Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 126:5

Μακάριος είναι εκείνος που θα ικανοποιήσει την επιθυμία του από αυτά. Εξαιτίας τους μακαρίζει όσους πρόκειται να ωφεληθούν από τη διδασκαλία. Δεν θα ντροπιαστούν, όταν θα μιλούν στους εχθρούς τους στις πύλες. Αυτό δηλώνει σαφώς την παρουσία του κηρύγματος.

Ράντισέ με με τον ύσσωπο του ελέους σου και καθάρισέ με· πλύνε με με τη χάρη σου μέσα από τα δάκρυά μου, και θα γίνω λευκότερος από το χιόνι. Ναι, Μητέρα του Κυρίου μου Ιησού Χριστού, δέξου αυτήν την οικτρή εξομολόγηση και δέησή μου, και γίνε προστάτιδα της διανοίας μου, και διατήρησε το υπόλοιπο της ζωής μου ασκανδάλιστο εν μετανοία· και κατά τον καιρό της εξόδου της ταπεινής μου ψυχής από το σώμα, όταν πρόκειται, αλίμονο, να μιλήσω με τους εχθρούς στην πύλη, τότε φανερώσου σε μένα, Δέσποινα, με το σπλαχνικό σου βλέμμα, και ελευθέρωσέ με από τους πικρούς ελεγκτές και τους φοβερούς φορολόγους του άρχοντα αυτού του αιώνα. Γίνε συνήγορός μου, και αφάνισε τότε όλα τα χειρόγραφα των αμαρτιών μου, και οδήγησέ με ακαταίσχυντο και σωσμένο στο βήμα του Υιού σου και του άναρχου Πατέρα Του και του Παναγίου Πνεύματος, της μίας, αρχιφώτου και ομοουσίου Τριάδος.

«Εάν μη Κύριος»: Διότι η έκβαση δεν εξαρτάται ούτε από αυτόν που τρέχει ούτε από αυτόν που θέλει (ή έρχεται)· τα πάντα γίνονται με την ευδοκία του Θεού. Επειδή και ο Σολομών οικοδόμησε οίκο, αλλά ο Θεός δεν ευδόκησε σε αυτόν· ο Χριστός όμως οικοδόμησε την Εκκλησία και ευδόκησε σε αυτήν. «Εάν μη φυλάξη»: Οι Ιουδαίοι φύλασσαν την παλαιά Ιερουσαλήμ, αλλά ο Κύριος δεν ευδόκησε· διότι προέβλεπε τη νέα Ιερουσαλήμ, η οποία είναι η Εκκλησία. «Εις μάτην»: Διότι οι Ιουδαίοι αγρυπνούσαν στην προσευχή, αλλά μάταια, εφόσον ο Χριστός δεν ήταν παρών. «Εγείρεσθαι»: Σημαίνει τον λόγο του Χριστού, τον οποίο είπε στους μαθητές του: Εγερθείτε, ας φύγουμε από εδώ. Διότι αυτό δηλώνουν τα όσα ακολουθούν (το επόμενο). «Οι εσθίοντες»: Διότι με οδύνη έτρωγαν οι απόστολοι αφότου ο Κύριος κοιμήθηκε τον ζωοποιό και αοίδιμο θάνατο, πάσχοντας και υπομένοντας (έχοντας υπομείνει) <ή αναλογιζόμενοι> κάτι το ανθρώπινο. «Ιδού»: Διότι ο Χριστός (ο Κύριος) έλαβε ως κληρονομιά την ανθρωπότητα με τον θάνατό του, δηλαδή τους υιούς του φωτός. «Ο μισθός»: Με τον όρο κοιλιά (γαστέρα) εννοεί το βάπτισμα, διότι από εκεί, σαν από μία κοιλιά, ξεπήδησαν οι πιστοί· επειδή αυτοί τυγχάνουν να είναι ο μισθός και ο καρπός του Κυρίου. «Ωσεί βέλη»: Διότι, όπως ακριβώς το βέλος, όταν εκτοξεύεται από τον δυνατό, έτσι και τα τέκνα των Ιουδαίων απορρίφθηκαν από τον Χριστό, δηλαδή εκείνοι που έχουν εκπέσει. «Μακάριος»: Διότι αληθινά μακάριος είναι εκείνος που αντλεί πάντοτε από τον ίδιο τον Χριστό την επιθυμία της σωτηρίας.

