Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:61

Σχοινιά αμαρτωλών με περιέπλεξαν. Και ποια ήταν τα σχοινιά, παρά οι πονηροί λογισμοί, μέσω των οποίων επιχειρούσαν να με γκρεμίσουν από την κατά Θεόν στάση; Τα μεσάνυχτα σηκωνόμουν για να σε δοξολογήσω. Διότι όχι μόνο κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά και τη νύχτα, ακριβώς στο μέσο της νύχτας, όταν ο ύπνος έρχεται στους ανθρώπους με μεγαλύτερη ευχαρίστηση, ακατάπαυστα σε υμνούσα και ανυμνούσα τις δίκαιες κρίσεις σου. Αυτό έπραξε και ο θείος Απόστολος μαζί με τον Σίλα, ο οποίος, όντας και εκεί δεμένος από το πόδι, έπειτα από κακοποιήσεις και μαστιγώσεις, συνδύασε την προσευχή με την υμνωδία και τρύγησε τον καρπό της καλής αγρυπνίας.

Σχοινιά αμαρτωλών με περιέπλεξαν, και δεν λησμόνησα τον νόμο σου. Το μεσονύκτιο δεν εγειρόμουν για να σε δοξολογήσω για τα δίκαια κρίματά σου. Είμαι μέτοχος όλων εκείνων που σε φοβούνται, και εκείνων που τηρούν τις εντολές σου. Από το έλεος του Κυρίου είναι γεμάτη η γη· δίδαξέ με τα δικαιώματά σου.

Η εντολή του Θεού και η ελπίδα. «Μερίδα μου»: Διότι αυτός που ανήκει στη μερίδα του Θεού, αυτός είναι αληθινός φύλακας του νόμου του Θεού. «Εδεήθην»: Διότι οι δίκαιοι με όλη τους την καρδιά παρακαλούν τον Θεό. «Ελέησον»: Όπως υποσχέθηκες, λέει, [ελέησέ με]. «Διότι αναλογίστηκα»: Διότι ποτέ δεν σταματούν οι πιστοί, αλλά διαρκώς πορεύονται στην οδό του Θεού. «Και έστρεψα»: Πορευόμενος πάντοτε σε άμεμπτη οδό. «Προετοιμάστηκα»: Διότι πάντοτε είναι έτοιμος ο πιστός για την έξοδο, φυλάγοντας την εντολή του Θεού· γι' αυτό, όταν έλθει ο θάνατος, δεν ταράζεται. «Σχοινιά»: Οι πονηροί λόγοι και οι μέριμνες του βίου, τα οποία παγιδεύουν τον άνθρωπο. «Και του νόμου»: Διότι τίποτα από αυτά δεν εμποδίζει τον πιστό άνθρωπο [στο να φυλάξει τον νόμο]. «Μεσονύκτιον»: Διότι σε καμία στιγμή δεν πρέπει να απέχει ο πιστός άνθρωπος από την προσευχή και την εξομολόγηση. «Μέτοχος»: Αυτή είναι φωνή του προφήτη. «Και αυτών που φυλάσσουν»: Διότι έχει γνωρίσει τα τέλεια μυστήρια και έσπευδε να συμμετάσχει σε εκείνη τη χαρά (χάρη). «Του ελέους»: Βλέπεις, ο πόθος του προφήτη αφορούσε την παρουσία του Χριστού, επειδή η γη επρόκειτο να γεμίσει από το έλεος του Θεού. «Τα δικαιώματα»: Ας απολαύσω, λέει ο προφήτης, κι εγώ εκείνα τα δικαιώματα που θα προσφέρεις στον άνθρωπο, ερχόμενος στη γη. «Χρηστότητα»: Μαζί με τον άνθρωπο, λέει, ερχόμενος στη γη. «Κύριε»: Όπως μίλησες, λέει, στους δούλους σου, τους προφήτες.

