Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:31

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου, Κύριε· μή με καταισχύνῃς.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου, Κύριε, μή με καταισχύνῃς. Κεκόλληται τοῖς μαρτυρίοις ὁ ἐπὶ λόγοις τοῖς περὶ οὐρανοῦ καὶ γῆς, ἤ τινος τῶν γεγραμμένων παραδεδομένοις ἑνῶν ἑαυτὸν, καὶ μηδαμῶς αὐτῶν ἀφεστηκώς. Οὗτος καὶ θαῤῥείτω κἂν πρότερον ἔργα αἰσχύνης πεποιηκώς· ἢ καὶ αἰτείτω ἀπὸ Θεοῦ ἄφεσιν, καὶ λεγέτω· Κύριε, μή με καταισχύνῃς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προσκολλήθηκα στα μαρτύριά σου, Κύριε, μη με καταισχύνεις. Προσκολλημένος στα μαρτύρια είναι εκείνος που ενώνει τον εαυτό του με τους παραδεδομένους λόγους περί του ουρανού και της γης, ή περί κάποιου από τα γεγραμμένα, και καθόλου δεν απομακρύνεται από αυτούς. Αυτός ας αναθαρρεί, ακόμη και αν παλαιότερα είχε πράξει έργα αισχύνης· ας ζητά από τον Θεό άφεση και ας λέγει: Κύριε, μη με καταισχύνεις.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
ἐκολλήθη Λέγει τὴν συγκατάβασιν, ἣν ἐποιήσατο ἐπὶ τῆς γῆς διὰ τὸν ἄνθρωπον. ζήσομαι Καθὼς γὰρ ἐβουλεύσατο ὁ θεός, οὕτως καὶ ἐζωοποίησε τὸν ἄνθρωπον. τὰς ὁδούς Ὁ προφήτης νῦν βοᾷ, προαναφωνήσας τὴν παρουσίαν τοῦ Χριστοῦ καὶ θεοῦ. καὶ ὁδόν Καὶ αὕτη φωνὴ τοῦ προφήτου. καὶ ἀδολεσχήσω Μεριμνήσω, φησί, πότε εἰς πέρας ἔλθωσι τὰ θαυμάσιά σου, ἃ ἐβουλεύσω (ἐβουλήθης) περὶ τοῦ ἀνθρώπου. ἐνύσταξεν Πέτρος καὶ οἱ σὺν αὐτῷ, τῇ λύπῃ βαρυνόμενοι τῇ ὥρᾳ τῆς προδοσίας. βεβαίωσον Ὁ προφήτης φησί· βεβαίωσον τοὺς λόγους μου, οὓς προανεφώνησα. ὁδόν Ὁ πιστὸς ἄνθρωπος δέεται τοῦ θεοῦ μὴ συγχωρεῖν τῷ πονηρῷ ὑποσκελίζειν αὐτόν. καὶ τῷ νόμῳ Οὔτε γὰρ ἄλλως ἔνι (ἐνῆν) σωθῆναι, εἰ μὴ τῇ μελέτῃ τοῦ νόμου. ὁδὸν ἀληθείας Ὅσοι γὰρ τὴν ἀλήθειαν ποθοῦσι καὶ φυλάττουσι, μακάριοι. τὰ κρίματα Ὁ γὰρ κολλώμενος τῷ θεῷ τοῖς κρίμασιν αὐτοῦ διὰ παντὸς ἐνατενίζει. ἐκολλήθην Τῇ μελέτῃ τῶν γραφῶν ὁ κολλώμενος οὐ καταισχύνεται. ὁδόν Ὅταν γὰρ ἡ καρδία ἐν ἀνέσει ἐστίν, ὡς ἐν πλάτει, τότε ὁ ἄνθρωπος ἀνεμποδίστως βαδίζει τὴν ὁδὸν τοῦ θεοῦ. νομοθέτησον Δίδαξόν με, φησίν, τὴν ὁδόν σου βαδίζειν, ὁ κατὰ θεὸν ἀγωνιζόμενος λέγει. καὶ ἐκζητήσω Δῆλον γάρ, ὅταν μάθῃ ὁ πιστὸς ἄνθρωπος τὴν ὁδὸν τοῦ κυρίου, ἀμερίμνως βαδίζει. συνέτισόν με Ἐὰν γὰρ διδαχθῶ, ἐρευνᾶν οὐ παύομαι. καὶ φυλάξω Δῆλον γάρ, ὅτι οἱ μαθόντες ἀκριβῶς καὶ φυλάττουσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εκολλήθη»: Λέει για τη συγκατάβαση που έκανε πάνω στη γη για τον άνθρωπο. «Ζήσομαι»: Διότι όπως ακριβώς το θέλησε ο Θεός, έτσι και ζωοποίησε τον άνθρωπο. «Τας οδούς»: Ο προφήτης τώρα βοά, έχοντας προαναγγείλει την παρουσία του Χριστού και Θεού. «Και οδόν»: Και αυτή είναι φωνή του προφήτη. «Και αδολεσχήσω»: Θα μεριμνήσω, λέει, πότε θα ολοκληρωθούν τα θαυμάσιά σου, τα οποία αποφάσισες για τον άνθρωπο. «Ενύσταξεν»: Ο Πέτρος και εκείνοι που ήταν μαζί του, καθώς