Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 19:1

Εις το τέλος. Ψαλμός του Δαυίδ. ΙΘ΄. Υπόθεση. Ο ψαλμός λέγεται μεν ως από το πρόσωπο των συντρόφων του Δαυίδ, οι οποίοι προσεύχονται υπέρ του ίδιου του Δαυίδ την ώρα που προσφέρει θυσία. Αναφέρεται δε και στο πρόσωπο των αποστόλων, ως λεχθείς κατά την ημέρα του Σταυρού.

Εις το τέλος: Η προφητεία ειπώθηκε για τα μυστήρια του Χριστού που επρόκειτο να επιτελεστούν. Επακούσαι: Μιλάει για τον Αδάμ, ότι τον έθλιψαν οι δαίμονες· και αυτά τα εκπληρώνει ο Χριστός πάνω στον σταυρό. Υπερασπίσαι: Και αυτό το κάνει ο Χριστός, ο οποίος ονομάζεται παίδας του Ιακώβ· διότι αυτός μόνος, ως Θεός, έγινε υπερασπιστής του ανθρώπου. Εξαποστείλαι: Ο Πατέρας έστειλε τον Υιό από τους ουρανούς, από τα άγια κατοικητήρια, ως βοήθεια στο γένος των ανθρώπων. Και εκ Σιών: Δηλαδή από τον ουρανό. Μνησθείη: Εννοεί τη θυσία, την οποία ο Κύριος προσέφερε ως ολοκαύτωμα στον σταυρό υπέρ του ανθρώπου και η οποία έγινε ευπρόσδεκτη, δηλαδή με το αίμα του Χριστού διά του οποίου σώζονται πολλοί.