο τέτακται τὸ σώζειν ὡς δεξιὰ ποιητοῦ καὶ θεοῦ <ὡς δεξιὰ ποιεῖ τοῦ θεοῦ>. ὅτι τὰς ἐντολάς Αὐτὰς γὰρ καὶ μόνον αἱρετίζονται οἱ πιστοί. ἐπεπόθησα Ποθῶν γὰρ ἀεὶ τὸ σωτήριόν σου, κύριε, καὶ τὸν νόμον σου μελετῶν, ἔτυχον τῶν αἰωνίων σου ἀγαθῶν, φησὶν ὁ ἄνθρωπος. ζήσεται Ζήσεται τὴν αἰώνιον ζωήν· τότε γὰρ δύναται αἰνεῖν τὸν θεὸν αἰωνίως. καὶ τὰ κρίματα Ὅσα, φησίν, ἔκρινας τοῖς πιστοῖς· ἐν ἐκείνοις γὰρ σωζόμεθα <σώζονται> (σώζομαι). ἐπλανήθην Αἰνίττεται ὁ προφήτης τὸν Ἀδάμ. ζῆσον Εἰ γὰρ καὶ σκελισθεὶς ὑπῆρχεν ὁ ἄνθρωπος, ἀλλ’ ἡ καρδία <τῇ καρδίᾳ> τὸν θεὸν ἐνενόει ἀεί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«ότι πάσαι»: Διότι γνωρίζεις, λέγει ο άνθρωπος, όλες μου τις οδούς, και τίποτε από όσα πράττουμε δεν έμεινε κρυφό από την αγαθότητά σου. «εγγισάτω»: Δηλαδή Δέσποτα, μην αποστραφείς τη δέησή μου, αλλά αποδέξου την. «κατά το λόγιον»: Έτσι, όπως ακριβώς βούλεται και θέλει ο λόγος. «εισέλθοι»: Δηλαδή, ας γίνει δεκτή η παράκλησή μου ενώπιον του Θεού. «κατά το λόγιον»: Καθώς ο λόγος σου είναι αληθινός, έτσι λύτρωσέ με από όλα τα κακά μου. «εξηρεύξαντο»: Τα χείλη του προφήτη, λέγει. «όταν διδάξης»: Όταν, λέγει, με δίδαξες τα μυστήρια που πρόκειται να τελεστούν στους έσχατους καιρούς. «φθέγξαιτο»: Διότι εσύ την κινούσες προς αυτό το έργο των λόγων σου. «ότι πάσαι»: Διότι όλες [οι εντολές του Κυρίου] είναι πλήρεις δικαιοσύνης. «γενέσθω»: Διότι για αυτόν ακριβώς τον σκοπό έχει ταχθεί να σώζει, ως δεξιά του Ποιητή και Θεού <όπως ενεργεί η δεξιά του Θεού>. «ότι τας εντολάς»: Διότι αυτές και μόνον επιλέγουν οι πιστοί. «επεπόθησα»: Διότι ποθώντας πάντοτε το σωτήριό σου, Κύριε, και μελετώντας τον νόμο σου, αξιώθηκα τα αιώνια αγαθά σου, λέγει ο άνθρωπος. «ζήσεται»: Θα ζήσει την αιώνια ζωή· διότι τότε δύναται να αινεί τον Θεό αιωνίως. «και τα κρίματα»: Όσα, λέγει, έκρινες για τους πιστούς· διότι μέσω αυτών σωζόμαστε <σώζονται> (σώζομαι). «επλανήθην»: Ο προφήτης αινίσσεται τον Αδάμ. «ζήσον»: Διότι ακόμη και αν ο άνθρωπος είχε παραπέσει, εντούτοις η καρδιά <με την καρδιά του> σκεφτόταν πάντοτε τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν ψαλμὸν ρκη΄ (ὁμιλίαι α΄-γ΄)
εʹ. Πᾶσαν τὴν ἱκετείαν προσενεγκὼν, ἀντιβολεῖ δεχθῆναι, καὶ μὴ ἀποῤῥιφῆναι τὴν δέησιν. Καὶ παρακαλεῖ σύνεσιν λαβεῖν, οὐκ ἀνθρωπίνην, ἀλλὰ τῶν θείων λόγων τὴν γνῶσιν. Ὁ οὖν ἐν ἁμαρτίαις ζῶν καὶ ἀναστρεφόμενος οὐ δύναται εἰπεῖν· Ἐγγισάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου, Κύριε. Ἔφη γὰρ ὁ Θεὸς διὰ τοῦ προφήτου· Αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν διιστῶσιν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν. Ὥστε ἐκ τῶν ἁμαρτημάτων πρῶτον ἐπιστρέψαι δεῖ, καὶ τότε εἰπεῖν· Ἐγγισάτω ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου, Κύριε· ἐπεὶ οὐδὲ ψάλλειν ἁμαρτωλῷ ἔξεστι· γέγραπται γάρ· Οὐχ ὡραῖος αἶνος ἐν στόματι ἁμαρτωλοῦ· καὶ, Τῷ ἁμαρτωλῷ εἶπεν ὁ Θεός· Ἵνα τί σὺ ἐκδιηγῇ τὰ δικαιώματά μου, καὶ ἀναλαμβάνεις τὴν διαθήκην μου διὰ στόματός σου; Σὺ δὲ ἐμίσησας παιδείαν, καὶ ἐξέβαλες τοὺς λόγους μου εἰς τὰ ὀπίσω. Καὶ, Ψάλατε τῷ Κυρίῳ, οἱ ὅσιοι αὐτοῦ, οὐχ οἱ ἀνόσιοι. Εἰσέλθοι τὸ ἀξίωμά μου ἐνώπιόν σου, Κύριε· κατὰ τὸ λόγιόν σου ῥῦσαί με. Ἀξίωμα τὴν ἱκεσίαν καλεῖ. Τοῦτο γὰρ καὶ παρὰ τοῖς ἄλλοις εὗρον ἑρμηνευταῖς, ἵνα ᾖ ἡ ἔννοια οὕτως· εἰσέλθοι ἡ ἱκεσία καὶ ἡ δέησίς μου ἐνώπιόν σου, Κύριε. Καὶ ἐπειδὴ προσδέχῃ τὴν δέησίν μου κατὰ τὸ λόγιόν σου, ὃ ἐπηγγείλω μετανοοῦσιν ἁμαρτωλοῖς, λῦσαί με τῶν ἁμαρτιῶν μου. Διαφόροις μέντοι χρώμενος λόγοις ὁ προφήτης, τὸν Δεσπότην μειλίσσεται. Ἐξερεύξονται τὰ χείλη μου ὕμνον. ὅταν διδάξῃς με τὰ δικαιώματά σου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ε΄. Αφού προσέφερε κάθε ικεσία, παρακαλεί θερμά να γίνει δεκτή και να μην απορριφθεί η δέησή του. Και παρακαλεί να λάβει σύνεση, όχι ανθρώπινη, αλλά τη γνώση των θείων λόγων. Εκείνος λοιπόν που ζει και αναστρέφεται μέσα στις αμαρτίες δεν μπορεί να πει: «Ας πλησιάσει η δέησή μου ενώπιόν σου, Κύριε». Διότι ο Θεός είπε μέσω του προφήτη: «Οι αμαρτίες σας δημιουργούν χάσμα ανάμεσα σε εμένα και σε εσάς». Ώστε πρέπει πρώτα να αποστραφεί κανείς τα αμαρτήματα, και τότε να πει: «Ας πλησιάσει η δέησή μου ενώπιόν σου, Κύριε». Επειδή ούτε να ψάλλει επιτρέπεται στον αμαρτωλό, διότι έχει γραφτεί: «Δεν είναι ωραίος ο αίνος στο στόμα του αμαρτωλού». Και: «Στον αμαρτωλό είπε ο Θεός: Γιατί εσύ διηγείσαι τα δικαιώματά μου, και παίρνεις τη διαθήκη μου στο στόμα σου; Εσύ όμως μίσησες την παιδεία, και πέταξες τους λόγους μου πίσω σου». Και πάλι: «Ψάλατε στον Κύριο, οι όσιοί του», όχι οι ανόσιοι. «Ας εισέλθει το αξίωμά μου ενώπιόν σου, Κύριε· σύμφωνα με τον λόγο σου λύτρωσέ με». Αξίωμα ονομάζει την ικεσία. Διότι αυτό βρήκα και στους άλλους ερμηνευτές, ώστε το νόημα να είναι το εξής: ας εισέλθει η ικεσία και η δέησή μου ενώπιόν σου, Κύριε. Και επειδή αποδέχεσαι τη δέησή μου σύμφωνα με τον λόγο σου, τον οποίο υποσχέθηκες στους αμαρτωλούς που μετανοούν, απάλλαξέ με από τις αμαρτίες μου. Χρησιμοποιώντας, βεβαίως, ποικίλους λόγους ο προφήτης, εξευμενίζει τον Δεσπότη. «Θα αναβλύσουν τα χείλη μου ύμνο, όταν με διδάξεις τα δικαιώματά σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες