Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:52

Θυμήθηκα τα από αιώνων κρίματά σου, Κύριε, και παρηγορήθηκα. Διότι, ενθυμούμενος αυτά που πρόκειται να ανταποδοθούν στον καθένα από τον έναν αιώνα έως τον άλλον, ο δίκαιος παρηγορείται και παραμένει αλύπητος, λέγοντας: Τα παθήματα του τωρινού καιρού δεν είναι άξια να συγκριθούν με τη μέλλουσα δόξα που πρόκειται να αποκαλυφθεί σε εμάς. Φέρνοντας στη μνήμη μου τις κρίσεις που εφήρμοσες στο παρελθόν εναντίον όσων αδικούσαν τον Ισραήλ, παρηγορήθηκα· διότι γνωρίζω ότι ούτε κι εγώ θα εγκαταλειφθώ στους διωγμούς, και ότι τα πάντα συμβαίνουν στους ανθρώπους σύμφωνα με την κρίση του Θεού.

Θυμήθηκα τα προαιώνια κρίματά σου, Κύριε, και παρηγορήθηκα. Βαθιά θλίψη με κυρίευσε εξαιτίας των αμαρτωλών που εγκαταλείπουν τον νόμο σου. Τα δικαιώματά σου έγιναν για εμένα ύμνοι στον τόπο της παροικίας μου. Θυμήθηκα μέσα στη νύχτα το όνομά σου, Κύριε, και τήρησα τον νόμο σου. Αυτό μου συνέβη, επειδή αναζήτησα τα δικαιώματά σου.

«Και σήκωσα» Απλώνοντας τα χέρια σε προσευχή για να φυλάξω τις εντολές του Κυρίου, τις οποίες αγάπησα. «Και μελετούσα» Φρόντιζα, δηλαδή μεριμνούσα, ώστε να κατορθώσω τη δικαιοσύνη και να φυλάξω το θέλημα (τις εντολές) του Θεού. Διότι αυτή είναι η μεγάλη φροντίδα. «Θυμήσου» Θυμήσου τα λόγια σου, λέει ο άνθρωπος στον Θεό, πως μου υποσχέθηκες τη βασιλεία των ουρανών, και εγώ παίρνω δύναμη από την ελπίδα. «Αυτή με...» Η ελπίδα και η κατά Θεόν προσδοκία, όταν ταπεινωνόμουν από την αθυμία της παραβάσεως· διότι αυτή ήταν προθυμία και παρηγοριά μέσα μου, λέει ο άνθρωπος. «Ότι ο λόγος σου...» Διότι ζωή είναι ο λόγος του Θεού. «Υπερήφανοι» Οι δαίμονες· διότι εξωθούσαν τον άνθρωπο στην παρανομία, επιτιθέμενοι σφοδρά εναντίον του. «Από τον νόμο σου όμως...» Διότι, έστω κι αν εκείνοι αλαζονεύονταν, εγώ πρόσεχα τον νόμο του Θεού, λέει ο κατά Θεόν άνθρωπος. «Θυμήθηκα» Θυμήθηκα τις κρίσεις σου, λέει, ότι από τον αιώνα αποφάσισες να σώσεις τον άνθρωπο, και παρηγορήθηκα με την προσδοκία και την ελπίδα. «Αθυμία» Διότι αθυμούσε ο άνθρωπος όταν επικρατούσαν οι δαίμονες· επειδή αυτοί είναι αμαρτωλοί. «Από τους αμαρτωλούς...» Διότι αυτοί οι δαίμονες εγκατέλειψαν τον νόμο του Θεού από αλαζονεία. «Ψαλμωδίες ήταν...» Διότι οι πιστοί, όσο βρίσκονται πάνω στη γη, η οποία είναι παροικία (βρίσκονται στην παροικία της γης), δεν παύουν να ψάλλουν. «Θυμήθηκα...» Διότι και νύχτα και ημέρα οι άγιοι φυλάσσουν τον νόμο του Θεού, μνημονεύοντας συνεχώς το όνομα του Θεού. «Αυτή...» Αυτή. Ποια;

Παραινετικός λόγος περί μετανοίας, στον οποίο μνημόνευσε και στηλίτευσε όλα τα πάθη των ανθρώπων. Λόγος Α΄. α΄. Το να μνημονεύει κανείς πάντοτε τον Θεό είναι καλό, και πάρα πολύ καλό· και τι θα μπορούσε να είναι καλύτερο από αυτό; Διότι η μνήμη των κριμάτων Του παρέχει παρηγοριά, όπως λέει ο Προφήτης: «Θυμήθηκα τα από αιώνων κρίματά σου, Κύριε, και παρηγορήθηκα». Πόση, λοιπόν, παρηγοριά και παραμυθία και ευφροσύνη είναι επόμενο να δέχεται εκείνος που πάντοτε μνημονεύει τον Θεό; Καθώς πάλι ο ίδιος Προφήτης λέει: «Θυμήθηκα τον Θεό και ευφράνθηκα».

Διότι όχι μόνο εμποδίζετε τους εαυτούς σας, αλλά και όσους θέλουν να εισέλθουν. Ακόμη, υπερηφανεύονταν οι άρχοντες και οι ιερείς των Ιουδαίων εναντίον των αποστόλων, λέγοντάς τους: «Δεν σας παραγγείλαμε με αυστηρότητα να μη μιλάτε σε κανέναν γι' αυτόν τον λόγο; Και ιδού, έχετε γεμίσει την Ιερουσαλήμ με τη διδαχή σας». Αυτοί δε τους αποκρίθηκαν: «Αν είναι δίκαιο ενώπιον του Θεού να ακούμε εσάς μάλλον παρά τον Θεό, κρίνετέ το εσείς». Θυμήθηκα τα κρίματά σου από τους αιώνες, Κύριε, και παρηγορήθηκα. Διωκόμενος, λοιπόν, ο χορός των αποστόλων και όλων των μαρτύρων, θυμούνταν τα κρίματα του Θεού από τους αιώνες: όσα έπαθε ο Άβελ από τον αδελφοκτόνο Κάιν, όσα ο Αβραάμ, όσα ο Μωυσής· τα όσα συνέβησαν στον Ισαάκ, τα όσα στον Ιακώβ, τα όσα στον Ιωσήφ, τα όσα στον Ιώβ. Και αυτά αποτελούσαν για εκείνους παρηγοριά και ανακούφιση· καθώς και το πώς παραχωρήθηκε να περιπέσουν σε ποικίλους πειρασμούς, και αργότερα έγιναν περιφανείς και περίβλεπτοι. Φέρνοντας, λοιπόν, και εγώ αυτά στον νου μου, αποκόμισα από αυτά επαρκή ψυχική ανακούφιση. Αθυμία με κατέλαβε εξαιτίας των αμαρτωλών που εγκαταλείπουν τον νόμο σου.