Εἰς τὸ τέλος· τῷ Δαυὶδ ψαλμός Ὅλος ὁ ψαλμὸς εἰς τὸν Χριστὸν ἐλέχθη. Δαυὶδ δὲ ὡς ἐξ αὐτοῦ τὸ κατὰ σάρκα. ἐξελοῦ με Αἰνίττεται τὸν Ἰούδα [ἡ προφητεία, ὁ προφήτης] ἐκ προσώπου τοῦ Χριστοῦ [τοῦτο δὲ καὶ πᾶς πιστὸς ἀεὶ λέγειν ὀφείλει]. ἀπὸ ἀνδρός Τὸν λαὸν τῶν Ἰουδαίων ὡς ἕνα ἄνθρωπον αἰνιττόμενος λέγει. οἵτινες ἐλογίσαντο Λογισμὸν γὰρ ἄδικον ἐλογίσαντο οἱ Ἰουδαῖοι κατὰ τοῦ Χριστοῦ εἰπόντες· δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος (δυσάρεστος) ἡμῖν ἐστιν. ὅλην τὴν ἡμέραν Ἑκάστης γὰρ ἡμέρας παρετάσσοντο, βουλευόμενοι κατὰ τοῦ Χριστοῦ κακά. ἠκόνησαν Τὸν ἰὸν τίκτοντες κατὰ τοῦ Χριστοῦ διὰ τῆς γλώττης, ὡς ὄφεις. ἰός Θάνατον μελετῶντες κατὰ τοῦ Χριστοῦ· ἡ ἀσπὶς γὰρ δάκνουσα θανατοῖ.
Μετάφραση
Εις το τέλος· ψαλμός του Δαβίδ. Όλος ο ψαλμός ειπώθηκε για τον Χριστό. Ο δε Δαβίδ αναφέρεται επειδή από αυτόν προέρχεται κατά σάρκα. «Ελευθέρωσέ με»: Υπαινίσσεται τον Ιούδα [η προφητεία, ο προφήτης] εκ προσώπου του Χριστού [και αυτό οφείλει να το λέει πάντοτε κάθε πιστός]. «Από άνδρα»: Το λέει υπαινισσόμενος τον λαό των Ιουδαίων ως έναν άνθρωπο. «Οι οποίοι διαλογίστηκαν»: Διότι άδικο διαλογισμό έκαναν οι Ιουδαίοι κατά του Χριστού, λέγοντας: ας δέσουμε τον δίκαιο, διότι μας είναι δύσχρηστος (δυσάρεστος). «Όλη την ημέρα»: Διότι κάθε ημέρα παρατάσσονταν, σχεδιάζοντας κακά εναντίον του Χριστού. «Ακόνισαν»: Γεννώντας δηλητήριο κατά του Χριστού μέσω της γλώσσας τους, σαν τα φίδια. «Δηλητήριο»: Επειδή μελετούσαν τον θάνατο του Χριστού· διότι η ασπίδα όταν δαγκώνει, θανατώνει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες