Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 17:19

Το από πού τον έλαβε, το διδάσκει στη συνέχεια λέγοντας: «από πολλά ύδατα». Αναφέρει λοιπόν και στον εξηκοστό όγδοο ψαλμό: «Σώσε με, Θεέ, διότι εισήλθαν ύδατα μέχρι την ψυχή μου· βυθίστηκα στη λάσπη του βυθού, και δεν υπάρχει στήριγμα». Ακολούθως, λοιπόν, προς αυτά και στο προκείμενο χωρίο, εκφράζοντας την ευχαριστία του, λέει: «Με προσέλαβε από πολλά ύδατα». Και το ποια είναι αυτά τα ύδατα, το παραθέτει μιλώντας σαφέστερα: «Από τους δυνατούς εχθρούς μου και από εκείνους που με μισούν, διότι στερεώθηκαν περισσότερο από εμένα. Με πρόφθασαν κατά την ημέρα της κακώσεώς μου». Και αυτά το Άγιο Πνεύμα τα ευαγγελίζεται, ότι δηλαδή τον ανέλαβε από τα πολλά ύδατα, και ότι επήλθε ελευθερία από τους εχθρούς που τον είχαν παλαιότερα κατακυριεύσει.

«και εβρόντησεν» Όταν ο Πατέρας μίλησε στον Υιό Του από τον ουρανό: Ούτός εστιν ο Υιός μου ο αγαπητός. Λέγεται δε βροντή και το κήρυγμα. «και εξαπέστειλεν» Εννοεί τις γλώσσες των αποστόλων· διότι αυτές, σαν βέλη πυρφόρα, διατρέχοντας παντού, σκόρπισαν τους δαίμονες, επιστρέφοντας τα έθνη στον Θεό. «και αστραπάς» Διότι οι απόστολοι, αστράφτοντας τον λόγο του Ευαγγελίου στα έθνη, τα τάραξαν, δηλαδή τα θορύβησαν. Επειδή έσπευσαν προς επιστροφή. «και ώφθησαν» Τα ύδατα του βαπτίσματος· διότι αυτά φανερώθηκαν ως πηγές αιώνιας ζωής. «και ανεκαλύφθη» Το στερεό [και ασάλευτο] θεμέλιο φανερώθηκε διά του βαπτίσματος, το οποίο είναι η πίστη, μέσω της οποίας συγκρατείται η οικουμένη. «από επιτιμήσεως» Διότι επιτίμησε παντού τους δαίμονες, φυσώντας εναντίον τους με οργή και χωρίζοντας τους ανθρώπους (από τον άνθρωπο) διά του βαπτίσματος. «εξαπέστειλεν» Αφού εξαπέστειλε ο Πατέρας τον Υιό για τη σωτηρία του ανθρώπου, αναλαμβάνοντάς τον, τον ανέβασε στους ουρανούς. «προσέλαβε» Από τα ρεύματα της αμαρτίας· διότι σαν νερό κατέκλυζε την ανθρωπότητα, αλλά νερό ανυπόστατο. «ρύσεται» Από τον διάβολο και τους δαίμονές του. Διότι αν και είναι ασθενείς, είναι ωστόσο κακοί. «και εκ των μισούντων» Διότι αφότου υποσκέλισαν τον άνθρωπο, τον καθυπέταξαν με δύναμη και τον κυρίευσαν. «προέφθασάν με» Διότι αφότου έβλαψαν τον άνθρωπο, υποσκελίζοντάς τον, τον παρακινούσαν και προηγούνταν σε κάθε κακία.

«Και εγένετο» Διότι, αφότου ήλθε ο Κύριος, στήριξε τον άνθρωπο στην πίστη, ώστε να μην κλονίζεται. «Και εξήγαγεν» Διότι έδωσε ευρυχωρία στον άνθρωπο, δίνοντάς του την εξουσία να πατά πάνω σε κάθε δύναμη του εχθρού. «Θα με λυτρώσει» Διότι με τη θέλησή Του ήλθε από τους ουρανούς, επειδή αγάπησε τον άνθρωπο, και τον λύτρωσε από την αιχμαλωσία των δαιμόνων· διότι αυτοί είναι δυνατοί εχθροί εναντίον του ανθρώπου. «Και θα ανταποδώσει» Διότι στους δικαίους, οι οποίοι πρόθυμα υπακούν στις εντολές του Θεού, αποδίδει τον μισθό, ως δίκαιος κριτής. «Και κατά την καθαρότητα» Σε αυτούς δηλαδή, όσοι φύλαξαν τα χέρια τους καθαρά από δώρα και αρπαγές· και αυτός είναι ο Χριστός. «Επειδή εφύλαξα» Αυτοί θα καυχηθούν μέσα στη δόξα του Θεού, όσοι εφύλαξαν τις οδούς του Κυρίου και παρέμειναν ακλόνητοι στην πίστη. «Επειδή όλα τα κρίματα» Διότι διαρκώς ο κατά Θεόν άνθρωπος, έχοντας τον φόβο του Θεού μπροστά στα μάτια του, έχει παρρησία ενώπιον του Θεού. «Και τα δικαιώματα» Διότι νύχτα και μέρα εκείνοι που έχουν ουράνιο πολίτευμα στολίστηκαν με τη δικαιοσύνη του Θεού. «Και θα είμαι» Ο Υιός με τον Πατέρα· διότι, αφού κατήλθε στη γη δεν μολύνθηκε, αλλά όπως κατήλθε έτσι και ανήλθε. «Και θα φυλαχθώ» Διότι, αφού ανέβασε τον άνθρωπο στους ουρανούς (προς την ουράνια άνοδο), παραμένει πλέον αμέτοχος σε κάθε ανομία.

