Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 135:26

Γι' αυτό, μετά το «σε κάθε σάρκα», πρόσθεσε: «Εξομολογείσθε στον Θεό του ουρανού». Και παρότι είναι Δημιουργός των πάντων, ονομάζεται κατ' εξοχήν Θεός του ουρανού, καθώς λατρεύεται από όσους διαμένουν εκεί. Διότι είναι τόπος καθαρός από αμαρτία.

Γι' αυτόν τον λόγο, ο λόγος, αφού αναφέρει «Αυτός που δίνει τροφή σε κάθε σάρκα», μας αναπέμπει στον ουρανό, λέγοντας ξανά: «Εξομολογείσθε στον Θεό του ουρανού, διότι το έλεός Του παραμένει εις τον αιώνα».

κληρονομία: Διότι ο νοητός Ισραήλ, ο Χριστός, κληρονόμησε τον άνθρωπο. ότι εις τον: Επειδή είναι πολύ και μεγάλο το έλεος του Θεού αιωνίως. ότι στην ταπείνωση: Ο λαός που προέρχεται από τα έθνη κραυγάζει, καθώς σώθηκε από τη θλίψη των δαιμόνων. ότι εις τον: Επειδή τα πάντα τα έκανε ελεώντας τον άνθρωπο. και λύτρωσε: Τους πιστούς από τους δαίμονες. ότι εις τον: Διότι είναι αναγκαίο σε κάθε ρητό να επικαλούμαστε το έλεος του Θεού, του Κυρίου, καθώς παραμένει στους αιώνες. ο δίδων: Και στους ανθρώπους και στα κτήνη. ότι εις τον: Επειδή το έλεος του Θεού δεν εκλείπει ποτέ. εξομολογείσθε: Προς Αυτόν που βρίσκεται στον ουρανό τα λέει αυτά. ότι εις τον: Διότι, όντας αιώνιος, ελεεί και αιωνίως.

Γι' αυτό και, δηλώνοντας αυτό, σε κάθε στίχο προσθέτει: «Ότι εις τον αιώνα το έλεος αυτού». Και το εκπληκτικό βεβαίως είναι ότι τα δημιούργησε μεν, και τα προσέφερε ευθύς εξ αρχής· όταν όμως ο άνθρωπος παρέβη την εντολή, ούτε και τότε τον απέβαλε· αλλά εκείνα που του έδωσε όταν ακόμη δεν είχε αμαρτήσει, του επέτρεψε να εξακολουθεί να ζει μέσα σε αυτά και μετά την αμαρτία, και δεν του εμπόδισε τη χρήση τους έπειτα από την αμαρτία εκείνη.

γ΄. Βλέπεις πώς δίκαια σε κάθε στίχο λέγει το «Εις τον αιώνα το έλεος αυτού»; Διότι όλα αυτά φανέρωναν τη διηνεκή Του πρόνοια. Διότι, ακόμη και αν αυτά που συνέβησαν έλαβαν τέλος, εντούτοις οι μνήμες τους παρείχαν στους μεταγενέστερους μεγάλη αφορμή για θεογνωσία. Επειδή, καθώς μεταβιβάζονταν μέσω της μνήμης στους απογόνους, τους καθοδηγούσαν σε βαθιά φιλοσοφία. Εξάλλου, δεν συντελέστηκαν μόνο εκείνα και έπειτα έπαυσε η πρόνοια του Θεού, ούτε σταμάτησαν τα έργα της φιλανθρωπίας Του στα γεγονότα της Αιγύπτου, αλλά κάθε εποχή και ολόκληρος ο χρόνος περιέχει συνεχιζόμενα τα δείγματα της άφατης φιλανθρωπίας Του.

Έπειτα, αφού θεμελίωσε από αυτά την καθολική πρόνοια, πρόσθεσε: Εξομολογείσθε στον Θεό του ουρανού, διότι εις τον αιώνα παραμένει το έλεός Του. Διότι από αυτά καθίσταται και εκείνο φανερό, ότι Αυτός είναι ο Δεσπότης των πάντων, και των άνω και των κάτω, και ότι παντού εκτείνεται η πρόνοια και η μέριμνά Του.

Έπειτα πάλι, αφού υπενθύμισε τα γεγονότα στην έρημο και την εξόντωση των κραταιών βασιλέων και αφού εξιστόρησε την κληρονομιά της αγίας γης, και ότι, αφού κοπίασαν πολύ στην Αίγυπτο και ταπεινώθηκαν, «τους θυμήθηκε ο Κύριος» λέγοντας: «Είδα πράγματι την κακοπάθεια του λαού μου» και τα εξής. «Και μας λύτρωσε», λέει, «από τους εχθρούς μας», «εκείνος που δίνει τροφή σε κάθε σάρκα». Και αφού δίδαξε μυσταγωγικά όλα αυτά περί του Θεού, ανυμνώντας μελωδικά, ολοκληρώνει πάλι τον ύμνο με ευχαριστία: «Δοξολογείτε», λέει, «τον Θεό του ουρανού». Μην απονέμετε στους ψευδώνυμους θεούς της γης την τιμή που οφείλεται στον αληθινό Θεό, αλλά «στον Θεό του ουρανού», δηλαδή σε αυτόν που βρίσκεται στον ουρανό, και στον δημιουργό του ουρανού.