Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 145:5

Απόκριση: Εφόσον τα πάντα είναι δυνατά στον Θεό, και έτσι πιστεύουμε, ας εναποθέσουμε σε Αυτόν τη δύναμή μας, και Αυτός θα εξολοθρεύσει εκείνους που εγείρονται εναντίον μας. «Διότι Αυτός διασκορπίζει τις βουλές των εθνών και αθετεί τις βουλές των αρχόντων. Η δε βουλή του Θεού μένει εις τον αιώνα.» Στήριξε την αλήθεια και αγωνίσου υπέρ αυτής, και ο Θεός θα πολεμήσει για σένα τους αντιδίκους της. Αυτοί αντιστέκονται σαρκικά, εσύ στάσου πνευματικά, δηλαδή με προσευχές και ικεσίες για οποιοδήποτε ζήτημα, ζητώντας από τον Θεό τη δική Του βοήθεια. Και έλεγχε με παρρησία και επιτίμα και παρακάλει, όπως αρμόζει στον πνευματικό διδάσκαλο, και μην τους φοβηθείς, «διότι είναι περισσότεροι εκείνοι που είναι μαζί μας παρά εκείνοι που είναι μαζί τους». Εκείνοι είναι με τον διάβολο και με τους ανθρώπους που έχουν τα ίδια πάθη με αυτούς, εμείς όμως είμαστε με τον Θεό και τους αγίους Του. Εμείς έχουμε την ελπίδα στον Θεό, ο οποίος λέει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω». Και ενεργεί «υπερεκπερισσού περισσότερα από όσα ζητούμε ή νοούμε», και εκπληρώνεται σε εμάς το: «Μακάριος εκείνος του οποίου βοηθός είναι ο Θεός του Ιακώβ, και η ελπίδα του βρίσκεται στον Κύριο τον Θεό του». Αυτοί όμως έχουν την ελπίδα τους στους ανθρώπους, στους οποίους δεν υπάρχει σωτηρία. Εάν, λοιπόν, ακολουθήσει κάποια μικρή ζημία, ας την περιφρονήσουμε και ας μην ενδώσουμε, και ας μη διστάσουμε ενώπιον προσώπου ανθρώπου, επειδή έτσι παροργίζουμε τον Θεό.

Αλληλούια. Του Αγγαίου και του Ζαχαρία. Άγιος αίνος της εορτής του Πάσχα, της ακατάλυτης δόξας. Διότι ο Αγγαίος ερμηνεύεται ως εορτή, ο Ζαχαρίας ως μνήμη, και το Ιαώ σημαίνει ακατάλυτο. Για τον λόγο αυτόν ο προφήτης εκφώνησε αυτόν τον ψαλμό. «Αίνει»: Παροτρύνει την ψυχή να ομολογεί την ενότητα της Τριάδας κατά τη διάρκεια της ζωής της. «Ψαλώ τω Θεώ»: Δηλαδή, όσο βρίσκομαι στο σώμα, δεν θα παύσω να ψάλλω. Διότι έτσι πράττουν οι πιστοί. «Μη πεποίθατε»: Επειδή το να ελπίζει κανείς σε άνθρωπο είναι μάταιο, επιβλαβές και επισφαλές. Διότι δεν είναι σε θέση ο άνθρωπος να προσφέρει σωτηρία, εφόσον είναι θνητός. «Εξελεύσεται»: Διότι ο άνθρωπος βρίσκεται υπό εξουσία, και όταν Εκείνος που έδωσε το πνεύμα στον άνθρωπο το πάρει από αυτόν, ο πηλός επιστρέφει στο συγγενές του στοιχείο, όπως είπε: «γη είσαι και στη γη θα επιστρέψεις». «Εν εκείνη τη ημέρα»: Διότι την ημέρα εκείνη, κατά την οποία η ψυχή χωρίζεται από το σώμα, κάθε σκέψη του ανθρώπου παύει και δεν θυμάται πλέον ούτε οικία ούτε συγγένεια. Να εννοήσεις όμως και την ημέρα της κρίσεως. «Μακάριος»: Αληθινά μακάριος είναι εκείνος ο άνθρωπος, τον οποίο βοηθά τότε ο Χριστός. διότι ως Ιακώβ νοείται ο Χριστός. «Η ελπίς»: Διότι όσοι ελπίζουν στον Κύριο, η ζωή τους είναι ασφαλής και αδιάψευστη. «Τον ποιήσαντα»: Διότι η ισχύς Αυτού είναι μεγάλη. η σοφία Του ανεξερεύνητη. η βοήθειά Του ασφαλής και αδιάψευστη, ως βοήθεια του Θεού.

Επειδή απομάκρυνε από τις ανθρώπινες ελπίδες, δείχνει λοιπόν τον ασφαλή λιμένα και τον απόρθητο πύργο, και συμβουλεύει. Διότι αυτός είναι κυρίως ο άριστος τρόπος προτροπής: να απομακρύνει κανείς από τα σαθρά και να οδηγεί προς τα ισχυρά· να καταρρίπτει τα μάταια και να ανορθώνει τα αληθινά· να ελέγχει αυτά που εξαπατούν και να υποδεικνύει αυτά που ωφελούν. Μακάριος είναι εκείνος που έχει βοηθό του τον Θεό του Ιακώβ, του οποίου η ελπίδα στηρίζεται στον Κύριο τον Θεό του.

Είναι αδύνατον να συνυπάρχει η αγάπη προς τον κόσμο με την αγάπη προς τον Θεό, όπως ακριβώς είναι αδύνατον να συνυπάρχουν μεταξύ τους το φως και το σκοτάδι. ΤΙΤΛΟΣ ΛΑʹ. — Περί των αγίων, και αυτών που μακαρίζονται για όσα πράττουν, και για χάρη των οποίων μακαρίζονται. «Από τους αγίους θα φοβηθείτε.» «Μακάριος είσαι, Ισραήλ. Ποιος είναι όμοιός σου; Λαός που σώζεται από τον Κύριο.» «Μακάριος ο άνθρωπος, τον οποίο έλεγξε ο Κύριος.» «Μακάριος ο άνθρωπος, που δεν πορεύτηκε σύμφωνα με τη βουλή των ασεβών, και σε δρόμο αμαρτωλών δεν στάθηκε.» «Θαυμαστός είναι ο Θεός στους αγίους Του.» «Μακάριοι είναι όλοι όσοι κατοικούν στον οίκο Σου, στους αιώνες θα Σε αινούν.» «Μακάριος ο άνθρωπος τον οποίο θα παιδαγωγήσεις, Κύριε, και από τον νόμο Σου θα τον διδάξεις.» «Μακάριοι είναι εκείνοι που τηρούν την κρίση και πράττουν τη δικαιοσύνη σε κάθε καιρό.» «Μακάριος ο άνθρωπος που φοβάται τον Κύριο, στις εντολές Του θα βρει μεγάλη ευαρέσκεια.» «Μακάριοι οι άμωμοι στην οδό τους, εκείνοι που πορεύονται σύμφωνα με τον νόμο του Κυρίου. Μακάριοι εκείνοι που ερευνούν.» «Μακάριος είναι εκείνος, του οποίου βοηθός είναι ο Θεός του Ιακώβ, και η ελπίδα του στηρίζεται στον Κύριο τον Θεό του.» «Η βουλή των αγίων είναι σύνεση.» «Μακάριος ο άνθρωπος που βρήκε τη σοφία. Διότι είναι πολυτιμότερη από τους πολυτελείς λίθους.» «Χέρι εκλεκτών θα επικρατήσει εύκολα.» «Η τελειότητα των οσίων θα τους οδηγήσει.» «Εκείνος που ελεεί τους φτωχούς είναι μακαριστός.» «Εκείνος που σας αγγίζει, είναι σαν να αγγίζει την κόρη του οφθαλμού μου.» «Μακάριοι είναι όλοι όσοι εμμένουν σε Αυτόν.» «Μακάριος εκείνος που συγκρατεί τα χέρια του από το να πράττουν το άδικο.» «

Ψαλμός ρμε΄. Αλληλούια· του Αγγαίου και του Ζαχαρίου. «Αίνει, η ψυχή μου, τον Κύριο, θα ψάλλω στον Θεό μου όσο υπάρχω». Οφείλω, λέει, όσο ζω να ευλογώ τον Κύριο. «Μην πεποίθατε», μην ελπίζετε σε ανθρώπους άρχοντες· διότι δεν μπορούν ούτε τους εαυτούς τους να σώσουν από πειρασμούς και κινδύνους, ούτε αυτούς που έχουν εναποθέσει σε αυτούς την εμπιστοσύνη τους. Επειδή και εκείνος ο άρχοντας θα πεθάνει όπως καθένας από τους ευτελείς. «Θα εξέλθει», λέει, «το πνεύμα του», δηλαδή η ψυχή του, και αυτός «θα επιστρέψει στη γη, από την οποία ελήφθη». «Εκείνη την ημέρα» του θανάτου του «θα καταστραφούν όλοι οι διαλογισμοί του», δηλαδή οι βιοτικές φροντίδες. Και λοιπόν· «Μακάριος εκείνος που ελπίζει στον Θεό», στον οποίο ήλπισε «ο Ιακώβ, που είναι βοηθός του, η ελπίδα» και η καθαρή πίστη «προς τον Κύριο τον Θεό του, ο οποίος εποίησε τον ουρανό και τη γη, τη θάλασσα και όλα όσα υπάρχουν σε αυτά». Προς αυτόν, λέει, άνθρωπε, τον δημιουργό των όλων να έχεις την ελπίδα σου, «εκείνον που διαφυλάσσει την αλήθεια στον αιώνα» και ποτέ δεν διαψεύδεται στις υποσχέσεις του. «Που αποδίδει δικαιοσύνη στους αδικουμένους», δηλαδή δικαίωση απέναντι σε αυτούς που αδικούν, «που δίνει τροφή σε αυτούς που πεινούν», είτε σωματική είτε πνευματική. «Ο Κύριος λύνει τους δεσμώτες», αισθητώς μεν απελευθερώνοντας τους πιστούς από τα δεσμωτήρια, νοητώς δε λύνοντας τις αλυσίδες των αμαρτιών σε όσους μετανοούν ειλικρινά. «Ο Κύριος κάνει σοφούς τους τυφλούς».