Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 17:5

13 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου, καὶ χείμαρροι ἀνομίας ἐξετάραξάν με.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–13 από 13

Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς (ἐν ταῖς σειραῖς)
In Psalmum XVII, 5 Ἀστερ. 〈Ὠδῖνες θανάτου,〉 αἱ κυοφοροῦσαι συνέλαβόν με ἁμαρτίαι· 〈Ἰδοὺ γὰρ ἐν ἀνομίαις συνελήφθην, καὶ ἐν ἁμαρτίαις ἐκίσσησέν με ἡ μήτηρ μου.〉 Ἐπὰν γάρ τις ἐν ἁμαρτίαις συλλήφθῃ, τέως ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ διαβόλου κρατεῖται ὡς ἔμβρυον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εις τον Ψαλμό 17, 5, Αστέριος. «Ωδίνες θανάτου», με συνέλαβαν οι κυοφορούσες αμαρτίες· «Διότι ιδού, μέσα σε ανομίες συνελήφθην, και μέσα σε αμαρτίες με συνέλαβε η μητέρα μου». Επειδή, όταν κάποιος συλληφθεί μέσα σε αμαρτίες, κρατείται προσωρινά στην κοιλιά του διαβόλου ως έμβρυο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ἐὰν οὖν μετανοήσῃ, ζῶν ἀπὸ τῆς κοιλίας τοῦ διαβόλου, ὡς ὁ Ἰωνᾶς ἀπὸ γαστρὸς τοῦ κήτους, ἐξέρχεται· ἐὰν δὲ ἀμετανόητος μείνῃ, νεκρὸς καὶ υἱὸς θανάτου ἐξέρχεται. Ἐπεὶ οὖν καὶ ὁ Δαυὶδ ἐν ἁμαρτίαις συνελήφθη, μετενόησεν δέ, καὶ τοὺς δεσμοὺς τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ ὁ θεὸς διέρρηξεν, ὡς λέγειν· 〈Σὺ διέρρηξας τοὺς δεσμούς μου,〉 ὁμολογῶν τὰς ὀλεθρίους ὠδῖνας τοῦ θανάτου, τὴν ἐκ τοῦ διαβόλου μοιχείαν καὶ ἀνδροφονίαν, φησίν· 〈Περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου·〉 περιέσχον με, ἀλλ᾽ οὐ κατέσχον με. 〈Χείμαρροι δ᾽ ἀνομίας,〉 οἱ λογισμοὶ τῆς ἐπιθυμίας, αἱ ὁρμαὶ τῶν κακῶν. Ἐὰν οὖν ἡ ψυχὴ ὡς ἐπὶ πέτραν τὸν φόβον τοῦ θεοῦ τεθεμελίωται, οἱ χείμαρροι τῆς ἀνομίας ταύτην ἐκταράσσουσιν, οὐ μὴν καταστρέφουσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν λοιπόν μετανοήσει, εξέρχεται ζωντανός από την κοιλιά του διαβόλου, όπως ο Ιωνάς από την κοιλιά του κήτους. Εάν όμως παραμείνει αμετανόητος, εξέρχεται νεκρός και υιός θανάτου. Επειδή λοιπόν και ο Δαβίδ συνελήφθη μέσα σε αμαρτίες, μετανόησε όμως, και ο Θεός διέρρηξε τα δεσμά της αμαρτίας του, ώστε να λέει: «Εσύ διέρρηξες τα δεσμά μου», ομολογώντας τις ολέθριες ωδίνες του θανάτου, τη μοιχεία και την ανδροφονία που προήλθαν από τον διάβολο, λέει: «Με περικύκλωσαν ωδίνες θανάτου»· με περικύκλωσαν, αλλά δεν με κυρίευσαν. «Και χείμαρροι ανομίας», που είναι οι λογισμοί της επιθυμίας, οι ορμές των κακών. Εάν λοιπόν η ψυχή έχει θεμελιωθεί στον φόβο του Θεού σαν πάνω σε πέτρα, οι χείμαρροι της ανομίας την ταράζουν μεν, δεν την καταστρέφουν όμως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου. Οὐδενὸς, φησὶν, ἐνταῦθα πολέμου θνητοῦ μέμνηται, ἀλλὰ δυνάμεων ἀφανῶν, ἔνδον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ κυκλουσῶν. Καὶ χείμαῤῥοι ἀνομίας ἐξετάραξάν με. Ὠδῖνες ᾅδου περιεκύκλωσάν με· προέφθασάν με παγίδες θανάτου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Με περιέβαλαν ωδίνες θανάτου. Δεν κάνει μνεία, λέει, εδώ σε κανέναν θνητό πόλεμο, αλλά σε αόρατες δυνάμεις, οι οποίες περικυκλώνουν εσωτερικά την ψυχή του. Και χείμαρροι ανομίας με συντάραξαν. Ωδίνες του άδη με περικύκλωσαν· με πρόλαβαν παγίδες θανάτου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Χείμαῤῥοι ἀνομίας εἰσὶν οἱ παράνομοι λογισμοί· οὗτοι δὲ αὐτοὶ καὶ ὠδῖνες καλοῦνται χρονίζοντες ἐν ἡμῖν, καὶ πάλιν παγίδες, θανατοῦντες ἡμᾶς διὰ τῆς κατ᾽ ἐνέργειαν ἁμαρτίας. Καὶ ἐσαλεύθη καὶ ἔντρομος ἐγενήθη ἡ γῆ. Τὰ παραχθέντα τότε ἐπὶ τῇ καθόδῳ τοῦ Κυρίου εἰσηγεῖται· πάντες γὰρ οἱ τὴν γῆν οἰκοῦντες ἐκινήθησαν· πᾶσά τε χώρα ἐπληροῦτο τῆς περὶ αὐτοῦ φήμης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Χείμαρροι ανομίας είναι οι παράνομοι λογισμοί· αυτοί οι ίδιοι ονομάζονται και ωδίνες όταν χρονίζουν μέσα μας, και επίσης παγίδες, καθώς μας θανατώνουν διά της έμπρακτης αμαρτίας. «Και σαλεύτηκε και έγινε έντρομη η γη». Εδώ αναφέρει τα όσα συνέβησαν τότε κατά την κάθοδο του Κυρίου· διότι όλοι όσοι κατοικούσαν τη γη συγκλονίστηκαν, και κάθε χώρα πληρώθηκε από τη φήμη Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐφραίμ ὁ Σύρος Λόγοι παρααινετικοὶ πρὸς τοὺς ἐν Αἰγύπτῳ μοναχούς
Παραίνεσις ιʹ Ἀδελφέ, μὴ ἐκλύου ὑπὸ ἐπερχομένων λογισμῶν· ἀρχὴ γὰρ ἀγῶνός ἐστι. Κατάμαθε ἐκ τοῦ ὑετίου λάκκου, ὅτι ὅταν βρέξῃ καὶ συναχθῇ ἡ εὐλογία τοῦ ὕδατος ἐν τῷ λάκκῳ, ἐν ἀρχῇ τεταραγμένον ὑπάρχει τὸ ὕδωρ· ὅσῳ δὲ ἐγχρονίζει, καθαρώτερον ἀποκαθίσταται. Λοιπόν, ἀγαπητέ, ἴσθι μὴ ἐκλυόμενος· γέγραπται γάρ· χείμαρροι ἀνομίας ἐξετάραξάν με. Καὶ ἐν ἑτέρῳ ψαλμῷ λέγει· ὅτι ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου τῷ ᾅδῃ ἤγγισε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Παραίνεση Ι'. Αδελφέ, μην καταβάλλεσαι από τους επερχόμενους λογισμούς· διότι είναι η αρχή του αγώνα. Μάθε από τη δεξαμενή του βρόχινου νερού, ότι όταν βρέξει και συγκεντρωθεί η ευλογία του νερού μέσα στη δεξαμενή, στην αρχή το νερό είναι ταραγμένο· όσο όμως περνάει ο καιρός, αποκαθίσταται καθαρότερο. Λοιπόν, αγαπητέ, πρόσεχε να μην αποθαρρύνεσαι· διότι είναι γραμμένο: χείμαρροι ανομίας με συντάραξαν. Και σε έναν άλλο ψαλμό λέγει: ότι γέμισε από δεινά η ψυχή μου, και η ζωή μου πλησίασε στον άδη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου καὶ χείμαῤῥοι ἀνομίας ἐξετάραξάν με. Ὠδῖνες ᾅδου περιεκύκλωσάν με, προέφθασάν με παγίδες θανάτου. Καὶ ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον, καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου ἐκέκραξα. Ἤκουσεν ἐκ ναοῦ ἁγίου αὐτοῦ τὴν φωνήν μου, καὶ ἡ κραυγή μου ἐνώπιον αὐτοῦ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Με περιέβαλαν ωδίνες θανάτου και χείμαρροι ανομίας με συντάραξαν. Ωδίνες του άδη με περικύκλωσαν, με πρόλαβαν παγίδες θανάτου. Και μέσα στη θλίψη μου επικαλέστηκα τον Κύριο, και προς τον Θεό μου κραύγασα. Άκουσε από τον άγιο ναό του τη φωνή μου, και η κραυγή μου ενώπιόν του θα εισέλθει στα ώτα του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Διδάσκει διὰ τούτων τίνα τρόπον, καὶ ὑπὸ τῶν χειμάῤῥων τῆς ἀνομίας ταρασσόμενος, καὶ τὰ λοιπὰ τὰ προειρημένα πάσχων, ᾔσθετο αὑτοῦ κινδυνεύοντος, ἐπὶ τὸν λιμένα τῆς ἑαυτοῦ σωτηρίας κατέφευγε. Διό φησιν· Ἐν τῷ θλίβεσθαι ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον, καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου ἐκέκραξα. Εἶτα διδάσκει, ὡς οὐκ ἠστόχησε τοῦ σκοποῦ τοιαῦτα πιστεύσας· ἡ γὰρ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει. Διὸ ἐπιφέρει· Ἤκουσεν ἐκ ναοῦ ἁγίου αὐτοῦ φωνῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου ἐνώπιον αὐτοῦ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ. Ναὸν δὲ Θεοῦ ἐν τούτοις ποῖον χρὴ νοεῖν λέγεσθαι ὑπὸ τοῦ Δαυῒδ, μήπω τοῦ ἐν Ἱεροσολύμοις οἴκου κατεσκευασμένου, ἢ πάντως που τὴν ἐπουράνιον πόλιν τοῦ Θεοῦ, καὶ τὴν ἄνω Ἱερουσαλὴμ, ἧς εἰκὼν ἐτύγχανεν ὁ ἐπὶ τῆς γῆς κατεσκευασμένος νεώς;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διδάσκει μέσω αυτών με ποιον τρόπο, καθώς ταρασσόταν από τους χειμάρρους της ανομίας και υπέφερε τα υπόλοιπα που προαναφέρθηκαν, αισθάνθηκε ότι κινδυνεύει και κατέφυγε στο λιμάνι της σωτηρίας του. Γι' αυτό λέει: «Στη θλίψη μου επικαλέστηκα τον Κύριο, και προς τον Θεό μου έκραξα». Έπειτα διδάσκει ότι δεν αστόχησε ως προς τον σκοπό του, έχοντας τέτοια πίστη· διότι η ελπίδα δεν καταισχύνει. Γι' αυτό προσθέτει: «Άκουσε από τον άγιο ναό του τη φωνή μου, και η κραυγή μου ενώπιόν του θα εισέλθει στα αυτιά του». Ποιον, λοιπόν, ναό του Θεού πρέπει να εννοήσουμε ότι αναφέρει εδώ ο Δαβίδ, εφόσον δεν είχε ακόμη κατασκευαστεί ο οίκος στα Ιεροσόλυμα, παρά οπωσδήποτε την επουράνια πόλη του Θεού και την άνω Ιερουσαλήμ, της οποίας εικόνα αποτελούσε ο ναός που κατασκευάστηκε επί της γης;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Καὶ ἐσαλεύθη καὶ ἔντρομος ἐγενήθη ἡ γῆ, καὶ τὰ θεμέλια τῶν ὀρέων ἐταράχθησαν καὶ ἐσαλεύθησαν, ὅτι ὠργίσθη αὐτοῖς ὁ Θεός. Λευκότατα προφητεύων τὴν κατάβασιν τοῦ Κυρίου διὰ τὸν θάνατον καὶ τοὺς χειμάῤῥους τῆς ἀνομίας, διά τε τὰς ὠδῖνας τοῦ ᾅδου καὶ τὰς παγίδας τοῦ θανάτου, τὴν ἐξ οὐρανῶν κατάβασιν πεποιημένου. Ἐπὶ τῇ καταβάσει αὐτοῦ τίνα πέπρακται προδιηγεῖται λέγων· Καὶ ἐσαλεύθη καὶ ἔντρομος ἐγενήθη ἡ γῆ· ἀνθ᾽ οὗ Ἀκύλας φησί· Καὶ ἐκινήθη καὶ ἐσείσθη ἡ γῆ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και σαλεύτηκε και έγινε έντρομη η γη, και τα θεμέλια των ορέων ταράχτηκαν και σαλεύτηκαν, επειδή οργίστηκε εναντίον τους ο Θεός. Σαφέστατα προφητεύει την κατάβαση του Κυρίου εξαιτίας του θανάτου και των χειμάρρων της ανομίας, καθώς και εξαιτίας των ωδίνων του άδη και των παγίδων του θανάτου, Εκείνου που πραγματοποίησε την κατάβαση από τους ουρανούς. Προδιηγείται τα όσα συνέβησαν κατά την κατάβασή Του, λέγοντας: Και σαλεύτηκε και έγινε έντρομη η γη· αντί του οποίου ο Ακύλας λέγει: Και κινήθηκε και σείστηκε η γη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Βʹ Κύπριος Ἐπιστολαί
Ἐγὼ μὲν εὐξαίμην ἂν ἐμαυτῷ πόρρω θράσους τοσοῦτον εἶναι ὅσον μοι δοκῶ καὶ δειλίας ἀφίστασθαι· ἄλλος δέ με εἰ δειλὸς οἰήσεται καὶ περιδεῆ λέξοντα ἅπερ ἐρῶ, πρᾶγμα ἡμῖν οὐδὲν ἔσται, καὶ οἰέσθω· οὐκ ἤρκουν ἡμῖν οἱ ἐκταράσσοντες ἀνομίας χείμαρροι, ἀλλ’ ὡς διψῶσι καὶ ἔτι ταραχῶν καὶ θορύβων καὶ συμφορῶν, καὶ ἄβυσσον ἡμῖν ἐσπεύσατε τοιούτων ἀναρρηγνύναι κακῶν, ἵν’ εἴπου τι καὶ λείψανον τῆς ἀγαθῆς ἐλπίδος ἐλείπετο, οἴχηται καὶ τοῦτο τῇ καινῇ ἐπικλήσει τῇδε γενόμενον ὑποβρύχιον· καὶ δὴ ἀνερρήξατε τὸν οὐκ ἔχω πῶς ἐρῶ πρὸς ὑμᾶς αὐτοὺς μετακεκλημένοι, λαβόντες πεῖραν αὐτοῦ οὐχ οἵαν ἐλάβετε· καὶ ἔγωγε παρ’ ἡμῖν λογιζοίμην ὡς ὁ πεφοβημένος παρὰ τὸ εἰκὸς καὶ μηδὲν τὸ σύνολον συνιείς, πάντως γὰρ τοιοῦτος εἶναι σὺν πολλοῖς καὶ ἄλλοις λογισθήσομαι, οἳ τἄλλα μὲν ἄμεινον ἐμοῦ φρονήσεως ἔχοντες, ἐν τούτῳ δὴ μόνῳ οὐκ ἔχειν φαῖεν ὑπεροχὴν κατ’ ἐμὲ καὶ αὐτοὶ ὀρρωδοῦντές τε καὶ οὐκ εἰς κακὸν οὔτε τὴν Ἐκκλησίαν, οὔτε τοὺς ἄλλους τῆς πράξεως ταύτης ἀπολαύσειν διατεινόμενοι· τὸ δέ γε σὺν τούτοις καταδικασθῆναι ὅτι ἄν τις καὶ καταδικασθῇ, ὡς παραμυθίαν ἔχει τινὰ καὶ οὔ τοι μικρὸν παραιρεῖται τῆς λύπης, καὶ παρὰ τοῦ λόγου γινώσκεις, καὶ παρὰ τῶν οὕτω καταδεδικασμένων ἀκήκοας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εγώ μεν θα ευχόμουν για τον εαυτό μου να απέχει τόσο πολύ από το θράσος όσο νομίζω ότι απέχει και από τη δειλία· αν όμως κάποιος άλλος με θεωρήσει δειλό και υπερβολικά φοβισμένο για όσα πρόκειται να πω, καθόλου δεν θα με απασχολήσει, και ας το νομίζει. Δεν μας αρκούσαν οι χείμαρροι της ανομίας που μας ταράζουν, αλλά, σαν να διψούν ακόμη για ταραχές και θορύβους και συμφορές, σπεύσατε να ανοίξετε για εμάς μια άβυσσο τέτοιων κακών, ώστε, αν είχε απομείνει κάπου κάποιο λείψανο αγαθής ελπίδας, να χαθεί και αυτό, καταποντιζόμενο από τούτη τη νέα πρόσκληση. Και πράγματι προκαλέσατε αυτή τη διάρρηξη, προσκαλώντας κοντά σας εκείνον που δεν ξέρω πώς να ονομάσω, έχοντας αποκτήσει πείρα αυτού όχι τέτοια που είχατε λάβει στο παρελθόν. Και εγώ ίσως θεωρηθώ ανάμεσά μας ως ο παράλογα φοβισμένος και ως αυτός που δεν καταλαβαίνει απολύτως τίποτα, διότι οπωσδήποτε τέτοιος θα θεωρηθώ μαζί με πολλούς άλλους, οι οποίοι, αν και στα άλλα είναι ανώτεροί μου στη φρόνηση, σε τούτο και μόνο θα έλεγαν ότι δεν υπερέχουν από εμένα, επειδή και οι ίδιοι τρέμουν και διατείνονται ότι από αυτήν την πράξη ούτε η Εκκλησία ούτε οι υπόλοιποι πρόκειται να αποκομίσουν κάτι που να μην οδηγήσει σε κακό. Το να καταδικαστεί, όμως, κανείς μαζί με αυτούς, με οποιονδήποτε τρόπο και αν καταδικαστεί, προσφέρει κάποια παρηγοριά και αφαιρεί όχι μικρό μέρος της λύπης, όπως το γνωρίζεις και από τη λογική, και όπως το έχεις ακούσει από όσους έχουν καταδικαστεί κατ' αυτόν τον τρόπο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
Εἰς τὸ τέλος Τῷ παιδὶ κυρίου τῷ Δαυίδ, ἃ ἐλάλησε τῷ κυρίῳ, τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐρρύσατο αὐτὸν κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ χειρὸς Σαούλ, καὶ εἶπεν· ἡ προφητεία τὰ μέλλοντα ἐπὶ τέλει πληροῦσθαι φανεροῖ. διὸ λέγει τῷ παιδὶ κυρίου τῷ Δαυίδ. ἑρμηνεύεται δὲ Δαυὶδ ἱκανὸς χειρί, ἱκανὸς δὲ χειρὶ ὁ Χριστός· ἐλάλησε τὰ μέλλοντα ἐπ’ ἐσχάτων πληροῦσθαι περὶ πάντων τῶν ἐχθρῶν καὶ τῆς ἀναστάσεως, νικήσας τὸν διάβολον. ἀγαπήσω Ὁ υἱὸς πρὸς τὸν πατέρα· δύναμις γὰρ τοῦ Χριστοῦ ὁ πατήρ, ὡς Παῦλος λέγει θεοῦ δύναμιν καὶ θεοῦ σοφίαν τὸν υἱόν. κύριος στερέωμα Τοῦ πιστοῦ καὶ κατὰ θεὸν ἀνθρώπου δύναμις καὶ καταφυγὴ καὶ ῥύστης ὁ θεός. ὁ θεός μου Ὁ κυριακὸς ἄνθρωπος λέγει, δοξασθεὶς τῇ θεότητι, καὶ πᾶς δὲ ὁ ἔχων ἐλπίδα ζωῆς (ζωῇ). ὑπερασπιστής Τοῦ κατὰ θεὸν σωζομένου ἀνθρώπου· ἑκάτερα δὲ ὁ Χριστὸς ὑπάρχει. αἰνῶν ἐπικαλέσομαι Ὁ Χριστὸς ἐκ προσώπου τοῦ ἀνθρώπου ταῦτα πρὸς τὸν πατέρα <λέγει>, ὡς προσευχόμενος. περιέσχον ὠδῖνες Ὤδινεν γάρ, τουτέστι ἐπόνει ὁ θάνατος καταπιεῖν <μέλλων> τὸν Χριστόν, ὡς ψιλὸν ἄνθρωπον. καὶ χείμαρροι Ὡς χείμαρροι ῥοιζηδὸν καὶ τεταραγμένοι φερόμενοι, οὕτως οἱ Ἰουδαῖοι μετὰ θράσους τὸν Χριστὸν ἐκύκλουν μετὰ ψεύδους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εις το τέλος. Για τον δούλο του Κυρίου, τον Δαβίδ, τα οποία ελάλησε προς τον Κύριο, τους λόγους αυτής της ωδής κατά την ημέρα που τον γλίτωσε ο Κύριος από το χέρι όλων των εχθρών του και από το χέρι του Σαούλ, και είπε. Η προφητεία φανερώνει αυτά που πρόκειται να εκπληρωθούν στο τέλος. Γι' αυτό λέγει στον δούλο του Κυρίου τον Δαβίδ. Το όνομα Δαβίδ ερμηνεύεται ως ικανός στο χέρι, και ικανός στο χέρι είναι ο Χριστός. Ελάλησε αυτά που πρόκειται να εκπληρωθούν στους έσχατους καιρούς σχετικά με όλους τους εχθρούς και την ανάσταση, αφού νίκησε τον διάβολο. «Θα αγαπήσω»: Ο Υιός απευθύνεται προς τον Πατέρα, διότι δύναμη του Χριστού είναι ο Πατέρας, όπως ο Παύλος ονομάζει τον Υιό δύναμη Θεού και σοφία Θεού. «Κύριος στερέωμα»: Του πιστού και κατά Θεόν ανθρώπου δύναμη και καταφυγή και λυτρωτής είναι ο Θεός. «Ο Θεός μου»: Ο κυριακός άνθρωπος το λέγει, αφού δοξάστηκε από τη θεότητα, καθώς και κάθε άνθρωπος που έχει ελπίδα ζωής. «Υπερασπιστής»: Του ανθρώπου που σώζεται κατά Θεόν· και ο Χριστός είναι και τα δύο. «Αινών επικαλέσομαι»: Ο Χριστός εκ μέρους της ανθρώπινης φύσης λέγει αυτά προς τον Πατέρα, ως προσευχόμενος. «Περιέσχον ωδίνες»: Διότι ένιωθε ωδίνες, δηλαδή πονούσε ο θάνατος καθώς επρόκειτο να καταπιεί τον Χριστό, θεωρώντας τον ως απλό άνθρωπο. «Και χείμαρροι»: Όπως οι χείμαρροι φέρονται με ορμή και ταραχή, έτσι και οι Ιουδαίοι με θράσος και ψεύδος περικύκλωναν τον Χριστό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Θεράποντά μου ἐκάλεσα, καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου. Στόμα μου ἐδέετο, καὶ ἱκέτευον τὴν γυναῖκά μου. Ἐλεήσατέ με, οἱ φίλοι· χεὶρ γὰρ Κυρίου ἐστὶν ἡ ἁψαμένη μου.» «Ἡ κοιλία μου ἐξέζεσεν, καὶ οὐ σιωπήσομαι.» «Ἐκοπίασα ἐν τῷ στεναγμῷ μου, λούσω καθ᾽ ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου.» «Ἕως πότε, Κύριε, ἐπιλήσῃ μου εἰς τέλος;» καὶ τὰ λοιπά. «Περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐγενήθη ἡ καρδία μου ὡσεὶ κηρὸς τηκόμενος.» «Αἱ θλίψεις τῆς καρδίας μου ἐπληθύνθησαν,» καὶ τὰ λοιπά. «Οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τῇ σαρκί μου,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἡ καρδία μου ἐταράχθη, ἐγκατέλιπέν με ἰσχύς μου.» «Ἔθου ἡμᾶς ὄνειδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἐν τόπῳ κακῷ,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐταπεινώθη εἰς χοῦν ἡ ψυχὴ ἡμῶν,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐλυπήθην ἐν τῇ ἀδολεσχίᾳ μου, καὶ ἐταράχθην,» καὶ τὰ λοιπά. «Σῶσόν με, ὁ Θεὸς, ὅτι εἰσήλθοσαν ὕδατα,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐπληθύνθησαν ὑπὲρ τὰς τρίχας,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἀπηλλοτριωμένος ἐγενήθην τοῖς ἀδελφοῖς,» καὶ τὰ λοιπά. —«Ἐγενήθη εἰς ὀνειδισμοὺς ἐμοί· καὶ ἐθέμην,» καὶ τὰ λοιπά. «Πτωχὸς καὶ ἀλγῶν εἰμι ἐγώ· ἡ σωτηρία σου.» «Ταχὺ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἐπλήσθη κακῶν ἡ ψυχή μου, καὶ ἡ ζωή μου,» καὶ τὰ λοιπά. «Ὠλιγώθησαν, καὶ ἐκακώθησαν ἀπὸ θλίψεως,» καὶ τὰ λοιπά. «Ἀνδρὸς λυπηροῦ ξηραίνεται ὀστᾶ.» «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Φώναξα τον υπηρέτη μου, και δεν με υπάκουσε. Με το στόμα μου δεόμουν, και ικέτευα τη γυναίκα μου. «Ελεήστε με, οι φίλοι μου· διότι χέρι Κυρίου είναι αυτό που με άγγιξε.» «Τα σπλάχνα μου έβρασαν, και δεν θα σιωπήσω.» «Κουράστηκα μέσα στον στεναγμό μου, λούζω κάθε νύχτα την κλίνη μου.» «Έως πότε, Κύριε, θα με ξεχνάς εντελώς;» και τα λοιπά. «Με περιέβαλαν ωδίνες θανάτου,» και τα λοιπά. «Η καρδιά μου έγινε σαν κερί που λιώνει.» «Οι θλίψεις της καρδιάς μου πληθύνθηκαν,» και τα λοιπά. «Δεν υπάρχει ίαση στη σάρκα μου,» και τα λοιπά. «Η καρδιά μου ταράχτηκε, με εγκατέλειψε η δύναμή μου.» «Μας κατέστησες όνειδος στους γείτονές μας,» και τα λοιπά. «Μας ταπείνωσες σε τόπο κακό,» και τα λοιπά. «Ταπεινώθηκε στο χώμα η ψυχή μας,» και τα λοιπά. «Λυπήθηκα κατά τη μελέτη μου, και ταράχτηκα,» και τα λοιπά. «Σώσε με, Θεέ, διότι εισήλθαν ύδατα,» και τα λοιπά. «Πληθύνθηκαν περισσότερο από τις τρίχες,» και τα λοιπά. «Αποξενώθηκα από τους αδελφούς,» και τα λοιπά. —«Μου έγινε αφορμή για ονειδισμούς· και έθεσα,» και τα λοιπά. «Φτωχός και πονεμένος είμαι εγώ· η σωτηρία σου.» «Ας μας προφτάσουν γρήγορα οι,» και τα λοιπά. «Γέμισε από κακά η ψυχή μου, και η ζωή μου,» και τα λοιπά. «Λιγόστεψαν και κακοπάθησαν από τη θλίψη,» και τα λοιπά. «Τα οστά του λυπημένου ανθρώπου ξηραίνονται.» «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τοὺς ψαλμούς
Τοῦ Δαβὶδ μέντοι, ἀλλά γε κυρίως τοῦ νοητοῦ Δαβὶδ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· τοῦτο γὰρ ᾐνίξατο ἡ ἐπιγραφὴ λέγουσα· «Εἰς τὸ τέλος τῷ παιδὶ Κυρίου Δαβίδ». Δαβὶδ γὰρ καὶ οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ τύποι Χριστοῦ καὶ τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ, οὓς καὶ αἰνιττόμενος λέγει τῷ Θεῷ καὶ Πατρί· «Ἀγαπήσω σε, Κύριε, ἡ ἰσχύς μου». Ὡς υἱὸς φιλοπάτωρ οὖν, νῦν ἀρχόμενος τῆς ἀγάπης· «ἀλλ’ ἵνα γνῷ ὁ κόσμος ὅτι ἀγαπῶ σε πρὸ καταβολῆς κόσμου». «Κύριος στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου καὶ ῥύστης μου», κατὰ τὸ ἀνθρώπινον. «Ὁ Θεός μου βοηθός μου καὶ ἐλπιῶ ἐπ’ αὐτόν, ὑπερασπιστής μου καὶ κέρας σωτηρίας μου καὶ ἀντιλήπτωρ μου» ἐν τῇ τοῦ δούλου μορφῇ. «Αἰνῶν ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι». Τοῦτο καὶ Χριστῷ καὶ Δαβὶδ καὶ παντὶ ἀνθρώπῳ τὸ χωρίον ἁρμόδιον. «Περιέσχον με ὀδῦναι θανάτου καὶ χείμαρροι ἀνομίας» κόσμου «ἐξετάραξάν με». «Προέφθασάν με παγίδες» ἑκουσίου «θανάτου καὶ ἐν τῷ θλίβεσθαί με» τὸ κατὰ σάρκα «ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον» λέγων· «Πάτερ, εἰ δυνατόν, παρελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ποτήριον τοῦτο· πλὴν οὐχ ὡς ἐγὼ θέλω, ἀλλ’ ὡς σύ», καὶ «πρὸς τὸν Θεόν μου ἐκέκραξα» αἰωρούμενος ἐν τῷ σταυρῷ. «Ἤκουσεν ἐκ τοῦ ναοῦ ἁγίου αὐτοῦ φωνῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου εἰσῆλθεν εἰς τὰ ὦτα αὐτοῦ». «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Του Δαβίδ βέβαια, αλλά κυρίως του νοητού Δαβίδ, του Χριστού, του Θεού μας· διότι αυτό υπονόησε η επιγραφή που λέει: «Εις το τέλος, για τον δούλο του Κυρίου, τον Δαβίδ». Διότι ο Δαβίδ και οι εχθροί του είναι τύποι του Χριστού και των δικών Του εχθρών, τους οποίους υπονοώντας λέει προς τον Θεό και Πατέρα: «Θα σε αγαπήσω, Κύριε, η ισχύς μου». Ως Υιός λοιπόν φιλοπάτωρ, που τώρα εκφράζει την αγάπη Του: «αλλά για να γνωρίσει ο κόσμος ότι σε αγαπώ προ καταβολής κόσμου». «Ο Κύριος είναι στερέωμά μου και καταφυγή μου και ρύστης μου», σύμφωνα με την ανθρώπινη φύση. «Ο Θεός μου είναι βοηθός μου και θα ελπίζω σε αυτόν, υπερασπιστής μου και κέρας σωτηρίας μου και αντιλήπτοράς μου» στη μορφή του δούλου. «Δοξολογώντας θα επικαλεστώ τον Κύριο και από τους εχθρούς μου θα σωθώ». Αυτό το χωρίο αρμόζει και στον Χριστό και στον Δαβίδ και σε κάθε άνθρωπο. «Με περικύκλωσαν οδύνες θανάτου και χείμαρροι ανομίας» του κόσμου «με συντάραξαν». «Με πρόφτασαν παγίδες» του εκούσιου «θανάτου και όταν θλιβόμουν» κατά τη σάρκα «επικαλέστηκα τον Κύριο» λέγοντας: «Πατέρα μου, αν είναι δυνατόν, ας παρέλθει από εμένα αυτό το ποτήριο· όμως όχι όπως θέλω εγώ, αλλά όπως εσύ», και «προς τον Θεό μου έκραξα» αιωρούμενος πάνω στον σταυρό. «Άκουσε από τον άγιο ναό του τη φωνή μου, και η κραυγή μου εισήλθε στα αυτιά του». «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ρωμανὸς ὁ Μελωδός ᾈσματα (Νόθα)
Ὡσπερ〈εὶ〉 χείμαρροι ἀνομιῶν καὶ ταῦροι πίονες ⟦περι⟧κύκλοθεν μοὶ ἱστάμενοι καὶ ζητοῦντες τοῦ λαβεῖν ἀπ᾽ ἐμοῦ τὴν ψυχήν μου σπουδάζετε· ἄγετε τὰς κολάσεις· ἕτοιμος εἰμὶ πάσχειν· τῆς σαρκός μου οὐ κήδομαι· ἐγὼ Χριστιανὸς καὶ ὑπάρχω καὶ μένω· οὐ δέδοικα ὑμᾶς τοὺς φονεύοντας σῶμα, τῆς ψυχῆς δὲ μὴ ἐξουσιάζοντας· ἀλλὰ φοβοῦμαι μόνον τὸν Χριστόν, τὸν καὶ δυνάμενον μετὰ θνῆσιν γεέννης ἐμβαλεῖν τοὺς ἀσεβοῦντας, |τοὺς μὴ ζητοῦντας τὸ ἀήττητον τρόπαιον.:
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σαν χείμαρροι ανομιών και δυνατοί ταύροι στέκεστε γύρω μου και βιάζεστε, ζητώντας να μου πάρετε τη ζωή· φέρτε τα βασανιστήρια· είμαι έτοιμος να υποφέρω· δεν νοιάζομαι για τη σάρκα μου· εγώ Χριστιανός και είμαι και παραμένω· δεν φοβάμαι εσάς που σκοτώνετε το σώμα, αλλά δεν έχετε εξουσία επί της ψυχής· αλλά φοβάμαι μόνο τον Χριστό, ο οποίος έχει τη δύναμη, μετά τον θάνατο, να ρίξει στη γέεννα τους ασεβείς, αυτούς που δεν αναζητούν το αήττητο τρόπαιο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες