Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 17:18

«Με προσέλαβε μέσα από πολλά ύδατα». «Ύδατα» ονομάζει τους πειρασμούς. [«Μέσα από πολλά ύδατα». «Ύδατα» ονομάζει τους πειρασμούς. Λέει ο Δαβίδ: «Με έλαβε», δηλαδή την ανθρώπινη φύση· διότι την ημέρα της Πεντηκοστής βαπτίστηκαν περίπου τρεις χιλιάδες ψυχές από τους αποστόλους.] «Θα με λυτρώσει από τους δυνατούς εχθρούς μου και από εκείνους που με μισούν». Στη συνέχεια μετέβη στα πεπραγμένα του σχετικά με την αμαρτία και τη μετάνοια. Και αυτό που λέει σημαίνει το εξής: Ήδη βέβαια ο Κύριος, εισακούοντας την εξομολόγησή μου, έγινε για εμένα στήριγμα, ενώ επρόκειτο να ανατραπώ και να υποστώ μεγάλη πτώση, εάν μετά την αμαρτία ξέπιπτα σε πλήρη αποστασία. Όμως, θα με λυτρώσει και ολοκληρωτικά, δίνοντας άφεση της αμαρτίας κατά τον προφητευμένο καιρό της παρουσίας Του, και αυτό θα το πράξει ο Κύριος ευεργετώντας με, επειδή «με θέλησε». Διότι, εάν δεν με ήθελε, δεν θα είχε αποστείλει τον προφήτη Του σε εμένα.

Το από πού τον έλαβε, το διδάσκει στη συνέχεια λέγοντας: «από πολλά ύδατα». Αναφέρει λοιπόν και στον εξηκοστό όγδοο ψαλμό: «Σώσε με, Θεέ, διότι εισήλθαν ύδατα μέχρι την ψυχή μου· βυθίστηκα στη λάσπη του βυθού, και δεν υπάρχει στήριγμα». Ακολούθως, λοιπόν, προς αυτά και στο προκείμενο χωρίο, εκφράζοντας την ευχαριστία του, λέει: «Με προσέλαβε από πολλά ύδατα». Και το ποια είναι αυτά τα ύδατα, το παραθέτει μιλώντας σαφέστερα: «Από τους δυνατούς εχθρούς μου και από εκείνους που με μισούν, διότι στερεώθηκαν περισσότερο από εμένα. Με πρόφθασαν κατά την ημέρα της κακώσεώς μου». Και αυτά το Άγιο Πνεύμα τα ευαγγελίζεται, ότι δηλαδή τον ανέλαβε από τα πολλά ύδατα, και ότι επήλθε ελευθερία από τους εχθρούς που τον είχαν παλαιότερα κατακυριεύσει.

«και εβρόντησεν» Όταν ο Πατέρας μίλησε στον Υιό Του από τον ουρανό: Ούτός εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός. Λέγεται δε βροντή και το κήρυγμα. «και εξαπέστειλεν» Εννοεί τις γλώσσες των αποστόλων· διότι αυτές, σαν βέλη πυρφόρα, διατρέχοντας παντού, σκόρπισαν τους δαίμονες, επιστρέφοντας τα έθνη στον Θεό. «και αστραπάς» Διότι οι απόστολοι, αστράφτοντας τον λόγο του Ευαγγελίου στα έθνη, τα τάραξαν, δηλαδή τα θορύβησαν. Επειδή έσπευσαν προς επιστροφή. «και ώφθησαν» Τα ύδατα του βαπτίσματος· διότι αυτά φανερώθηκαν ως πηγές αιώνιας ζωής. «και ανεκαλύφθη» Το στερεό [και ασάλευτο] θεμέλιο φανερώθηκε διά του βαπτίσματος, το οποίο είναι η πίστη, μέσω της οποίας συγκρατείται η οικουμένη. «από επιτιμήσεως» Διότι επιτίμησε παντού τους δαίμονες, φυσώντας εναντίον τους με οργή και χωρίζοντας τους ανθρώπους (από τον άνθρωπο) διά του βαπτίσματος. «εξαπέστειλεν» Αφού εξαπέστειλε ο Πατέρας τον Υιό για τη σωτηρία του ανθρώπου, αναλαμβάνοντάς τον, τον ανέβασε στους ουρανούς. «προσέλαβε» Από τα ρεύματα της αμαρτίας· διότι σαν νερό κατέκλυζε την ανθρωπότητα, αλλά νερό ανυπόστατο. «ρύσεται» Από τον διάβολο και τους δαίμονές του. Διότι αν και είναι ασθενείς, είναι ωστόσο κακοί. «και εκ των μισούντων» Διότι αφότου υποσκέλισαν τον άνθρωπο, τον καθυπέταξαν με δύναμη και τον κυρίευσαν. «προέφθασάν με» Διότι αφότου έβλαψαν τον άνθρωπο, υποσκελίζοντάς τον, τον παρακινούσαν και προηγούνταν σε κάθε κακία.

Ερώτηση: Γιατί λοιπόν αναφέρει πρώτα το πάθος και έπειτα την κάθοδο και την άνοδο; Απόκριση: Μην είσαι μεμψίμοιρος. Διότι το Πνεύμα επέλεξε να φανερώσει τη φύση του δράματος, όχι όμως με αυστηρή σειρά και ακολουθία. Διότι, όπως ακριβώς το φυσικό κάλλος δεν έχει ανάγκη την τέχνη του καλλωπισμού για να λαμπρυνθεί, έτσι και η αλήθεια είναι το φυσικό κάλλος του Αγίου Πνεύματος. «Ολόγυρά του είναι η σκηνή του», δηλαδή η σκοτεινή νεφέλη που τον αναβιβάζει. «Ύδωρ σε νεφέλες των αέρων», δηλαδή θολό, το οποίο καθώς διαρρέει προς τα κάτω γίνεται διαυγές. «Από την ακτινοβολία ενώπιόν του οι νεφέλες διήλθαν», δηλαδή, μη αντέχοντας την αίγλη της ανόδου του, οι νεφέλες διασκορπίστηκαν· «χαλάζι και το αιθέριο πυρ» δραπέτευσαν από μπροστά του. «Και εβρόντησε από τον ουρανό ο Κύριος», με δυνατή φωνή τη χάρη του Πνεύματός του, «και ο Ύψιστος έδωσε τη φωνή του», την οποία υποσχέθηκε στους μαθητές, λέγοντας: «Θα αποστείλω την επαγγελία του πατέρα μου σε εσάς». «Εξαπέστειλε βέλη» των Ρωμαίων «και σκόρπισε» τους Ιουδαίους «και πλήθυνε τις αστραπές και τους συντάραξε» με αιώνια ταραχή. «Και φάνηκαν οι πηγές» των θείων του αγαθών αποξενωμένες «και αποκαλύφθηκαν τα θεμέλια της οικουμένης· από την επιτίμησή σου, Κύριε», όταν ετάφη ο Χριστός. «Εξαπέστειλε από το ύψος» ο Πατήρ «και με προσέλαβε από πολλά ύδατα», δηλαδή πειρασμούς. «Θα με λυτρώσει από τους δυνατούς εχθρούς μου, επειδή έγιναν ισχυρότεροι από εμένα.»