Επειδή εναπέθεσα όλη μου την προαίρεση στις εντολές σου, για τον λόγο αυτό πορεύτηκα την οδό των μαρτυρίων σου. Το εβραϊκό κείμενο αναφέρει «Τις οδούς μου»· με τον ίδιο τρόπο μετέφρασαν και οι άλλοι ερμηνευτές, καθώς και οι Εβδομήκοντα στο Εξαπλό. Λέει δε, ότι αναλογιζόμενος τις οδούς μου, κατηύθυνα τα πόδια μου προς τα μαρτύριά σου, και δεν τα άφηνα να εκτραπούν από την οδό που φέρνει σε εσένα. Προετοιμάστηκα και δεν ταράχθηκα, για να τηρήσω τις εντολές σου. Διότι, έχοντας καταστήσει τον εαυτό μου έτοιμο απέναντι στις επιθέσεις των δεινών, δεν δοκίμασα ζάλη από την αιφνίδια προσβολή. Τέτοιος ήταν ο μακάριος Δανιήλ, ο οποίος χαλιναγώγησε τα στόματα των λεόντων· τέτοιοι ήταν οι τρεις παίδες, για τους οποίους η κάμινος έγινε κατοικία δροσιάς· τέτοιοι ήταν οι θαυμάσιοι Μακκαβαίοι· τέτοιοι ήταν οι άγιοι απόστολοι, οι προφήτες και οι μάρτυρες. Έτσι όλοι τους νίκησαν τις επιθέσεις των ασεβών. Διότι προετοίμαζαν τους εαυτούς τους πριν από τους κινδύνους, πεθαίνοντας καθημερινά για την αγάπη του Θεού, θεωρώντας τα πάντα δευτερεύοντα και ως ένα τίποτα. Αυτό άλλωστε παραγγέλλει ο Κύριος στα άγια Ευαγγέλια, λέγοντας: Γρηγορείτε, διότι δεν γνωρίζετε ποια ώρα έρχεται ο κλέφτης. Σχοινιά αμαρτωλών με περιέπλεξαν, και δεν λησμόνησα τον νόμο σου.

«Σχοινιά αμαρτωλών με περιτύλιξαν», λέει ο θείος Προφήτης, «και τον νόμο σου δεν τον λησμόνησα». 21. Ο θείος απόστολος Παύλος με μεγαλύτερη ακρίβεια και φωτεινότητα φανέρωσε το τέλειο μυστήριο του Χριστιανισμού σε κάθε πιστεύουσα ψυχή, το οποίο βιώνεται εμπειρικά μέσω της θείας ενέργειας· και αυτό είναι η έλλαμψη του επουράνιου φωτός με την αποκάλυψη και τη δύναμη του Πνεύματος. Αυτό το έκανε για να μη νομίσει κανείς ότι ο φωτισμός του Πνεύματος προέρχεται μόνο μέσα από τη γνώση των νοημάτων, και κινδυνεύσει από άγνοια και ραθυμία να χάσει το τέλειο μυστήριο της χάριτος. Γι' αυτόν τον λόγο, έφερε ως αναντίρρητη απόδειξη της γνώσης το παράδειγμα της δόξας του Πνεύματος που περιέβαλλε το πρόσωπο του Μωυσή. Λέει λοιπόν: «Αν η διακονία του θανάτου, η οποία ήταν χαραγμένη με γράμματα πάνω σε πέτρες, περιβλήθηκε με τόση δόξα, ώστε οι υιοί του Ισραήλ να μην μπορούν να ατενίσουν το πρόσωπο του Μωυσή εξαιτίας της δόξας του προσώπου του, η οποία μάλιστα επρόκειτο να καταργηθεί, πόσο μάλλον η διακονία του Πνεύματος θα είναι γεμάτη δόξα! Διότι, αν η διακονία της καταδίκης είχε δόξα, πολύ περισσότερο θα περισσεύει σε δόξα η διακονία της δικαιοσύνης. Και πράγματι, εκείνο που δοξάστηκε παλαιότερα, δεν θεωρείται ότι έχει πια δόξα ως προς αυτό το σημείο, εξαιτίας της νέας υπερβάλλουσας δόξας».

Επομένως, όλα τα πράγματα στον κόσμο, όπως έχει αποδειχθεί, για τον ράθυμο, τον ολιγόπιστο και τον νήπιο στο φρόνημα αποτελούν εμπόδια προς την αιώνια ζωή, είτε πρόκειται για τα θλιβερά και επίπονα πάθη, τις ασθένειες, τη φτώχεια, την ύβρη, την αδοξία ή ακόμη και τον κρυφό πόλεμο της κακίας, είτε πρόκειται για τα τιμημένα, τον πλούτο, τη δόξα, τους επαίνους, τους μακαρισμούς. Όλα αυτά για τον άνθρωπο που νηπιάζει στη φρόνηση αποτελούν εμπόδια προς την αιώνια ζωή. Αντίθετα όμως, θα βρεις πάλι ότι όλα αυτά λειτουργούν υπέρ του πιστού, συνετού και ανδρείου ανθρώπου και γίνονται σαν βοηθήματα της Βασιλείας γι' αυτόν που αγαπά αληθινά τον Θεό και επιθυμεί να τηρεί τις εντολές Του, διότι, έχοντας διαρρήξει, νικήσει και υπερβεί όλα όσα θεωρούνται εμπόδια στον κόσμο, αγάπησε μόνο τον Θεό και μόνο σε Αυτόν προσκολλήθηκε. Όπως λέει ο προφήτης: «Σχοινιά αμαρτωλών με περιέπλεξαν, αλλά τον νόμο Σου δεν τον λησμόνησα». Και ο απόστολος λέει: «Σε εκείνους που αγαπούν τον Θεό, τα πάντα συνεργούν στο αγαθό».