Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 134:10

Διότι οι Ιουδαίοι εξάπαντος δεν γνώρισαν <δεν γνώρισαν τα γενόμενα>. «Και ο Κύριος»: Διότι, υπεράνω των ψευδώνυμων θεών, ο Κύριος (ο Χριστός) είναι αψευδής και αληθινός [ως] Θεός. «Όλα όσα»: Ως Θεός εξουσιαστής τα παρήγαγε όλα <εξουσιαστής όλης της κτίσεως> με τον λόγο της δυνάμεώς του. «Στον ουρανό»: Δηλαδή και τον ουρανό και τη γη και όλο τον κόσμο τους, με τον λόγο τα εδημιούργησαν. «Στις θάλασσες»: Και τη θάλασσα και την άβυσσο και όλα όσα υπάρχουν σε αυτές τα παρήγαγε με ένα νεύμα. «Ανάγοντας»: Δηλαδή από τα έσχατα άκρα της γης. Διότι εκείνος είναι ο χορός των νεφελών [ο μανδρότοιχος όπου κρύβονται]. «Αστραπές»: Για να σημάνει με το φως τη βροχή. «Αυτός που εξάγει»: Διότι υπάρχουν τόποι, όπου αποταμιεύονται οι θησαυροί της σοφίας του Θεού. Διότι με τη θεϊκή σοφία (του Θεού) κατασκευάστηκαν οι άνεμοι και οι αστραπές και οι βροντές, όλα για χάρη του ανθρώπου. «Ο οποίος επάταξε»: Για να καταστήσει τότε τον λαό των Εβραίων φοβερό (φανερό) στους Αιγυπτίους. «Από άνθρωπο»: Για να μάθουν οι Αιγύπτιοι πόση και πόσο μεγάλη είναι η δύναμη του Θεού. «Εξαπέστειλε»: Εννοεί την παρουσία του Χριστού στην Αίγυπτο και πώς συνετρίβησαν πέφτοντας τα χειροποίητα είδωλά της. «Στον Φαραώ»: Εννοεί τον σατανά και τους δαίμονες· διότι αυτοί θορυβήθηκαν αρκετά. «Επάταξε»: Τα γένη των δαιμόνων. «Και απέκτεινε»: Εκείνους που εγκατέστησε ο διάβολος στην αμαρτία. «Τον Σιών»: Τον διάβολο ως υπερόπτη· διότι το όνομα Σιών ερμηνεύεται ως υπερόπτης.

Γι’ αυτό συνέχισε λέγοντας: «Ο οποίος πάταξε έθνη πολλά και σκότωσε βασιλιάδες κραταιούς». Σε όλη τη διάρκεια της πορείας έδινε ποικιλοτρόπως αποδείξεις της δύναμής του, και τους καθοδηγούσε ως στρατηγός, διδάσκοντάς τους μέσα από τα ίδια τα γεγονότα. Διότι και μέσω των πολέμων τούς δίδασκε και τα προηγούμενα, ότι δηλαδή ούτε η φύση του αέρα, ούτε η δύναμη των στοιχείων της φύσης, ούτε κανένα άλλο παρόμοιο πράγμα, αλλά το χέρι που τα κατηύθυνε ήταν αυτό που διεξήγε τον πόλεμο. Και μέσω των μεν αποδεικνύονταν τα δε· μέσα από όσα έγιναν στην Αίγυπτο αποδεικνύονταν όσα έγιναν στην έρημο, και μέσα από όσα έγιναν στην έρημο, αποδεικνύονταν όσα έγιναν στην Αίγυπτο. Διότι, όταν οι ίδιοι, χωρίς όπλα, χωρίς πολεμική παράταξη και μάχη, εξόντωναν τους εχθρούς, τους καθιστούσε φανερό ότι και στην Αίγυπτο κίνησε τα στοιχεία της φύσης εναντίον τους όχι επειδή τα είχε ανάγκη, αλλά, επειδή ήθελε να επιδείξει τη δύναμή του με ποικίλους και διαφορετικούς τρόπους, χρησιμοποίησε για τον σκοπό αυτόν τα υπάρχοντα στοιχεία. «Τον Σηών, τον βασιλιά των Αμορραίων, και τον Ωγ, τον βασιλιά της Βασάν». Δεν αναφέρεται διεξοδικά στις πόλεις, ούτε περιγράφει τη μάχη με κάθε λεπτομέρεια, αλλά πάλι με μεγαλοπρέπεια προσπερνά αναρίθμητες νιφάδες θαυμάτων. Διότι, ενώ είχε τη δυνατότητα να επιμείνει σε αυτά και να περιγράψει δραματικά εκείνη την τραγωδία, δεν το κάνει. Απεναντίας, παρόλο που βρίσκεται ενώπιον ενός πλήθους και μιας αφθονίας θαυμαστών έργων του Θεού, τα διέρχεται όλα συνοπτικά και επιτροχάδην.

Διότι λιχνίζουν τους καρπούς από τα άχυρα στα αλώνια, κινούν τα φυτά και τα νερά και τα πλοία και έχουν άλλες αμέτρητες ενέργειες, τις οποίες δεν επιθυμώ να αναφέρω λεπτομερώς. Αλλά λέω τούτο εν συντομία, ότι και τους ανέμους και κάθε κτίσμα τα δημιούργησε ο Θεός με σοφία και χρησιμότητα, «ο οποίος επάταξε τα πρωτότοκα της Αιγύπτου, από τον άνθρωπο έως το κτήνος», για να γίνει γνωστό ότι τα είδωλά της δεν είναι θεοί, αλλά ότι υπάρχει ο Θεός τον οποίο σέβεται ο λαός του Ιακώβ, και για να μην κρατούν σε δουλεία αυτούς που είναι ανώτεροί τους. Και επειδή δεν κατάλαβαν μέσω των σημείων και των τεράτων ότι έπρεπε να αφήσουν ελεύθερο τον λαό, τους επάταξε με δέκα φοβερότατες πληγές, μαζί με τον Φαραώ και τους άρχοντές του. Τότε, ακόμη και παρά τη θέλησή του, άφησε ελεύθερο τον λαό του Θεού. «Ο οποίος επάταξε έθνη πολλά», δηλαδή τους Αμορραίους, Χαναναίους, Χετταίους, Φερεζαίους, Ευαίους, Γεργεσαίους και Ιεβουσαίους, «και σκότωσε βασιλείς κραταιούς», δηλαδή τριάντα εννέα βασιλείς, εκ των οποίων πρώτον σκότωσε «τον Σηών τον βασιλιά των Αμορραίων», της πόλεως Εσεβών, ο οποίος και εμπόδιζε τη διάβαση του λαού προς τη Γη της Επαγγελίας· διότι κατοικούσε στην έρημο. Προς αυτόν, μάλιστα, απέστειλε ο Μωυσής αγγελιοφόρους, λέγοντας: «Αυτά σου δηλώνει ο αδελφός Ισραήλ: Θα περάσω μέσα από τον δρόμο, χωρίς να παρεκκλίνω ούτε δεξιά ούτε αριστερά, σε αμπελώνα ή σε αγρό σου· αλλά και το νερό της γης σου θα το πιω πληρώνοντας με χρήματα». Εκείνος όμως είπε: «Δεν θα περάσεις, σου λέω, μέσα από τη γη μου».