Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 118:82

Εξέλιπαν οι οφθαλμοί μου προσμένοντας το λόγιό σου. Αναφέρεται, λέει, στον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Διότι αυτόν έχουμε παράκλητο προς τον Πατέρα, σύμφωνα με τη φωνή του αποστόλου· και αυτός είναι ιλασμός για τις αμαρτίες μας. Λέγοντας: Πότε θα με παρηγορήσεις; Διότι, όταν επιδημήσει σε μένα ο Λόγος, τότε παρηγορούμαι.

διότι στους λόγους: Τους οποίους φανέρωσες στους ανθρώπους μέσω εμού. έγνων (Γνώρισα): Διότι ο Θεός δεν κρίνει άδικα, αλλά με δικαιοσύνη και αλήθεια. τῇ ἀληθείᾳ (Στην αλήθεια): Λέει ο άνθρωπος: επέτρεψες να πέσω, για να γνωρίσω αυτόν που με εγείρει. γενηθήτω (Ας γίνει): Έχοντας σπλαχνιστεί ο Θεός, παρηγόρησε τον άνθρωπο, σώζοντάς τον. καὶ τὸ λόγιον (Και τον λόγο): Όπως υποσχέθηκες, λέει, έτσι έπραξες. ἐλθέτωσαν (Ας έλθουν): Διότι, με την έλευση του Κυρίου, έζησε ο άνθρωπος. ὅτι ὁ νόμος (Διότι ο νόμος): Της χάριτος, ο οποίος είναι ο Χριστός. αἰσχυνθήτωσαν (Ας καταισχυνθούν): Οι δαίμονες, που τυράννησαν τον άνθρωπο, όπως οι Ιουδαίοι που εξεγέρθηκαν κατά του Χριστού. ἐγὼ δὲ ἀδολεσχήσω (Εγώ δε θα μελετώ): Θα μεριμνώ για τις εντολές σου. ἐπιστρεψάτωσαν (Ας επιστρέψουν): Οι προφήτες και οι απόστολοι· διότι αυτοί επέστρεψαν τον άνθρωπο. γενηθήτω (Ας γίνει): Διότι εάν ο άνθρωπος φυλάξει ποτέ με άμεμπτο και άδολο τρόπο τα δικαιώματα του Θεού, δεν καταισχύνεται, αλλά αποκτά παρρησία ενώπιον του Θεού. ἐκλείπει (Ατονεί): Με τον πόθο και τη σπουδή. καὶ εἰς τὸν λόγον (Και στον λόγο): Δηλαδή, ελπίζω διαπαντός. ἐξέλιπον (Ατόνησαν): Με την προσδοκία και την ελπίδα. λέγοντες (Λέγοντας): Δηλαδή, πότε θα απολαύσω την αμοιβή των κόπων μου; ὅτι ἐγενήθην (Διότι έγινα): Το πρόσκαιρο της ζωής υποδηλώνει ο προφήτης· διότι και το ασκί όταν ξεφούσκωσε κενώθηκε, και η πάχνη όταν ζέστανε ο ήλιος δεν φάνηκε πια. τὰ δικαιώματα (Τα δικαιώματα): Διότι, αν και ζει για λίγο χρόνο, δεν απομακρύνθηκε από τα δικαιώματα (τις εντολές) του Θεού. πόσαι (Πόσες): Διότι Εσύ μόνος, ως Θεός, γνωρίζεις το ολιγοχρόνιο των ημερών μου.

Έτσι και εκείνοι που περιμένουν κάποιον από τους γνωστούς τους να επιστρέψει από αποδημία, τον ποθούν μεν συνεχώς, αλλά λιώνουν από τον πόθο όταν διαψεύδονται οι προσδοκίες τους· έτσι και εκείνοι που διψούν υπερβολικά και στερούνται το νερό· έτσι και εκείνοι που παλεύουν με διάφορες συμφορές και περιμένουν τη θεία ευμένεια, βλέποντάς την να καθυστερεί, αποκάμνουν. Σωτήριο, λοιπόν, του ανθρωπίνου γένους είναι η προς εμάς συγκατάβαση του Ενός της Αγίας Τριάδος. Επειδή και σε άλλον ψαλμό λέγει: «Δείξε μας, Κύριε, το έλεός σου, και δώσε μας το σωτήριό σου»· έτσι, λοιπόν, και αυτός ευχόταν αυτό το σωτήριο, το οποίο είχε φυλαχθεί, να έλθει ταχύτερα. «Εξαντλήθηκαν τα μάτια μου προσμένοντας τον λόγο σου, λέγοντας: Πότε θα με παρηγορήσεις;» Λόγιο ονομάζεται και η θεία υπόσχεση και η θεόπνευστη Γραφή. Αποκάμνει, λοιπόν, όχι μόνο εκείνος που αναμένει τη θεία υπόσχεση και προσδοκά την απαλλαγή από τα παρόντα δεινά, αλλά και εκείνος που μελετά τα θεία λόγια και επιθυμεί να κατανοήσει με ακρίβεια το νόημά τους, και θεωρεί την ανακάλυψή του ως παρηγοριά και πνευματική ανάταση. Εντείνει, επομένως, τον λόγο του, προσδοκώντας αυτήν την παρηγοριά, η οποία είναι ο ευαγγελικός λόγος. Διότι ο ίδιος ο Σωτήρας, όταν ήλθε, μας παρηγόρησε λέγοντας: «Ελάτε προς εμένα όλοι οι κοπιασμένοι και φορτωμένοι, και εγώ θα σας αναπαύσω»· και, «Ο ζυγός μου είναι αγαθός, και το φορτίο μου ελαφρύ». «Διότι έγινα σαν ασκός στην πάχνη· τα δικαιώματά σου δεν τα λησμόνησα».