Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 134:21

Ας γίνουν όμοιοι με αυτά εκείνοι που τα κατασκευάζουν. Οι μεν προαναφερθέντες θα γίνουν, ή και έχουν ήδη γίνει, όμοιοι με τους θεούς τους· εκείνοι όμως που έχουν παραληφθεί στον κλήρο του Θεού και έχουν ονομαστεί λαός Του, «Ευλογήστε», λέει, «τον Κύριο», δηλαδή ανυμνήστε Τον, αποκομίζοντας μέγιστη ωφέλεια για τους εαυτούς σας. Καλείται δε πρώτα σε ευλογία ο λαός του Θεού, ο οποίος ονομάζεται οίκος Ισραήλ, η κατώτερη τάξη του πλήθους· δεύτερος δε, κατά ανοδική πορεία και υπεροχή, ο οίκος του Ααρών· και τρίτη, ολόκληρη η ιερατική φυλή που ονομάζεται οίκος Λευί. Και μετά από όλους αυτούς, σε υψηλότερη θέση, «οι φοβούμενοι τον Κύριο»· αυτοί δε ήταν εκείνοι προς τους οποίους έχει απευθυνθεί ολόκληρος ο ύμνος· εκείνοι που στην αρχή όλου του ψαλμού ονομάστηκαν δούλοι, δηλαδή όσοι προσέρχονται στην πίστη από τα έθνη. Διότι, εάν ολόκληρο το ιουδαϊκό έθνος έχει συμπεριληφθεί μέσω των τριών προαναφερθεισών τάξεων, δηλαδή του Ισραήλ, του οίκου του Ααρών και του οίκου του Λευί, ποιοι άλλοι εκτός από αυτούς θα μπορούσαν να είναι «οι φοβούμενοι τον Κύριο», εάν όχι εκείνοι που προσήλθαν από τα έθνη στον Λόγο του Θεού; Οι οποίοι και διδάσκονται να ευλογούν: «Ευλογητός ο Κύριος από τη Σιών, Αυτός που κατοικεί στην Ιερουσαλήμ», δηλαδή στην αιώνια πόλη του Θεού, στην οποία θα μπορούσε να νοηθεί το αληθινό κατοικητήριο του Θεού.

Όμοιοι. Διότι κατ' ανάγκην όλοι όσοι δεν γνωρίζουν τον Θεό, αλλά κατασκευάζουν θεούς, εξομοιώνονται με τα έργα των χεριών τους. Και όλοι. Διότι πώς δεν είναι όμοιος με το είδωλο αυτός που του λέει: εσύ είσαι ο θεός μου, το λογικό ον προς το άλογο; Οίκος Ισραήλ. Η εκκλησία ως οίκος του Θεού. Οίκος Ααρών. Και πάλι η εκκλησία ως οίκος ιερέων· διότι το όνομα Ααρών ερμηνεύεται κιβωτός. Εννόησε δε το θυσιαστήριο. Οίκος Λευί. Αναφέρεται σε αυτούς που διακονούν τα μυστήρια. Οι φοβούμενοι. Εννοεί τους δικαίους, όσους παραμένουν σταθεροί στον φόβο του Θεού. Ευλογητός. Διότι μόνο σε Αυτόν αρμόζει ευλογία και δόξα.

Οίκος Λευί, ευλογήστε τον Κύριο. Οι φοβούμενοι τον Κύριο, ευλογήστε τον Κύριο. Ευλογητός ο Κύριος από τη Σιών, αυτός που κατοικεί στην Ιερουσαλήμ. Γιατί άραγε δεν τους καλεί όλους μαζί, αλλά τους χωρίζει σε τάγματα; Για να μάθεις ότι είναι μεγάλη η διαφορά της ευλογίας.

Αυτοί λοιπόν οι δύο βασιλιάδες, ο Αμορραίος και ο Ωγ, εξοντώθηκαν πρώτα πέραν του Ιορδάνου, ενώ βρισκόταν ακόμη στη ζωή ο μέγας Μωυσής, ενώ οι υπόλοιποι εξοντώθηκαν επί Ιησού του Ναυή στη γη Χαναάν. «Και έδωσε τη γη τους ως κληρονομιά στον Ισραήλ, τον λαό του. Κύριε, το όνομά σου μένει στον αιώνα και το μνημόσυνό σου σε γενεά και γενεά», χωρίς να έχει τέλος, όπως ακριβώς δεν έχει ούτε αρχή. «Τα είδωλα όμως των εθνών», τα οποία αφρόνως αποκαλούν θεούς, είναι ύλη φθαρτή, «έργα χεριών ανθρώπων. Έχουν στόμα και δεν πρόκειται να μιλήσουν», και έχουν τις υπόλοιπες αισθήσεις τους άλαλες και ανενεργές, ώστε όχι μόνο δεν διασώζουν τη θέση των θεών, αλλά ούτε καν των ανθρώπων. «Όμοιοι με αυτά ας γίνουν αυτοί που τα κατασκευάζουν και όλοι όσοι έχουν στηρίξει την πεποίθησή τους σε αυτά». Κατάλληλη είναι η ευχή. Διότι αν μεν είναι θεοί, λέει, γίνε και εσύ θεός και μάλιστα ανώτερος από εκείνον, επειδή εσύ τον έκανες θεό, και ως θεός του θεού να έχεις μεγαλύτερη δόξα. Αν όμως πρόκειται για νεκρή ύλη που κατασκευάστηκε και θεοποιήθηκε από εσένα, τότε να γίνεις και εσύ όμοιος με αυτά, άλαλος και κουφός, «διότι, ενώ βρισκόσουν σε τιμή, δεν το κατενόησες». «Όσοι δε φοβάστε τον Κύριο, ευλογήστε τον Κύριο· ευλογητός είναι ο Κύριος από τη Σιών, αυτός που κατοικεί στην Ιερουσαλήμ». Επειδή δηλαδή εξέλεξε την Ιερουσαλήμ εξαρχής, ώστε, ως κέντρο της γης, να κατεργαστεί τη σωτηρία μέσω του σταυρού, υπέθεταν οι άνθρωποι τότε ότι ο Θεός, ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών, κατοικεί μόνο στην Ιερουσαλήμ.