Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 135:9

9 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

τὴν σελήνην καὶ τοὺς ἀστέρας εἰς ἐξουσίαν τῆς νυκτός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–9 από 9

Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Οὐκ ἔστιν ὁ λαμπαδοῦχος, καὶ τίς σοι ὡς ἀργυρᾶν λαμπάδα ἐν νυκτὶ τὴν σελήνην ἔδωκεν; Οὐκ ἔστιν ὁ φωτίζων, καὶ τίς σοι φωταγωγοὺς καὶ φεγγίτας τοὺς φωστῆρας ἔδωκεν; Οὐκ ἔστιν ὁ ποιῶν φῶτα μεγάλα μόνος, καὶ τίς σοι τὴν λυχναψίαν τῶν ἀστέρων εἰς τὸ ὕψος ἔθηκε, κατὰ τὸν προφήτην τὸν λέγοντα· 〈Τῷ ποιήσαντι φῶτα μεγάλα μόνῳ, τὸν ἥλιον εἰς ἀρχὰς τῆς ἡμέρας καὶ τὴν σελήνην εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτός;〉 Οὐκ ἔστιν ὁ δημιουργός, καὶ πῶς ἡ καλλονὴ τῶν κτισμάτων τὸν κτίστην μαρτύρεται; 〈Ἐκ γὰρ μεγέθους καὶ καλλονῆς κτισμάτων ἀναλόγως ὁ γενεσιουργὸς αὐτῶν θεωρεῖται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν υπάρχει ο λαμπαδούχος, και ποιος σου έδωσε τη σελήνη σαν ασημένια λαμπάδα μέσα στη νύχτα; Δεν υπάρχει αυτός που φωτίζει, και ποιος σου έδωσε τους φωστήρες ως φωταγωγούς και φεγγίτες; Δεν υπάρχει αυτός που μόνος του δημιουργεί τα μεγάλα φώτα, και ποιος τοποθέτησε για σένα ψηλά τη λυχναψία των άστρων, σύμφωνα με τον προφήτη που λέει: «Σε εκείνον που μόνος δημιούργησε μεγάλα φώτα, τον ήλιο για να άρχει την ημέρα και τη σελήνη για να άρχει τη νύχτα;» Δεν υπάρχει ο Δημιουργός, και πώς η ομορφιά των κτισμάτων μαρτυρεί τον Κτίστη; «Διότι από το μέγεθος και την ομορφιά των κτισμάτων αναλογικά θεωρείται ο γενεσιουργός τους.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὴν ἑξαήμερον
Ἔστωσαν δὲ, φησὶ, καὶ εἰς ἡμέρας· οὐχ ὥστε ἡμέρας ποιεῖν, ἀλλ᾽ ὥστε κατάρχειν τῶν ἡμερῶν. Ἡμέρα γὰρ καὶ νὺξ πρεσβύτερα τῆς τῶν φωστήρων γενέσεως. Τοῦτο γὰρ ἐνδείκνυται ἡμῖν καὶ ὁ ψαλμὸς λέγων· Ἔθετο ἥλιον εἰς ἐξουσίαν τῆς ἡμέρας, σελήνην καὶ ἀστέρας εἰς ἐξουσίαν τῆς νυκτός. Πῶς οὖν ἔχει τὴν ἐξουσίαν τῆς ἡμέρας ὁ ἥλιος;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ας χρησιμεύσουν δε», λέγει, «και για τις ημέρες»· όχι για να δημιουργούν τις ημέρες, αλλά για να άρχουν επί των ημερών. Διότι η ημέρα και η νύχτα είναι προγενέστερες της δημιουργίας των φωστήρων. Αυτό άλλωστε μας υποδεικνύει και ο ψαλμός λέγοντας: «Έθεσε τον ήλιο εις εξουσίαν της ημέρας, τη σελήνη και τα άστρα εις εξουσίαν της νυκτός». Πώς λοιπόν έχει την εξουσία της ημέρας ο ήλιος;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Πόρνοι γὰρ καὶ μοιχοὶ καὶ μαλακοὶ καὶ ἀρσενοκοῖται καὶ πάντες τῆς αἰσχύνης ἐργάται, ὑπὸ τοῦ Ὢγ βασιλεύοντος, τοῦ τὴν ἀπὸ Θεοῦ διακοπὴν ἐνεργοῦντος· ὃν συντρίβει ὁ Κύριος ἐπ᾽ ἐλευθερίᾳ τῶν κρατουμένων. Ἐξομολογεῖσθε γὰρ τῷ Κυρίῳ, ὅτι χρηστὸς, τῷ πατάξαντι βασιλεῖς μεγάλους καὶ ἀποκτείναντι βασιλεῖς κραταιοὺς, τὸν Σηὼν καὶ τὸν Ὤγ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι οι πόρνοι και οι μοιχοί και οι μαλακοί και οι αρσενοκοίτες και όλοι οι εργάτες της αισχύνης βρίσκονται υπό τη βασιλεία του Ωγ, ο οποίος απεργάζεται την αποκοπή από τον Θεό· τον οποίο συντρίβει ο Κύριος για την ελευθερία των κρατουμένων. Διότι, να δοξολογείτε τον Κύριο επειδή είναι αγαθός, αυτόν που πάταξε μεγάλους βασιλείς και θανάτωσε κραταιούς βασιλείς, τον Σηών και τον Ωγ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκκλησιαστικὴ ἱστορία
καθεῖλεν δυνάστας ἀπὸ θρόνων, καὶ ὕψωσεν ταπεινοὺς ἀπὸ γῆς· πεινῶντας ἐνέπλησεν ἀγαθῶν〉, καὶ 〈βραχίονας ὑπερηφάνων〉 συνέτριψεν, οὐ πιστοῖς μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀπίστοις τῶν παλαιῶν διηγημάτων τὴν μνήμην πιστωσάμενος, ὁ θαυματουργός, ὁ μεγαλουργός, ὁ τῶν ὅλων δεσπότης, ὁ τοῦ σύμπαντος κόσμου δημιουργός, ὁ παντοκράτωρ, ὁ πανάγαθος, ὁ εἷς καὶ μόνος θεός, ᾧ τὸ καινὸν ᾆσμα μέλπωμεν προσυπακούοντες 〈τῷ ποιοῦντι θαυμάσια μόνῳ, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ· τῷ πατάξαντι βασιλεῖς μεγάλους καὶ ἀποκτείναντι βασιλεῖς κραταιούς, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ· ὅτι ἐν τῇ ταπεινώσει ἡμῶν ἐμνήσθη ἡμῶν καὶ ἐλυτρώσατο ἡμᾶς ἐκ τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν〉.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Καθαίρεσε δυνάστες από θρόνους και ύψωσε ταπεινούς από τη γη· πεινασμένους γέμισε με αγαθά〉, και συνέτριψε 〈βραχίονες υπερηφάνων〉, επιβεβαιώνοντας τη μνήμη των παλαιών διηγήσεων όχι μόνο στους πιστούς, αλλά και στους απίστους, ο θαυματουργός, ο μεγαλουργός, ο Δεσπότης των πάντων, ο Δημιουργός ολόκληρου του κόσμου, ο Παντοκράτορας, ο Πανάγαθος, ο ένας και μόνος Θεός, στον οποίο ας ψάλουμε το νέο άσμα αντιφωνώντας: 〈σε αυτόν που μόνος κάνει θαυμάσια, διότι το έλεός του μένει στον αιώνα· σε αυτόν που πάταξε μεγάλους βασιλείς και σκότωσε κραταιούς βασιλείς, διότι το έλεός του μένει στον αιώνα· διότι μέσα στην ταπείνωσή μας μάς θυμήθηκε και μας λύτρωσε από τους εχθρούς μας〉.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
