Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 140:9

Δηλαδή, μην με αφήσεις να απέλθω άπρακτος. Φύλαξέ με από την παγίδα που μου έστησαν, και από τα σκάνδαλα εκείνων που εργάζονται την ανομία. Δεν εννοεί εδώ απλώς τις επιβουλές, αλλά τις μυστικές, τις κρυφές, από τις οποίες είναι δύσκολο να φυλαχθεί κανείς και δύσκολο να τις εντοπίσει, γι' αυτό άλλωστε απαιτούν κυρίως την άνωθεν αρωγή. Γι' αυτό ακριβώς κατακλείει τον λόγο του με προσευχή, από αυτήν έχοντας κάνει την εισαγωγή, και σε αυτήν καταλήγοντας· αποδεικνύοντας ότι, από τη δική του πλευρά, υφίστανται τα εξής: η ελπίδα στον Θεό, το να ατενίζει διαρκώς προς τον Θεό, το να αποφεύγει τις συνάξεις τους, το να μισεί τις πονηρές τους επιθυμίες· ενώ από την πλευρά του Θεού παρέχεται η βοήθεια, η συμμαχία, το να τον καθιστά ανώτερο από τα πλέον δυσβάσταχτα δεινά. Διότι έτσι υφαίνεται η αρετή, όταν εισφέρεται η δική μας προθυμία και συμμαχεί η βοήθεια του Θεού.

ΤΙΤΛΟΣ Ι΄. — Περί σκανδάλων· και ότι πρέπει να αποφεύγουμε τα σκάνδαλα. «Το στόμα σου πλήθυνε την κακία. Καθήμενος.» «Φύλαξέ με από την παγίδα που μου έστησαν.» «Αλίμονο στον κόσμο από τα σκάνδαλα. Διότι είναι αναπόφευκτο να έλθουν τα σκάνδαλα. Αλίμονο όμως στον άνθρωπο εκείνο, μέσω του οποίου έρχεται το σκάνδαλο. Εάν δε το χέρι σου ή το πόδι σου σε σκανδαλίζει, αφαίρεσέ το και πέταξέ το μακριά σου. Καλύτερο είναι για σένα να εισέλθεις στη ζωή κουτσός ή ακρωτηριασμένος, παρά έχοντας δύο χέρια ή δύο πόδια να ριχτείς στο αιώνιο πυρ. Και εάν το μάτι σου σε σκανδαλίζει, βγάλε το και πέταξέ το μακριά σου.»

Γι' αυτό, μην επιτρέψεις να κλίνει η καρδιά μου προς αυτά «και δεν θα συνενωθώ», όχι μόνο με τους ασήμαντους, αλλά ούτε «με τους εκλεκτούς τους». Και από εδώ και στο εξής, λοιπόν, «θα με παιδαγωγήσει ο δίκαιος με έλεος και θα με ελέγξει», και τη δική του παιδαγωγία και τον δικό του έλεγχο θα τα δεχθώ με ευχαρίστηση. «Το έλαιο του αμαρτωλού ας μη λιπάνει την κεφαλή μου», δηλαδή, ακόμη και αυτά που φαίνονται ως καλά του αμαρτωλού, θα τα αποστραφώ ως φαύλα και μιαρά. «Διότι ακόμη και η προσευχή μου είναι ενάντια στις επιθυμίες τους»· εναντίον αυτών που εκείνοι με ασέβεια ευαρεστούνται, εγώ προσεύχομαι. «Καταποντίστηκαν κοντά στην πέτρα οι κριτές τους». Οι ηγέτες τους, παρόμοια με μια πέτρα που βυθίζεται εύκολα, θα αποκαλυφθούν. «Θα εισακουστούν τα λόγια μου», δηλαδή και στις επόμενες γενιές θα ακουστούν από τους πιστούς ως γλυκά και ποθητά. «Όπως ένας σβώλος γης συντρίβεται πάνω στη γη, έτσι σκορπίστηκαν τα οστά τους κοντά στον άδη». Για τους αμαρτωλούς που αναφέρθηκαν παραπάνω λέει και αυτά, ότι και σαν πέτρα θα καταποντιστούν· και σαν παχύς όγκος χώματος θα συντριβούν· και τα οστά τους στον άδη, δηλαδή στον τάφο, θα σκορπιστούν. «Διότι προς εσένα, Κύριε, Κύριε, είναι στραμμένα τα μάτια μου», δηλαδή, έχοντας στηρίξει την ελπίδα μου σε εσένα, μην με εγκαταλείψεις, αλλά «φύλαξέ με από τις παγίδες» και τα σκάνδαλα των παράνομων ανθρώπων, έτσι ώστε αυτοί «να πέσουν στα δίχτυα», μέσα από τις παγίδες που έστησαν εναντίον μου. «Εγώ όμως παραμένω μόνος, έως ότου περάσω».

Γι' αυτό να παρακαλείς, αδελφέ, τον Κύριο πάντοτε, να βγάλει από την καρδιά σου αυτή την ψεύτικη και πεπλανημένη ελπίδα, για την οποία είναι γεγραμμένο: «Θέσαμε το ψεύδος ως ελπίδα μας, και με το ψεύδος θα σκεπαστούμε»· και να σε φωτίσει με τη χάρη του ώστε να γνωρίσεις πως η ελπίδα αυτή είναι μια απάτη και παγίδα του διαβόλου, με την οποία πλάνησε τους Προπάτορες μέσα στον Παράδεισο, όπως προείπαμε, και πλανά συνεχώς τόσους άθλιους αμαρτωλούς, και τους κατεβάζει στον άδη· και για να λυτρωθείς από αυτήν, να λες προς τον Κύριο εκείνο το του Δαβίδ: «Φύλαξέ με, Κύριε, από την παγίδα που μου έστησαν».