Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 144:12

τη μνήμη: Διότι ποιος από τους πιστούς μπορεί να παραδώσει στη λήθη το πλήθος της αγαθότητας του Θεού, την οποία έδειξε προς τον άνθρωπο; και με τη δικαιοσύνη: Οι άγιοι τότε θα αγαλλιάσουν με τη δικαιοσύνη του Θεού, λαμβάνοντας τον μισθό τους. οικτίρμων: Ο προφήτης, δια του Πνεύματος, έχοντας προδεί τα ελέη [και τους οικτιρμούς] του Θεού, δοξάζει τον Θεό. αγαθός: Αναφέρεται στους αγίους, οι οποίοι με την υπομονή κατακόσμησαν τους βίους τους. και οι οικτιρμοί: Σε όλη την κτίση, όλα όσα εδημιούργησε, σώζονται με τους οικτιρμούς του Θεού. ας δοξολογήσουν (εξομολογηθούν): Εννοεί τον άνθρωπο, επειδή είναι έργο του Θεού· διότι με τα χέρια του Θεού πλάστηκε ο άνθρωπος, ώστε οφείλει να δοξολογεί τον Θεό. και οι όσιοι: Οι απόστολοι· διότι είναι αληθινά όσιοι. δόξαν: Διότι αυτοί κήρυξαν τη δόξα του Θεού και τη βασιλεία Του στον κόσμο. και τη δυναστεία: Διότι οι απόστολοι δίδαξαν στα έθνη [τη δύναμη του Θεού], βαπτίζοντάς τους στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. του να κάνουν γνωστό: Για να διδάξουν στους υιούς των ανθρώπων το μυστήριο της ενανθρωπήσεως. και τη δόξα: Διότι οι απόστολοι φανέρωσαν στα έθνη τη δόξα της βασιλείας του Χριστού. η βασιλεία: Διότι η βασιλεία του Χριστού (του Θεού) εκτείνεται σε ατελεύτητους αιώνες που ποτέ δεν λαμβάνουν τέλος.

Οσίους δε εδώ ονομάζει τους αγίους, αυτούς που εκπληρώνουν τα προστάγματα του Θεού, αυτούς που είναι απρόσιτοι στα αμαρτήματα και την πονηρία. «Τη δόξα της βασιλείας σου θα πουν». Τι σημαίνει «Τη δόξα θα πουν»; Το ανενδεές, λέει, το φιλάνθρωπο, το προστατευτικό, το ότι δεν έχει ανάγκη από όσους εξουσιάζει, το ότι επιδεικνύει τόση πρόνοια για αυτούς, το απρόσιτο του φωτός, το άρρητο της ουσίας, το ακατάληπτο. «Και τη δυναστεία σου θα λαλήσουν»· δηλαδή, θα υμνήσουν τη δύναμη την ακαταμάχητη, την ακατανίκητη. Όχι επειδή εσύ έχεις ανάγκη από αυτούς τους ύμνους και τους επαίνους, αλλά για χάρη αυτών των ίδιων που τους αναπέμπουν, καθώς και για να διδάξουν και άλλους, ώστε να τους κάνουν κοινωνούς της δοξολογίας. Γι' αυτό πρόσθεσε: «Για να κάνουν γνωστή στους υιούς των ανθρώπων τη δυναστεία σου, και τη δόξα της μεγαλοπρέπειας της βασιλείας σου». Με αυτά τα λόγια δείχνει ότι αποδέχεται τις δοξολογίες, προκειμένου να μάθουν οι άλλοι τη δύναμή του. Πολύ μεγάλη, λοιπόν, είναι η δύναμη, πολλή η δόξα, πολλή η ευπρέπεια, πολλή και ανέκφραστη, η οποία όχι μόνο υπερβαίνει κάθε λόγο, αλλά και ξεπερνά κάθε νου.

Ψαλμός 144. Αίνος του Δαβίδ. «Θα σε υψώσω, Θεέ μου, βασιλιά μου, και θα ευλογήσω το όνομά σου στον αιώνα και στον αιώνα του αιώνος». Ως Θεό μου και ως βασιλιά μου θα σε κηρύξω σε εκείνους που σε αγνοούν και θα σε μεγαλύνω. Και αν εγώ πεθάνω, τα όσα έχουν γραφτεί από εμένα «κάθε ημέρα θα σε αινούν στον αιώνα και στον αιώνα του αιώνος. Μέγας είναι ο Κύριος και αξιύμνητος σφόδρα, και η μεγαλωσύνη του δεν έχει τέλος». Ο αίνος και η μεγαλωσύνη του, λέει, δεν έχουν τέλος· διότι είναι ολοφάνερο ότι δεν έχουν ούτε αρχή. «Γενεά και γενεά θα επαινέσει τα έργα σου», δηλαδή τα κτίσματά σου από γενεά σε γενεά. Πολλοί από τους συνετούς θα εκπλαγούν και, επαινώντας τα έργα σου, θα δοξάσουν τον δημιουργό τους, πράγμα το οποίο και βλέπουμε να εκπληρώνεται στην πράξη. Διότι πολλοί επιχείρησαν με σπουδή να καταγράψουν ιστορικά τα κτίσματα του Θεού, αλλά ποιος είναι ικανός να εξαντλήσει τη θάλασσα ή τη δύναμη, «τη μεγαλοπρέπεια και τα θαυμάσιά σου;» Ποιος είναι ικανός να εκφράσει «την ανάμνηση του πλήθους της αγαθότητος και της δικαιοσύνης και των οικτιρμών σου, και ποιος θα διηγηθεί τη μακροθυμία σου;» «Ας σε δοξολογήσουν, Κύριε, όλα τα έργα σου», δηλαδή, τα κτίσματά σου κηρύττουν την άπειρη σοφία και δύναμή σου, «και οι όσιοί σου» θα πουν: «Δόξα στη βασιλεία και στη δυναστεία σου», «για να διδάξουν στους ανθρώπους τη δυναστεία σου και τη δόξα της μεγαλοπρεπείας της βασιλείας σου».