Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 2:4

Και ας απορρίψουμε από εμάς τον ζυγό τους. Το βάρος του νόμου, για το οποίο έχει πει: Διότι ο ζυγός μου είναι χρηστός και το φορτίο μου είναι ελαφρύ. [Τον ζυγό τους· διότι η επιβουλή εναντίον του Χριστού ανάγεται και στον ίδιο τον Πατέρα. Διότι, εάν ο Πατέρας είναι μέσα στον Υιό, και ο Υιός μέσα στον Πατέρα, πώς η ύβρις απέναντί τους δεν θα ήταν μία;] Εκείνος που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει.

Και ο Κύριος θα τους εκμυκτηρίσει. Διότι θα τους εξουθενώσει, λέει, και θα τους μισήσει και θα τους αποστραφεί. [Θα τους καταγελάσει, αντί του, θα τους μισήσει και θα τους αποστραφεί. Αλλά Εκείνος που είναι ανώτερος από αυτούς που τον επιβουλεύονται, λέει, θα τους καταγελάσει, δηλαδή θα αναδείξει την επιβουλή τους γελοία, ως ανθρώπων που επιχειρούν ανόητα πράγματα. Διότι «μυκτηρισμός» είναι η πνοή που εξέρχεται από τη μύτη με σκοπό την εξουθένωση όσων κομπάζουν αλαζονικά. Και το ότι αυτά έχουν ειπωθεί με σύνθεση προθέσεων καθιστά τον χλευασμό πιο έντονο. Και δεν θα συμβεί μόνο αυτό, λέει, αλλά θα δοκιμάσουν και την οργή.] Τότε θα τους μιλήσει μέσα στην οργή του. Τότε, πότε; Όταν έλεγαν: «Ας διαρρήξουμε τους δεσμούς τους»; Και ποια είναι αυτά που ειπώθηκαν από αυτόν με οργή; Είναι το: «Αλίμονο σε εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι»· και το: «Θα αφαιρεθεί από εσάς η βασιλεία»· και το: «Αλίμονο και σε εσάς, νομικοί». [Διότι ρωμαϊκός στρατός τους εξανδραπόδισε.

Διότι ρωμαϊκός στρατός, αφού επιτέθηκε εναντίον τους, και την πόλη λεηλάτησε και τον ναό πυρπόλησε, και τους περισσότερους από αυτούς τους παρέδωσε στον θάνατο· αυτούς δε που διέφυγαν τη σφαγή, αφού τους υποδούλωσε, τους παρέδωσε στη σκλαβιά. Πρέπει δε ο πιστός να προσέξει, ότι μνημονεύει διαδοχικά δύο πρόσωπα, και πρώτα τον Κύριο, τον Χριστό· διότι είπε: «Εναντίον του Κυρίου και εναντίον του Χριστού του»· έπειτα αυτόν που κατοικεί στους ουρανούς και τον Κύριο: «Αυτός που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει, και ο Κύριος θα τους χλευάσει»· και πάλι διατήρησε το ίδιο σχήμα.] Εγώ όμως εγκαταστάθηκα από αυτόν βασιλιάς στη Σιών. Επειδή απορρίφθηκε ο λαός του Ισραήλ, ο ίδιος τους διηγείται την πίστη που μεταδόθηκε στα έθνη· και με τη Σιών υποδηλώνει την Εκκλησία. [Ο Κύριος μου είπε, Υιός μου, και τα εξής· αντί του: Η φύση του Πατρός με ανέδειξε Υιό· όχι επειδή ενέργησε κάποια προσταγή· αλλά επειδή η ουσία απέδειξε εμένα ως χαρακτήρα της υποστάσεως του Πατρός.

Δεν παρήλθε λοιπόν πολύς χρόνος, και έλυσε τις ωδίνες του άδη, και τους μεν άλλους ανέστησε λέγοντας: «Εγερθείτε, ας φύγουμε από εδώ»· ο ίδιος δε ανέστη και υπερίσχυσε του θανάτου, θεωρώντας την τόλμη του ως χλεύη, όπως ακριβώς είχε προαναγγελθεί και στους ύμνους, όταν το Πνεύμα έλεγε: «Αυτός που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει, και ο Κύριος θα τους χλευάσει». Διότι πράγματι χλευάζεται, έχοντας εξαπατηθεί κατ' αυτόν τον τρόπο, και καθώς τα πράγματα κατέληξαν αντίθετα από τη θέλησή του.

Διότι δική τους ήταν εξαρχής η ανιερότατη σκέψη, αυτοί, εξαγοράζοντας τον προδότη με τα ιερά χρήματα, τον έπεισαν να τους τον πουλήσει, αυτοί, ενώνοντας τη σπείρα με τους υπηρέτες, διέταξαν να τον δέσουν σαν να ήταν κάποιος από τους πιο άτιμους ληστές. Αυτοί τον οδήγησαν στον Πιλάτο, και τώρα, βλέποντάς τον μαστιγωμένο και σχεδόν μεθυσμένο από τις ατιμώσεις όλων, παρατείνουν την οργή τους και κραυγάζουν από άμετρο φθόνο. Διότι σκοπός τους είναι να σκοτώσουν τον κύριο του αμπελώνα. Επειδή νόμιζαν ότι θα κατέχουν ακίνδυνα την κληρονομιά του και, αν έβγαινε από τη μέση ο Χριστός, θα αναλάμβαναν πάλι την ηγεσία και θα απολάμβαναν τις τιμές από όλους. Αλλά όπως λέει ο ψαλμωδός: «Αυτός που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει, και ο Κύριος θα τους χλευάσει». Διότι δεν πραγματοποιήθηκε τίποτα από όσα είχαν στο μυαλό τους, αλλά με αντίστροφη μεταβολή η φύση των πραγμάτων κατέληξε στο εντελώς αντίθετο. <Τους λέει ο Πιλάτος: Πάρτε τον εσείς και σταυρώστε τον· διότι εγώ δεν βρίσκω καμία αιτία σε αυτόν.> Ο Πιλάτος εκπλήσσεται πώς είναι δυνατόν ο λαός των Ιουδαίων και το απανθρωπότατο πλήθος των αρχιερέων να φτάσει σε τέτοιο σημείο θράσους, ώστε να μην παραιτηθούν από το να επιβάλουν έναν τόσο φρικτό θάνατο στον Χριστό, αν και δεν βρέθηκε από πουθενά καμία αιτία που να δικαιολογεί κάτι τέτοιο.

Διότι κάποιες φορές προσποιούνται ότι είναι χρηστοί και, υφαρπάζοντας την εντύπωση της επιείκειας, από μέσα τους είναι λύκοι άρπαγες, σύμφωνα με όσα έχουν γραφτεί. Και για κάθε τέτοιον άνθρωπο, νομίζω, ο Θεός των όλων λέει μέσω της φωνής του προφήτη Ιερεμία: «Με το στόμα του μιλάει ειρηνικά, αλλά μέσα του κρύβει την έχθρα». Και βεβαίως και μέσω της φωνής του Δαβίδ: «Τα λόγια τους έγιναν πιο απαλά από το λάδι, όμως τα ίδια είναι βέλη». Αλλά, ακόμη κι αν καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να μπορέσουν να κρυφτούν, ο κατοικών στους ουρανούς θα τους περιγελάσει, και ο Κύριος θα τους χλευάσει. Διότι γνωρίζει, γνωρίζει καρδιές και νεφρούς.

Διάψαλμα. Το διάψαλμα απαντάται στους Εβδομήκοντα, όχι όμως και στον Θεοδοτίωνα και τον Σύμμαχο. Μολονότι συνηθίζουν συχνά να χρησιμοποιούν αυτή τη λέξη παρόμοια με τους Εβδομήκοντα. Επομένως, είναι πιθανό, αν και το πρόσωπο έχει μεταβληθεί, ο μουσικός ρυθμός να έχει διατηρηθεί, και για τον λόγο αυτό να μην έχουν προσθέσει το διάψαλμα ο Θεοδοτίων και ο Σύμμαχος. Ας διαρρήξουμε τα δεσμά τους, και ας απορρίψουμε από πάνω μας τον ζυγό τους. Αυτός που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει, και ο Κύριος θα τους χλευάσει.

Αυτά μεν λοιπόν αφορούν τους ανθρώπους, τόσο από τα έθνη όσο και από τον λαό. Το δε «Εκείνος που κατοικεί στους ουρανούς θα περιγελάσει», πρέπει να συνδεθεί με το «Παρατάχθηκαν οι βασιλιάδες της γης», τους οποίους θα περιγελάσει ο Θεός που κατοικεί στους ουρανούς, επειδή έχουν γήινο φρόνημα.

