Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 134:8

Παρόμοιο δε είναι το λεχθέν υπό του Κυρίου: Το Πνεύμα πνέει όπου θέλει, και ακούς τη φωνή του· αλλά δεν γνωρίζεις από πού έρχεται και πού πηγαίνει. Αυτός που πάταξε τα πρωτότοκα της Αιγύπτου, από άνθρωπο έως κτήνος. Την τελευταία πληγή την έθεσε ως πρώτη, επειδή μετά από αυτήν δέχθηκαν την ελευθερία.

Αυτός που επάταξε τα πρωτότοκα της Αιγύπτου. Επειδή, δε, κάποιοι ισχυρίζονται ότι τα καθολικά και τα ουράνια διοικούνται μόνο από την πρόνοια του Θεού, αποδεικνύει ότι Εκείνος μεριμνά και για τα ανθρώπινα, τιμωρώντας τώρα τους ασεβείς και καθιστώντας οικείο Του το γένος των ευσεβών.

Διότι οι Ιουδαίοι εξάπαντος δεν γνώρισαν <δεν γνώρισαν τα γενόμενα>. «Και ο Κύριος»: Διότι, υπεράνω των ψευδώνυμων θεών, ο Κύριος (ο Χριστός) είναι αψευδής και αληθινός [ως] Θεός. «Όλα όσα»: Ως Θεός εξουσιαστής τα παρήγαγε όλα <εξουσιαστής όλης της κτίσεως> με τον λόγο της δυνάμεώς του. «Στον ουρανό»: Δηλαδή και τον ουρανό και τη γη και όλο τον κόσμο τους, με τον λόγο τα εδημιούργησαν. «Στις θάλασσες»: Και τη θάλασσα και την άβυσσο και όλα όσα υπάρχουν σε αυτές τα παρήγαγε με ένα νεύμα. «Ανάγοντας»: Δηλαδή από τα έσχατα άκρα της γης. Διότι εκείνος είναι ο χορός των νεφελών [ο μανδρότοιχος όπου κρύβονται]. «Αστραπές»: Για να σημάνει με το φως τη βροχή. «Αυτός που εξάγει»: Διότι υπάρχουν τόποι, όπου αποταμιεύονται οι θησαυροί της σοφίας του Θεού. Διότι με τη θεϊκή σοφία (του Θεού) κατασκευάστηκαν οι άνεμοι και οι αστραπές και οι βροντές, όλα για χάρη του ανθρώπου. «Ο οποίος επάταξε»: Για να καταστήσει τότε τον λαό των Εβραίων φοβερό (φανερό) στους Αιγυπτίους. «Από άνθρωπο»: Για να μάθουν οι Αιγύπτιοι πόση και πόσο μεγάλη είναι η δύναμη του Θεού. «Εξαπέστειλε»: Εννοεί την παρουσία του Χριστού στην Αίγυπτο και πώς συνετρίβησαν πέφτοντας τα χειροποίητα είδωλά της. «Στον Φαραώ»: Εννοεί τον σατανά και τους δαίμονες· διότι αυτοί θορυβήθηκαν αρκετά. «Επάταξε»: Τα γένη των δαιμόνων. «Και απέκτεινε»: Εκείνους που εγκατέστησε ο διάβολος στην αμαρτία. «Τον Σιών»: Τον διάβολο ως υπερόπτη· διότι το όνομα Σιών ερμηνεύεται ως υπερόπτης.

Έτσι λοιπόν και στον αέρα, άλλος μεν είναι πιο πυκνός, αυτός που βρίσκεται γύρω μας· άλλος δε πιο αραιός, ενώ ο υψηλότερος πάλι είναι πιο πυρώδης. Και στους ανέμους υπάρχουν πολλές διαφορές· διότι άλλος μεν είναι πιο αραιός, άλλος δε πιο πυκνός· άλλος πιο ψυχρός, άλλος πιο ξηρός· άλλος πιο υγρός, άλλος πιο θερμός. Ο αέρας και το σύννεφο, το ένα κινείται πιο αργά, το άλλο πιο γρήγορα, όπως ακριβώς συμβαίνει με τα άλογα. Έτσι λοιπόν, όσον αφορά τις νεφέλες και τους ανέμους, άλλες μεν μοιάζουν με υδροφόρα δοχεία, που μεταφέρονται άλλοτε γεμάτα με νερό και άλλοτε άδεια· άλλες δε μοιάζουν με ριπίδια. Εσύ όμως, βλέποντας αυτά, καθώς και τη διαφορά και την ποικιλία τους, να θαυμάζεις τον Δημιουργό. Εκείνον που πάταξε τα πρωτότοκα της Αιγύπτου.

δ΄. Και παρατήρησε τη σύνεση του Προφήτη: αφού κατηύθυνε τον λόγο από τα καθολικά σε αυτά εδώ, ώστε να μη νομίσει κανένας από τους ανόητους ότι ο Θεός προνοεί μόνο μερικώς, όταν έφτασε στα καθολικά, τότε θίγει αυτούς τους λόγους και λέει: «Αυτός που πάταξε τα πρωτότοκα της Αιγύπτου». Άραγε δεν σας φαίνεται ότι αυτά έγιναν κυρίως για χάρη των Ιουδαίων; Αν, λοιπόν, αποδείξω ότι αυτά έγιναν και για άλλους, τι θα έχουν να πουν όσοι υποστηρίζουν ότι η πρόνοια του Θεού δεν είναι καθολική; Πώς λοιπόν μπορεί να αποδειχθεί αυτό; Πρωτίστως, βέβαια, αρκεί η απόφαση του Θεού, η οποία το δηλώνει αυτό σαφώς και λέει: «Για να αναδείξω σε εσένα τη δύναμή μου και για να διακηρυχθεί το όνομά μου σε ολόκληρη τη γη». Είδες τον θάνατο να γίνεται χαρμόσυνο άγγελμα και εκείνη τη θεόσταλτη πληγή να γίνεται κήρυγμα, που διαδίδεται παντού και διαλαλεί τη δύναμη του Θεού; Προνοεί, επομένως, για ολόκληρη την οικουμένη, ακόμη και όταν κυβερνά τα ζητήματα των Ιουδαίων. Μολονότι είχε γνωστοποιήσει τη δύναμή του και κατά το παρελθόν, όπως για παράδειγμα μέσω του Ιωσήφ και του Αβραάμ, ωστόσο τώρα το έπραξε με τρόπο σαφέστερο.

Διότι λιχνίζουν τους καρπούς από τα άχυρα στα αλώνια, κινούν τα φυτά και τα νερά και τα πλοία και έχουν άλλες αμέτρητες ενέργειες, τις οποίες δεν επιθυμώ να αναφέρω λεπτομερώς. Αλλά λέω τούτο εν συντομία, ότι και τους ανέμους και κάθε κτίσμα τα δημιούργησε ο Θεός με σοφία και χρησιμότητα, «ο οποίος επάταξε τα πρωτότοκα της Αιγύπτου, από τον άνθρωπο έως το κτήνος», για να γίνει γνωστό ότι τα είδωλά της δεν είναι θεοί, αλλά ότι υπάρχει ο Θεός τον οποίο σέβεται ο λαός του Ιακώβ, και για να μην κρατούν σε δουλεία αυτούς που είναι ανώτεροί τους. Και επειδή δεν κατάλαβαν μέσω των σημείων και των τεράτων ότι έπρεπε να αφήσουν ελεύθερο τον λαό, τους επάταξε με δέκα φοβερότατες πληγές, μαζί με τον Φαραώ και τους άρχοντές του. Τότε, ακόμη και παρά τη θέλησή του, άφησε ελεύθερο τον λαό του Θεού. «Ο οποίος επάταξε έθνη πολλά», δηλαδή τους Αμορραίους, Χαναναίους, Χετταίους, Φερεζαίους, Ευαίους, Γεργεσαίους και Ιεβουσαίους, «και σκότωσε βασιλείς κραταιούς», δηλαδή τριάντα εννέα βασιλείς, εκ των οποίων πρώτον σκότωσε «τον Σηών τον βασιλιά των Αμορραίων», της πόλεως Εσεβών, ο οποίος και εμπόδιζε τη διάβαση του λαού προς τη Γη της Επαγγελίας· διότι κατοικούσε στην έρημο. Προς αυτόν, μάλιστα, απέστειλε ο Μωυσής αγγελιοφόρους, λέγοντας: «Αυτά σου δηλώνει ο αδελφός Ισραήλ: Θα περάσω μέσα από τον δρόμο, χωρίς να παρεκκλίνω ούτε δεξιά ούτε αριστερά, σε αμπελώνα ή σε αγρό σου· αλλά και το νερό της γης σου θα το πιω πληρώνοντας με χρήματα». Εκείνος όμως είπε: «Δεν θα περάσεις, σου λέω, μέσα από τη γη μου».