τῷ ποιήσαντι Τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην· ταῦτα γάρ εἰσι τὰ μεγάλα φῶτα, ὡς (τὰ) φωτίζοντα τὴν ὑπουράνιον. νόει δὲ καὶ τοὺς ἀποστόλους, ὡς φωτίσαντας τὴν οἰκουμένην. ὅτι εἰς τόν Μέγα γὰρ τὸ ἔλεος τοῦ θεοῦ, ὡς τὸ φῶς δωρησαμένου τῷ κόσμῳ αὐτοῦ. τὸν ἥλιον Ὁ αἰσθητὸς ἥλιος τὴν αἰσθητὴν φωτίζει ἡμέραν· ὁ Χριστὸς [ὁ ἥλιος δίκαιος] τῆς ἡμέρας ἐκείνης ἐξουσιάζει τῆς φοβερᾶς· ἄμφω δὲ αὐτὸς φωτίζει. ὅτι εἰς τόν Τὸ ἔλεος γὰρ τοῦ θεοῦ εἰς τὸν αἰῶνα μένει καὶ οὐκ ἐκλείπει. τὴν σελήνην Τὴν αἰσθητὴν σελήνην τῇ αἰσθητῇ νυκτί· νοητῶς δὲ λέγει τὴν ἐκκλησίαν, ἥτις φωτίζει τὸν ἄνθρωπον ἐν τῇ νυκτὶ τῆς ἁμαρτίας. ὅτι εἰς τόν Αἰώνιον γὰρ ἀληθῶς τὸ ἔλεος τοῦ θεοῦ. τῷ πατάξαντι Αἴγυπτος ἐκθλίβουσα ἑρμηνεύεται, ἡ ἁμαρτία δὲ θλίβει τὸν ἄνθρωπον. ταύτην δὲ ἐπάταξεν ὁ Χριστὸς (κύριος) τῇ ἐπιφανείᾳ αὐτοῦ [ὥσπερ τὴν Αἴγυπτον τότε]. ὅτι εἰς τόν Πατάξας γὰρ τὴν ἁμαρτίαν αἰωνίως ἠλέησεν. καὶ ἐξαγαγόντι Τὸν λαὸν τὸν πιστὸν ἐκ μέσου τῆς νοητῆς Αἰγύπτου, λέγω δὲ τῶν εἰδώλων. ὅτι εἰς τόν Ἐλεῶν γὰρ αἰωνίως ταῦτα ἐποίησεν. ἐν χειρί Δυνάμει γὰρ τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ ἐποίησε ταῦτα, ὡς θεὸς δυνατός. ὅτι εἰς τόν Ἀνεξάλειπτον γὰρ ὑπάρχει τὸ ἔλεος τοῦ θεοῦ εἰς αἰῶνα αἰῶνος. τῷ καταδιελόντι Τὴν αἱματίνην, τὴν βορβορόκυμον, τὴν τῆς εἰδωλολατρείας, τὴν αἱμόφυρτον διῄρησε καὶ καθεῖλε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σε αυτόν που έκανε τον ήλιο και τη σελήνη: Διότι αυτά είναι τα μεγάλα φώτα, επειδή φωτίζουν όσα βρίσκονται κάτω από τον ουρανό. Να εννοείς δε και τους αποστόλους, ως εκείνους που φώτισαν την οικουμένη. «Ότι εις τον»: Διότι μεγάλο είναι το έλεος του Θεού, επειδή δώρισε το φως στον κόσμο Του. «Τον ήλιο»: Ο αισθητός ήλιος φωτίζει την αισθητή ημέρα. Ο Χριστός [ως δίκαιος ήλιος] εξουσιάζει εκείνη τη φοβερή ημέρα. Και τα δύο όμως αυτός τα φωτίζει. «Ότι εις τον»: Διότι το έλεος του Θεού μένει εις τον αιώνα και δεν εκλείπει. «Τη σελήνη»: Την αισθητή σελήνη την έθεσε για την αισθητή νύχτα. Κατά τη νοητή έννοια, εννοεί την Εκκλησία, η οποία φωτίζει τον άνθρωπο μέσα στη νύχτα της αμαρτίας. «Ότι εις τον»: Διότι είναι αληθώς αιώνιο το έλεος του Θεού. «Σε αυτόν που πάταξε»: Η λέξη Αίγυπτος ερμηνεύεται ως εκείνη που προκαλεί θλίψη, και η αμαρτία θλίβει τον άνθρωπο. Αυτήν λοιπόν την πάταξε ο Χριστός (ο Κύριος) με την επιφάνειά Του [όπως την Αίγυπτο τότε]. «Ότι εις τον»: Διότι, πατάσσοντας την αμαρτία, ελέησε αιωνίως. «Και εξήγαγε»: Τον πιστό λαό μέσα από τη νοητή Αίγυπτο, εννοώ από τα είδωλα. «Ότι εις τον»: Διότι, ελεώντας αιωνίως, έπραξε αυτά. «Με το χέρι»: Διότι με τη δύναμη της δεξιάς Του έπραξε αυτά, ως δυνατός Θεός. «Ότι εις τον»: Διότι ανεξάλειπτο υπάρχει το έλεος του Θεού εις τον αιώνα του αιώνος. «Σε αυτόν που διαχώρισε»: Την αιμάτινη, τη γεμάτη βόρβορο, αυτήν της ειδωλολατρίας, την αιματοβαμμένη, την διαχώρισε και την κατέστρεψε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Διὸ καὶ τοῦτο δηλῶν, ἐν ἑκάστῳ στίχῳ ἐπιλέγει, Ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ. Καὶ τὸ δὴ ἐκπλῆττον, ὅτι ἐποίησε μὲν, καὶ ἔδωκεν ἐξ ἀρχῆς γενόμενα· ἐπειδὴ δὲ παρέβη ὁ ἄνθρωπος, οὐδὲ οὕτως αὐτὸν ἐξέβαλεν· ἀλλὰ ἅπερ ἔδωκεν οὐχ ἁμαρτόντι, τούτοις ἀφῆκε καὶ μετὰ τὴν ἁμαρτίαν ἐνδιαιτᾶσθαι, καὶ οὐκ ἐκώλυσεν αὐτῶν τὴν χρῆσιν μετὰ τὴν ἁμαρτίαν ἐκείνην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό και, δηλώνοντας αυτό, σε κάθε στίχο προσθέτει: «Ότι εις τον αιώνα το έλεος αυτού». Και το εκπληκτικό βεβαίως είναι ότι τα δημιούργησε μεν, και τα προσέφερε ευθύς εξ αρχής· όταν όμως ο άνθρωπος παρέβη την εντολή, ούτε και τότε τον απέβαλε· αλλά εκείνα που του έδωσε όταν ακόμη δεν είχε αμαρτήσει, του επέτρεψε να εξακολουθεί να ζει μέσα σε αυτά και μετά την αμαρτία, και δεν του εμπόδισε τη χρήση τους έπειτα από την αμαρτία εκείνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Εἶδες πῶς εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ, καὶ πῶς καθ᾽ ἕκαστον τῶν στίχων τοῦτο ἐπιλέγει ὁ Προφήτης; Ἕτερος δὲ ἑρμηνευτὴς, Εἰς ἐξουσίαν τῆς ἡμέρας, Ἐπικρατεῖν εἶπε τῆς ἡμέρας. Ἄλλος, Εἰς ἐξουσίαν ἐν νυκτί. Τῷ πατάξαντι Αἴγυπτον σὺν τοῖς πρωτοτόκοις αὐτῶν· καὶ ἐξαγαγόντι τὸν Ἰσραὴλ ἐκ μέσου αὐτῶν. Ἐν χειρὶ κραταιᾷ, καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ. Συνεχῶς περιστρέφει τὸ θαῦμα τὸ ἐν Αἰγύπτῳ, διὰ τὴν πολλὴν αὐτῶν ἀγνωμοσύνην, καὶ τὸ ἀεὶ τούτων ἀκούοντας ἐπιλανθάνεσθαι. Οὐ μικρὸν δὲ καὶ τὸ ἔλεος σημεῖον· τοῦτο γὰρ ἀπήλλαξεν αἰχμαλωσίας ἐκείνους, δουλείας, καὶ τοῖς μετὰ ταῦτα γέγονε θεογνωσίας ὑπόθεσις. Καὶ ἕτερον δὲ ἐνταῦθα αἰνίττεται. Ποῖον δὴ τοῦτο; Ὅτι καὶ μετὰ τὴν πληγὴν ἐκείνην τῆς αὐτοῦ δυνάμεως γέγονε τὸ ἀπαλλάξαι αὐτοὺς τῆς δουλείας, κατασείσαντος αὐτοὺς τῷ φόβῳ, καὶ καταποντίσαντος τῇ θαλάσσῃ. Ταῦτα δὲ λέγει, ἵνα μή τις τῶν ἀνοητοτέρων νομίσῃ, ὅτι κελεύων αὐτοῖς τὸ χρυσίον λαβεῖν, καὶ τὰ σκεύη τὰ ἀργυρᾶ, δι᾽ ἀσθένειαν ἐκέλευε. Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἐποίησε πανταχόθεν βουλόμενος εἶναι φοβερὸς τοῖς πολεμίοις, καὶ δεῖξαι ὅτι καὶ δυνάμει καὶ μετὰ αὐθεντίας ἅπαντα δύναται ἐργάζεσθαι, καὶ ἀπατᾷν αὐτοὺς, καὶ παρακρούεσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είδες πώς το έλεός του διαρκεί εις τον αιώνα, και πώς σε καθέναν από τους στίχους ο Προφήτης το επαναλαμβάνει αυτό; Ένας άλλος ερμηνευτής, για τη φράση «Εις εξουσίαν της ημέρας», είπε: «Να επικρατεί της ημέρας». Άλλος, «Εις εξουσίαν εν νυκτί». «Σε αυτόν που πάταξε την Αίγυπτο μαζί με τα πρωτότοκά τους και που έβγαλε τον Ισραήλ μέσα από αυτούς. Με χέρι κραταιό και με βραχίονα υψηλό». Συνεχώς επανέρχεται στο θαύμα της Αιγύπτου, εξαιτίας της πολλής τους αγνωμοσύνης, και του γεγονότος ότι διαρκώς, αν και τα άκουγαν, τα ξεχνούσαν. Και δεν αποτελεί μικρό σημείο το έλεος· διότι αυτό τους απάλλαξε από την αιχμαλωσία, από τη δουλεία, και για τους μεταγενέστερους έγινε αφορμή θεογνωσίας. Υπαινίσσεται όμως εδώ και κάτι άλλο. Ποιο είναι δηλαδή αυτό; Ότι, και μετά την πληγή εκείνη της δύναμής του, κατόρθωσε να τους απαλλάξει από τη δουλεία, αφού τους συγκλόνισε με τον φόβο και τους καταπόντισε στη θάλασσα. Αυτά τα λέει, για να μη νομίσει κανείς από τους πιο ανόητους ότι, όταν τους πρόσταζε να πάρουν τον χρυσό και τα αργυρά σκεύη, τους το πρόσταζε από αδυναμία. Διότι το έπραξε και αυτό, επειδή ήθελε από κάθε άποψη να καταστεί φοβερός στους εχθρούς του, και να δείξει ότι έχει τη δυνατότητα να ενεργεί τα πάντα με δύναμη και εξουσία, και να τους εξαπατά και να τους παραπλανά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
γʹ. Ὁρᾷς πῶς δικαίως καθ᾽ ἕκαστον στίχον λέγει τὸ, Εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ; Ταῦτα γὰρ ἅπαντα τὴν διηνεκῆ κηδεμονίαν ἐδείκνυ. Εἰ γὰρ καὶ τὰ γενόμενα τέλος εἶχεν, ἀλλ᾽ αἱ μνῆμαι αὐτῶν τοῖς μετὰ ταῦτα πολλὴν θεογνωσίας παρεῖχον ὑπόθεσιν. Καὶ γὰρ τῇ μνήμῃ εἰς ἐγγόνους παραπεμπόμενα ἐχειραγώγει πρὸς φιλοσοφίαν πολλήν. Ἄλλως δὲ οὐκ ἐκεῖνα ἐπράχθη μόνον, καὶ ἐπαύσατο ἡ τοῦ Θεοῦ κηδεμονία, οὐδὲ μέχρι τῶν Αἰγυπτιακῶν ἔστη τὰ τῆς φιλανθρωπίας, ἀλλ᾽ ἕκαστος καιρὸς καὶ χρόνος ἅπας ἔχει παρατεινόμενα τῆς ἀφάτου αὐτοῦ φιλανθρωπίας τὰ δείγματα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
γ΄. Βλέπεις πώς δίκαια σε κάθε στίχο λέγει το «Εις τον αιώνα το έλεος αυτού»; Διότι όλα αυτά φανέρωναν τη διηνεκή Του πρόνοια. Διότι, ακόμη και αν αυτά που συνέβησαν έλαβαν τέλος, εντούτοις οι μνήμες τους παρείχαν στους μεταγενέστερους μεγάλη αφορμή για θεογνωσία. Επειδή, καθώς μεταβιβάζονταν μέσω της μνήμης στους απογόνους, τους καθοδηγούσαν σε βαθιά φιλοσοφία. Εξάλλου, δεν συντελέστηκαν μόνο εκείνα και έπειτα έπαυσε η πρόνοια του Θεού, ούτε σταμάτησαν τα έργα της φιλανθρωπίας Του στα γεγονότα της Αιγύπτου, αλλά κάθε εποχή και ολόκληρος ο χρόνος περιέχει συνεχιζόμενα τα δείγματα της άφατης φιλανθρωπίας Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τοὺς ψαλμούς
Ψαλμὸς ρλεʹ Ἀλληλούϊα. «Ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ ὅτι ἀγαθός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ». Ἦν γὰρ τότε πολλὴ καὶ δεινοτάτη ἡ τῆς εἰδωλομανίας ἐπικράτεια καὶ πολλὴ τοῖς προφήταις ἦν ἡ σπουδή, πρὸς θεογνωσίαν μετοχετεύειν τὸν λαόν, διὸ ἄνω καὶ κάτω ἐργωδεστέρως κηρύττουσι τὸν ὄντως Θεόν. Διὸ καὶ ὁ θεῖος οὗτος Δαβίδ, ἐν ὅλῳ τῷ παρόντι ψαλμῷ, τρανῶς θεολογεῖ, Θεῷ καὶ μόνῳ εὐχαριστεῖν καὶ ἐξομολογεῖσθαι διδάσκων «ὅτι ἀγαθός», φησί, καὶ «ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ», ἤτοι, διηνεκῶς παραμένει. Εἶτα «Θεὸν τῶν θεῶν» καὶ «Κύριον τῶν κυρίων» εἰκότως ἐπονομάζει καὶ «θαυμασίων μεγάλων αὐτουργόν», καὶ ὅτι «ἐν συνέσει», ἤτοι, σοφίᾳ «τοὺς οὐρανοὺς ἐποίησε» καὶ «τὴν γῆν» τὴν οὕτω βαρεῖαν καὶ δυσβάστακτον «ἐπὶ τῶν ὑδάτων ἐθεμελίωσε» καὶ ἐπὶ τὴν ῥυτὴν φύσιν καὶ ἁπαλωτάτην τὴν φορτικὴν καὶ στερρὰν ἐστερέωσε, καὶ ὅτι «φῶτα μεγάλα» διὰ ποικίλων φωστήρων «αὐτὸς μόνος ἐποίησεν», «ἡλίῳ τὴν ἡμέραν» ἐφαίδρυνε «σελήνῃ τε καὶ ἄστροις τὴν νύκτα» κατηύγασε, «τὴν Αἴγυπτον ἔπληξε», «τὸν λαὸν αὐτοῦ» μετὰ βραχίονος ὑψηλοῦ «ἐκεῖθεν ἐξήγαγε», καὶ ὅτι «τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν διατεμὼν εἰς διαιρέσεις τὸν λαὸν μὲν αὐτοῦ διὰ ξηρᾶς διεβίβασε» τὸν δὲ διώκτην «Φαραὼ πανστρατεὶ κατεπόντισε».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ψαλμός ρλε'. Αλληλούια. «Εξομολογείσθε στον Κύριο, διότι είναι αγαθός, διότι το έλεός του μένει στον αιώνα». Διότι τότε ήταν μεγάλη και φοβερότατη η επικράτηση της ειδωλομανίας, και μεγάλη ήταν η προσπάθεια των προφητών να οδηγήσουν τον λαό στη θεογνωσία, γι' αυτό διαρκώς και με πολύ κόπο κηρύττουν τον αληθινό Θεό. Γι' αυτό και ο θείος αυτός Δαβίδ, σε ολόκληρο τον παρόντα ψαλμό, θεολογεί ξεκάθαρα, διδάσκοντας να ευχαριστούμε και να δοξολογούμε μόνο τον Θεό, «διότι είναι αγαθός», λέει, και «διότι το έλεός του μένει στον αιώνα», δηλαδή παραμένει στο διηνεκές. Έπειτα δικαίως τον ονομάζει «Θεό των θεών» και «Κύριο των κυρίων» και «αυτουργό μεγάλων θαυμασίων», και αναφέρει ότι «με σύνεση», δηλαδή με σοφία, «ποίησε τους ουρανούς» και «τη γη», την τόσο βαριά και δυσβάστακτη, «τη θεμελίωσε πάνω στα ύδατα», και πάνω στη ρευστή και απαλότατη φύση στερέωσε τη βαριά και στερεά, και ότι «αυτός μόνος εποίησε μεγάλα φώτα» μέσω ποικίλων φωστήρων, με τον ήλιο φώτισε την ημέρα και με τη σελήνη και τα άστρα κατηύγασε τη νύχτα, «έπληξε την Αίγυπτο», «τον λαό του» με υψηλό βραχίονα «εξήγαγε από εκεί», και ότι «αφού χώρισε την Ερυθρά θάλασσα στα δύο, πέρασε τον λαό του μέσα από ξηρά», ενώ τον διώκτη «Φαραώ τον καταπόντισε με όλο του τον στρατό».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες