Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 17:4

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

αἰνῶν ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Αἰνῶν ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι. Ἐνταῦθα διδασκόμεθα χάριν μὲν ὁμολογεῖν ὑπὲρ τῶν ὑπηργμένων ἀγαθῶν· αἰτεῖν δὲ πάλιν τὰ ἐνδέοντα. Εἶτα διηγεῖται τὰς παντοδαπὰς τῶν πολεμίων ἐπαναστάσεις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Υμνώντας επικαλέστηκα τον Κύριο και από τους εχθρούς μου θα σωθώ. Εδώ διδασκόμαστε αφενός να εκφράζουμε την ευγνωμοσύνη μας για τα αγαθά που μας έχουν παρασχεθεί, και αφετέρου να ζητούμε πάλι εκείνα που έχουμε ανάγκη. Έπειτα περιγράφει τις παντοειδείς επιθέσεις των εχθρών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Γέγραπται γὰρ, ὅτι «Αἰνῶν ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον, καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι.» Ἐν δὲ τῷ εὑρίσκειν, γενέσθαι δὲ καὶ ἐγγὺς, ἀπολιπέτω ὁ ἀσεβὴς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ ἀνὴρ ἄνομος τὴν βουλὴν αὐτοῦ, καὶ ἐπιστραφήτω ἐπὶ Κύριον, καὶ ἐλεηθήσεται. Οἱ γὰρ ὅλως ἀξιωθέντες κλήσεώς τε καὶ ἐπιστροφῆς, καὶ τῶν παρ᾽ αὐτοῦ χαρισμάτων, προσδοκῶντες τὴν μέθεξιν, ἀποφοιτᾷν ὀφείλουσι τῶν ἀρχαίων ἐπιτηδευμάτων, καὶ τῆς εἰς τὸ φαῦλον ὁδοῦ, καὶ ῥοπῆς τῆς εἰς ἁμαρτίαν, καὶ φιληδονίας σαρκικῆς. Ἐλεηθήσεται γὰρ οὕτως ἐξ ἀληθινῆς καρδίας ποιησάμενος τὴν ἐπιστροφὴν, ὅτι ἀφήσει ἐπὶ πολὺ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν. Τὸ δὲ, ἐπὶ πολὺ, φησὶ ἀντὶ τοῦ, παντελῶς καὶ εἰσάπαν· «Οὗ γὰρ ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία ὑπερπερίσσευσεν ἡ χάρις,» κατὰ τὸ γεγραμμένον· δυσαπόνιπτον γὰρ τῶν ἐν ὑμῖν αἰτιαμάτων οὐδὲν, διασμήχειν ἐθέλοντος Θεοῦ. Γέγραπται γὰρ περὶ τοῦ πάντων Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὅτι «Ἰδοὺ αὐτὸς εἰσπορεύεται ὡς πῦρ χωνευτηρίου, καὶ ὡς πόα πλυνόντων. Καὶ καθιεῖται χωνεύων, καὶ καθαρίζων ὡς τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον.» Βαπτίζει γὰρ ἡμᾶς Πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι είναι γραμμένο: «Θα επικαλεστώ τον Κύριο υμνώντας, και θα σωθώ από τους εχθρούς μου.» Και όταν τον βρει και βρεθεί κοντά του, ας εγκαταλείψει ο ασεβής τον δρόμο του και ο άνομος άνθρωπος τις βουλές του, και ας επιστρέψει στον Κύριο, και θα ελεηθεί. Διότι εκείνοι που γενικώς αξιώθηκαν την κλήση και την επιστροφή, προσδοκώντας