Διότι δεν έχουν κατανοήσει την οικονομία και τη σοφία του Θεού σχετικά με την ενανθρώπηση του Χριστού. Το δε «Και ο Κύριος θα τους εκμυκτηρίσει», σχετίζεται με το «Οι άρχοντες συγκεντρώθηκαν μαζί»· ώστε να περιγελαστούν από τον Χριστό οι άρχοντες, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν εναντίον του Κυρίου και εναντίον του Χριστού Του. Και τα λόγια αυτά αρμόζουν στον Υιό του αγαθού Θεού: ότι, έστω κι αν τα έθνη φρύαξαν και οι λαοί μηχανεύτηκαν μάταια πράγματα, εμείς ας συντρίψουμε τα δεσμά αυτών των εθνών που φρύαξαν και ας αποτινάξουμε τον ζυγό των λαών που μηχανεύτηκαν μάταια.

Αυτά δε έχουν ειπωθεί προς τα έθνη που έχουν δοθεί στον Χριστό από τον Πατέρα, καθώς ο λόγος προκαταλαμβάνει όσους πρόκειται να προσέλθουν στη διδασκαλία του Χριστού και προτρέπει να μη φέρουν πλέον στους ώμους τον παλαιό ζυγό, ούτε να παραμένουν δεμένοι στις αλυσίδες των προηγούμενων αμαρτιών τους. Αλλά, αν και υπήρχαν προηγουμένως κάποιοι κύριοι και σκληροί άρχοντές τους, δηλαδή οι πονηροί δαίμονες που παλαιότερα καταδυνάστευαν τα έθνη, τους οποίους βέβαια ονόμαζαν θεούς, επιβάλλοντάς τους βαρύ ζυγό, κάνοντας την ψυχή να σκύβει προς τα κάτω και δένοντάς τους με δεσμά ασέβειας, ο λόγος τους παρακινεί να αποφύγουν την κυριαρχία όλων αυτών. Αντίθετα, να προσφύγουν στον Λυτρωτή και Σωτήρα, ο οποίος ακριβώς τους έλαβε ως κληρονομιά από τον δικό Του Πατέρα. Αυτά δε, λέει, ας τα πράξουμε όσοι γίναμε άξιοι της κληρονομιάς του Χριστού, γνωρίζοντας ότι Εκείνος που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει, δηλαδή τα έθνη και τους λαούς που επαναστάτησαν εναντίον του Χριστού Του, και ο Κύριος θα τους χλευάσει.

Τότε θα τους μιλήσει με την οργή Του, και με τον θυμό Του θα τους ταράξει. Αλλά και κατά τον καιρό της κρίσεως θα δοκιμάσουν την οργή του Θεού, και από τον θυμό Του θα ταραχθούν όλοι οι πολέμιοι του σωτηρίου λόγου. Επειδή ακριβώς Αυτός που καρφώθηκε από αυτούς και παραδόθηκε σε θάνατο, κατοικώντας στους ουρανούς και περιέχοντας τα πάντα, θα τους περιγελάσει, και ο Πατέρας Του, ο οποίος πολεμείται μαζί με τον Χριστό, θα τους χλευάσει, και θα τους επιβάλει την τιμωρία που τους αξίζει· αν βεβαίως τα λόγια των απειλών είναι λόγια που εξαγγέλλονται με οργή.

Και πώς, άλλωστε, να μην ήταν καταγέλαστοι εκείνοι που νόμιζαν ότι θα μπορούσαν να νικήσουν με τη δική τους κακία τον δημιουργό τόσων θαυμαστών έργων; Εξάλλου, και στον δεύτερο Ψαλμό έχει ειπωθεί: Εκείνος που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει, και ο Κύριος θα τους χλευάσει.

Πρέπει δε να είμαστε πεπεισμένοι ότι δεν τον επιβουλεύθηκαν μόνο οι ορατοί βασιλείς και άρχοντες μεταξύ των ανθρώπων, αλλά πολύ περισσότερο οι νοητοί και αόρατοι άρχοντες αυτού του αιώνος, οι οποίοι και τότε ενήργησαν και μέχρι σήμερα ενεργούν, καθώς και τα έθνη και οι εκ περιτομής λαοί που μελέτησαν κενά και μάταια τον νόμο του Θεού, οι οποίοι συνωμότησαν όχι μόνο κατά του Χριστού του Θεού, αλλά μέσω αυτού και κατά του Πατρός που τον έστειλε. Για όλους αυτούς προστίθεται στον ψαλμό: «Εκείνος που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει, και ο Κύριος θα τους χλευάσει. Τότε θα τους μιλήσει με την οργή του, και με τον θυμό του θα τους ταράξει». Αμέσως μετά από αυτά, ο ίδιος ο Χριστός, διδάσκοντάς μας για την οικονομία που πραγματοποιήθηκε σχετικά με αυτόν μετά το πάθος, λέει: «Εγώ δε εγκαταστάθηκα ως βασιλιάς από αυτόν πάνω στη Σιών, το άγιο όρος του, εξαγγέλλοντας το πρόσταγμα του Κυρίου». Δεν πρέπει, βέβαια, σύμφωνα με τις χαμαιπετείς αντιλήψεις των Ιουδαίων, να θεωρούμε τη βασιλεία του Χριστού όμοια με των ανθρώπων, ότι δηλαδή πρόκειται να συγκροτηθεί σωματικά στο όρος Σιών. Γι' αυτό εξάλλου, σε εκείνον που τον ρώτησε αν τυγχάνει να είναι βασιλιάς, απάντησε λέγοντας: «Η δική μου βασιλεία δεν είναι εκ του κόσμου τούτου». Εξού και υποσχέθηκε τη βασιλεία των ουρανών σε όσους πίστεψαν σε αυτόν, και το ότι το όρος Σιών είναι επουράνιο δεν το δίδαξε μόνο ο απόστολος, αλλά και πάρα πολλές άλλες προφητείες.

Και πάλι: «Αυτός που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει, και ο Κύριος θα τους χλευάσει». Και πάλι: «Προς εσένα, Κύριε, θα κραυγάσω, και προς τον Θεό μου θα δεηθώ». Ποιος είναι, λοιπόν, ο Κύριος που βρίσκεται δίπλα στον Θεό; Εκ προσώπου του Θεού λέγεται: «Σας κατέστρεψα, όπως κατέστρεψε ο Θεός τα Σόδομα και τα Γόμορρα, όταν είδε τη δόξα του. Κύριε, ποιος πίστεψε στο κήρυγμά μας; Και ο βραχίονας του Κυρίου σε ποιον αποκαλύφθηκε;» Δεν είπε: «Και ο βραχίονάς σου». Ιδού, έχουν αποδειχθεί συν Θεώ, μέσα από πολλά χωρία, οι υποστάσεις της αγίας και ομοουσίου Τριάδος.

Ψαλμός στον Δαβίδ. Το όνομα Δαβίδ ερμηνεύεται «ικανός στο χέρι»· και ικανός στο χέρι είναι ο Χριστός επειδή τα κρατάει όλα μέσα στο χέρι Του, δηλαδή για Εκείνον ειπώθηκε η προφητεία. Διότι λέει για τον Δαβίδ, καθώς από αυτόν προέρχεται κατά σάρκα. «Ίνα τι» (Γιατί). Δηλαδή, γιατί το έθνος των Ιουδαίων πολεμούσε με θυμό και έτριζε τα δόντια εναντίον του Χριστού, σχεδιάζοντας τον θάνατό Του; Όμως, κατέληξε γι' αυτούς στο κενό. «Παρέστησαν». Ο Ηρώδης και ο Πιλάτος. Διότι και αυτοί οπλίστηκαν εναντίον του Χριστού. «Κατά του Κυρίου». Εναντίον του Κυρίου (Θεού) και εναντίον του κυριακού ανθρώπου· διότι ο Χριστός είναι Θεός [τέλειος] και άνθρωπος [τέλειος]. «Διαρρήξωμεν» (Ας συντρίψουμε). Διότι ο ιουδαϊκός λαός δεν υποτάχθηκε στον ζυγό της πίστεως [του Χριστού]· αντίθετα, αντιστάθηκε παντού. «Ο κατοικών». Όλοι, όσοι απέκτησαν ουράνιο φρόνημα διά της πίστεως στον Χριστό, τους περιγελούν και τους καταπατούν. «Και ο Κύριος». Διότι εξουθενώθηκαν [από τον Θεό] σε όλη τη γη. «Τότε λαλήσει» (Τότε θα μιλήσει). Τότε. Πότε; Κατά τη φοβερή ημέρα, όταν δουν τον Χριστό να έρχεται με πολλή δόξα και δύναμη. Τότε ταράσσονται και συγκλονίζονται από τον φόβο· διότι θα Τον βρουν αυστηρό <και οργισμένο>. «Εγώ δε». Διότι λέει ότι έδωσε κάθε εξουσία στον Υιό Του. «Επί Σιών» (Στη Σιών). Στην Εκκλησία, <όπως είναι γεγραμμένο>, πάνω στους πιστούς. [Διότι Σιών ερμηνεύεται άρτος· επειδή ο ουράνιος άρτος ψάλλεται καθημερινά στην Εκκλησία από τους πιστούς.]

