Ἐκλείπει εἰς τὸ σωτήριόν σου ἡ ψυχή μου, καὶ εἰς τὸν λόγον σου ἐπήλπισα. Διδάσκει ἡμᾶς ὁ Προφήτης ἐπιθυμεῖν τοῦ λόγου, καὶ ἐρωτικῶς ἔχειν πρὸς τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ. Καὶ τί ἂν εἴη ἕτερον τὸ σωτήριον ἢ ἡ παρουσία τοῦ Κυρίου; Εἰς τὸν λόγον σου ἐπήλπισα. Νόει ἀντὶ τοῦ, τὴν ἐπαγγελίαν. Λέγεται δὲ λόγιον καὶ ἡ θεόπνευστος Γραφή. Ἐκλείπει τοίνυν οὐ μόνον ὁ τὴν ὑπόσχεσιν τὴν θείαν ἀναμένων, καὶ τὴν λύσιν τῶν ἐπικειμένων κακῶν προσδεχόμενος, ἀλλὰ καὶ ὁ τοῖς θείοις ἐντυγχάνων λογίοις, καὶ τὴν τούτων διάνοιαν καταμαθεῖν ἀκριβῶς ἐφιέμενος, καὶ παράκλησιν καὶ ψυχαγωγίαν ὑπολαμβάνει τὴν εὕρεσιν.
Μετάφραση
«Εκλείπει η ψυχή μου για το σωτήριό σου, και στον λόγο σου έλπισα». Μας διδάσκει ο Προφήτης να επιθυμούμε τον λόγο και να διακείμεθα με ένθερμο πόθο προς το σωτήριο του Θεού. Και τι άλλο θα μπορούσε να είναι το σωτήριο παρά η παρουσία του Κυρίου; «Στον λόγο σου έλπισα». Να κατανοείς εδώ τον λόγο ως την υπόσχεση. Ονομάζεται όμως «λόγιο» και η θεόπνευστη Γραφή. Επομένως, «εκλείπει» (εξαντλείται από τον πόθο) όχι μόνο εκείνος που αναμένει τη θεία υπόσχεση και προσδοκά την απαλλαγή από τα επικείμενα δεινά, αλλά και εκείνος που εντρυφά στα θεία λόγια, και επιθυμεί διακαώς να κατανοήσει με ακρίβεια το νόημά τους, εκλαμβάνοντας την ανακάλυψή του ως παρηγοριά και ψυχική τέρψη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες