Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 149:4

Αλληλούια. Επινίκιος ύμνος των αγγέλων. «Άσατε». Δίνει εντολή στους πιστούς να ψάλουν το μυστικό άσμα, το οποίο είναι νέο. «Η αίνεσις». Διότι εκεί ο λαός ενώνεται με την πίστη μέσα στην εκκλησία. «Ευφρανθήτω». Ο πιστός λαός, που προέρχεται από τα έθνη, εν Χριστώ. «Και υιοί». Τα τέκνα της εκκλησίας εν Χριστώ. «Αινεσάτωσαν». Χοροί· διότι ιστάμενοι (χοροστατώντας) με ψαλμούς και ύμνους τα τέκνα της εκκλησίας δοξάζουν τον Χριστό. «Εν τυμπάνω». Τύμπανο είναι (υπάρχει) ο άνθρωπος, από όπου γεννάται η φωνή, και ψαλτήριο η γλώσσα, με την οποία υμνούν οι πιστοί. «Ότι ευδοκεί». Στον πιστό λαό· διότι σε αυτόν βρίσκεται το θέλημα του Θεού. «Και υψώσει». Διότι μακάριοι οι πραείς, είπε ο ίδιος ο Κύριος· και τι είναι ανώτερο από αυτό το ύψος; «Καυχήσονται». Τότε (πότε; τότε), όταν θα απολαύσουν τον μισθό τους εν δόξη· διότι το καύχημά τους θα είναι αιώνιο. «Και αγαλλιάσονται». Λαμβάνοντας τις κατοικίες τους τότε [οι άγιοι] θα βρίσκονται σε αγαλλίαση (ευφραινόμενοι) αιωνίως. «Αι υψώσεις». Διότι δεν έπαψε ο λάρυγγάς τους να υψώνει (να υμνεί) διαρκώς τον Θεό. «Και ρομφαίαι». Εννοεί τις δυνάμεις τις οποίες έχουν οι άγιοι από τον Θεό· δίστομες δε καθώς αστράφτουν από παντού. «Του ποιήσαι». Διότι οι άγιοι πρόκειται να κρίνουν τον κόσμο, και όχι να κριθούν μαζί με τον κόσμο. «Του δήσαι». Διότι εκείνοι που δεν βασίλευσαν καλά με δικαιοσύνη δένονται τότε και ρίπτονται στη γέεννα.

Όπως, λοιπόν, παραπάνω, ζητώντας από αυτούς την ευχαριστία, εισήγαγε και τα έργα του Θεού, λέγοντας: «Ότι ευδοκεί ο Κύριος στον λαό του»· έτσι και εδώ πάλι, υποσχόμενος όσα προέρχονται από τον Θεό, απαιτεί και όσα προέρχονται από τους ανθρώπους, λέγοντας: «Και θα υψώσει τους πράους με τη σωτηρία». Διότι το να υψώνει είναι έργο του Θεού, ενώ το να είναι κανείς πράος είναι των ανθρώπων. Διότι δεν πραγματοποιούνται όσα προέρχονται από τον Θεό, εάν δεν προηγηθούν όσα προέρχονται από τους ανθρώπους. Και πρόσεξε το μέγεθος της δωρεάς. Δεν είπε απλώς «θα σώσει», αλλά «θα υψώσει με σωτηρία». Δηλαδή, όχι μόνο θα τους απαλλάξει από τα δεινά, αλλά και θα τους κάνει περιβλέπτους και περιφανείς, παρέχοντάς τους μαζί με τη σωτηρία και τη δόξα. Αυτό, λοιπόν, διασαφηνίζοντας, πρόσθεσε πάλι, λέγοντας: «Θα καυχηθούν οι όσιοι εν δόξη». Όπως εκεί ζητά τους πράους, έτσι εδώ τους οσίους. Διότι παντού ο Θεός φανερώνει όλα τα δικά του έργα με θαύματα. Έτσι τους απάλλαξε από την Αίγυπτο, έτσι τους επανέφερε από τη Βαβυλώνα, καθιστώντας τους πιο λαμπρούς, όχι μόνο με την απαλλαγή τους από τα δεινά, αλλά και με το θαύμα όσων συνέβησαν. «Και θα αγαλλιάσουν πάνω στις κλίνες τους». Με όσα πρόσθεσε κατ' αυτόν τον τρόπο, δεικνύει πολλή αφοβία, πολλή άνεση, πολλή ευφροσύνη, πολλή ευχαρίστηση. Και αυτά τα λέει, ώστε να γνωρίζουν ότι τα πάντα έγιναν όχι με δικά τους όπλα, ούτε με δική τους δύναμη, αλλά με την επέμβαση του Θεού, και ότι αυτήν πρέπει να την προσελκύουν μέσω της ταπεινοφροσύνης και της πραότητας.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΓʹ. — Περί πραότητος και ευσεβείας. «Θα καθοδηγήσει τους πράους με δίκαιη κρίση· θα διδάξει στους πράους τις οδούς του.» «Οι δε πράοι θα κληρονομήσουν τη γη και θα απολαύσουν άφθονη ειρήνη.» «Όταν θα εγερθεί ο Θεός για να κρίνει, ώστε να σώσει όλους τους πράους της γης.» «Οι οφθαλμοί μου είναι στραμμένοι στους πιστούς της γης, για να συγκαθίσουν μαζί μου.» «Ο Κύριος αναλαμβάνει υπό την προστασία του τους πράους.» «Θα ανυψώσει τους πράους με τη σωτηρία.» «Ο πράος άνθρωπος είναι ιατρός της καρδιάς.» «Καλύτερος είναι ο πράος με ταπείνωση, παρά αυτός που μοιράζει λάφυρα με αλαζονεία.» «Μακάριος είναι ο άνθρωπος που τα αντιμετωπίζει όλα με φόβο από ευλάβεια. Ενώ αυτός που έχει σκληρή καρδιά θα περιπέσει σε συμφορές.» «Τέκνο μου, να διεξάγεις τα έργα σου με πραότητα, και θα αγαπηθείς από άνθρωπο ευάρεστο.» «Τέκνο μου, με πραότητα δόξασε την ψυχή σου.» «Τις ρίζες των εθνών τις ξερίζωσε ο Κύριος, και στη θέση τους φύτεψε πράους.» «Μακάριοι οι πράοι, διότι αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη.» «Κανείς ας μην σε περιφρονεί· να τους υπενθυμίζεις να υποτάσσονται στις αρχές και στις εξουσίες, να πειθαρχούν σε κάθε αγαθό έργο, να είναι έτοιμοι να μην κακολογούν κανέναν, να είναι ειρηνικοί, επιεικείς, επιδεικνύοντας κάθε πραότητα προς όλους τους ανθρώπους.» Έχω ανάγκη από πραότητα, μέσω της οποίας καταλύεται ο άρχοντας αυτού του αιώνα, ο διάβολος.

Ψαλμός ρκθ'. Αλληλούια. «Ψάλτε στον Κύριο άσμα καινό», δηλαδή πρόσφατο, νέο και αντάξιο της Καινής Διαθήκης. Και ιδού, ψάλλουν άσμα καινό όσοι μεταφέρθηκαν από την Παλαιά στην Καινή Διαθήκη. «Η αίνεσή του βρίσκεται στη σύναξη των δικαίων. Ας ευφρανθεί ο Ισραήλ για εκείνον που τον δημιούργησε και οι υιοί της Σιών ας αγαλλιάσουν για τον βασιλιά τους». Υπάρχει και νέος Ισραήλ και νέα Σιών, η Εκκλησία που προήλθε από τα έθνη, η οποία αγάλλεται για τον βασιλιά και σωτήρα της Ιησού Χριστό. «Ας αινέσουν το όνομά του με χορό και τύμπανο και ψαλτήριο». Παλαιότερα μεν με όργανα, τώρα όμως αινούμε τον Θεό δια του στόματος. «Διότι ο Κύριος ευδοκεί στον λαό του», παλαιότερα μεν στον παλαιό, τώρα όμως στον νέο· «και θα υψώσει», δηλαδή θα δοξάσει, «τους πράους με σωτηρία».