Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 123:8

Ας ευχαριστήσουμε το Άγιο Πνεύμα, το ζωοποιό, που μίλησε μέσω του νόμου και των προφητών και των διδασκάλων, που ανέδειξε τον Πέτρο μετανοημένο και τον πρόσταξε να πάει στον Κορνήλιο, και τον δόξασε και του έδωσε την εξουσία να ανασταίνει νεκρούς, όπως και την Ταβιθά, που πάντοτε προλαμβάνει και συντρίβει τις παγίδες του εχθρού για όσους το επικαλούνται, σύμφωνα με την προφητεία του Δαβίδ που λέει: «Η παγίδα συνετρίβη, και εμείς λυτρωθήκαμε, η βοήθειά μας είναι στο όνομα του Κυρίου, ο οποίος εποίησε τον ουρανό και τη γη». Ιδού, λοιπόν, μας ελέησε και μας θεράπευσε από τόσο μεγάλη αρρώστια. Ας τον ακούσουμε που λέει: «Ιδού, έγινες υγιής, μην αμαρτάνεις πλέον, για να μην πάθεις κάτι χειρότερο». Ας φτάσουμε στα πάντα σε ταπείνωση, διότι ο ταπεινός βρίσκεται χαμηλά στη γη, και αυτός που βρίσκεται στη γη, πού μπορεί να πέσει; Είναι δε φανερό ότι αυτός που βρίσκεται στα ύψη, πέφτει εύκολα. Εάν λοιπόν αποστραφήκαμε την αμαρτία και διορθωθήκαμε, αυτό δεν προέρχεται από εμάς, αλλά είναι δώρο του Θεού. «Διότι ο Κύριος», λέει, «ανορθώνει τους συντριμμένους και κάνει σοφούς τους τυφλούς» και τα εξής.

άρα το ύδωρ: Διότι σαν το νερό είναι οι πειρασμοί που παρασύρουν τον άνθρωπο, ως ακαταμάχητοι. χείμαρρον: Ομοίως και τα ρεύματα των πειρασμών, που εμφανίζονται σαν από φοβερό χειμώνα. άρα διήλθεν: Εννοεί τους χειμώνες των διωγμών και τους πειρασμούς των δαιμόνων, ως ακαταμάχητους. ευλογητός: Αναφέρεται στους δαίμονες· διότι επιχείρησαν να κατασπαράξουν [τον άνθρωπο] σαν θηρία. η ψυχή: Διότι, αφού έβγαλε φτερά σαν σπουργίτι η ψυχή του ανθρώπου μέσω των αρετών, λυτρώθηκε από τους δαίμονες. Διότι αυτοί και παγιδεύουν και κυνηγούν τον άνθρωπο. η παγίς: Διότι, όταν ήλθε ο Κύριος, κατήργησε τους δαίμονες και λύτρωσε τον άνθρωπο από αυτούς. βοήθεια: Από τον Χριστό προήλθε η βοήθεια του ανθρώπου. Ωδή των αναβαθμών· άσμα των υψηλών. οι πεποιθότες: Όσοι έχουν τέλεια την εμπιστοσύνη στον Κύριο, παραμένουν αμετακίνητοι σαν το όρος Σιών, στο οποίο τελέστηκαν τα μυστήρια του Κυρίου (του Χριστού). ου σαλευθήσεται: Εκείνοι που εδραιώνονται στην πίστη των μυστηρίων που τελέστηκαν στην Ιερουσαλήμ· διότι αυτοί είναι ακλόνητοι και εδώ και στον μέλλοντα αιώνα. όρη κύκλω: Διότι περικύκλωσαν την Ιερουσαλήμ οι προφήτες· επειδή όλοι σε αυτήν μίλησαν. Διότι παντού η Γραφή ονομάζει τους προφήτες όρη· επειδή μέσω αυτών ο Κύριος προστατεύει τον πιστό λαό. ότι ουκ αφήσει: Διότι δεν μπορούν οι αμαρτωλοί να κληρονομήσουν μαζί με τους δικαίους.

Θέλοντας, λοιπόν, να καταδείξει αυτό, είπε τα εξής: «Η ψυχή μας διασώθηκε σαν το σπουργίτι από την παγίδα των κυνηγών. Η παγίδα συντρίφτηκε, και εμείς διασωθήκαμε». Έπειτα, υποδεικνύοντας και το πώς, πρόσθεσε: «Η βοήθειά μας βρίσκεται στο όνομα του Κυρίου, ο οποίος εποίησε τον ουρανό και τη γη». Είδες τη δύναμη του προστάτη; Είδες την ισχύ του; Εξουδετέρωσε ακόμη και αυτές τις ίδιες τις αφορμές της επιβουλής.

Κατέστησε τη σάρκα εύπειθη, σου χάρισε όπλα, θώρακα δικαιοσύνης, ζώνη αλήθειας, κράνος σωτηρίας, ασπίδα πίστεως, μάχαιρα του Πνεύματος, σου έδωσε αρραβώνα, με το σώμα του σε τρέφει, με το αίμα του σε ποτίζει, σου ενεχείρισε τον σταυρό ως δόρυ, δόρυ που ποτέ δεν λυγίζει· εκείνον τον έδεσε, τον έριξε κατά γης. Επομένως, είναι πλέον αδικαιολόγητη η ήττα σου, και δεν έχεις καμία δικαιολογία αν πληγείς. Διότι έχεις αμέτρητα εφόδια για να νικήσεις. Η παγίδα συντρίφθηκε, και εμείς σωθήκαμε. Η βοήθειά μας βρίσκεται στο όνομα του Κυρίου, ο οποίος εποίησε τον ουρανό και τη γη. Βλέπεις τι είδους στρατηγό έχεις; Τι είδους βασιλιά; Τον δημιουργό ολόκληρου του σύμπαντος; Αυτόν που με έναν λόγο έφερε στην ύπαρξη τόσα σώματα, τόσο όγκο, τόσο μέγεθος; Μην καταπέσεις, στάσου γενναία· τίποτα δεν εμποδίζει να στηθεί λαμπρό το τρόπαιό σου. Γνωρίζοντας λοιπόν αυτά, αγαπητοί, ας βρισκόμαστε σε πνευματική εγρήγορση, ας αγωνιζόμαστε, ας μην κοιμόμαστε, αλλά, αφού στιλβώσουμε τα όπλα μας και δυναμώσουμε την προθυμία μας, ας πλήττουμε ακατάπαυστα τον εχθρό, ώστε, αφού κατακτήσουμε λαμπρή τη νίκη, με πολλή δόξα να απολαύσουμε τη βασιλεία των ουρανών· την οποία είθε όλοι μας να αξιωθούμε να επιτύχουμε, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων.

Ψαλμός ρκγ'. Ωδή των αναβαθμών. Έπειτα, αφού αξιωθούμε τη θεία βοήθεια, λέμε πάλι: «Αν ο Κύριος δεν ήταν μαζί μας, τότε θα μας είχαν καταπιεί ζωντανούς» οι εχθροί· «τότε το νερό» των πειρασμών «θα μας είχε πνίξει» και «η ψυχή μας δεν θα μπορούσε να περάσει το» αβάσταχτο «νερό» της θλίψης. «Ευλογημένος ο Κύριος, που δεν μας έδωσε ως θήραμα στα δόντια τους. Η ψυχή μας σώθηκε σαν στρουθίο από την παγίδα των κυνηγών». Οι εχθροί, αφού έστησαν παγίδες τυραννίας εναντίον του λαού του Θεού, «συνετρίβησαν και εμείς σωθήκαμε. Η βοήθειά μας είναι στο όνομα του Κυρίου, ο οποίος δημιούργησε τον ουρανό και τη γη», διότι εκτός από αυτόν δεν υπάρχει άλλος ισχυρός Θεός.