Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:41

Και επειδή ο Υιός είναι η δικαιοσύνη του Πατρός, εκείνος που επιθυμεί να ζήσει εν τω Υιώ λέγει τούτο. Και ας έλθει επάνω μου το έλεός σου, Κύριε. Εάν επιτύχω το έλεός σου, λέγει, και τούτο δε το έλεος θα μου δοθεί διά του σωτηρίου σου, θα έχω παρρησία απέναντι σε εκείνους που με ονειδίζουν και εγείρονται εναντίον μου.

Δες, Δέσποτα Χριστέ Σωτήρα, τις πηγές των δακρύων μου, τη συντριβή και τους στεναγμούς της ανάξιας ψυχής μου· και ας έλθει σε εμένα το έλεός σου πριν έλθει το φοβερό πρόσταγμα και με βρει ανέτοιμο και ντροπιασμένο. Στείλε δύναμη ανώτερη από τη δική μου δύναμη, ώστε να επιστρέψω και να ζήσω με οσιότητα και δικαιοσύνη σύμφωνα με το άγιο θέλημά σου. Αγίασέ μου την καρδιά, που έγινε σπήλαιο και κατοικητήριο των δαιμόνων. Ας αγιαστεί σε εμένα το φοβερό και πανάγιο όνομά σου. Εγώ κάποτε δεν υπήρχα πάνω στη γη. Φάνηκε όμως καλό σε εσένα, Δέσποτα, χάρη στους πολλούς σου οικτιρμούς, να με πλάσεις στην κοιλιά της μητέρας μου· και αφού γεννήθηκα χάρη στο έλεός σου, αξιώθηκα να γίνω σκεύος της χάριτός σου· και μου δώρισες φωτισμό πνευματικής γνώσης. Εγώ όμως, ο ράθυμος και αμαρτωλός, αθέτησα και αθετώ τις δωρεές της χάριτός σου.

Και ούτε είναι δυνατόν να τηρείται η εντολή του Κυρίου, εάν δεν προηγείται η αγάπη του Θεού («διότι, εάν με αγαπάτε», λέγει, «τις εντολές μου θα τηρήσετε»), ούτε να φωτιστούν οι οφθαλμοί και η καρδιά, εάν δεν τα φωτίζει η εντολή («διότι η εντολή του Κυρίου», λέγει, «είναι λαμπρή και φωτίζει τους οφθαλμούς»), αλλά ούτε και λόγο αλήθειας να εκφέρει κανείς, εάν δεν έχει μέσα του τον Χριστό να ομιλεί, σύμφωνα με εκείνον που λέει «εάν ζητάτε απόδειξη του Χριστού που ομιλεί μέσα μου», ή μάλλον όχι μόνο που ομιλεί, αλλά και που ελεεί. («Ας έλθει, διότι λέγει, το έλεός σου και το σωτήριό σου σε εμένα, και θα αποκριθώ με λόγο σε εκείνους που με ονειδίζουν»·) πράγμα το οποίο δεν θα μπορούσε να υπάρξει, εάν κανείς δεν «εκζητήσει τα δικαιώματά σου». Διότι, για όσους δεν έχουν αυτή τη διάθεση, η ντροπή κατά τους ονειδισμούς είναι μόνο κατ' επίφαση, ώστε να μην μπορούν να πουν «αφαίρεσε από εμένα τον ονειδισμό και την εξουδένωση»· αντίθετα, αφαιρείται από το στόμα τους ο λόγος της αλήθειας· ώστε να μην απομένει τίποτε περισσότερο σε εκείνον που προσεύχεται παρά το «μην αφαιρέσεις από το στόμα μου τον λόγο της αλήθειας». 30. Πότε όμως γίνεται αυτό; Όταν δεν φυλάξει κανείς τον νόμο διαπαντός· όταν δεν πορευθεί κανείς σε ευρυχωρία. «Διότι πρέπει να πλατυνθεί η καρδιά», εάν πρόκειται κανείς να χωρέσει τον Χριστό που «εμπεριπατεί» μέσα της, του Οποίου τη δόξα δεν τη διηγούνται άνθρωποι, αλλά οι ουρανοί («διότι οι ουρανοί διηγούνται τη δόξα του Θεού»), ή μάλλον ο ίδιος ο Πατέρας, λέγοντας «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, στον οποίο ευαρεστήθηκα».

Και ας έλθει επάνω μου το έλεός σου, Κύριε, η σωτηρία σου σύμφωνα με τον λόγο σου. Και θα δώσω απάντηση σε αυτούς που με ονειδίζουν, διότι στήριξα την ελπίδα μου στα λόγια σου. Και μην αφαιρέσεις παντελώς από το στόμα μου τον λόγο της αληθείας, διότι ήλπισα στις κρίσεις σου. Και θα τηρώ τον νόμο σου διαπαντός, στον αιώνα και στον αιώνα του αιώνος.

Εάν έλθει επάνω μου το έλεός σου και με προφθάσουν οι οικτιρμοί σου, δεν θα καταποθώ από την ταπείνωση, αλλά, δείχνοντας εγκαρτέρηση μέσω της υπομονής, γνωρίζω καλά ότι θα ζήσω. Αξιώνω δε να τύχω του ελέους σου και των οικτιρμών σου· επειδή και εγώ ο ίδιος δεν παύω να εκπληρώνω όλα όσα εξαρτώνται από εμένα, και μέσα στην ίδια την ταπείνωση θα μελετήσω τον νόμο σου.

«Διότι τα κρίματα» Επειδή γνώριζε ότι η κρίση του Θεού είναι απροσωπόληπτη. «Ιδού» Γι' αυτό, λέει, με όλη μου την καρδιά προσήλθα στη μετάνοια, επιθυμώντας διακαώς να εκπληρώσω τις εντολές σου. «Εν τη δικαιοσύνη» Διότι, ως δίκαιος, δικαίωσας τη μετάνοιά μου και γι' αυτό έζησα. «Και έλθοι» Διότι αφού παρακλήθηκες, με ελέησες ως Θεός. «Το σωτήριον» Διότι υποσχέθηκες ζωή και σωτηρία σε όλους όσους φοβούνται το όνομά σου. «Και αποκριθήσομαι» Στους εχθρούς μου θα αντιτάξω τους λόγους σου, όταν θέλουν να χλευάζουν σχετικά με τον Θεό, λέει ο πιστός άνθρωπος. «Ότι ήλπισα» Διότι οι λόγοι του Θεού είναι ελπίδα και ζωή. «Και μη περιέλης» Διότι όσοι καθοδηγούνται από τον φόβο του Θεού, σπεύδουν πάντοτε να λένε την αλήθεια και να καθαρίζονται από το ψεύδος, καθώς το ψεύδος είναι μεγάλος ρύπος. «Ότι επί τα κρίματα» Διότι η ελπίδα του πιστού ανθρώπου βρίσκεται πάντοτε στο θέλημα του Θεού, το οποίο είναι η κρίση του Θεού. «Και φυλάξω» Δηλαδή, θα μελετώ πάντοτε. «Εις τον αιώνα» Διότι όσοι τήρησαν τον νόμο του Θεού, τον κατέχουν αιώνια. «Και επορευόμην» Διότι η ψυχή σεμνύνεται, πλατύνεται και αγάλλεται, όταν βλέπει να κατορθώνονται μέσα της οι εντολές του Θεού. «Και ελάλουν» Διότι εκείνοι που κατόρθωσαν να αποκτήσουν παρρησία μέσω της μελέτης του νόμου, δεν φοβούνται καμία ντροπή, ούτε από βασιλείς ούτε από ισχυρούς. «Και εμελέτων» Διότι στον άνθρωπο που ζει κατά Θεόν, η μελέτη των εντολών του Θεού υπάρχει αδιαλείπτως στο στόμα του.