Προανακεκράγει δέ που καὶ ὁ Δαβίδ· «Καὶ ἀνταποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου, καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀνταποδώσει μοι.» Ἦ γὰρ οὐχ ἑτέραν εἶναι φὴς τὴν Παύλου, φέρε εἰπεῖν, δικαιοσύνην, παρὰ τὴν ὁτουοῦν τῶν οὔπω τοσούτων, ὁποῖός περ ἂν ἡμῖν ὑπάρχων νοοῖτο (πρὸς ἀλκὴν δέ φημι τὴν πνευματικὴν), ὡς ἀνακραγεῖν δύνασθαι σαφῶς· «Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι, εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ, δι᾽ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται, κἀγὼ τῷ κόσμῳ;» ΠΑΛΛ. Πάνυ μὲν οὖν. ΚΥΡ. Τί δέ; οὐχ ἑτέραν εἶναι δώσομεν τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν Ἰωάννου, παρὰ τὴν ἑτέρου, τοῦ πρὸς ἀρχὴν ἀναθρώσκοντος πολιτείας εὐαγγελικῆς, ΠΑΛΛ. Δώσομεν· πῶς γὰρ οὔ; ΚΥΡ. Εἶτα, εἰπέ μοι, δίκαιος ὢν ὁ τῶν ὅλων κριτὴς, ταῖς τῶν ἁγίων εὐδοκιμήσεσι σύνδρομόν τε καὶ εἰσάπαν ἐμφερῆ παρ᾽ ἡμῶν ἐξαιτήσει τὴν δικαιοσύνην, ἤγουν δοκιμάσας τῆς ἐνούσης ἡμῖν εὐσθενείας τὸ μέτρον, οὐδὲν ὧν ἄν τις ἔχοι καὶ δύναιτο κατορθοῦν, ἐξαιτήσει πλεῖον; ΠΑΛΛ. Οὕτω φημὶ καὶ αὐτός· οὕτω γὰρ ἔφασκεν ὁ Χριστὸς, ὅτι «Ὧ πολὺ παρέθεντο, πολὺ ζητήσουσι παρ᾽ αὐτοῦ·» Δῆλον δὲ ὅτι καὶ τὸ ἔμπαλιν ἀληθές· βραχὺ γάρ που πάντως παρὰ τοῦ τὸ ἔλαττον εἰληφότος. ΚΥΡ. Ἄθρει δὴ οὖν τὸ χρῆμα ἐν νόμῳ γραφόμενον, καὶ ἀναλόγως τοῖς ἑκάστου μέτροις, τὰ παρ᾽ αὐτοῦ ζητοῦντα Θεόν.
Μετάφραση
Είχε αναφωνήσει προηγουμένως κάπου και ο Δαβίδ: «Και θα με ανταμείψει ο Κύριος σύμφωνα με τη δικαιοσύνη μου, και σύμφωνα με την καθαρότητα των χεριών μου θα μου ανταποδώσει.» Διότι, δεν ισχυρίζεσαι ότι είναι διαφορετική η δικαιοσύνη του Παύλου, για παράδειγμα, από τη δικαιοσύνη οποιουδήποτε άλλου που δεν βρίσκεται ακόμη σε τέτοιο επίπεδο (και αναφέρομαι στην πνευματική δύναμη), ώστε να μπορεί να αναφωνεί ξεκάθαρα: «Εμένα ας μη μου συμβεί να καυχηθώ, παρά μόνο για τον σταυρό του Χριστού, μέσω του οποίου ο κόσμος έχει σταυρωθεί για μένα και εγώ για τον κόσμο;» ΠΑΛΛ. Απολύτως. ΚΥΡ. Και λοιπόν; Δεν θα παραδεχτούμε ότι είναι διαφορετική η καθαρότητα των χεριών του Ιωάννη από την καθαρότητα κάποιου άλλου, που μόλις κάνει τα πρώτα του βήματα στην ευαγγελική ζωή; ΠΑΛΛ. Θα το παραδεχτούμε· πώς όχι άλλωστε; ΚΥΡ. Έπειτα, πες μου, εφόσον είναι δίκαιος ο Κριτής των πάντων, θα απαιτήσει από εμάς δικαιοσύνη ισάξια και εντελώς όμοια με τα κατορθώματα των αγίων, ή, αφού εξετάσει το μέτρο της δικής μας πνευματικής αντοχής, δεν θα απαιτήσει τίποτα περισσότερο από όσα μπορεί κανείς να κατέχει και να κατορθώσει; ΠΑΛΛ. Αυτό λέω και εγώ· διότι έτσι είπε ο Χριστός, ότι «Σε όποιον εμπιστεύθηκαν πολλά, θα ζητήσουν πολλά από αυτόν». Είναι προφανές ότι ισχύει και το αντίστροφο· λίγα, δηλαδή, πάντοτε θα ζητηθούν από εκείνον που έλαβε τα λιγότερα. ΚΥΡ. Παρατήρησε, λοιπόν, αυτό το ζήτημα όπως είναι καταγεγραμμένο στον Νόμο, και ότι ο Θεός ζητά από τον καθένα ανάλογα με τα δικά του μέτρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες