Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 131:12

Και θα ετοιμάσω στον αιώνα τη βασιλεία του. Αυτός θα οικοδομήσει οίκο στο όνομά μου· και θα ανορθώσω τη βασιλεία του στον αιώνα. Εγώ θα του είμαι πατέρας, και αυτός θα μου είναι υιός. Εάν οι υιοί σου τηρήσουν τη διαθήκη μου. Ανακηρύσσει σαφώς τη μέλλουσα διαθήκη, την οποία, εάν την είχαν τηρήσει οι κατά σάρκα υιοί του Δαβίδ, δεν θα εξέπιπταν από την ετοιμασμένη βασιλεία.

Εάν οι υιοί σου τηρήσουν τη διαθήκη μου. Θα καθίσουν σε αυτόν, δηλαδή στον θρόνο του Χριστού, οι μαθητές και οι διάδοχοί του· όμως δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο και για τους δικούς σου υιούς, ω Δαβίδ, δηλαδή για όσους προέρχονται από την περιτομή, εάν αποδεχθούν τον Χριστό, και εάν τηρήσουν τη διαθήκη μου και τις μαρτυρίες μου, όχι εκείνες που δόθηκαν μέσω της πρώτης νομοθεσίας, αλλά αυτές που θα τους διδάξω, οι οποίες πρόκειται κάποτε αργότερα να τους παραδοθούν μέσω της Καινής Διαθήκης· διότι εάν τηρήσουν αυτά, θα καθίσουν και αυτοί στον θρόνο σου, ο οποίος έχει ετοιμαστεί για τον Χριστό.

«Καὶ οἱ ὅσιοι»: Είναι οι απόστολοι, οι οποίοι κατά το πάθος πενθούσαν· αυτοί κατά την ανάσταση αγαλλίασαν, απολαμβάνοντας την άγια χάρη του. «Ἕνεκεν»: Ένεκεν του Χριστού, διότι κατά σάρκα προήλθε από τον Δαβίδ. «Μὴ ἀποστρέψῃς»: Ο προφήτης παρακαλεί· διότι χρίστηκε και αυτός. «Ὤμοσεν»: Με υπόσχεση ορκίστηκε ο Θεός στον Δαβίδ ότι από αυτόν θα εκλέξει τον κατά σάρκα Χριστό. «Ἐκ καρποῦ»: Για τον Χριστό υπαινίχθηκε ο λόγος. «Ἐὰν φυλάξωνται»: Για τον Σολομώντα λέει ο λόγος, δηλαδή ότι δεν τήρησε τις εντολές. «Καὶ τὰ μαρτύρια»: Διότι στους Ιουδαίους ως υιούς έδωσε εντολή τον νόμο, αλλά δεν τον τήρησαν. «Καὶ οἱ υἱοί»: Οι πιστοί, και μάλιστα οι απόστολοι θα καθίσουν, όπως έχει γραφτεί, επί του θρόνου κρίνοντας τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ. «Ὅτι ἐξελέξατο»: Διότι σε αυτήν ο Κύριος παρέδωσε το μυστήριο στους αποστόλους· εννοεί δε την εκκλησία. «ᾙρετίσατο»: Την έλαβε ως κλήρο για τον Εαυτό Του ως κατοικία έως τον αιώνα. «Αὕτη»: Διότι σε αυτήν αναπαύθηκε το Άγιο Πνεύμα εις τους αιώνας των αιώνων. «Ὧδε»: Στην εκκλησία λέει, καθώς κατοικεί καθημερινά σε αυτήν, προσφέροντας τον εαυτό Του σε αυτήν. «Τὴν χήραν»: Εκείνες που χηρεύουν με αγνεία και σεμνότητα· είναι δε οι ψυχές, οι οποίες χήρευσαν (στερήθηκαν) από τον Χριστό. «Τοὺς πτωχούς»: Εκείνους που φτώχυναν από θεοσέβεια θα τους χορτάσω με τον μυστικό άρτο, λέει ο Χριστός. «Τοὺς ἱερεῖς»: Για να έχουν παρρησία να θεραπεύουν τους ασθενείς.

Όχι μόνο για την αρετή εκείνου, λέει, ούτε μόνο επειδή επέδειξε τόσο μεγάλο ζήλο για την ανέγερση του ναού, αλλά και επειδή συνήψες συνθήκες μαζί του. «Χάριν του Δαβίδ, του δούλου σου, μην αποστρέψεις το πρόσωπο του χριστού σου». Για ποιον ομιλεί; Για εκείνον που τότε είχε χριστεί, που καθοδηγούσε και προΐστατο του λαού. «Ορκίστηκε ο Κύριος στον Δαβίδ την αλήθεια και δεν πρόκειται να την αθετήσει: Από τον καρπό της κοιλίας σου θα εγκαταστήσω πάνω στον θρόνο σου». Διότι, εφόσον θυμήθηκε τον Δαβίδ, την αρετή του ανδρός και τον ζήλο του για τον ναό, ανέφερε τις παλαιές διηγήσεις και παρακάλεσε να φανεί η προηγούμενη πολιτεία του, προβάλλει αυτό που αποτελεί το μέγιστο κεφάλαιο, αναγιγνώσκοντας τις συνθήκες του Θεού. Και ποιες είναι αυτές; «Από τον καρπό της κοιλίας σου θα εγκαταστήσω πάνω στον θρόνο σου». Αλλά αυτές οι συνθήκες δεν έγιναν απλώς, παρά με κάποιον όρο. Ποιος δε ήταν αυτός ο όρος; Άκουσε· διότι προσθέτει: «Εάν οι υιοί σου φυλάξουν τη διαθήκη μου και αυτά τα μαρτύριά μου, τα οποία θα τους διδάξω, και οι υιοί τους εις τον αιώνα θα καθίσουν πάνω στον θρόνο σου». Αφού ο Θεός συνήψε αυτές τις συνθήκες, τους ενεχείρισε το έγγραφο της συμφωνίας· και εκείνοι πάλι έλεγαν: «Όλα όσα είπε ο Κύριος θα τα πράξουμε και θα υπακούσουμε».