τη μέθεξη των δωρεών Του, οφείλουν να απομακρυνθούν από τις παλαιές συνήθειες, από τον φαύλο δρόμο, από τη ροπή προς την αμαρτία και από τη σαρκική φιληδονία. Διότι θα ελεηθεί όποιος κάνει κατ' αυτόν τον τρόπο την επιστροφή από αληθινή καρδιά, επειδή ο Θεός θα συγχωρήσει άφθονα τις αμαρτίες σας. Και τη φράση «άφθονα», τη λέει αντί της φράσης «εντελώς και ολοκληρωτικά»· «διότι όπου επλεόνασε η αμαρτία, υπερπερίσσευσε η χάρη», σύμφωνα με τα γεγραμμένα· διότι κανένα από τα σφάλματά σας δεν είναι δύσκολο να ξεπλυθεί, εφόσον ο Θεός θέλει να τα καθαρίσει. Διότι είναι γραμμένο για τον Σωτήρα όλων μας Ιησού Χριστό, ότι: «Ιδού, αυτός έρχεται σαν φωτιά χωνευτηρίου, και σαν καθαριστικό βότανο όσων πλένουν. Και θα καθίσει για να χωνεύσει και να καθαρίσει, όπως καθαρίζεται το ασήμι και το χρυσάφι.» Διότι μας βαπτίζει με Πνεύμα Άγιο και φωτιά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
Εἰς τὸ τέλος Τῷ παιδὶ κυρίου τῷ Δαυίδ, ἃ ἐλάλησε τῷ κυρίῳ, τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐρρύσατο αὐτὸν κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ χειρὸς Σαούλ, καὶ εἶπεν· ἡ προφητεία τὰ μέλλοντα ἐπὶ τέλει πληροῦσθαι φανεροῖ. διὸ λέγει τῷ παιδὶ κυρίου τῷ Δαυίδ. ἑρμηνεύεται δὲ Δαυὶδ ἱκανὸς χειρί, ἱκανὸς δὲ χειρὶ ὁ Χριστός· ἐλάλησε τὰ μέλλοντα ἐπ’ ἐσχάτων πληροῦσθαι περὶ πάντων τῶν ἐχθρῶν καὶ τῆς ἀναστάσεως, νικήσας τὸν διάβολον. ἀγαπήσω Ὁ υἱὸς πρὸς τὸν πατέρα· δύναμις γὰρ τοῦ Χριστοῦ ὁ πατήρ, ὡς Παῦλος λέγει θεοῦ δύναμιν καὶ θεοῦ σοφίαν τὸν υἱόν. κύριος στερέωμα Τοῦ πιστοῦ καὶ κατὰ θεὸν ἀνθρώπου δύναμις καὶ καταφυγὴ καὶ ῥύστης ὁ θεός. ὁ θεός μου Ὁ κυριακὸς ἄνθρωπος λέγει, δοξασθεὶς τῇ θεότητι, καὶ πᾶς δὲ ὁ ἔχων ἐλπίδα ζωῆς (ζωῇ). ὑπερασπιστής Τοῦ κατὰ θεὸν σωζομένου ἀνθρώπου· ἑκάτερα δὲ ὁ Χριστὸς ὑπάρχει. αἰνῶν ἐπικαλέσομαι Ὁ Χριστὸς ἐκ προσώπου τοῦ ἀνθρώπου ταῦτα πρὸς τὸν πατέρα <λέγει>, ὡς προσευχόμενος. περιέσχον ὠδῖνες Ὤδινεν γάρ, τουτέστι ἐπόνει ὁ θάνατος καταπιεῖν <μέλλων> τὸν Χριστόν, ὡς ψιλὸν ἄνθρωπον. καὶ χείμαρροι Ὡς χείμαρροι ῥοιζηδὸν καὶ τεταραγμένοι φερόμενοι, οὕτως οἱ Ἰουδαῖοι μετὰ θράσους τὸν Χριστὸν ἐκύκλουν μετὰ ψεύδους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εις το τέλος. Για τον δούλο του Κυρίου, τον Δαβίδ, τα οποία ελάλησε προς τον Κύριο, τους λόγους αυτής της ωδής κατά την ημέρα που τον γλίτωσε ο Κύριος από το χέρι όλων των εχθρών του και από το χέρι του Σαούλ, και είπε. Η προφητεία φανερώνει αυτά που πρόκειται να εκπληρωθούν στο τέλος. Γι' αυτό λέγει στον δούλο του Κυρίου τον Δαβίδ. Το όνομα Δαβίδ ερμηνεύεται ως ικανός στο χέρι, και ικανός στο χέρι είναι ο Χριστός. Ελάλησε αυτά που πρόκειται να εκπληρωθούν στους έσχατους καιρούς σχετικά με όλους τους εχθρούς και την ανάσταση, αφού νίκησε τον διάβολο. «Θα αγαπήσω»: Ο Υιός απευθύνεται προς τον Πατέρα, διότι δύναμη του Χριστού είναι ο Πατέρας, όπως ο Παύλος ονομάζει τον Υιό δύναμη Θεού και σοφία Θεού. «Κύριος στερέωμα»: Του πιστού και κατά Θεόν ανθρώπου δύναμη και καταφυγή και λυτρωτής είναι ο Θεός. «Ο Θεός μου»: Ο κυριακός άνθρωπος το λέγει, αφού δοξάστηκε από τη θεότητα, καθώς και κάθε άνθρωπος που έχει ελπίδα ζωής. «Υπερασπιστής»: Του ανθρώπου που σώζεται κατά Θεόν· και ο Χριστός είναι και τα δύο. «Αινών επικαλέσομαι»: Ο Χριστός εκ μέρους της ανθρώπινης φύσης λέγει αυτά προς τον Πατέρα, ως προσευχόμενος. «Περιέσχον ωδίνες»: Διότι ένιωθε ωδίνες, δηλαδή πονούσε ο θάνατος καθώς επρόκειτο να καταπιεί τον Χριστό, θεωρώντας τον ως απλό άνθρωπο. «Και χείμαρροι»: Όπως οι χείμαρροι φέρονται με ορμή και ταραχή, έτσι και οι Ιουδαίοι με θράσος και ψεύδος περικύκλωναν τον Χριστό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἑνὶ νεύματι βουλήσεως ἃ θέλει συνίστησιν ἐκ μὴ ὄντων, μόνος ὢν ἀΐδιος, μόνος ὢν ἄναρχος, μόνος ἀπλοῦς οὐσίᾳ καὶ βουλήσει. ΤΙΤΛ. Γʹ. —Περὶ δοξολογίας Θεοῦ· καὶ ὅτι χρὴ δοξάζειν καὶ ἁγιάζειν τὸν Θεὸν, καὶ ὅτι τοὺς δοξάζοντας αὐτὸν δοξάζει ὁ Θεός. «Εἶπε Κύριος πρὸς Μωσῆν· Ὅτι οὐκ ἐπιστεύσατε ἁγιάσαι με, διὰ τοῦτο οὐκ εἰσάξετε ὑμεῖς τὴν συναγωγὴν ταύτην εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκα αὐτοῖς.» «Τοὺς δοξάζοντάς με δοξάσω, καὶ ὁ ἐξουθενῶν με ἀτιμασθήσεται.» «Ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν ὅλῃ καρδίᾳ μου.» «Αἰνῶν ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον, καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι.» «Οἱ φοβούμενοι τὸν Κύριον, αἰνέσατε αὐτὸν,» καὶ τὰ λοιπά. «Εὐλογήσω τὸν Κύριον ἐν παντὶ καιρῷ, διὰ παντὸς ἡ αἴνεσις αὐτοῦ ἐν τῷ στόματί μου.» «Ψάλατε τῷ Θεῷ ἡμῶν, ψάλατε· ψάλατε τῷ βασιλεῖ ἡμῶν, ψάλατε.» «Θύσον τῷ Θεῷ θυσίαν αἰνέσεως, καὶ ἀποδὸς τῷ Ὑψίστῳ τὰς εὐχάς σου. Θυσία αἰνέσεως δοξάσει με, καὶ ἐκεῖ ὁδός.» «Ἀλαλάξατε τῷ Θεῷ, πᾶσα ἡ γῆ· ψάλατε τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.» «Ἐξομολογησάσθωσάν σοι λαοὶ, ὁ Θεός· ἐξομολογησάσθωσάν σοι.» «Ἐν ἐκκλησίαις εὐλογεῖτε τὸν Θεὸν Κύριον, ἐκ πηγῶν Ἰσραήλ. Αἱ βασιλεῖαι τῆς γῆς, ᾄσατε τῷ Θεῷ, ψάλατε τῷ Κυρίῳ.» «Ἐμνήσθην τοῦ Θεοῦ, καὶ ηὐφράνθην, ἠδολέσχησα.» «Τὰ ἐλέη σου, Κύριε, εἰς τὸν αἰῶνα ᾄσομαι· εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.» «Ἀγαθὸν τὸ ἐξομολογεῖσθαι τῷ Κυρίῳ, καὶ ψάλλειν τῷ ὀνόματί σου.» «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Με ένα νεύμα της βουλήσεώς του δημιουργεί όσα θέλει εκ του μηδενός, όντας ο μόνος αΐδιος, ο μόνος άναρχος, ο μόνος απλός στην ουσία και τη βούληση. ΤΙΤΛΟΣ Γʹ. — Περί της δοξολογίας του Θεού· και ότι πρέπει να δοξάζουμε και να αγιάζουμε τον Θεό, και ότι όσους τον δοξάζουν, τους δοξάζει ο Θεός. «Είπε ο Κύριος προς τον Μωυσή: Επειδή δεν πιστέψατε ώστε να με αγιάσετε, για τον λόγο αυτόν εσείς δεν θα εισαγάγετε τον λαό αυτόν στη γη την οποία τους έδωσα.» «Εκείνους που με δοξάζουν θα τους δοξάσω, και εκείνος που με περιφρονεί θα ατιμαστεί.» «Θα σε δοξολογήσω, Κύριε, με όλη μου την καρδιά.» «Υμνώντας θα επικαλεστώ τον Κύριο, και θα σωθώ από τους εχθρούς μου.» «Όσοι φοβάστε τον Κύριο, αινέστε τον», και τα λοιπά. «Θα ευλογώ τον Κύριο σε κάθε καιρό, διαπαντός η αίνεσή του θα βρίσκεται στο στόμα μου.» «Ψάλτε στον Θεό μας, ψάλτε· ψάλτε στον βασιλιά μας, ψάλτε.» «Πρόσφερε στον Θεό θυσία αινέσεως, και απόδωσε στον Ύψιστο τις ευχές σου. Η θυσία της αινέσεως θα με δοξάσει, και εκεί βρίσκεται η οδός.» «Αλαλάξτε στον Θεό, όλη η γη· ψάλτε στο όνομά του.» «Ας σε δοξολογήσουν οι λαοί, Θεέ· ας σε δοξολογήσουν όλοι οι λαοί.» «Στις εκκλησίες ευλογείτε τον Κύριο τον Θεό, όσοι προέρχεστε από τις πηγές του Ισραήλ. Τα βασίλεια της γης, ψάλτε στον Θεό, ψάλτε στον Κύριο.» «Θυμήθηκα τον Θεό, και ευφράνθηκα, και στοχάστηκα.» «Τα ελέη σου, Κύριε, αιώνια θα υμνώ· σε γενεά και γενεά.» «Αγαθό είναι να δοξολογεί κανείς τον Κύριο, και να ψάλλει στο όνομά σου.» «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τοὺς ψαλμούς
Τοῦ Δαβὶδ μέντοι, ἀλλά γε κυρίως τοῦ νοητοῦ Δαβὶδ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· τοῦτο γὰρ ᾐνίξατο ἡ ἐπιγραφὴ λέγουσα· «Εἰς τὸ τέλος τῷ παιδὶ Κυρίου Δαβίδ». Δαβὶδ γὰρ καὶ οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ τύποι Χριστοῦ καὶ τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ, οὓς καὶ αἰνιττόμενος λέγει τῷ Θεῷ καὶ Πατρί· «Ἀγαπήσω σε, Κύριε, ἡ ἰσχύς μου». Ὡς υἱὸς φιλοπάτωρ οὖν, νῦν ἀρχόμενος τῆς ἀγάπης· «ἀλλ’ ἵνα γνῷ ὁ κόσμος ὅτι ἀγαπῶ σε πρὸ καταβολῆς κόσμου». «Κύριος στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου καὶ ῥύστης μου», κατὰ τὸ ἀνθρώπινον. «Ὁ Θεός μου βοηθός μου καὶ ἐλπιῶ ἐπ’ αὐτόν, ὑπερασπιστής μου καὶ κέρας σωτηρίας μου καὶ ἀντιλήπτωρ μου» ἐν τῇ τοῦ δούλου μορφῇ. «Αἰνῶν ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι». Τοῦτο καὶ Χριστῷ καὶ Δαβὶδ καὶ παντὶ ἀνθρώπῳ τὸ χωρίον ἁρμόδιον. «Περιέσχον με ὀδῦναι θανάτου καὶ χείμαρροι ἀνομίας» κόσμου «ἐξετάραξάν με». «Προέφθασάν με παγίδες» ἑκουσίου «θανάτου καὶ ἐν τῷ θλίβεσθαί με» τὸ κατὰ σάρκα «ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον» λέγων· «Πάτερ, εἰ δυνατόν, παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο· πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλ’ ὡς σύ», καὶ «πρὸς τὸν Θεόν μου ἐκέκραξα» αἰωρούμενος ἐν τῷ σταυρῷ. «Ἤκουσεν ἐκ τοῦ ναοῦ ἁγίου αὐτοῦ φωνῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου εἰσῆλθεν εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ». «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Του Δαβίδ βέβαια, αλλά κυρίως του νοητού Δαβίδ, του Χριστού, του Θεού μας· διότι αυτό υπονόησε η επιγραφή που λέει: «Εις το τέλος, για τον δούλο του Κυρίου, τον Δαβίδ». Διότι ο Δαβίδ και οι εχθροί του είναι τύποι του Χριστού και των δικών Του εχθρών, τους οποίους υπονοώντας λέει προς τον Θεό και Πατέρα: «Θα σε αγαπήσω, Κύριε, η ισχύς μου». Ως Υιός λοιπόν φιλοπάτωρ, που τώρα εκφράζει την αγάπη Του: «αλλά για να γνωρίσει ο κόσμος ότι σε αγαπώ προ καταβολής κόσμου». «Ο Κύριος είναι στερέωμά μου και καταφυγή μου και ρύστης μου», σύμφωνα με την ανθρώπινη φύση. «Ο Θεός μου είναι βοηθός μου και θα ελπίζω σε αυτόν, υπερασπιστής μου και κέρας σωτηρίας μου και αντιλήπτοράς μου» στη μορφή του δούλου. «Δοξολογώντας θα επικαλεστώ τον Κύριο και από τους εχθρούς μου θα σωθώ». Αυτό το χωρίο αρμόζει και στον Χριστό και στον Δαβίδ και σε κάθε άνθρωπο. «Με περικύκλωσαν οδύνες θανάτου και χείμαρροι ανομίας» του κόσμου «με συντάραξαν». «Με πρόφτασαν παγίδες» του εκούσιου «θανάτου και όταν θλιβόμουν» κατά τη σάρκα «επικαλέστηκα τον Κύριο» λέγοντας: «Πατέρα μου, αν είναι δυνατόν, ας παρέλθει από εμένα αυτό το ποτήριο· όμως όχι όπως θέλω εγώ, αλλά όπως εσύ», και «προς τον Θεό μου έκραξα» αιωρούμενος πάνω στον σταυρό. «Άκουσε από τον άγιο ναό του τη φωνή μου, και η κραυγή μου εισήλθε στα αυτιά του». «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες