Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 131:13

«Καὶ οἱ ὅσιοι»: Είναι οι απόστολοι, οι οποίοι κατά το πάθος πενθούσαν· αυτοί κατά την ανάσταση αγαλλίασαν, απολαμβάνοντας την άγια χάρη του. «Ἕνεκεν»: Ένεκεν του Χριστού, διότι κατά σάρκα προήλθε από τον Δαβίδ. «Μὴ ἀποστρέψῃς»: Ο προφήτης παρακαλεί· διότι χρίστηκε και αυτός. «Ὤμοσεν»: Με υπόσχεση ορκίστηκε ο Θεός στον Δαβίδ ότι από αυτόν θα εκλέξει τον κατά σάρκα Χριστό. «Ἐκ καρποῦ»: Για τον Χριστό υπαινίχθηκε ο λόγος. «Ἐὰν φυλάξωνται»: Για τον Σολομώντα λέει ο λόγος, δηλαδή ότι δεν τήρησε τις εντολές. «Καὶ τὰ μαρτύρια»: Διότι στους Ιουδαίους ως υιούς έδωσε εντολή τον νόμο, αλλά δεν τον τήρησαν. «Καὶ οἱ υἱοί»: Οι πιστοί, και μάλιστα οι απόστολοι θα καθίσουν, όπως έχει γραφτεί, επί του θρόνου κρίνοντας τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ. «Ὅτι ἐξελέξατο»: Διότι σε αυτήν ο Κύριος παρέδωσε το μυστήριο στους αποστόλους· εννοεί δε την εκκλησία. «ᾙρετίσατο»: Την έλαβε ως κλήρο για τον Εαυτό Του ως κατοικία έως τον αιώνα. «Αὕτη»: Διότι σε αυτήν αναπαύθηκε το Άγιο Πνεύμα εις τους αιώνας των αιώνων. «Ὧδε»: Στην εκκλησία λέει, καθώς κατοικεί καθημερινά σε αυτήν, προσφέροντας τον εαυτό Του σε αυτήν. «Τὴν χήραν»: Εκείνες που χηρεύουν με αγνεία και σεμνότητα· είναι δε οι ψυχές, οι οποίες χήρευσαν (στερήθηκαν) από τον Χριστό. «Τοὺς πτωχούς»: Εκείνους που φτώχυναν από θεοσέβεια θα τους χορτάσω με τον μυστικό άρτο, λέει ο Χριστός. «Τοὺς ἱερεῖς»: Για να έχουν παρρησία να θεραπεύουν τους ασθενείς.

Έπειτα, επειδή βλέπει ότι το ένα μέρος έχει παραβεί τους όρους της συμφωνίας, στρέφει τον λόγο στον τόπο, προβάλλοντας από παντού παρακλητικούς λόγους και λέγοντας: «Ότι ο Κύριος εξέλεξε τη Σιών, την προτίμησε για κατοικία του. Αυτή είναι η ανάπαυσή μου εις αιώνα αιώνος. Εδώ θα κατοικήσω, διότι αυτήν προτίμησα». Δηλαδή, δεν εξέλεξε άνθρωπος τον τόπο, αλλά ο Θεός τον επέλεξε, συγκαταβαίνοντας στην αδυναμία τους. Αυτό, λοιπόν, που λέει, είναι το εξής: αυτόν (τον τόπο) που προτίμησες, που εξέλεξες, που επιδοκίμασας, που έκρινες ότι είναι κατάλληλος, μην τον αφήσεις να καταρρεύσει ούτε να καταστραφεί. Διότι αυτά έλεγες: «Θα κατοικήσω εδώ». Αλλά αυτά λέγονταν με εκείνους τους όρους. Ποιους ακριβώς; «Εάν φυλάξουν οι υιοί σου τη διαθήκη μου». «Τη θήρα της ευλογώντας θα την ευλογήσω». Άλλος μεταφραστής αναφέρει: Τον επισιτισμό. Ως «θήρα» ονομάζει την αφθονία των αγαθών, την ευφορία, και εύχεται τα πάντα να ρέουν προς αυτούς άφθονα σαν από πηγές. Διότι, πράγματι, τέτοιον τρόπο ζωής είχαν οι Ιουδαίοι στα παλαιά χρόνια, ο οποίος δεν υφίστατο την πίεση των φυσικών αναγκών, όποτε είχαν τον Θεό ίλεω απέναντί τους· διότι δεν υπήρχε σε αυτούς ούτε έλλειψη σίτου, ούτε λιμός, ούτε λοιμός, ούτε πρόωρος θάνατος, ούτε τίποτα άλλο από αυτά που συνηθίζουν να συμβαίνουν στους ανθρώπους, αλλά τα πάντα έρεαν σε αυτούς σαν από πηγές, καθώς το χέρι του Θεού διόρθωνε την αδυναμία των ανθρώπινων πραγμάτων.

«Αν οι γιοι σου φυλάξουν τη διαθήκη μου» και τα εξής, όσα υποσχέθηκε ο Θεός για τους γιους του Δαβίδ και τον θρόνο του, και «ότι ο Κύριος εξέλεξε τη Σιών για κατοικία», ώστε σε αυτήν πρώτα να κάνει γνωστά στους ανθρώπους τα σύμβολα της δύναμής του, και έπειτα σιγά-σιγά να καθαρίσει και τις υπόλοιπες πόλεις από την πλάνη των ειδώλων. Και υπόσχεται να κατοικήσει στη Σιών και να χορτάσει τους φτωχούς «ευλογώντας την τροφή τους» και «ντύνοντας τους ιερείς με σωτηρία» και ότι: «Εκεί θα αναδείξω κέρας για τον Δαβίδ». Εκεί, δηλαδή στη Σιών, «θα αναδείξω κέρας» βασιλείας, σαν ολόλαμπρο ήλιο. «Ετοίμασα λύχνο για τον χρισμένο μου» τον Δαβίδ, για να φέγγει στα έθνη την αυγή της θεοσέβειας. «Και τους μεν εχθρούς του θα ντύσω με ντροπή, ενώ πάνω του θα ανθίσει το αγίασμά μου», δηλαδή ο αγαπητός μου Υιός, ο αίτιος του αγιασμού.