Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:58

Ικέτευσα το πρόσωπό σου με όλη την καρδιά μου· ελέησέ με σύμφωνα με τον λόγο σου. Αναλογίστηκα τις οδούς σου, και έστρεψα τα βήματά μου προς τις μαρτυρίες σου. Προετοιμάστηκα και δεν ταράχτηκα, για να τηρήσω τις εντολές σου.

Η εντολή του Θεού και η ελπίδα. «Μερίδα μου»: Διότι αυτός που ανήκει στη μερίδα του Θεού, αυτός είναι αληθινός φύλακας του νόμου του Θεού. «Εδεήθην»: Διότι οι δίκαιοι με όλη τους την καρδιά παρακαλούν τον Θεό. «Ελέησον»: Όπως υποσχέθηκες, λέει, [ελέησέ με]. «Διότι αναλογίστηκα»: Διότι ποτέ δεν σταματούν οι πιστοί, αλλά διαρκώς πορεύονται στην οδό του Θεού. «Και έστρεψα»: Πορευόμενος πάντοτε σε άμεμπτη οδό. «Προετοιμάστηκα»: Διότι πάντοτε είναι έτοιμος ο πιστός για την έξοδο, φυλάγοντας την εντολή του Θεού· γι' αυτό, όταν έλθει ο θάνατος, δεν ταράζεται. «Σχοινιά»: Οι πονηροί λόγοι και οι μέριμνες του βίου, τα οποία παγιδεύουν τον άνθρωπο. «Και του νόμου»: Διότι τίποτα από αυτά δεν εμποδίζει τον πιστό άνθρωπο [στο να φυλάξει τον νόμο]. «Μεσονύκτιον»: Διότι σε καμία στιγμή δεν πρέπει να απέχει ο πιστός άνθρωπος από την προσευχή και την εξομολόγηση. «Μέτοχος»: Αυτή είναι φωνή του προφήτη. «Και αυτών που φυλάσσουν»: Διότι έχει γνωρίσει τα τέλεια μυστήρια και έσπευδε να συμμετάσχει σε εκείνη τη χαρά (χάρη). «Του ελέους»: Βλέπεις, ο πόθος του προφήτη αφορούσε την παρουσία του Χριστού, επειδή η γη επρόκειτο να γεμίσει από το έλεος του Θεού. «Τα δικαιώματα»: Ας απολαύσω, λέει ο προφήτης, κι εγώ εκείνα τα δικαιώματα που θα προσφέρεις στον άνθρωπο, ερχόμενος στη γη. «Χρηστότητα»: Μαζί με τον άνθρωπο, λέει, ερχόμενος στη γη. «Κύριε»: Όπως μίλησες, λέει, στους δούλους σου, τους προφήτες.

Αυτή, λοιπόν, είναι η φωνή των τελείων, οι οποίοι αφιερώνουν ολοκληρωτικά τον εαυτό τους στον Θεό και δεν παρασύρονται σε ηδονές και πολλές μέριμνες. Διότι ο Κύριος είπε: «Δεν μπορείτε να δουλεύετε στον Θεό και στον μαμωνά». «Εδεήθην του προσώπου σου με όλη μου την καρδιά». Μας διδάσκει ο λόγος πώς πρέπει να παραστεκόμαστε όταν δεόμαστε στον Θεό, έχοντας επίγνωση ότι βρισκόμαστε ενώπιος ενωπίω. Διότι λέει, «Εδεήθην του προσώπου σου». Ή, επίσης, «πρόσωπο» του Πατρός είναι ο Υιός, όπως ακριβώς είπε ο θείος απόστολος: «Απαύγασμα της δόξης και χαρακτήρας της υποστάσεώς του»· και μέσω αυτού προσφέρουμε ευάρεστη θυσία στον Θεό, τη λογική μας λατρεία. Παντού δε ο Δαβίδ προσθέτει στον νόμο το «με όλη την καρδιά», και υπακούοντας σε αυτό προσκολλάται στον Θεό, διδάσκοντάς μας να Τον αγαπάμε με όλη μας την καρδιά.

Διότι θα αγαπήσεις τον Κύριο τον Θεό σου με όλη την καρδιά σου, και με όλη τη δύναμή σου, και με όλη τη διάνοιά σου. Το δε «ελέησόν με σύμφωνα με τον λόγο σου», δεν είναι τίποτε άλλο παρά το ότι σε εσένα αναθέτω όλα όσα με αφορούν· και ελέησέ με όπως εσύ θέλεις.

Ελέησόν με κατά το λόγιόν σου. θʹ. Δεν παρακαλεί να ελεηθεί αόριστα, αλλά να τύχει του ελέους σύμφωνα με το θείο λόγιο. Αυτό θα έλεγε και ένας συνετός ασθενής στον ιατρό: θεράπευσέ με όπως γνωρίζεις, όπως υπαγορεύει η ιατρική τέχνη. Αυτό θα έλεγε και ένας συνετός έμπορος στον κυβερνήτη του πλοίου: κατεύθυνε το σκάφος σύμφωνα με τους νόμους της τέχνης, κυβέρνησέ το όπως προστάζει η επιστήμη. Έτσι αρμόζει και σε εμάς να επικαλούμαστε το θείο έλεος. Διότι Εκείνος προς τον οποίο απευθύνεται το αίτημα, γνωρίζει τον τρόπο του ελέους. Επειδή πολλές φορές μέσω της παιδαγωγίας κατεργάζεται τη σωτηρία, και η τιμωρία γίνεται φιλανθρωπία. Έτσι και ο ιατρός, και τέμνει και καυτηριάζει, μεριμνώντας για την υγεία του ασθενούς. Έτσι πρέπει και εμείς να ζητούμε το έλεος. Διότι υπάρχουν φορές που το έλεος χορηγείται μέσω της πενίας, και η φιλανθρωπία παρέχεται μέσω της ασθένειας, και, σύμφωνα με τον ιατρικό κανόνα, τα αντίθετα θεραπεύονται δια των αντιθέτων. Αναλογίστηκα τις οδούς σου, και έστρεψα τα πόδια μου προς τα μαρτύριά σου.