Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:56

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

αὕτη ἐγενήθη μοι, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα. —

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἐμνήσθην τῶν κριμάτων σου ἀπ᾽ αἰῶνος, Κύριε, καὶ παρεκλήθην. Ἀθυμία κατέσχε με ἀπὸ ἁμαρτωλῶν τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον σου. Ψαλτὰ ἦσάν μοι τὰ δικαιώματά σου ἐν τόπῳ παροικίας μου. Ἐμνήσθην ἐν νυκτὶ τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, καὶ ἐφύλαξα τὸν νόμον σου. Αὕτη ἐγενήθη μοι, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θυμήθηκα τα προαιώνια κρίματά σου, Κύριε, και παρηγορήθηκα. Βαθιά θλίψη με κυρίευσε εξαιτίας των αμαρτωλών που εγκαταλείπουν τον νόμο σου. Τα δικαιώματά σου έγιναν για εμένα ύμνοι στον τόπο της παροικίας μου. Θυμήθηκα μέσα στη νύχτα το όνομά σου, Κύριε, και τήρησα τον νόμο σου. Αυτό μου συνέβη, επειδή αναζήτησα τα δικαιώματά σου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
καὶ ἦρα Ἐκτείνας τὰς χεῖρας εἰς εὐχὴν ἐπὶ τῷ φυλάξαι με τὰς ἐντολὰς κυρίου, ἃς ἠγάπησα. καὶ ἠδολέσχουν Ἐφρόντιζον, τουτέστιν ἐμερίμνων, ὥστε κατορθῶσαι δικαιοσύνην καὶ φυλάξαι τὸ θέλημα (τὰς ἐντολὰς) τοῦ θεοῦ. αὕτη γὰρ ἡ μεγάλη φροντίς. μνήσθητι Μνήσθητι τῶν λόγων σου, φησὶν ὁ ἄνθρωπος τῷ θεῷ, ὡς ἐπηγγείλω μοι βασιλείαν οὐρανῶν, ἐγὼ δὲ τῇ ἐλπίδι νευροῦμαι. αὕτη με Ἡ ἐλπὶς καὶ ἡ προσδοκία ἡ κατὰ θεόν, ἡνίκα ἐταπεινούμην τῇ ἀθυμίᾳ τῆς παραβάσεως· αὕτη γὰρ προθυμία καὶ παραμυθία ἦν ἐν ἐμοί, φησὶν ὁ ἄνθρωπος. ὅτι τὸ λόγιον Ζωὴ γὰρ ὑπάρχει ὁ λόγος τοῦ θεοῦ. ὑπερήφανοι Οἱ δαίμονες· παρηνόμουν γὰρ τὸν ἄνθρωπον, σφόδρα ἐπεμβαίνοντες αὐτῷ. ἀπὸ δὲ τοῦ νόμου Εἰ γὰρ ἐκεῖνοι ἠλαζονεύοντο, ἀλλ’ ἐγὼ τῷ νόμῳ τοῦ θεοῦ προσεῖχον, ὁ κατὰ θεὸν ἄνθρωπος λέγει. ἐμνήσθην Ἐμνήσθην <τὰ κρίματά σου>, φησίν, ὅτι ἀπὸ αἰῶνος ἔκρινας σῶσαι τὸν ἄνθρωπον, καὶ παρεκλήθην τῇ προσδοκίᾳ καὶ τῇ ἐλπίδι. ἀθυμία Ἠθύμει γὰρ ὁ ἄνθρωπος ἐπικρατούντων τῶν δαιμόνων· ἁμαρτωλοὶ γὰρ οὗτοι. ἀπὸ ἁμαρτωλῶν Αὐτοὶ γὰρ οἱ δαίμονες ἐγκατέλιπον τὸν νόμον τοῦ θεοῦ ἐξ ἀλαζονείας. ψαλτὰ ἦσαν Οἱ γὰρ πιστοί, ἕως εἰσὶν ἐπὶ τῆς γῆς, ὅ ἐστι παροικία (εἰσὶν ἐν τῇ παροικίᾳ τῆς γῆς), οὐ παύονται ψάλλοντες. ἐμνήσθην Καὶ νυκτὸς γὰρ καὶ ἡμέρας οἱ ἅγιοι φυλάσσουσι τὸν νόμον τοῦ θεοῦ, μνημονεύοντες διηνεκῶς τὸ ὄνομα τοῦ θεοῦ. αὕτη Αὕτη. τίς;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και σήκωσα» Απλώνοντας τα χέρια σε προσευχή για να φυλάξω τις εντολές του Κυρίου, τις οποίες αγάπησα. «Και μελετούσα» Φρόντιζα, δηλαδή μεριμνούσα, ώστε να κατορθώσω τη δικαιοσύνη και να φυλάξω το θέλημα (τις εντολές) του Θεού. Διότι αυτή είναι η μεγάλη φροντίδα. «Θυμήσου» Θυμήσου τα λόγια σου, λέει ο άνθρωπος στον Θεό, πως μου υποσχέθηκες τη βασιλεία των ουρανών, και εγώ παίρνω δύναμη από την ελπίδα. «Αυτή με...» Η ελπίδα και η κατά Θεόν προσδοκία, όταν ταπεινωνόμουν από την αθυμία της παραβάσεως· διότι αυτή ήταν προθυμία και παρηγοριά μέσα μου, λέει ο άνθρωπος. «Ότι ο λόγος σου...» Διότι ζωή είναι ο λόγος του Θεού. «Υπερήφανοι» Οι δαίμονες· διότι εξωθούσαν τον άνθρωπο στην παρανομία, επιτιθέμενοι σφοδρά εναντίον του. «Από τον νόμο σου όμως...» Διότι, έστω κι αν εκείνοι αλαζονεύονταν, εγώ πρόσεχα τον νόμο του Θεού, λέει ο κατά Θεόν άνθρωπος. «Θυμήθηκα» Θυμήθηκα τις κρίσεις σου, λέει, ότι από τον αιώνα αποφάσισες να σώσεις τον άνθρωπο, και παρηγορήθηκα με την προσδοκία και την ελπίδα. «Αθυμία» Διότι αθυμούσε ο άνθρωπος όταν επικρατούσαν οι δαίμονες· επειδή αυτοί είναι αμαρτωλοί. «Από τους αμαρτωλούς...» Διότι αυτοί οι δαίμονες εγκατέλειψαν τον νόμο του Θεού από αλαζονεία. «Ψαλμωδίες ήταν...» Διότι οι πιστοί, όσο βρίσκονται πάνω στη γη, η οποία είναι παροικία (βρίσκονται στην παροικία της γης), δεν παύουν να ψάλλουν. «Θυμήθηκα...» Διότι και νύχτα και ημέρα οι άγιοι φυλάσσουν τον νόμο του Θεού, μνημονεύοντας συνεχώς το όνομα του Θεού. «Αυτή...» Αυτή. Ποια;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν ψαλμὸν ρκη΄ (ὁμιλίαι α΄-γ΄)
Αὕτη ἐγενήθη μοι, ὅτι τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα. Τίς, Αὕτη; Ἡ νυκτερινὴ μελέτη. Οὕτω γὰρ, φησὶν, ἠδυνήθην περιγενέσθαι, καὶ τῶν σῶν δικαιωμάτων προελέσθαι τὴν μνήμην ἢ τὴν κτῆσιν, ἐπειδὴ τὰ δικαιώματά σου ἐξεζήτησα, καὶ ἐν νυκτὶ οὐ διέλιπον μνήμην σου ποιούμενος. Οὐκοῦν, ἀδελφοὶ, διδασκώμεθα διανυκτερεύειν ἐν προσευχῇ καὶ ψαλμῳδίᾳ. Μερίς μου εἶ, Κύριε· εἶπα τοῦ φυλάξασθαι τὸν νόμον σου. Οὐ πάντων ἐστὶ μερὶς ὁ Θεὸς, ἀλλὰ τῶν ἀσπαζομένων τὰ τέλεια. Οὕτω τῶν ἱερέων καὶ Λευϊτῶν μερὶς καὶ κλῆρος ἐγένετο. Τοῖς γὰρ υἱοῖς, φησὶ, Λευὶ οὐκ ἔσται μερὶς ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν, ὅτι μερὶς αὐτῶν ἐγὼ Κύριος. Οὕτω καὶ ἐν τῷ πεντεκαιδεκάτῳ ἔφη ψαλμῷ· Κύριος μερὶς τῆς κληρονομίας μου, καὶ τοῦ ποτηρίου μου. Λέγει τοίνυν καὶ ἐνταῦθα, ὅτι τῶν ἄλλων ἁπάντων ὑπεριδὼν, σὲ ἔχω μερίδα καὶ περιουσίαν καὶ πλοῦτον. Διὸ δὴ καὶ φυλάξαι τοὺς σοὺς ἐπείγομαι νόμους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Αυτή έγινε δική μου, επειδή εξεζήτησα τα δικαιώματά σου.» Ποια είναι αυτή; Η νυκτερινή μελέτη. Διότι έτσι, λέει, μπόρεσα να υπερισχύσω και να προτιμήσω τη μνήμη των δικών σου δικαιωμάτων από κάθε άλλη κτήση, επειδή εξεζήτησα τα δικαιώματά σου, και μέσα στη νύχτα δεν έπαψα να σε μνημονεύω. Επομένως, αδελφοί, ας διδαχθούμε να διανυκτερεύουμε με προσευχή και ψαλμωδία. «Μερίδα μου είσαι, Κύριε· είπα να φυλάξω τον νόμο σου.» Ο Θεός δεν είναι μερίδα όλων, αλλά εκείνων που ασπάζονται τα τέλεια. Έτσι έγινε μερίδα και κλήρος των ιερέων και των Λευιτών. Διότι, λέει, στους υιούς του Λευί δεν θα υπάρξει μερίδα ανάμεσα στους αδελφούς τους, επειδή μερίδα τους είμαι εγώ, ο Κύριος. Έτσι είπε και στον δέκατο πέμπτο ψαλμό: «Ο Κύριος είναι η μερίδα της κληρονομίας μου και του ποτηρίου μου.» Λέει λοιπόν και εδώ ότι, έχοντας παραβλέψει όλα τα άλλα, έχω εσένα ως μερίδα και περιουσία και πλούτο. Γι' αυτό ακριβώς σπεύδω να τηρήσω τους νόμους σου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες