Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 120:5

Ο Κύριος θα σε φυλάξει, ο Κύριος θα είναι σκέπη σου στο δεξί σου χέρι. Αυτό ανέφερε και στον δέκατο πέμπτο ψαλμό: Είχα πάντοτε τον Κύριο προ οφθαλμών μου, διότι βρίσκεται εκ δεξιών μου, για να μην κλονιστώ. Και εδώ πάλι λέει, ότι ευρισκόμενος δίπλα στο δεξί σου χέρι, και θα σε σκεπάσει, και θα σε φρουρήσει, και θα σε αξιώσει κάθε πρόνοιας.

Ο Κύριος θα σε φυλάξει. Εκείνον που ατενίζει διαρκώς προς τον Θεό, τον φυλάττει ο ίδιος ο άγρυπνος Θεός, και σκεπάζει το δεξί του χέρι, εφόσον εκείνος επιτελεί ορθές πράξεις και αποδιώκει τους εχθρούς με τη δεξιά του· διότι οι εχθροί προσπαθούν να επιβουλευθούν κυρίως τη δεξιά των θεοφιλών ανθρώπων. Έτσι άλλωστε έχει γραφτεί: «Και ο Ιησούς ήταν ντυμένος με ρυπαρά ενδύματα, και ο διάβολος στεκόταν εκ δεξιών του». — Προπάντων δε ο Θεός προφυλάσσει από την κακία, έστω κι αν επιτρέπει να δοκιμάζονται από θλίψη τα εξωτερικά αγαθά ή το σώμα· για τον Ιώβ, εξάλλου, έδωσε την παραγγελία: «Μόνο την ψυχή του να διαφυλάξεις». Και η ψυχή έχει ανάγκη από φύλαξη κατά τον καιρό της εξόδου της από τον βίο, καθώς και κατά την είσοδό της στην πόλη του Θεού. Διότι, ποιο είναι το όφελος αν κάποιος πέσει στη μέση του δρόμου και χαθεί; Γι' αυτό, μην μακαρίζεις κανέναν άνθρωπο πριν από το τέλος της ζωής του.

Επομένως, μαθαίνουμε από τη διδάσκαλο αυτό το δόγμα, ότι δηλαδή η μεν ανθρώπινη φύση δημιουργήθηκε ως απεικόνισμα του αληθινού φωτός, λάμποντας με την ομοιότητα προς το αρχέτυπο κάλλος, μακριά από τα σκοτεινά χαρακτηριστικά, ο δε πειρασμός, επιβάλλοντας με απάτη τον φλογερό καύσωνα, κατέλαβε την πρώτη βλάστηση ενώ ήταν ακόμη τρυφερή και χωρίς ρίζες· και, προτού αποκτήσει κάποια σταθερή έξη προς το αγαθό και προτού δώσει χώρο στις ρίζες να προχωρήσουν σε βάθος μέσω της καλλιέργειας των λογισμών, αμέσως την ξέρανε μέσω της παρακοής και μετέτρεψε τη χλοερή και ακμαία μορφή της σε μαύρη εξαιτίας της καύσης. Και αν η εχθρική προσβολή του πειρασμού ονομάζεται ήλιος, ας μην παραξενεύεται κανένας από τους ακροατές, εφόσον διδάσκεται κάτι τέτοιο σε πολλά σημεία από τη θεόπνευστη Γραφή. Διότι και στη δεύτερη ωδή των Αναβαθμών απευθύνει αυτήν την ευλογία σε εκείνον που έχει τη βοήθεια του Κυρίου, του ποιητή του ουρανού και της γης: το να μην κατακαίγεται από τον ήλιο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Επίσης, και ο προφήτης Ησαΐας, προφητεύοντας την κατάσταση της Εκκλησίας, περιγράφει την πολιτεία της σαν μια πομπή, λαμπρύνοντας τον λόγο με τη διήγηση.

Ας εξετάσουμε μάλλον αυτό που παραλείφθηκε πριν από τα όσα ειπώθηκαν· ο Λόγος προσπέρασε τη νύμφη, γινόμενος απρόσιτος στη λαβή εκείνης που Τον ποθούσε. Την προσπέρασε όμως, όχι για να εγκαταλείψει αυτήν την οποία προσπέρασε, αλλά μάλλον για να την ελκύσει προς τον εαυτό Του. Διότι λέει: «Η ψυχή μου εξήλθε με τον λόγο Του». Η ψυχή, λοιπόν, εξέρχεται πρώτα από την κατάσταση στην οποία βρισκόταν, και έτσι βρίσκεται από εκείνους που φυλούν την πόλη. Διότι λέει: «Με βρήκαν οι φύλακες που περιπολούν στην πόλη». Εάν, βεβαίως, την έβρισκαν οι κίνδυνοι του Άδη, ή εάν έλεγε ότι βρέθηκε από ληστές, θα ήταν οδυνηρό να γίνει εύρημα τέτοιων (διότι «ο κλέφτης δεν έρχεται παρά μόνο για να κλέψει, να σφάξει και να καταστρέψει»)· εάν, όμως, τη βρίσκουν οι φύλακες που περιπολούν στην πόλη, είναι οπωσδήποτε μακαρία για αυτή την εύρεση. Διότι εκείνος που βρίσκεται από τον φύλακα δεν μπορεί να κλαπεί από τους ληστές. Ποιοι είναι, λοιπόν, οι φύλακες; Ποιοι άλλοι, παρά βεβαίως οι υπηρέτες Εκείνου που φυλάει τον Ισραήλ, Εκείνου που δια της προστασίας σκεπάζει το δεξί χέρι, Εκείνου που έχει αναλάβει να φυλάει την ψυχή από κάθε κακό, ο Οποίος γίνεται φύλακας και της εισόδου και της εξόδου; Εκείνος είναι ο φύλακας της πόλης για τον οποίο λέγει: «Εάν ο Κύριος δεν φυλάξει την πόλη, μάταια αγρύπνησε ο φύλακας». Επομένως, ο λόγος υποδεικνύει τα λειτουργικά πνεύματα, τα οποία αποστέλλονται για διακονία χάριν εκείνων που πρόκειται να κληρονομήσουν τη σωτηρία, μέσω των φυλάκων που περιπολούν την πόλη.

Γι' αυτό και πρόσθεσε λέγοντας: «Ο Κύριος θα σε φυλάξει· ο Κύριος θα είναι σκέπη σου στο δεξί σου χέρι». Κάποιος άλλος μεταφραστής αναφέρει: «Δίπλα στο δεξί σου χέρι». Θα σου είναι παραστάτης, λέει, σύμμαχος, βοηθός. Βλέπεις πώς και εδώ σε θέλει να είσαι ενεργός; Μεταφορικά λοιπόν, παίρνοντας την εικόνα από εκείνους που στέκονται σε πολεμική παράταξη, θα σταθεί δίπλα στο δεξί σου χέρι, ώστε να είσαι ακατανίκητος, ώστε να είσαι δραστήριος, ισχυρός, κυρίαρχος, ώστε να στήσεις τρόπαιο, ώστε να κατακτήσεις τη νίκη, επειδή ακριβώς το χέρι αυτό είναι το μέσο με το οποίο πράττουμε τα πάντα. Δεν θα σου είναι όμως μόνο παραστάτης, ούτε μόνο σύμμαχος, αλλά και σκέπη. Το λέω και πάλι: περιγράφει τις βοήθειες του Θεού μέσα από τα δικά μας ανθρώπινα δεδομένα, και παρουσιάζει την ολοκληρωτική Του προστασία και την άμεση συμμαχία Του με την εικόνα της δεξιάς πλευράς και της σκέπης. «Την ημέρα ο ήλιος δεν θα σε κατακάψει, ούτε η σελήνη τη νύχτα». Και αυτό συνέβη όταν επέστρεφαν από την Αίγυπτο και διέμεναν στην έρημο. Εδώ όμως εννοεί την απόλυτη ασφάλεια. Είναι δε πιθανό και τότε, κατά την επιστροφή τους, να απόλαυσαν κάποιας τέτοιας θαυματουργικής επέμβασης με κάποιον άλλον τρόπο.

Ψαλμός ρκ΄. Ωδή των αναβαθμών. «Σήκωσα τα μάτια μου προς τα όρη» των ουρανών, «από όπου θα έλθει η βοήθειά μου», για να με απαλλάξει από τη μοχθηρή δουλεία του εχθρού. Και δεν διαψεύσθηκε η προσδοκία μου, αλλά «η βοήθειά μου προήλθε από τον Κύριο, ο οποίος εποίησε τον ουρανό και τη γη», η οποία με διδάσκει και μου λέει: «Μην παραδώσεις σε κλυδωνισμό» της τρικυμίας των παθών εκουσίως «το πόδι» της προαιρέσεώς «σου και δεν πρόκειται να νυστάξει ο άγγελος που σε φυλάσσει». Και «ο Κύριος θα σε φυλάξει». Από κάθε κακό «θα φυλάξει την» μέσα στον βίο «είσοδό σου και την» από αυτόν «έξοδό σου» άθικτη «στον αιώνα του αιώνος».