Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 16:10

Κραυγή δε προς τον Θεό αποτελεί και η έντονη νόηση.] [«Το στέαρ τους έκλεισαν μέσα τους». Το στέαρ σημαίνει τη σφοδρότατη ευημερία των εχθρών.] Τα μάτια τους τα προσήλωσαν, για να τα στρέψουν προς τη γη. Ένας σκοπός, λέει, δημιουργήθηκε σε αυτούς, σαν να θέλουν να καταρρίψουν κάποιον στη γη και να τον πείσουν να φρονεί τα της σάρκας.

Αλλά και ο Σωτήρας υπέρ της Εκκλησίας του, η οποία είναι το σώμα του, ανέπεμπε αυτές τις φωνές προς τον Πατέρα. Ως πτέρυγες δε, πρέπει να νοήσεις τις δυνάμεις της πρόνοιάς του. Οι εχθροί μου περικύκλωσαν την ψυχή μου, κλείστηκαν μέσα στο πάχος τους, το στόμα τους μίλησε με υπερηφάνεια. Αφού με έδιωξαν, τώρα με περικύκλωσαν· προσήλωσαν τα μάτια τους για να με ρίξουν κάτω στη γη. Με παραμόνευσαν σαν λιοντάρι έτοιμο για θήραμα, και σαν μικρό λιοντάρι που κρύβεται σε απόκρυφα μέρη.

Κατάρτισαι: Δηλαδή, κατεύθυνε τα βήματά μου στην οδό της αλήθειας, για να μην παρεκκλίνω ούτε προς τα δεξιά ούτε προς τα αριστερά. ίνα μη σαλευθή: Δηλαδή, για να μην παρασύρομαι από κάθε άνεμο κενών (καινοφανών) διδασκαλιών και απατών. εγώ εκέκραξα: Διότι πάλι, επειδή δεν πρόκειται να παραβλέψεις το πλάσμα σου· γι' αυτό δεν έπαψα να κραυγάζω. κλίνον: Δηλαδή, μην με ακούσεις επιφανειακά ως μολυσμένο, αλλά θέλησε να με σώσεις. θαυμάστωσαν: Διότι είναι μέγα θαύμα και υπερβαίνει όλη την κτίση, το ότι ενώ είσαι Θεός, ήλθες στη γη για να σώσεις τον άνθρωπο. εκ των ανθεστηκότων: Από τους δαίμονες· διότι αυτοί αντιτάχθηκαν στον άνθρωπο. φύλαξόν με: Φύλαξέ με από αυτούς, λέει ο άνθρωπος, για να μην με κυριεύσουν και πάλι. εν σκέπη: Των δαιμόνων, δηλαδή με άφησαν γυμνό. από προσώπου: Από τις δικές σου εντολές, αφού με εξαπάτησαν, λέει ο Αδάμ. οι εχθροί μου: Τον Χριστό οι Ιουδαίοι, όπως νόμιζαν, τον περικύκλωσαν. Διότι τώρα ο προφήτης ομιλεί για τον Χριστό και τον λαό των Ιουδαίων. το στέαρ: Διότι στην καρδιά τους μηχανεύονταν τα κακά, όπως το προζύμι φουσκώνει το ζυμάρι (το πάχος), και με το στόμα τους μιλούσαν εναντίον του Χριστού. εκβάλλοντές με: [Διότι έξω από την πόλη τον σταύρωσαν και, αφού τον περικύκλωσαν, περίμεναν να δουν το τέλος.] τους οφθαλμούς: Έχοντας γήινα φρονήματα για τον Χριστό και καθόλου ουράνια. υπέλαβόν με: Διότι νόμισαν οι Ιουδαίοι, σαν σκυλιά σε θήραμα, ότι έχουν πιάσει τον Χριστό, όπως οι δαίμονες τον Αδάμ.

«Το στέαρ», δηλαδή το πάχος τους, η υπερηφάνεια τους το εξαφάνισε, «το στόμα τους» εναντίον του Χριστού «μίλησε με υπερηφάνεια». «Αφού με έβγαλαν» από τον κήπο «πέραν του χειμάρρου των κέδρων», «προσήλωσαν τα μάτια τους για να γέρνουν προς τη γη» και καθόλου δεν έστρεψαν το βλέμμα τους στον ουρανό. «Με αντιμετώπισαν σαν λιοντάρι έτοιμο για κυνήγι και σαν μικρό λιοντάρι που κατοικεί σε κρυψώνες. Ανάστηθι, Κύριε», εγέρσου, Πατέρα μου, «πρόφθασέ τους και υποσκέλισε» τις κακουργίες τους, «λύτρωσε την ψυχή μου από την ασεβή» ομήγυρη, με τη «ρομφαία του χεριού της εκδίκησής σου». «Κύριε, στις λίγες ημέρες της ζωής τους διαχώρισέ τους» και διασκόρπισέ τους από τη γη τους, διότι «η κοιλιά τους γέμισε» από τα «κρυμμένα σου» και τα φανερά αγαθά· «θα χορτάσουν από χοιρινά», δηλαδή από χοιρινά κρέατα, «και άφησαν τα υπολείμματά τους στα νήπια τέκνα τους», αλλά αποδείχθηκαν άστοργοι. «Εγώ όμως με δικαιοσύνη θα εμφανιστώ στο πρόσωπό σου» με το σώμα που μου ετοίμασες.