Διάψαλμα· διαστολὴ τοῦ λόγου ἐφ’ ἕτερον νόημα. εἶπα Ὁ υἱὸς πρὸς τὸν πατέρα, ὅταν ἔλεγε· θεέ μου, θεέ μου, [ἵνα τί με ἐγκατέλιπες;]. ἐνώτισαι Ὡς ἄνθρωπος εὔχεται ὁ Χριστός, ἵνα βεβαιώσῃ τὴν ἐνανθρώπησιν. κύριε, κύριε Νῦν ὁ ἄνθρωπος εὐχαριστεῖ τῷ θεῷ, δυναμωθεὶς τῇ σωτηρίᾳ τῇ παρὰ τοῦ Χριστοῦ δοθείσῃ αὐτῷ· ἔστι δὲ ὁ σταυρός. ἐπεσκίασας Ἡνίκα ὁ Χριστὸς ἐν τῷ ᾅδῃ ἐπολέμει τὸν διάβολον, τότε ἐφύλαττε τὴν κεφαλὴν τοῦ ἀνθρώπου ἄτρωτον. μὴ παραδῷς με Εἰ καὶ ἐγώ, φησὶν ὁ ἄνθρωπος, ἐν ἐπιθυμίᾳ γέγονα κακῶν, ἀλλὰ αὐτὸς μὴ παραδῷς με τῷ διαβόλῳ. πανταχοῦ γὰρ ἡ γραφὴ τὸν διάβολον ἁμαρτωλὸν καλεῖ. διελογίσατο Οἱ δαίμονες κατὰ τοῦ ἀνθρώπου λογισάμενοι κακά, ζηλοῦντες τῷ ἀνθρώπῳ· ὁμοίως οἱ Ἰουδαῖοι κατὰ τοῦ Χριστοῦ ἐλογίζοντο κακὰ διαφθονούμενοι. ἡ κεφαλή Εἰς κεφαλὴν γὰρ συνεπέθεντο κυριεύσαντες τοῦ ἀνθρώπου οἱ δαίμονες διὰ τῆς ἀπάτης. κόπος Ὃν ἐλογίσαντο οἱ δαίμονες [διὰ τῆς ἀπάτης] κατὰ τοῦ ἀνθρώπου, ἐν αὐτῷ κατεπόθησαν. πεσοῦνται Τῷ πυρὶ γὰρ τοῦ φθόνου ἐρριπίσθησαν· ἐκδέχεται γὰρ αὐτοὺς ἡ γέεννα, τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. ὅταν γὰρ καταλάβῃ αὐτοὺς τὰ κακά, ὅσα ἐποίησαν τῷ ἀνθρώπῳ, τότε οὐ μὴ δύνωνται ὑποστῆναι. ἀνὴρ γλωσσώδης Ὁ διάβολος ὡς διαβάλλων (ἐνδιαβαλὼν) τὸν ἄνθρωπον, καὶ πάντες ὅσοι τοῦτον μιμοῦνται τῇ λοιδορίᾳ καὶ τῷ φθόνῳ.
Μετάφραση
Διάψαλμα: Διαχωρισμός του λόγου σε άλλο νόημα. εἶπα: Ο Υιός προς τον Πατέρα, όταν έλεγε: «Θεέ μου, Θεέ μου, [γιατί με εγκατέλειψες;]». ἐνώτισαι: Ως άνθρωπος προσεύχεται ο Χριστός, για να επιβεβαιώσει την ενανθρώπηση. κύριε, κύριε: Τώρα ο άνθρωπος ευχαριστεί τον Θεό, έχοντας ενδυναμωθεί από τη σωτηρία που του δόθηκε από τον Χριστό· και αυτή είναι ο σταυρός. ἐπεσκίασας: Όταν ο Χριστός πολεμούσε τον διάβολο στον άδη, τότε φύλαγε την κεφαλή του ανθρώπου άτρωτη. μὴ παραδῷς με: Ακόμη κι αν εγώ, λέει ο άνθρωπος, βρέθηκα σε επιθυμία κακών, εσύ όμως μη με παραδώσεις στον διάβολο. Διότι παντού η Γραφή αποκαλεί τον διάβολο αμαρτωλό. διελογίσατο: Οι δαίμονες σκέφτηκαν κακά εναντίον του ανθρώπου, φθονώντας τον άνθρωπο· παρομοίως και οι Ιουδαίοι σκέφτονταν κακά εναντίον του Χριστού από φθόνο. ἡ κεφαλή: Διότι επιτέθηκαν στην κεφαλή κυριεύοντας τον άνθρωπο οι δαίμονες μέσω της απάτης. κόπος: Τον κόπο που μηχανεύτηκαν οι δαίμονες [μέσω της απάτης] εναντίον του ανθρώπου, από αυτόν και καταποντίστηκαν. πεσοῦνται: Διότι αναρριπίστηκαν με τη φωτιά του φθόνου· διότι τους περιμένει η γέεννα, το αιώνιο πυρ. Διότι όταν τους βρουν τα κακά, όσα έκαναν στον άνθρωπο, τότε δεν θα μπορέσουν να σταθούν. ἀνὴρ γλωσσώδης: Ο διάβολος ως συκοφάντης του ανθρώπου, και όλοι όσοι τον μιμούνται στη λοιδορία και στον φθόνο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες