Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 19:10

Στον Ψαλμό 20, 2-5, Αστέριος. Εκείνοι που προσεύχονταν υπέρ του Δαβίδ πριν από τον παρόντα ψαλμό έλεγαν: «Σώσε, Κύριε, τον βασιλιά και εισάκουσέ μας την ημέρα κατά την οποία θα σε επικαλεστούμε». Και πάλι: «Η σωτηρία της δεξιάς του έρχεται με κραταιά έργα». Όταν τον είδαν να ενδυναμώνεται από τον Θεό εναντίον των εχθρών του και να διασώζεται παραδόξως, έλεγαν γεμάτοι ευχαριστία: «Κύριε, με τη δύναμή σου θα ευφρανθεί ο βασιλιάς». Διότι, έστω κι αν πολιορκείται συνεχώς από θλίψεις, μέσα σε μεγάλη δοκιμασία θλίψης η χαρά του περισσεύει, επειδή ενδυναμώνεται με την υπομονή, λέγοντας: «Ο Κύριος στάθηκε δίπλα μου και με ενδυνάμωσε». Και καθένας που κυριαρχεί στα πάθη του είναι ένας βασιλιάς που ευφραίνεται με τη δύναμη του Θεού, δηλαδή με την ευαγγελική διδασκαλία. Αυτό ακριβώς δηλώνοντας έλεγε ο Απόστολος: «Διότι δεν ντρέπομαι για το Ευαγγέλιο, επειδή είναι δύναμη Θεού για σωτηρία». Επειδή, λοιπόν, το Ευαγγέλιο είναι και δύναμη και σωτηρία, «και για τη σωτηρία που του δίνεις θα αγαλλιάσει σφόδρα»· διότι ο Ιησούς θεράπευσε με το Ευαγγέλιο ολόκληρη την οικουμένη που ασθενούσε. «Του έδωσες την επιθυμία της καρδιάς του»· στον μεν Δαβίδ την επιθυμία για τις εντολές του Θεού. Διότι ο ίδιος είπε: «Η ψυχή μου πόθησε σφοδρά να επιθυμεί τα κρίματα της δικαιοσύνης σου».

Κύριε, σώσε τον βασιλιά και εισάκουσέ μας σε όποια ημέρα σε επικαλεστούμε. Όσα δε αφορούν τον Έσδρα τα ψάλλει στον εκατοστό εικοστό πέμπτο ψαλμό των αναβαθμών: Όταν ο Κύριος ανέστρεψε την αιχμαλωσία της Σιών, γίναμε σαν να είχαμε βρει παρηγοριά· και πάλι στον εκατοστό εικοστό πρώτο: Ευφράνθηκα με εκείνους που μου είπαν: Ας πορευθούμε στον οίκο του Κυρίου. Τα πόδια μας στέκονταν στις αυλές σου, Ιερουσαλήμ.

Κύριε, σώσε τον βασιλιά. Γι' αυτό, λοιπόν, αφού απολαύσαμε τέτοια προστασία, ικετεύουμε, Δέσποτα, τόσο εμείς οι ίδιοι όσο και ο βασιλιάς μας να μετέχουμε σε αυτήν διαρκώς.

Αυτοί στηρίζονται σε άρματα και αυτοί σε ίππους, εμείς όμως θα επικαλεστούμε το όνομα του Κυρίου του Θεού μας. Αυτοί εμποδίστηκαν και έπεσαν· εμείς όμως σηκωθήκαμε και ανορθωθήκαμε. Σώσε, Κύριε, τον βασιλιά, και εισάκουσέ μας σε όποια ημέρα σε επικαλεστούμε. Αλλά βεβαίως η ίδια η πείρα των γεγονότων θα μπορούσε να αποτελέσει απόδειξη της ανωτερότητάς Του. Διότι οι μεν εχθροί σου, οι οποίοι στηρίχθηκαν σε ίππους και άρματα, αφού εμποδιστούν θα πέσουν όμοια με τον Φαραώ που καταποντίστηκε στην Ερυθρά Θάλασσα· εμείς όμως, που είμαστε οπλισμένοι με το όνομα του Κυρίου του Θεού μας και συμπαραστεκόμαστε μέσω των προσευχών σε εσένα που αναπέμπεις τις θυσίες, θα σηκωθούμε και θα ανορθωθούμε, όταν εσύ θα έχεις καταγάγει τις νίκες κατά των εχθρών. Αλλά αυτά θα συμβούν, λένε, και τώρα κατά τον καιρό της φανέρωσης του σωτηρίου έργου που έχει παραχωρηθεί. Διότι τότε μάλιστα όλες οι αντίπαλες δυνάμεις, καθώς και οι αφανείς και αόρατοι εχθροί του Θεού, αφού κατατροπωθούν από αυτή την ίδια τη σωτηρία, θα πέσουν. Όλοι δε όσοι αποδέχθηκαν τη σωτηρία, θα αναστηθούν από την παλαιά τους πτώση.

Γι' αυτό ο Συμεών έλεγε για αυτόν: Ιδού, αυτός έχει τεθεί για πτώση και ανάσταση πολλών· πτώση δηλαδή των εχθρών και των πολεμίων του· ανάσταση δε εκείνων που είχαν πέσει παλαιά, και οι οποίοι μέσω αυτού έχουν εγερθεί. Και αυτά μεν θα συμβούν τότε· τώρα όμως, Κύριε, σώζε για εμάς τον βασιλιά Δαβίδ, και σε κάθε παρόντα καιρό, και σε όποια ημέρα σε επικαλεστούμε.

Κύριε, σώσον. Δηλαδή, διάσωσε για εμάς το αξίωμα του Βασιλέως Χριστού, το να ονομαζόμαστε χριστιανοί.

Είθε ο Κύριος να εκπληρώσει όλα τα αιτήματά σου». Ερώτηση: Προς ποιον, λέγει, τα διακήρυξε αυτά ο Δαβίδ; Απόκριση: Προς τους μάρτυρες, προς τους οσίους, προς τους ασκητές και προς όλους όσοι επικαλούνται τον Θεό εν αληθεία. Να είσαι βέβαιος, λέγει, ότι «είθε να σε εισακούσει ο Κύριος», «είθε να σου στείλει βοήθεια από το άγιο» Πνεύμα Του και «είθε να σου δώσει» σύμφωνα με την πίστη «της καρδιάς σου και να εκπληρώσει όλη τη βουλή σου». Έπειτα, υψώνοντας τον λόγο προς τον Πατέρα και τον Υιό, λέγει: «Τώρα γνώρισα ότι έσωσε ο Κύριος τον Χριστό Του», δηλαδή μετά το πάθος Τον ανέστησε από τους νεκρούς. «Θα Τον εισακούσει από τον άγιο ουρανό Του», διότι «αφού έκραξε με φωνή μεγάλη παρέδωσε το πνεύμα». «Με δύναμη παρέχεται η σωτηρία της δεξιάς Του». Διότι δεξιά του Πατρός είναι ο Υιός, η δύναμη του Οποίου σώζει τους πιστούς Του. «Αυτοί στηρίζονται σε άρματα και σε ίππους», ως τύραννοι και φονιάδες, «εμείς όμως στο όνομα του Θεού» Πατρός, το οποίο επικαλεστήκαμε. «Αυτοί εμποδίστηκαν και έπεσαν· εμείς όμως αναστηθήκαμε» από τον τάφο «και ανορθωθήκαμε» προς τον Πατέρα, με τις δύο ουσίες, της θεότητας και της ανθρωπότητας. «Κύριε, σώσε τον βασιλιά», δηλαδή εμένα που Σου ψάλλω αυτά, «και εισάκουσέ μας, σε όποια ημέρα σε επικαλεστούμε».