Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 131:15

Αυτή είναι η κατάπαυσή μου στον αιώνα. Διότι, αν και ο παλαιός ναός ερημώθηκε εξαιτίας της μανίας των Ιουδαίων, εντούτοις εκεί και πάλι οι τόποι του σταυρού, της ανάστασης και της ανάληψης έχουν αξιωθεί της θείας χάριτος. «Τη θήρα της θα ευλογήσω πλουσιοπάροχα». Διότι καθένας από αυτούς, όντας σπέρμα δικαίου, δεν στερείται άρτων. Γράφεται όμως και, «Τη χήρα της», και δηλώνει προφανώς την απροστάτευτη. «Τους πτωχούς της θα χορτάσω με άρτους». Εννοεί αυτούς που πτώχευσαν κατά Θεόν· και μάλιστα με άρτους νοητούς.

Διότι οι γιοι εκείνων που κάποτε την ταπείνωσαν, δηλαδή εκείνοι που κρατούν τα ηνία των επίγειων πραγμάτων, και με τη διαδοχή των σκήπτρων προέρχονται κατά κάποιον τρόπο από εκείνους, θεωρούν σεβαστή την Εκκλησία, και με φόβο, δηλαδή με ευλάβεια, και έχοντας στον νου τους τον θείο φόβο, την πλησιάζουν· «Διότι ονομάστηκε πόλη του Κυρίου, Σιών του αγίου του Ισραήλ». Διότι πόλη του Θεού είναι η Εκκλησία, και αυτό διδάσκει ο θεσπέσιος Δαβίδ απευθυνόμενος σε αυτήν: «Δεδοξασμένα πράγματα ειπώθηκαν για σένα, η πόλη του Θεού». Και κάπου λέει ο ίδιος ο Κύριος των όλων μέσω της λύρας του Ψαλμωδού: «Εδώ θα κατοικήσω, διότι την εξέλεξα, τη θύρα της θα ευλογήσω, τους φτωχούς της θα χορτάσω με άρτο, τους ιερείς της θα ντύσω με σωτηρία». Αν, όμως, κάποιος ήθελε να ονομάσει έτσι στη συνέχεια και τους γιους των βασιλέων που κάποτε καταδίωξαν την Εκκλησία, οι οποίοι με τιμή και δέος την προσεγγίζουν τώρα, και την τιμούν ως θεία πόλη, δεν απομακρύνεται από τον σκοπό. Διότι βλέπουμε ότι σε αυτό έχει καταλήξει η έκβαση των πραγμάτων. <Επειδή έγινες εγκαταλελειμμένη και μισητή, και δεν υπήρχε βοηθός. Και θα σε καταστήσω αιώνια αγαλλίαση, ευφροσύνη σε γενεές γενεών. Και θα θηλάσεις γάλα εθνών, και θα γευθείς τον πλούτο των βασιλέων. Και θα γνωρίσεις ότι εγώ είμαι ο Κύριος που σε σώζει, και αυτός που σε λυτρώνει, ο Θεός του Ισραήλ.> «Διότι έγινες», λέει, «εγκαταλελειμμένη και μισητή, και δεν υπήρχε βοηθός».

«Τη θήρα της θα ευλογήσω πλουσιοπάροχα, τους φτωχούς της θα χορτάσω με άρτο». Κατά δε την αναγωγική ερμηνεία, θήρα της Σιών είναι εκείνοι που, δίκην ιχθύων, αλιεύονται καθημερινά μέσα από τα ευαγγελικά και αποστολικά δίχτυα· φτωχοί της δε είναι οι μακάριοι, διότι δική τους είναι η βασιλεία των ουρανών, οι οποίοι τρέφονται με τον άρτο που κατέβηκε από τον ουρανό· αλλά και οι ιερείς της, αφού πρώτα ενδυθούν οι ίδιοι τη δικαιοσύνη, όπως ειπώθηκε, περιβάλλονται από τον Θεό με σωτηρία· έπειτα κάνει λόγο για τους οσίους, αυτούς που διαπρέπουν στην Εκκλησία με την αρετή και τον βίο τους· για τους οποίους ο μεν Ακύλας είπε: «Αινώντας θα αινέσουν», ο δε Σύμμαχος: «Ευφημώντας θα ευφημήσουν».

Διότι αυτά ήταν έργα του Μωυσή και του Ηλία και του δικού μου Θεού, από τον οποίο έλαβαν και εκείνοι τη δύναμη να τα πράττουν· ίσως βέβαια να οφείλονταν και σε εκείνους τους καιρούς και στην τότε κατάσταση, επειδή τα σημεία προορίζονται για τους απίστους και όχι για τους πιστούς. Όσα όμως είναι συνέπεια αυτών και οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, αυτά και τα σκέφθηκε και τα έφερε εις πέρας με την ίδια πίστη. Διότι, αφού με τον λόγο και τις προτροπές του άνοιξε τις αποθήκες εκείνων που είχαν αγαθά, πράττει τα της Γραφής: μοιράζει τροφή στους πεινασμένους και χορταίνει με άρτους τους φτωχούς, τους διατρέφει σε καιρό λιμού και γεμίζει με αγαθά τις πεινασμένες ψυχές. Και με ποιον τρόπο; Διότι ούτε και αυτό αποτελεί μικρή προσθήκη.

«Καὶ οἱ ὅσιοι»: Είναι οι απόστολοι, οι οποίοι κατά το πάθος πενθούσαν· αυτοί κατά την ανάσταση αγαλλίασαν, απολαμβάνοντας την άγια χάρη του. «Ἕνεκεν»: Ένεκεν του Χριστού, διότι κατά σάρκα προήλθε από τον Δαβίδ. «Μὴ ἀποστρέψῃς»: Ο προφήτης παρακαλεί· διότι χρίστηκε και αυτός. «Ὤμοσεν»: Με υπόσχεση ορκίστηκε ο Θεός στον Δαβίδ ότι από αυτόν θα εκλέξει τον κατά σάρκα Χριστό. «Ἐκ καρποῦ»: Για τον Χριστό υπαινίχθηκε ο λόγος. «Ἐὰν φυλάξωνται»: Για τον Σολομώντα λέει ο λόγος, δηλαδή ότι δεν τήρησε τις εντολές. «Καὶ τὰ μαρτύρια»: Διότι στους Ιουδαίους ως υιούς έδωσε εντολή τον νόμο, αλλά δεν τον τήρησαν. «Καὶ οἱ υἱοί»: Οι πιστοί, και μάλιστα οι απόστολοι θα καθίσουν, όπως έχει γραφτεί, επί του θρόνου κρίνοντας τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ. «Ὅτι ἐξελέξατο»: Διότι σε αυτήν ο Κύριος παρέδωσε το μυστήριο στους αποστόλους· εννοεί δε την εκκλησία. «ᾙρετίσατο»: Την έλαβε ως κλήρο για τον Εαυτό Του ως κατοικία έως τον αιώνα. «Αὕτη»: Διότι σε αυτήν αναπαύθηκε το Άγιο Πνεύμα εις τους αιώνας των αιώνων. «Ὧδε»: Στην εκκλησία λέει, καθώς κατοικεί καθημερινά σε αυτήν, προσφέροντας τον εαυτό Του σε αυτήν. «Τὴν χήραν»: Εκείνες που χηρεύουν με αγνεία και σεμνότητα· είναι δε οι ψυχές, οι οποίες χήρευσαν (στερήθηκαν) από τον Χριστό. «Τοὺς πτωχούς»: Εκείνους που φτώχυναν από θεοσέβεια θα τους χορτάσω με τον μυστικό άρτο, λέει ο Χριστός. «Τοὺς ἱερεῖς»: Για να έχουν παρρησία να θεραπεύουν τους ασθενείς.

Έπειτα, επειδή βλέπει ότι το ένα μέρος έχει παραβεί τους όρους της συμφωνίας, στρέφει τον λόγο στον τόπο, προβάλλοντας από παντού παρακλητικούς λόγους και λέγοντας: «Ότι ο Κύριος εξέλεξε τη Σιών, την προτίμησε για κατοικία του. Αυτή είναι η ανάπαυσή μου εις αιώνα αιώνος. Εδώ θα κατοικήσω, διότι αυτήν προτίμησα». Δηλαδή, δεν εξέλεξε άνθρωπος τον τόπο, αλλά ο Θεός τον επέλεξε, συγκαταβαίνοντας στην αδυναμία τους. Αυτό, λοιπόν, που λέει, είναι το εξής: αυτόν (τον τόπο) που προτίμησες, που εξέλεξες, που επιδοκίμασας, που έκρινες ότι είναι κατάλληλος, μην τον αφήσεις να καταρρεύσει ούτε να καταστραφεί. Διότι αυτά έλεγες: «Θα κατοικήσω εδώ». Αλλά αυτά λέγονταν με εκείνους τους όρους. Ποιους ακριβώς; «Εάν φυλάξουν οι υιοί σου τη διαθήκη μου». «Τη θήρα της ευλογώντας θα την ευλογήσω». Άλλος μεταφραστής αναφέρει: Τον επισιτισμό. Ως «θήρα» ονομάζει την αφθονία των αγαθών, την ευφορία, και εύχεται τα πάντα να ρέουν προς αυτούς άφθονα σαν από πηγές. Διότι, πράγματι, τέτοιον τρόπο ζωής είχαν οι Ιουδαίοι στα παλαιά χρόνια, ο οποίος δεν υφίστατο την πίεση των φυσικών αναγκών, όποτε είχαν τον Θεό ίλεω απέναντί τους· διότι δεν υπήρχε σε αυτούς ούτε έλλειψη σίτου, ούτε λιμός, ούτε λοιμός, ούτε πρόωρος θάνατος, ούτε τίποτα άλλο από αυτά που συνηθίζουν να συμβαίνουν στους ανθρώπους, αλλά τα πάντα έρεαν σε αυτούς σαν από πηγές, καθώς το χέρι του Θεού διόρθωνε την αδυναμία των ανθρώπινων πραγμάτων.

Αυτό λοιπόν δηλώνει εδώ, ότι: «Υποσχέθηκες να ευλογήσεις την τροφή της», δηλαδή, να παρέχεις την αφθονία των αναγκαίων με μεγάλη ασφάλεια. «Τους φτωχούς της θα χορτάσω με άρτους. Τους ιερείς της θα ενδύσω με σωτηρία, και οι όσιοί της θα αγαλλιάσουν με μεγάλη αγαλλίαση».

«Αν οι γιοι σου φυλάξουν τη διαθήκη μου» και τα εξής, όσα υποσχέθηκε ο Θεός για τους γιους του Δαβίδ και τον θρόνο του, και «ότι ο Κύριος εξέλεξε τη Σιών για κατοικία», ώστε σε αυτήν πρώτα να κάνει γνωστά στους ανθρώπους τα σύμβολα της δύναμής του, και έπειτα σιγά-σιγά να καθαρίσει και τις υπόλοιπες πόλεις από την πλάνη των ειδώλων. Και υπόσχεται να κατοικήσει στη Σιών και να χορτάσει τους φτωχούς «ευλογώντας την τροφή τους» και «ντύνοντας τους ιερείς με σωτηρία» και ότι: «Εκεί θα αναδείξω κέρας για τον Δαβίδ». Εκεί, δηλαδή στη Σιών, «θα αναδείξω κέρας» βασιλείας, σαν ολόλαμπρο ήλιο. «Ετοίμασα λύχνο για τον χρισμένο μου» τον Δαβίδ, για να φέγγει στα έθνη την αυγή της θεοσέβειας. «Και τους μεν εχθρούς του θα ντύσω με ντροπή, ενώ πάνω του θα ανθίσει το αγίασμά μου», δηλαδή ο αγαπητός μου Υιός, ο αίτιος του αγιασμού.