Έπειτα, επειδή βλέπει ότι το ένα μέρος έχει παραβεί τους όρους της συμφωνίας, στρέφει τον λόγο στον τόπο, προβάλλοντας από παντού παρακλητικούς λόγους και λέγοντας: «Ότι ο Κύριος εξέλεξε τη Σιών, την προτίμησε για κατοικία του. Αυτή είναι η ανάπαυσή μου εις αιώνα αιώνος. Εδώ θα κατοικήσω, διότι αυτήν προτίμησα». Δηλαδή, δεν εξέλεξε άνθρωπος τον τόπο, αλλά ο Θεός τον επέλεξε, συγκαταβαίνοντας στην αδυναμία τους. Αυτό, λοιπόν, που λέει, είναι το εξής: αυτόν (τον τόπο) που προτίμησες, που εξέλεξες, που επιδοκίμασας, που έκρινες ότι είναι κατάλληλος, μην τον αφήσεις να καταρρεύσει ούτε να καταστραφεί. Διότι αυτά έλεγες: «Θα κατοικήσω εδώ». Αλλά αυτά λέγονταν με εκείνους τους όρους. Ποιους ακριβώς; «Εάν φυλάξουν οι υιοί σου τη διαθήκη μου». «Τη θήρα της ευλογώντας θα την ευλογήσω». Άλλος μεταφραστής αναφέρει: Τον επισιτισμό. Ως «θήρα» ονομάζει την αφθονία των αγαθών, την ευφορία, και εύχεται τα πάντα να ρέουν προς αυτούς άφθονα σαν από πηγές. Διότι, πράγματι, τέτοιον τρόπο ζωής είχαν οι Ιουδαίοι στα παλαιά χρόνια, ο οποίος δεν υφίστατο την πίεση των φυσικών αναγκών, όποτε είχαν τον Θεό ίλεω απέναντί τους· διότι δεν υπήρχε σε αυτούς ούτε έλλειψη σίτου, ούτε λιμός, ούτε λοιμός, ούτε πρόωρος θάνατος, ούτε τίποτα άλλο από αυτά που συνηθίζουν να συμβαίνουν στους ανθρώπους, αλλά τα πάντα έρεαν σε αυτούς σαν από πηγές, καθώς το χέρι του Θεού διόρθωνε την αδυναμία των ανθρώπινων πραγμάτων.

Όσα εξαρχής του όρισα, αυτά θα παραμείνουν ανθισμένα, λέγει, ακμαία, χωρίς να μαραίνονται, ούτε να καταπίπτουν· αλλά όλα αυτά θα υπάρξουν, εφόσον παραμένει σε ισχύ ο προαναφερθείς όρος. Ποιος ακριβώς είναι αυτός; «Εάν οι υιοί σου τηρήσουν τη διαθήκη μου». Διότι δεν μας παρέχουν τα αγαθά μόνο οι υποσχέσεις του Θεού, εάν δεν πράττουμε και εμείς όσα μας αναλογούν, ούτε πρέπει, στηριζόμενοι σε αυτές, να επαναπαυόμαστε και να αδρανούμε. Διότι πολλά από τα αγαθά που υποσχέθηκε ο Θεός δεν τα πραγματοποιεί, όταν εκείνοι που έλαβαν τις υποσχέσεις αποδεικνύονται ανάξιοι· όπως ακριβώς και τα δεινά, με τα οποία απείλησε, δεν τα κάνει πράξη, όταν εκείνοι που τον παρόξυναν μετανοούν στη συνέχεια και αποτρέπουν την οργή του. Γνωρίζοντας, λοιπόν, αυτά, ούτε να ραθυμούμε εξαιτίας των υποσχέσεων, για να μην εκπέσουμε, ούτε να απελπιζόμαστε εξαιτίας των απειλών, αλλά να μετανοούμε. Διότι έτσι θα μπορέσουμε να επιτύχουμε τα μέλλοντα αγαθά, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

«Αν οι γιοι σου φυλάξουν τη διαθήκη μου» και τα εξής, όσα υποσχέθηκε ο Θεός για τους γιους του Δαβίδ και τον θρόνο του, και «ότι ο Κύριος εξέλεξε τη Σιών για κατοικία», ώστε σε αυτήν πρώτα να κάνει γνωστά στους ανθρώπους τα σύμβολα της δύναμής του, και έπειτα σιγά-σιγά να καθαρίσει και τις υπόλοιπες πόλεις από την πλάνη των ειδώλων. Και υπόσχεται να κατοικήσει στη Σιών και να χορτάσει τους φτωχούς «ευλογώντας την τροφή τους» και «ντύνοντας τους ιερείς με σωτηρία» και ότι: «Εκεί θα αναδείξω κέρας για τον Δαβίδ». Εκεί, δηλαδή στη Σιών, «θα αναδείξω κέρας» βασιλείας, σαν ολόλαμπρο ήλιο. «Ετοίμασα λύχνο για τον χρισμένο μου» τον Δαβίδ, για να φέγγει στα έθνη την αυγή της θεοσέβειας. «Και τους μεν εχθρούς του θα ντύσω με ντροπή, ενώ πάνω του θα ανθίσει το αγίασμά μου», δηλαδή ο αγαπητός μου Υιός, ο αίτιος του αγιασμού.