Δοκίμασόν με, ὁ Θεός. Εἰπὼν ἐν ἀρχῇ, Κύριε, ἐδοκίμασάς με καὶ ἔγνως με, νῦν ὡς μήπω δοκιμασθεὶς ἔφη, Δοκίμασόν με, Κύριε, καὶ γνῶθι τὴν καρδίαν μου. Καὶ τότε μὲν εἴρηται, Τὴν τρίβον μου καὶ τὴν σχοῖνόν μου ἐξιχνίασας, καὶ πάσας τὰς ὁδούς μου προεῖδες· ἄρτι δὲ, Ἔτασόν με, καὶ γνῶθι τὰς τρίβους μου· μήποτ᾽ οὖν οὐκ ἐναντία λέγει. Τότε γὰρ ἁπλῶς δεδοκιμάσθαι καὶ ἐγνῶσθαι εἶπε, νῦν δὲ εὔχεται δοκιμασθῆναι, ὅπως γνωσθῇ ἡ καρδία αὐτοῦ· μεῖζον γὰρ τὸ καθαρὸν καὶ εὐθὲς τῇ καρδίᾳ τοῦ ἁπλῶς καθαρὸν καὶ εὐθῆ ὑπάρχειν· καὶ ὑπεραίρει τοῦ ἁπλῶς δοκιμασθέντα γνωσθῆναι τῷ δοκιμασθῆναι ἐπὶ τῷ γνωσθῆναι τὴν καρδίαν αὐτοῦ· ἀλλὰ καὶ τοῦ ἁπλῶς προοραθῆναι τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ, μεῖζον τὸ γνωσθῆναι τὰς τρίβους ἐτασθέντας αὐτοῦ. Διὸ καὶ ἐπήγαγε· Καὶ ἰδὲ εἰ εἶδες ἀνομίαν ἐν ἐμοὶ, τουτέστιν ἐν ἕξει καὶ διαθέσει μου. Φέρεται καὶ οὕτως· Καὶ ἰδὲ εἰ ὁδὸς ἀνομίας ἐν ἐμοί· τουτέστι, κατανόησον εἰ ὥδευσέ ποτε ἐν τῇ ψυχῇ μου ἀνομία, ὡς ἴχνη τῆς ὁδοῦ αὐτῆς μεῖναι παρ᾽ ἐμοί. Ὅμως δὲ καὶ εἰ τοσαύτη ἐκ σοῦ καὶ διὰ σὲ κατώρθωταί μοι ἀναμαρτησία, ἀλλ᾽ οὖν σὺ ὡδήγησάς με ἐν ὁδῷ αἰωνίᾳ, ἐπὶ ἀθανασίαν καὶ ἀφθαρσίαν ἀγούσῃ.
Μετάφραση
Δοκίμασέ με, Θεέ. Ενώ στην αρχή είπε, Κύριε, με δοκίμασες και με γνώρισες, τώρα, σαν να μην είχε δοκιμαστεί ακόμη, λέει: Δοκίμασέ με, Κύριε, και γνώρισε την καρδιά μου. Και τότε μεν ελέχθη: Το μονοπάτι μου και την πορεία μου τα εξιχνίασας, και όλες τις οδούς μου τις προείδες· τώρα δε λέει: Εξέτασέ με, και γνώρισε τα μονοπάτια μου· ίσως λοιπόν να μην λέει αντιφατικά πράγματα. Διότι τότε μεν είπε ότι είχε απλώς δοκιμαστεί και γνωριστεί, ενώ τώρα εύχεται να δοκιμαστεί, ώστε να γνωριστεί η καρδιά του· επειδή είναι ανώτερο το να είναι κανείς καθαρός και ευθύς στην καρδιά, από το να είναι απλώς καθαρός και ευθύς· και υπερέχει από το να γνωριστεί έχοντας απλώς δοκιμαστεί, το να δοκιμαστεί προκειμένου να γνωριστεί η καρδιά του· αλλά και από το να προβλεφθούν απλώς οι οδοί του, είναι ανώτερο το να γίνουν γνωστά τα μονοπάτια του αφού εξεταστούν. Γι' αυτό και πρόσθεσε: Και δες αν υπάρχει ανομία μέσα μου, δηλαδή στην έξη και στη διάθεσή μου. Παραδίδεται και ως εξής: Και δες αν υπάρχει οδός ανομίας μέσα μου· δηλαδή, κατανόησε αν βάδισε ποτέ στην ψυχή μου η ανομία, ώστε να έχουν μείνει τα ίχνη της πορείας της σε μένα. Όμως, ακόμη κι αν έχει κατορθωθεί σε μένα τόσο μεγάλη αναμαρτησία από εσένα και εξαιτίας σου, πάλι εσύ με οδήγησες σε αιώνια οδό, η οποία οδηγεί στην αθανασία και στην αφθαρσία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες