Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 2:13

Όταν ανάψει γρήγορα ο θυμός του· μακάριοι όλοι όσοι ελπίζουν σε αυτόν. Το ότι όμως η οργή και ο θυμός δεν αποτελούν πάθη του Θεού, το φανέρωσε ο μακάριος Παύλος λέγοντας: «Σύμφωνα δε με τη σκληρότητά σου και την αμετανόητη καρδιά σου, θησαυρίζεις για τον εαυτό σου οργή κατά την ημέρα της οργής»· με τα οποία εννοεί ότι η τιμωρία για τις αμαρτίες ονομάζεται θυμός και οργή. Όσοι δε έχουν ελπίσει σε αυτόν, λέγει, δηλαδή στον Χριστό που προφητεύεται σε ολόκληρο τον ψαλμό, αυτοί λίγο αργότερα (επειδή όλος ο παρών βίος είναι σύντομος) θα βρεθούν μακάριοι. Ό,τι δε έλειπε από όσα ειπώθηκαν στον πρώτο ψαλμό, το συμπλήρωσε μέσω αυτών των λόγων.

Μόνο αυτούς μακαρίζει η Γραφή. Διότι, λέει: «Μακάριος είναι ο άνθρωπος που δεν πορεύθηκε με τη βουλή των ασεβών»· «Μακάριος εκείνος που θα τον παιδαγωγήσεις, Κύριε, και θα τον διδάξεις τον νόμο σου»· «Μακάριοι οι άμωμοι στην οδό τους»· «Μακάριοι όλοι όσοι ελπίζουν σε Αυτόν»· «Μακάριος ο λαός του οποίου ο Κύριος είναι ο Θεός του»· «Μακάριος εκείνος τον οποίο δεν καταδίκασε η ψυχή του»· «Μακάριος ο άνθρωπος που φοβάται τον Κύριο». Και ο Χριστός πάλι λέει τα εξής: «Μακάριοι οι πενθούντες, μακάριοι οι ταπεινοί, μακάριοι οι πράοι, μακάριοι οι ειρηνοποιοί, μακάριοι οι διωκόμενοι ένεκεν δικαιοσύνης». Βλέπεις πώς παντού οι θείοι νόμοι δεν μακαρίζουν κανέναν από τους πλουσίους, ούτε από αυτούς που έχουν ευγενική καταγωγή, ούτε από εκείνους που απολαμβάνουν τη δόξα, αλλά εκείνον που έχει κατακτήσει την αρετή; Διότι το ζητούμενο είναι, σε όλα όσα πράττουμε ή υποφέρουμε, να αποτελεί θεμέλιο ο φόβος του Θεού· και αν φυτέψεις από πριν αυτή τη ρίζα, όχι μόνο η άνεση, ούτε οι τιμές, και οι δόξες, και οι περιποιήσεις, αλλά και οι επιβουλές, και οι συκοφαντίες, και οι ύβρεις, και οι ατιμώσεις, και τα βάσανα, και γενικά τα πάντα, θα σου βλαστήσουν καρπούς πνευματικής αγαλλίασης. Και όπως ακριβώς οι ίδιες οι ρίζες των δέντρων είναι μεν πικρές, αλλά μας φέρνουν τους πιο γλυκούς καρπούς, έτσι βέβαια και η κατά Θεόν λύπη θα μας φέρει πολλή χαρά. Το γνωρίζουν αυτό όσοι πολλές φορές προσευχήθηκαν με οδύνη και έχυσαν δάκρυα, πόση ευφροσύνη αποκόμισαν, πώς καθάρισαν τη συνείδησή τους, πώς σηκώθηκαν με αγαθή ελπίδα.

Ζήτησε, όχι επειδή είσαι κατώτερος ως προς τη δική μου ουσία, αλλά εξαιτίας της μορφής του δούλου. «Ζήτησέ μου και θα σου δώσω» τα γένη των ανθρώπων και «θα τους ποιμάνεις με ράβδο σιδερένια, σαν σκεύη κεραμέα θα τους συντρίψεις», όχι για να τους αφανίσεις απλώς, αλλά για να κυριαρχήσεις επί πάντων, ως αιώνιος βασιλιάς. Ως ράβδο εδώ να εννοείς το ξύλο του σταυρού· ονομάστηκε δε σιδερένια επειδή είναι άθραυστη. Διότι πράγματι συνέτριψε διάβολο, δαίμονες, ειδωλολατρικά ξόανα και τυράννους βασιλιάδες, και η ίδια δεν θρυμματίστηκε καθόλου. «Και τώρα, βασιλιάδες, συνετιστείτε και διδαχθείτε όλοι» εσείς που βρίσκεστε στην εξουσία, «που κρίνετε τη γη». Κατανοήστε ποια είναι η ράβδος και ποιος ο ποιμένας, και ως Κύριο δικό μας «δουλέψτε σε αυτόν με φόβο» και πίστη «και αγαλλιάσθε για αυτόν με τρόμο» και όχι αυθάδικα. «Αδράξτε την παιδεία» γύρω από αυτόν από τις θείες Γραφές, «μήπως τυχόν οργιστεί ο Κύριος» επειδή ασεβείτε «και χαθείτε από τη δίκαιη οδό, όταν ανάψει γρήγορα ο θυμός του» εναντίον των ασεβών χριστοκτόνων. «Μακάριοι όλοι όσοι έχουν στηρίξει την πεποίθησή τους σε αυτόν» που πρόκειται να κρίνει ζώντες και νεκρούς.