Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 128:3

Πολλές φορές με πολέμησαν... Ο δίκαιος Κύριος συνέτριψε τους αυχένες των αμαρτωλών. Διότι όλοι όσοι καταδίωξαν, όντας κακοί, θα καταστραφούν οικτρά.

Ίσως δε να λεχθεί και τούτο: Ο ενάρετος, έχοντας αποκτήσει παρρησία προς τον Θεό, παρίσταται ενώπιον του Κυρίου· ο δε φαύλος, εκδιωκόμενος προς τα πίσω εξαιτίας της δικής του κακίας, θα τεθεί στα νώτα του Κυρίου. Διότι επειδή πρώτοι αυτοί οι φαύλοι έστρεψαν προς αυτόν τα νώτα, και όχι τα πρόσωπά τους, έτσι και Εκείνος, αφού τους αποστραφεί, θα τους έχει στα νώτα του. Εάν δε και κάθε δίκαιος έλεγε αυτά, θα πεις ότι οι μοχθηρές δυνάμεις, όταν έρχονται κατά πρόσωπο, βλάπτουν αυτούς που τις βλέπουν επειδή είναι πάντοτε ειδεχθείς· εάν όμως ριχθούν στα νώτα, δεν θα μπορέσουν να μηχανευτούν τίποτα εναντίον του, σύμφωνα με το γραφικό: «Επάνω στα νώτα μου τεκταίνονταν οι αμαρτωλοί».

ΠΔ΄. Οι αμαρτωλοί μηχανεύονται δεινά στις πλάτες μας· και όσα εμείς επινοούμε ο ένας εναντίον του άλλου, εκείνοι τα στρέφουν εναντίον όλων μας. Και έχουμε γίνει ένα καινοφανές θέαμα, όχι για τους αγγέλους και τους ανθρώπους, όπως ο γενναιότατος των αθλητών Παύλος, που αγωνιζόταν ενάντια στις αρχές και τις εξουσίες, αλλά σχεδόν για όλους τους πονηρούς, και σε κάθε καιρό και τόπο, στις αγορές, στα συμπόσια, στις διασκεδάσεις και στα πένθη. Ήδη μάλιστα έχουμε φτάσει μέχρι και τη θεατρική σκηνή, πράγμα που σχεδόν δακρύζω λέγοντάς το, και γινόμαστε αντικείμενο χλευασμού μαζί με τους πλέον ασελγείς· και κανένα άκουσμα και θέαμα δεν είναι τόσο τερπνό, όσο το να διακωμωδείται ένας Χριστιανός.

Και πώς ηττώντο; Όταν οι Ιουδαίοι επέστρεφαν στην προηγούμενη ευημερία τους. Δηλώνοντας αυτό ακριβώς ένας άλλος ερμηνευτής, είπε: «Αλλά δεν υπερίσχυσαν εναντίον μου». «Πάνω στον νώτο μου τεκταίνονταν οι αμαρτωλοί, παρέτειναν την ανομία τους». Τι σημαίνει αυτό; Δεν με επιβουλεύονταν τυχαία, λέγει, αλλά μηχανεύονταν και απεργάζονταν πολλά, εξυφαίνοντας δόλους και επιτιθέμενοι κρυφά.

Διότι το «Επί τον νώτόν μου», φανερώνει είτε το δόλιο και ύπουλο, είτε την ορμητική και με πολλή σφοδρότητα επίθεση. Δηλαδή, επιχειρούσαν να συντρίψουν την ίδια μου τη δύναμη. Κάποιος άλλος πάλι, αντί για το «Ετέκταινον», χρησιμοποίησε το «Ηροτρίασαν», για να δηλώσει ότι είχαν αναγάγει σε κύριο έργο τους την επιβουλή εναντίον του δικαίου. «Εμάκρυναν την ανομίαν αυτών». Τι εννοεί με αυτό; Δείχνει ότι δεν επιτίθονταν μόνο με σφοδρότητα, αλλά και με πολλή επιμονή, δαπανώντας πολύ χρόνο, μετατρέποντας την επιβουλή σε έργο τους και εμμένοντας ακατάπαυστα σε αυτήν. Αλλά δεν κέρδιζαν τίποτα απολύτως. Και τούτο όχι εξαιτίας της δικής μας ισχύος, αλλά εξαιτίας της δύναμης του Θεού. Γι' αυτό, υποδεικνύοντας Εκείνον που στήνει το τρόπαιο και απεργάζεται τη νίκη, πρόσθεσε: «Ο δίκαιος Κύριος συνέκοψε τους αυχένες των αμαρτωλών». Ένας άλλος δε αντί για το «Αυχένας», είπε «Βρόχους», υποδηλώνοντας τις επιβουλές, τις επιθέσεις, τις μηχανορραφίες. Και ορθώς δεν είπε «διέλυσε», αλλά «συνέκοψε», για να καταδείξει εντονότερα ότι επιτέλεσε τούτο, καθιστώντας εν τέλει τα σχέδιά τους απολύτως άχρηστα. Διότι, όταν άρχισε να ανοικοδομείται και πάλι η πόλη, πολλοί επιτίθονταν από παντού κατατηκόμενοι από φθόνο, και αυτό δεν το έπραξαν άπαξ, ούτε δις, αλλά πολλάκις. Αυτό συνέβη και με την Εκκλησία.

Ψαλμός 128 (ρκη'). Ωδή των αναβαθμών. «Πολλές φορές με πολέμησαν από τα νιάτα μου» ας λέει ο νους που βλέπει τον Θεό, «αλλά δεν με νίκησαν». «Στην πλάτη μου κατασκεύαζαν σκευωρίες οι αμαρτωλοί». Διότι, όταν ο νους θεωρεί τον Θεό, οι τεχνίτες των παθών δεν τολμούν να κατασκευάσουν τις σκευωρίες τους κατά πρόσωπο, αλλά από πίσω, το οποίο και ονομάζεται νώτος. «Μάκρυναν την ανομία τους» οι προαναφερθέντες αμαρτωλοί τεχνίτες, είτε πρόκειται για δαίμονες είτε για βαρβάρους, πολεμώντας από τα πίσω· δεν μπόρεσαν να προκαλέσουν γρήγορη άλωση. Και «ο Κύριος δίκαια συνέτριψε τους αυχένες τους», δηλαδή των αμαρτωλών. «Ας ντροπιαστούν και ας στραφούν προς τα πίσω όλοι όσοι μισούν τη Σιών», τόσο την αισθητή όσο και τη νοητή Σιών, την εκκλησία του Θεού. «Ας γίνουν σαν το χορτάρι των δωμάτων, το οποίο ξεράθηκε πριν καν ξεριζωθεί». Διότι από κάθε χορτάρι, ξεραίνεται γρηγορότερα αυτό των δωμάτων, με το οποίο καταράται να μοιάσουν όσοι μισούν τη Σιών. Και όπως λέει, έτσι ακριβώς έπαθαν, «και δεν γέμισε το χέρι του αυτός που θερίζει, ούτε τον κόρφο του αυτός που μαζεύει τα δεμάτια», περιπίπτοντας σε αθλιότατη ακαρπία.

Το μόνο που έχω να πω για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε είναι ότι, αν δεν ήταν ο Κύριος μαζί μας, θα μας είχαν καταπιεί ζωντανούς οι αμαρτωλοί που τεκταίνονται πάνω στις πλάτες μας τα κατασκευάσματα της κακής τους οικοδομής, αυτοί που δεν γνωρίζουν καθόλου κρίση και έλεος, όπως λέει ο Σολομών. Ας μη στερηθούμε λοιπόν, με τις δικές σας προσευχές, τον Κύριο που αντιπαλεύει σε αυτά, αλλά είθε να είναι μαζί μας μέχρι να συντελεστούν τα έργα του πονηρού αιώνα, σύμφωνα με τη μεγάλη υπόσχεση, και είθε να μη νυστάξει ούτε να αποκοιμηθεί ο Άγιος του Ισραήλ που φυλάσσει τα δικά μας. Διότι, αν Εκείνος δεν φυλάξει, εις μάτην εμείς θα αγρυπνούμε, επειδή οι ημέρες είναι πονηρές και κάθε αδελφός με δόλο θα υποσκελίσει τον πλησίον του, και εχθροί είναι οι οικείοι, και οι πράκτορές μας διαρκώς μας καταπιέζουν, και όντως περιφρόνηση ξεχύθηκε πάνω στους άρχοντες, και χάθηκε ο ευλαβής από τη γη, και όλοι αρπάζουν το δέρμα από τις σάρκες, και καθένας οικοδομεί τη δική του Σιών με αρπαγές και αδικίες, και μύριες θυγατέρες της βδέλλας εμφανίστηκαν αντί για τρεις· τόσο πολύτοκη έχει γίνει τώρα, συλλαμβάνοντας διαρκώς πόνους εναντίον μας και γεννώντας ανομίες. Και εξαιτίας αυτών έχω γίνει σαν τερέβινθος που απέβαλε τα φύλλα της και σαν κήπος που δεν έχει νερό, και με τα βιβλία συναναστρέφομαι μόλις μια φορά τον χρόνο, ενώ μελετώ διαρκώς τις φροντίδες που προέρχονται από εκείνους που μας αδικούν και πώς θα μπορούσα να τους κατευνάσω με πιο πλούσια δώρα.