«δεν θα καταισχυνθεί» Θα ντροπιαστούν [δηλαδή], όταν στις θύρες του λαού που προέρχεται από τα έθνη σταθούν οι Ιουδαίοι, ακούγοντας τα της πίστεως. «Ωδή των αναβαθμών· άσμα των υψηλών». «μακάριοι» Διότι τι είναι πιο μακάριο από αυτό; Είναι δε φανερό ότι μακαρίζει όλους τους αγίους. «αυτοί που πορεύονται» Όσοι, λέει, κατόρθωσαν τις αρετές και πορεύθηκαν σύμφωνα με τις εντολές του Κυρίου. «τους καρπούς» Διότι όσοι κοπιάζουν εδώ, βρίσκουν (απολαμβάνουν) στον μέλλοντα αιώνα [τις ανταμοιβές]. «μακάριος είσαι» Για αυτούς που αγωνίζονται με αυτόν τον τρόπο μιλάει το Άγιο Πνεύμα. «η γυναίκα» Εννοεί την ψυχή του αγαθού ανθρώπου, η οποία στον οίκο του σώματος θερμαίνεται και αναπαύεται σαν άμπελος. «οι γιοι σου» Οι αγαθοί λογισμοί, σαν γιοι που περικυκλώνουν την καρδιά <του ανθρώπου>, όπως ακριβώς ένα τραπέζι. «ιδού» Βλέπεις πώς δείχνει τον μισθό όσων φοβούνται τον Κύριο, πώς ευλογούνται και δοξάζονται. «να σε ευλογήσει» Με την ευλογία που φανερώθηκε στη Σιών· με αυτήν ευλογήθηκαν οι πιστοί και απολαμβάνουν τα μυστικά αγαθά [κάθε μέρα (καθημερινά)]. «και να δεις» Διότι οι αρετές γεννούν αρετές. «ειρήνη» Ο Χριστός είναι η ειρήνη μας προς τον πιστό λαό. «Ωδή των αναβαθμών· άσμα των υψηλών». «πολλές φορές» Ο Χριστός λέει για τους Ιουδαίους [ο λόγος], ότι [πάντοτε] εναντιώνονταν στον Χριστό· διότι δεν ήθελαν να ζει, από τότε που γεννήθηκε εν σαρκί. Γι' αυτό [έχει γραφτεί] το «πολλές φορές».

Δηλαδή, εκείνων που κάποτε ήταν εξασθενημένοι, εκείνων που ήταν δεσμώτες. Διότι τους υπενθυμίζει συνεχώς την προηγούμενη δυστυχία κατά τον καιρό της ευημερίας, προκειμένου να ανορθώσει από κάθε άποψη τον νου τους, και με όσα έπαθαν, και με εκείνα από τα οποία απαλλάχθηκαν, και με όσα πρόκειται να απολαύσουν. «Μακάριος ο άνθρωπος, ο οποίος θα ικανοποιήσει την επιθυμία του από αυτούς· δεν θα καταισχυνθούν, όταν θα μιλούν με τους εχθρούς τους στην πύλη». Κάποιος άλλος λέει: «Μακάριος εκείνος που θα γεμίσει τη φαρέτρα του από αυτούς». Δηλαδή, ότι και τούτο θα προστεθεί σε αυτούς: σωματική δύναμη, αβάσταχτος φόβος, ευτεκνία, ασφάλεια, κάλλος της πόλεως, νίκη και τρόπαια στους πολέμους.

Γι' αυτό και μακαρίζει αυτούς που πρόκειται να απολαύσουν αυτήν την ευημερία. Διότι θα είναι, λέει, πλήρως οπλισμένοι. Αλλά δεν στηρίζω τον μακαρισμό σε αυτό, αλλά στο ότι δεν θα ντροπιαστούν. Διότι δεν θα καταισχυνθούν, λέει, όταν θα μιλούν με τους εχθρούς τους στην πύλη. Τι άραγε να σημαίνει αυτό; Είναι το μέγιστο τρόπαιο, η μέγιστη λαμπρότητα, η φαιδρότητα, η μακαριότητα. Διότι δεν πρόκειται να χλευαστούν ότι δήθεν δεν απόλαυσαν την πρόνοια του Θεού, ή ότι είχαν αδύναμο Θεό, ή ότι, αν και ο Θεός είναι δυνατός, οι ίδιοι εξαιτίας των δικών τους αμαρτημάτων απώθησαν την πρόνοιά Του. Αντιθέτως, έχοντας καύχημα για τα πάντα, για την πόλη, για τα τείχη, για την προστασία, για τα παιδιά, για τα όπλα, για τη δύναμη, δεν θα κρύψουν το πρόσωπό τους βλέποντας τους εχθρούς, αλλά θα τους αντιμετωπίσουν με πολλή ανδρεία, καμαρώνοντας, έχοντας υψηλό φρόνημα και στολισμένοι, καθώς μέσω όλων αυτών ο Θεός αποδεικνύει την προστασία Του υπέρ αυτών.

Διότι πολλοί φύλαγαν τις πόλεις των Χαναναίων, αλλά επειδή ο Κύριος δεν τις φύλαγε, έγιναν εύκολη λεία για τον λαό του Θεού και τα εξής για τις πόλεις που πολιορκούνταν «και έτρωγαν άρτο οδύνης. Όταν όμως δώσει στους αγαπητούς του ύπνο», τον τελευταίο, «ιδού οι υιοί» θεωρούνται «κληρονομία του Κυρίου». «Και ο μισθός του καρπού της κοιλίας», αυτός που προέρχεται από τη νηστεία, είναι «σαν βέλη στο χέρι δυνατού», κατασφάζοντας τις προσβολές των παθών και τις πανουργίες των δαιμόνων. Διότι «έτσι» αριστεύουν «οι υιοί των αποτιναχθέντων» από τα πάθη και τις βιοτικές μέριμνες. «Μακάριος όποιος εκπληρώσει την επιθυμία του από αυτούς» ελεύθερα· «δεν θα καταισχυνθούν, όταν θα μιλούν στους εχθρούς τους στις πύλες» της τελευτής τους.