Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:23

«Διότι πράγματι κάθισαν άρχοντες και με καταλαλούσαν». Για τον λόγο αυτόν, λέει, ζήτησα να αφαιρεθεί από εμένα το όνειδος, επειδή είχαν ως έργο τους να μιλούν εναντίον μου. Πλην όμως, παρόλο που οι άρχοντες της αδικίας τα πράττουν αυτά, ο δούλος του Θεού δεν απομακρύνεται από τα δικαιώματά Του, έχοντας ως συμβούλους γι' αυτό τους λόγους του Θεού, τους οποίους ονόμασε δικαιώματα. Και ένας τέτοιος άνθρωπος δεν αποδέχεται κανέναν πονηρό σύμβουλο. Αλλά και οι άρχοντες τούτου του αιώνα, όπως ακριβώς στην περίπτωση του Χριστού, συγκεντρώθηκαν όλοι μαζί εναντίον του Κυρίου και εναντίον του Χριστού Του. Σε αυτούς ανήκει η σοφία τούτου του αιώνα.

Ανταπόδωσε στον δούλο σου· θα ζήσω και θα φυλάξω τους λόγους σου. Αποκάλυψε τους οφθαλμούς μου, και θα κατανοήσω τα θαυμάσιά σου μέσα από τον νόμο σου. Πάροικος είμαι εγώ επί της γης, μην αποκρύψεις από εμένα τις εντολές σου. Πόθησε η ψυχή μου το να επιθυμεί τις κρίσεις σου σε κάθε καιρό. Επιτίμησες τους υπερηφάνους· καταραμένοι είναι όσοι εκτρέπονται από τις εντολές σου. Αφαίρεσε από εμένα τον ονειδισμό και την εξουθένωση, διότι αναζήτησα τα μαρτύριά σου. Διότι πράγματι κάθισαν άρχοντες και με συκοφαντούσαν, ο δούλος σου όμως καταγινόταν με τα δικαιώματά σου. Διότι τα μαρτύριά σου είναι η μελέτη μου, και τα δικαιώματά σου οι σύμβουλοί μου. Άλλοτε μεν με ονείδιζαν, λέγει, για παλαιά τυχόν αμαρτήματα· άλλοτε δε με εξουθένωναν εξευτελίζοντάς με, ως ανάξιο λόγου.

«Και θα κατανοήσω»: Διότι τότε αντικρίζει ο άνθρωπος τα θαυμάσια του Θεού, όταν μέσα από τη μελέτη του νόμου τα μάτια της καρδιάς μπορούν να βλέπουν καθαρά. «Πάροικος»: Επειδή προσδοκούμε μετάσταση. «Μην αποκρύψεις»: Λέει δηλαδή, επειδή βρίσκομαι προς το παρόν στη γη, μην αποκρύψεις από εμένα το μυστήριο της παρουσίας σου. «Επιπόθησε»: Διότι ο πιστός άνθρωπος σε όλη του τη ζωή επιποθεί και αναζητά τα λόγια του Θεού· διότι κρίματα του Θεού είναι τα λόγια του και τα προστάγματά του. «Επετίμησας»: Βδελύχθηκες, απέρριψας, κατήργησας. «Επικατάρατοι»: Όσοι αθετούν τον νόμο του Θεού και τις εντολές του, αυτοί είναι αληθινά καταραμένοι. «Αφαίρεσε»: Εδώ ο λόγος αινίσσεται τον Χριστό, ότι οι Ιουδαίοι τον ονείδιζαν και τον εξουθένωναν διαρκώς. «Ότι τα μαρτύρια»: Διότι έλεγε ο Χριστός ότι, από τον εαυτό μου δεν πράττω τίποτα, αν δεν βλέπω τον Πατέρα να το πράττει· έτσι λοιπόν πρέπει να πράττουν και όλοι οι πιστοί. «Διότι κάθισαν»: Οι άρχοντες των Ιουδαίων συγκεντρώνονταν και διαρκώς συνωμοτούσαν κατά του Χριστού. «Ο δε δούλος»: Εκείνοι μεν καταλαλούσαν, εγώ δε, λέει ο Κύριος, φρόντιζα για το δικαίωμα που αφορά τον άνθρωπο. «Διότι τα μαρτύρια»: Οι Γραφές δεν απομακρύνονται από τη γλώσσα του ανθρώπου του Θεού· διότι μαρτυρία του Θεού είναι οι θείες Γραφές. «Και οι συμβουλές»: Διότι, αφού βουλεύτηκε μαζί με τον Πατέρα, κατήλθε προς αναζήτηση του ανθρώπου.

Διότι τα πράγματα αυτού του κόσμου είναι πλούτος και δόξα· αυτά τα ονομάζει όνειδος και εξουδένωση, ενώ θεωρεί ως κλέος και τιμή το να αναζητά κανείς τα μαρτύρια του Θεού. «Διότι κάθισαν άρχοντες και με καταλαλούσαν». Κατά το γράμμα μεν, ο Σαούλ, ο Αβενήρ και ο Αχιτόφελ λοιδορούσαν τον Δαβίδ· κατά δε τη διάνοια, ο στίχος αναφέρεται στον Χριστό. Διότι και ο Ηρώδης και ο Πόντιος Πιλάτος και ο Άννας και ο Καϊάφας συσκέπτονταν για να τον θανατώσουν· αυτός όμως βρισκόταν μαζί με τους μαθητές του στον κήπο, συζητώντας τα του Θεού και Πατρός. Διότι τους είπε: «Όσα άκουσα από τον Πατέρα μου, αυτά σας τα ανήγγειλα». Και καθώς έγινε τέλειος άνθρωπος, λαμβάνοντας μορφή δούλου, ονομάστηκε και δούλος. «Ο δε δούλος σου καταγιγνόταν με τα δικαιώματά σου». Εγώ δε, ομολογώντας τη δική σου δεσποτεία, είχα ως μελέτη μου τα δικαιώματά σου.