καταβαρύνθηκαν από τη λύπη την ώρα της προδοσίας. «Βεβαίωσον»: Ο προφήτης λέει: βεβαίωσε τα λόγια μου, τα οποία προανήγγειλα. «Οδόν»: Ο πιστός άνθρωπος παρακαλεί τον Θεό να μην επιτρέψει στον πονηρό να τον υποσκελίσει. «Και τω νόμω»: Διότι δεν ήταν δυνατόν να σωθεί κανείς διαφορετικά, παρά μόνο με τη μελέτη του νόμου. «Οδόν αληθείας»: Διότι όσοι ποθούν και φυλάττουν την αλήθεια είναι μακάριοι. «Τα κρίματα»: Διότι εκείνος που προσκολλάται στον Θεό, ατενίζει διαρκώς τα κρίματά Του. «Εκολλήθην»: Εκείνος που προσκολλάται στη μελέτη των Γραφών δεν καταισχύνεται. «Οδόν»: Διότι, όταν η καρδιά βρίσκεται σε άνεση, σαν σε ευρυχωρία, τότε ο άνθρωπος βαδίζει ανεμπόδιστα την οδό του Θεού. «Νομοθέτησον»: Δίδαξέ με, λέει, να βαδίζω την οδό σου, αυτό αναφέρει εκείνος που αγωνίζεται κατά Θεόν. «Και εκζητήσω»: Διότι είναι φανερό πως, όταν ο πιστός άνθρωπος μάθει την οδό του Κυρίου, τη βαδίζει αμέριμνα. «Συνέτισόν με»: Διότι εάν διδαχθώ, δεν θα παύσω να ερευνώ. «Και φυλάξω»: Διότι είναι φανερό ότι εκείνοι που έχουν μάθει με ακρίβεια, τα φυλάττουν κιόλας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν ψαλμὸν ρκη΄ (ὁμιλίαι α΄-γ΄)
Λέγει γὰρ, Ὁδὸν ἀληθείας ᾑρετισάμην· τουτέστιν, ἠγάπησα, ἐξελεξάμην· καὶ τούτου ἕνεκεν οὐδὲ τὰ κρίματά σου ἐπελαθόμην, καὶ οὐδὲ τῆς μνήμης τῶν μαρτυρίων σου λήσμων γέγονα. Ἐκολλήθην τοῖς μαρτυρίοις σου, Κύριε· μή με καταισχύνῃς. Οὐχ ἁπλῶς, εἶπεν, ἠκολούθησα τοῖς μαρτυρίοις σου, οὐδὲ παρέργως, ἀλλ᾽ Ἐκολλήθην· τουτέστιν, οὐδὲ πρὸς βραχὺ τούτων ἐχώρισα τὸν ἐμαυτοῦ λογισμὸν, ἀλλὰ διὰ παντὸς ἐν αὐτοῖς ἀνετρεφόμην μὴ ἀποσπώμενος ἐξ αὐτῶν. Διὸ δὴ μηδὲ καταισχύνῃς με, ὅταν ἑκάστῳ ἀποδιδῷς κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ. Ζητῶ δὲ τρυγῆσαι τῆς τοιαύτης διαθέσεως καρπὸν, τὸ μηδεμιᾶς πεῖραν αἰσχύνης λαβεῖν. Ὁδὸν ἐντολῶν σου ἔδραμον, ὅταν ἐπλάτυνας τὴν καρδίαν μου. Ἀμφοτέρων χρεία, καὶ τῆς ἡμετέρας προθυμίας, καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ προμηθείας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι λέγει: «Την οδό της αληθείας διάλεξα»· δηλαδή, την αγάπησα, την εξέλεξα· και για τον λόγο αυτόν δεν λησμόνησα τα κρίματά σου, ούτε έπαψα να διατηρώ τη μνήμη των μαρτυρίων σου. «Προσκολλήθηκα στα μαρτύριά σου, Κύριε· μη με καταισχύνεις». Δεν ακολούθησα απλώς, λέγει, τα μαρτύριά σου, ούτε παρεμπιπτόντως, αλλά «προσκολλήθηκα»· δηλαδή, ούτε για λίγο δεν απομάκρυνα τον λογισμό μου από αυτά, αλλά διαρκώς ανατρεφόμουν μέσα σε αυτά χωρίς να αποσπώμαι από αυτά. Γι' αυτό, λοιπόν, μη με καταισχύνεις, όταν θα ανταποδώσεις στον καθένα σύμφωνα με τα έργα του. Ζητώ δε να τρυγήσω ως καρπό αυτής της διαθέσεως το να μη δοκιμάσω καμία αισχύνη. «Την οδό των εντολών σου έδραμα, όταν επλάτυνες την καρδιά μου». Υπάρχει ανάγκη και των δύο: και της δικής μας προθυμίας και της πρόνοιας του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες