Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 149:7

Κείμενο 90. «Οι υψώσεις του Θεού στον λάρυγγά τους, και ρομφαίες δίστομες στα χέρια τους.» Ερμηνεία: Υψώσεις του Θεού είναι οι διδασκαλίες του νόμου και οι πνευματικές διατάξεις· διότι όπως ακριβώς οι πνευματικοί διδάσκαλοι έχουν από το Άγιο Πνεύμα χαρίσματα δωρεών στον λάρυγγά τους, δηλαδή στο στόμα και στη γλώσσα τους, και διδάσκουν τον λαό· ρομφαίες δίστομες είναι οι δύο Διαθήκες, ο παλαιός και ο νέος νόμος· διότι όπως ακριβώς ο στρατιώτης, κρατώντας δίστομο ξίφος, κατασφάζει τους εχθρούς και διασώζει τον λαό, έτσι και οι πνευματικοί διδάσκαλοι έχουν δίστομες ρομφαίες, δηλαδή τα διδάγματα της Παλαιάς και της Νέας Διαθήκης, μέσω των οποίων εκδικούνται τα έθνη και τα υποβάλλουν σε τιμωρία, αποστέλλοντας σε αυτά την οργή του Θεού, δια της ικεσίας τους προς τον Θεό.

Και ποια θα μπορούσε εύλογα να νοηθεί ως η ρομφαία, την οποία έχουν ως συνήθεια να χρησιμοποιούν οι άγιοι, το διασαφηνίζει ο ψαλμωδός λέγοντας γι' αυτούς: «Και ρομφαίες δίστομες είναι στα χέρια τους, για να εκτελέσουν εκδίκηση στα έθνη και ελέγχους στους λαούς». «Διότι ζωντανός είναι ο λόγος του Θεού και ενεργός, και πιο κοφτερός από κάθε δίστομη μάχαιρα». Εξοπλίζοντας δε και ο Παύλος τον κατά Χριστόν νοούμενο στρατιώτη, του δίνει «Την μάχαιρα του Πνεύματος, που είναι ο λόγος του Θεού». Ότι δε καταδιώκει τον Ασσούρ η θεία και πανίσχυρη ρομφαία, δηλαδή ο Λόγος του Θεού, καθόλου λιγότερο μας πείθει λέγοντας και ο προφήτης Ησαΐας: «Και θα συμβεί κατά την ημέρα εκείνη να επιφέρει ο Θεός την μάχαιρα την άγια, την μεγάλη και την ισχυρή επί τον δράκοντα, το σκολιό φίδι, και θα θανατώσει τον δράκοντα»· και πάλι: «Και θα συμβεί, όταν συντελέσει ο Κύριος τα πάντα ενεργώντας στο όρος Σιών και στην Ιερουσαλήμ, θα επιφέρει τιμωρία επί τον μεγάλο νου, τον άρχοντα των Ασσυρίων, και επί το ύψος της δόξας των οφθαλμών του. Διότι είπε: Με την ισχύ θα ενεργήσω, και με τη σοφία της συνέσεως θα αφαιρέσω όρια εθνών, και την ισχύ τους θα λεηλατήσω, και θα σείσω κατοικημένες πόλεις». Με αυτήν λοιπόν την ρομφαία θα ποιμάνουν τον Ασσούρ, καθώς και όλη την γη του Νεβρώδ μέσα στην τάφρο της. Θέλει δε διαμέσου αυτών να πει το εξής.

Διότι ήλεγξε μεν, όχι όμως με θυμό· και παιδαγώγησε μεν, όχι όμως με οργή· αποδεικνύοντας και μέσα από τα δύο τη φιλανθρωπία, τόσο κατά την υπόμνηση όσο και κατά την άνεση. Ποιος είναι αυτός που επιτέλεσε εκδίκηση στα έθνη, ελέγχους στους λαούς; Ο Κύριος ο κραταιός και δυνατός, ο Κύριος ο δυνατός στον πόλεμο.

Αλληλούια. Επινίκιος ύμνος των αγγέλων. «Άσατε». Δίνει εντολή στους πιστούς να ψάλουν το μυστικό άσμα, το οποίο είναι νέο. «Η αίνεσις». Διότι εκεί ο λαός ενώνεται με την πίστη μέσα στην εκκλησία. «Ευφρανθήτω». Ο πιστός λαός, που προέρχεται από τα έθνη, εν Χριστώ. «Και υιοί». Τα τέκνα της εκκλησίας εν Χριστώ. «Αινεσάτωσαν». Χοροί· διότι ιστάμενοι (χοροστατώντας) με ψαλμούς και ύμνους τα τέκνα της εκκλησίας δοξάζουν τον Χριστό. «Εν τυμπάνω». Τύμπανο είναι (υπάρχει) ο άνθρωπος, από όπου γεννάται η φωνή, και ψαλτήριο η γλώσσα, με την οποία υμνούν οι πιστοί. «Ότι ευδοκεί». Στον πιστό λαό· διότι σε αυτόν βρίσκεται το θέλημα του Θεού. «Και υψώσει». Διότι μακάριοι οι πραείς, είπε ο ίδιος ο Κύριος· και τι είναι ανώτερο από αυτό το ύψος; «Καυχήσονται». Τότε (πότε; τότε), όταν θα απολαύσουν τον μισθό τους εν δόξη· διότι το καύχημά τους θα είναι αιώνιο. «Και αγαλλιάσονται». Λαμβάνοντας τις κατοικίες τους τότε [οι άγιοι] θα βρίσκονται σε αγαλλίαση (ευφραινόμενοι) αιωνίως. «Αι υψώσεις». Διότι δεν έπαψε ο λάρυγγάς τους να υψώνει (να υμνεί) διαρκώς τον Θεό. «Και ρομφαίαι». Εννοεί τις δυνάμεις τις οποίες έχουν οι άγιοι από τον Θεό· δίστομες δε καθώς αστράφτουν από παντού. «Του ποιήσαι». Διότι οι άγιοι πρόκειται να κρίνουν τον κόσμο, και όχι να κριθούν μαζί με τον κόσμο. «Του δήσαι». Διότι εκείνοι που δεν βασίλευσαν καλά με δικαιοσύνη δένονται τότε και ρίπτονται στη γέεννα.

Οι δοξολογίες του Θεού θα βρίσκονται στον λάρυγγά τους, και δίκοπες ρομφαίες στα χέρια τους· για να εκτελέσουν εκδίκηση στα έθνη και τιμωρίες στους λαούς. Εδώ υποδηλώνει τον πόλεμο που διεξάγεται με συνοδεία υμνωδίας, και ότι, ψάλλοντας και υμνώντας, με αυτόν τον τρόπο θα επικρατήσουν.

Διότι «υψώσεις» ονομάζει τις υμνολογίες, τις ψαλμωδίες, τις ευχαριστίες. Γι' αυτό και κάποιος άλλος αποκάλεσε τις «Υψώσεις», «Υμνολογίες». «Για να εκτελέσουν εκδίκηση στα έθνη και ελέγχους στους λαούς». Τι σημαίνει αυτό; Επειδή, έχοντας κυριαρχήσει όλο τον καιρό, τους χλεύαζαν, υπόσχεται να τους ελέγξει μέσω των έργων, και να αποδείξει μέσω των ίδιων των έργων ότι δεν ήταν η αδυναμία του Θεού, αλλά οι δικές τους αμαρτίες που τους επέτρεψαν να κυριαρχήσουν.