Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 149:8

Για το ότι «θα δεθούν οι βασιλιάδες τους με δεσμά», κ.λπ. Επειδή δεν υπήρχε άλλος τρόπος να διασώσουν και να ελευθερώσουν εκείνους που άλλοτε ήταν υποδουλωμένοι στους δαίμονες, παρά μόνο εάν προηγουμένως υπέτασσαν και έδεναν τους άρχοντές τους, ευλόγως έχουν λεχθεί αυτά. Θα το κατανοήσεις δε αυτό και από τη σωτήρια φωνή, διά της οποίας έχει ειπωθεί: «Πώς μπορεί κάποιος να εισέλθει στην οικία του ισχυρού και να αρπάξει τα σκεύη του, εάν δεν δέσει πρώτα τον ισχυρό, και τότε θα διαρπάσει την οικία του;»

Αλληλούια. Επινίκιος ύμνος των αγγέλων. «Άσατε». Δίνει εντολή στους πιστούς να ψάλουν το μυστικό άσμα, το οποίο είναι νέο. «Η αίνεσις». Διότι εκεί ο λαός ενώνεται με την πίστη μέσα στην εκκλησία. «Ευφρανθήτω». Ο πιστός λαός, που προέρχεται από τα έθνη, εν Χριστώ. «Και υιοί». Τα τέκνα της εκκλησίας εν Χριστώ. «Αινεσάτωσαν». Χοροί· διότι ιστάμενοι (χοροστατώντας) με ψαλμούς και ύμνους τα τέκνα της εκκλησίας δοξάζουν τον Χριστό. «Εν τυμπάνω». Τύμπανο είναι (υπάρχει) ο άνθρωπος, από όπου γεννάται η φωνή, και ψαλτήριο η γλώσσα, με την οποία υμνούν οι πιστοί. «Ότι ευδοκεί». Στον πιστό λαό· διότι σε αυτόν βρίσκεται το θέλημα του Θεού. «Και υψώσει». Διότι μακάριοι οι πραείς, είπε ο ίδιος ο Κύριος· και τι είναι ανώτερο από αυτό το ύψος; «Καυχήσονται». Τότε (πότε; τότε), όταν θα απολαύσουν τον μισθό τους εν δόξη· διότι το καύχημά τους θα είναι αιώνιο. «Και αγαλλιάσονται». Λαμβάνοντας τις κατοικίες τους τότε [οι άγιοι] θα βρίσκονται σε αγαλλίαση (ευφραινόμενοι) αιωνίως. «Αι υψώσεις». Διότι δεν έπαψε ο λάρυγγάς τους να υψώνει (να υμνεί) διαρκώς τον Θεό. «Και ρομφαίαι». Εννοεί τις δυνάμεις τις οποίες έχουν οι άγιοι από τον Θεό· δίστομες δε καθώς αστράφτουν από παντού. «Του ποιήσαι». Διότι οι άγιοι πρόκειται να κρίνουν τον κόσμο, και όχι να κριθούν μαζί με τον κόσμο. «Του δήσαι». Διότι εκείνοι που δεν βασίλευσαν καλά με δικαιοσύνη δένονται τότε και ρίπτονται στη γέεννα.

και τους ενδόξους. Και τους ενδόξους βασιλείς, εάν δεν δούλευσαν με τον φόβο του Θεού, και αυτοί δεσμεύονται με μάστιγες οδυνηρές και ισχυρότερες από το σίδερο, δηλαδή αιώνια. Για να πράξουν. Όπως ακριβώς έχουν καταγραφεί τα έργα του καθενός, έτσι εκφέρεται και η κρίση του καθενός. Δόξα. Το να κρίνουν μαζί με τον Θεό και να μην κρίνονται.

Όταν, λοιπόν, τιμωρήθηκαν επαρκώς, ένευσε μόνο ο φιλάνθρωπος Θεός, και τα πράγματα οδηγήθηκαν σε μία θαυμαστή μεταβολή. Και δες το μεγαλείο της νίκης. Διότι συνεχίζει και λέει: «Για να δέσουν τους βασιλείς τους με δεσμά, και τους ένδοξους άρχοντές τους με σιδερένιες χειροπέδες». Είδες την περίσσεια της δύναμης; Διότι δεν εξεδίωξαν απλώς τους πολεμίους, ούτε μόνο τους απώθησαν, αλλά επέστρεψαν έχοντάς τους πάρει και ως αιχμαλώτους, επιδεικνύοντας σε όλους τη δύναμη του Θεού. «Για να εκτελέσουν σε αυτούς τη γραπτή κρίση». Τι σημαίνει, «γραπτή κρίση»;

«Θα καυχηθούν οι όσιοι με δόξα και θα αγαλλιάσουν πάνω στις κλίνες τους». Θα δοξαστούν αφού νικήσουν τους εχθρούς και θα κοιμηθούν άφοβα, είτε αισθητά είτε νοητά. «Οι δοξολογίες του Θεού θα είναι στον λάρυγγά τους, και δίκοπες ρομφαίες στα χέρια τους», δηλαδή οι ικετευτικές προσευχές, μέσω των οποίων τόσο τα δίκοπα σπαθιά όσο και οι ρομφαίες αποκτούν ισχύ εναντίον των πολεμίων. «Για να εκτελέσουν εκδίκηση στα έθνη και να δέσουν τους βασιλείς τους με δεσμά και τους ενδόξους τους με σιδερένιες χειροπέδες».

Για να μη δοθεί, λέει, η νίκη στον λαό σου μόνο εναντίον των εχθρών, αλλά και «για να δέσουν τους βασιλιάδες και τους ενδόξους τους» με δεσμά άρρηκτα. «Για να εκτελέσουν σε αυτούς γραπτή καταδίκη», δηλαδή, κρίση δίκαιη και ανεξάλειπτη. «Αυτή η δόξα», δηλαδή η προαναφερθείσα νίκη, «θα ανήκει σε όλους τους δικαίους του».