«Με πρόφθασαν την ημέρα της κακώσεώς μου», όταν με συνέλαβαν, «και έγινε ο Κύριος το στήριγμά μου», για να μην ντροπιαστώ, «και με έβγαλε σε ευρύχωρο τόπο», μετά το πάθος. «Θα με λυτρώσει διότι με θέλησε», ακούγοντας αυτούς που με χλεύαζαν: «Ας τον σώσει, αν τον θέλει». «Και θα μου ανταποδώσει ο Κύριος σύμφωνα με τη δικαιοσύνη μου, και σύμφωνα με την καθαρότητα των χεριών μου θα μου ανταποδώσει». «Διότι φύλαξα τις οδούς του Κυρίου και δεν ασέβησα έναντι του Θεού μου». Πώς αλλιώς, άλλωστε, θα μπορούσα να σηκώσω την αμαρτία του κόσμου; «Διότι όλες οι κρίσεις του είναι μπροστά μου, και τα προστάγματά του δεν απομακρύνθηκαν από εμένα· και θα είμαι άμωμος μαζί του, θα προφυλαχθώ από την ανομία. Και θα μου ανταποδώσει ο Κύριος σύμφωνα με τη δικαιοσύνη μου. Με τον όσιο θα είσαι όσιος, με τον αθώο θα είσαι αθώος, με τον εκλεκτό θα είσαι εκλεκτός και με τον διεστραμμένο θα συμπεριφερθείς αναλόγως». Στον καθένα, λέει, γίνεσαι ανταποδότης, ανάλογος με τα έργα που πράττει· «Διότι εσύ θα σώσεις τον ταπεινό λαό και θα ταπεινώσεις τα βλέμματα των υπερηφάνων».

Και οι μεν δυτικοί βάρβαροι εύχονται να διαβείς προς την ανατολή και να εμπλακείς με τους εκεί εχθρούς, ώστε οι ίδιοι να ζουν άφοβα και ήσυχα, χωρίς να αντικρίζουν το μέτωπο της δικής σου περικεφαλαίας, ούτε να βλέπουν με φόβο την ακτινοβολία που εκπέμπεται από αυτήν σαν την ακατανίκητη ορμή της φωτιάς. Ενώ εκείνοι της ανατολής ικετεύουν να στρέψεις την προσοχή σου σε αυτούς της δύσης και να μην εκστρατεύσεις καθόλου εναντίον τους. Διότι τρέμουν τα δικά σου χέρια όπως το χέρι του ζωντανού Θεού. Όμως, μάταια και οι μεν και οι δε απεύχονται τη δική σου επίθεση εναντίον τους και σε παραπέμπουν οι μεν στους δε. Διότι, όσα έχει αποφασίσει ο Κύριος, ποια ανθρώπινη επινόηση θα μπορέσει να τα ματαιώσει; Και έχει αποφασίσει οπωσδήποτε, όπως εμείς οι υπήκοοι έχουμε την πεποίθηση με θάρρος αλλά και οι ίδιοι οι βάρβαροι προαισθάνονται, ότι κανένας από τους εχθρούς δεν θα ωφεληθεί εναντίον σου, και ότι θα καταστήσεις τα οχυρά τους τόπο τρόμου και τις κατοικίες τους ερήμωση. Και ολόκληρες πόλεις βαρβαρικές και ολόκληρα στρατεύματα θα υποταχθούν στη δύναμή σου, διότι ο Κύριος είναι το στήριγμά σου και αυτός που τοποθετεί τα πόδια σου σε ευρύχωρο τόπο.