Ασέβεια ονομάζεται άλλοτε η εσφαλμένη αντίληψη περί του Θεού, και άλλοτε οποιαδήποτε αμαρτία, όπως στο χωρίο «Μην καταστρέψεις τον δίκαιο μαζί με τον ασεβή», αντί για τον αμαρτωλό. «Ενώ οι άφρονες που επιθυμούν την αλαζονεία, αφού έγιναν ασεβείς, μίσησαν τη σύνεση». Διότι «η ευσέβεια προς τον Θεό είναι η αρχή της σύνεσης». «Και εγώ θα περιγελάσω την καταστροφή σας». Αυτά τα είπε ως απειλή προς τους απίστους και όσους απειθούν στο όνομά του. Έτσι και ο Δαβίδ αναφέρει: «Εκείνος που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει». «Διότι θα έρθει ώρα που όταν με επικαλεστείτε, εγώ δεν θα σας εισακούσω».

Αφού έγιναν ασεβείς, μίσησαν την αίσθηση. [cod. f. 9. b.] Και αν δεν έχει κατήγορο, η ευσέβεια προς τον Θεό είναι αρχή της αίσθησης. Όταν με επικαλεστείτε, κ.τ.λ. [cod. f. 10. a.] Απείλησε τους απίστους και όσους απειθούν στο όνομά του· έτσι και ο Δαβίδ: Αυτός που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει· διότι θα συμβεί, όταν επικαλεστείτε, εγώ δεν θα εισακούσω. Και μέσω του Ησαΐα: Εάν εκτείνετε τα χέρια σας προς εμένα, θα αποστρέψω το πρόσωπό μου από εσάς.

Διότι τα έργα είναι κοινά και «όλα έγιναν δι’ αυτού, και χωρίς αυτόν δεν έγινε ούτε ένα από όσα έχουν γίνει». Το ότι λοιπόν λέγεται από τον προφήτη πως οι εχθροί τίθενται από τον Πατέρα κάτω από τα πόδια του Υιού, δεν υποδηλώνει κάποια ελάττωση —μη γένοιτο—, αλλά ομοτιμία και συμφωνία, δηλαδή το να οργίζεται ο Πατέρας για όσα έχουν γίνει εις βάρος του Υιού, όπως ένας πατέρας απέναντι στον γιο του —διότι αυτός που οργίζεται για χάρη του, πώς είναι δυνατόν να είναι ξένος προς αυτόν;—, όπως ακριβώς αναφέρει και σε άλλον ψαλμό: «Αυτός που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει, και ο Κύριος θα τους χλευάσει· τότε θα τους μιλήσει με την οργή του και με τον θυμό του θα τους κατατρομάξει».

«Έως ότου θέσω τους εχθρούς σου». Πράγμα το οποίο λέει και στον δεύτερο ψαλμό: «Εκείνος που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει, και ο Κύριος θα τους χλευάσει. Τότε θα τους μιλήσει με την οργή του, και με τον θυμό του θα τους ταράξει». Και πάλι ο ίδιος λέει: «Εκείνους που δεν θέλησαν να βασιλεύσω πάνω τους, φέρτε τους εδώ μπροστά μου, και κατασφάξτε τους». Διότι, για να βεβαιωθείς ότι τα λόγια αυτά είναι δικά του, άκουσε τι λέει και σε άλλο σημείο: «Πόσες φορές θέλησα να επισυνάξω τα τέκνα σου, και δεν θελήσατε;»

Έτσι ο λαός, διδασκόμενος και τα παλαιά και τα νέα, αναπέμπει τον πρέποντα ύμνο στον Σωτήρα Θεό. Ότι έσκυψε από το άγιο ύψος του, ο Κύριος επέβλεψε από τον ουρανό στη γη. Λέγεται ότι ο Σωτήρας έσκυψε από το ύψος κατά τον καιρό της σαρκώσεως, επειδή παρέμεινε άνω και φανερώθηκε κάτω. Διότι αυτό είναι το γνώρισμα εκείνων που προβάλλουν από το ύψος. Έσκυψε δε για να επιβλέψει τη γη, δηλαδή για να την επισκεφθεί. Όντας δε ο Κύριος ασώματη και νοερή ουσία, μάλλον δε ανώτερος από αυτά, χωρίς να τερματίζεται πουθενά, δεν περιγράφεται σε κάποιον τόπο· αλλά διαπερνά με τη δύναμή του ολόκληρη την κτίση. Διότι ήταν στον κόσμο, και ο κόσμος έγινε δι' αυτού. Και λέγεται ότι διατρίβει στα ανώτερα μέρη του κόσμου, σύμφωνα με το: «Ο κατοικών στους ουρανούς»· και, «Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς», όχι με την έννοια του χωρικού περιορισμού, αλλά επειδή είναι παρών στα δικά του έργα με άρρητη δύναμη. Ενώ λοιπόν λέγεται κατ' αυτόν τον τρόπο ότι βρίσκεται στον ουρανό, προνοώντας και για τη γη, επέβλεψε σε αυτήν. Για να ακούσει τον στεναγμό των δεσμωτών, για να ελευθερώσει τους υιούς των θανατωμένων· για να αναγγείλει στη Σιών το όνομα του Κυρίου, και την αίνεσή του στην Ιερουσαλήμ. Μας παραθέτει την αιτία της κλήσεως των εθνών. Και αυτή είναι η επιφάνεια του Σωτήρος, την οποία πραγματοποίησε κλίνοντας τους ουρανούς. Και ποιοι είναι οι δεσμώτες, παρά εκείνοι τους οποίους έσφιξε με τις αλυσίδες των αμαρτιών ο μισόκαλος δαίμονας;

Έχουν ειπωθεί δε ως εξής: «Μακάριος είναι ο άνθρωπος που δεν πορεύθηκε σύμφωνα με τη βουλή των ασεβών, και δεν στάθηκε σε δρόμο αμαρτωλών, και δεν κάθισε σε συνέδριο διεφθαρμένων, αλλά το θέλημά του βρίσκεται στον νόμο του Κυρίου, και τον νόμο του θα μελετά ημέρα και νύχτα. Και θα είναι σαν το δέντρο που είναι φυτεμένο κοντά στα ρυάκια των νερών, το οποίο θα δώσει τον καρπό του στην εποχή του και το φύλλωμά του δεν θα πέσει, και όλα όσα αν κάνει θα κατευοδωθούν. Δεν είναι έτσι οι ασεβείς, δεν είναι έτσι, αλλά είναι σαν το άχυρο που το σκορπίζει ο άνεμος από το πρόσωπο της γης. Γι' αυτό δεν θα σταθούν όρθιοι οι ασεβείς στην κρίση, ούτε οι αμαρτωλοί στη σύναξη των δικαίων, διότι γνωρίζει ο Κύριος την οδό των δικαίων, ενώ η οδός των ασεβών θα καταστραφεί. Γιατί φρύαξαν τα έθνη και οι λαοί μελέτησαν μάταια πράγματα; Παρατάχθηκαν οι βασιλείς της γης, και οι άρχοντες συγκεντρώθηκαν μαζί ενάντια στον Κύριο και ενάντια στον Χριστό του, λέγοντας: Ας σπάσουμε τα δεσμά τους και ας απορρίψουμε από πάνω μας τον ζυγό τους. Αυτός που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει, και ο Κύριος θα τους χλευάσει. Τότε θα τους μιλήσει με την οργή του, και με τον θυμό του θα τους ταράξει. Εγώ όμως εγκαταστάθηκα ως βασιλιάς από αυτόν πάνω στο όρος Σιών, το άγιό του, για να διαγγέλλω το πρόσταγμα του Κυρίου. Ο Κύριος μου είπε: Υιός μου είσαι εσύ· εγώ σήμερα σε γέννησα».

Έτσι, αφού σχεδίασαν με πονηρό φρόνημα, «αυτός που κατοικεί στους ουρανούς», δηλαδή ο Πατέρας, «θα τους περιγελάσει», και ο Υιός και Κύριος που ήλθε στη γη «θα τους χλευάσει», δηλαδή θα τους εξουδενώσει, σαν ανθρώπους που «βλέπουν αλλά δεν βλέπουν, και ακούν αλλά δεν ακούν». «Τότε θα τους μιλήσει με την οργή του και με τον θυμό του θα τους ταράξει». Τότε, αφού εκτελέσουν όσα κακώς σχεδίασαν, αφού διαρρήξουν τα δεσμά και απορρίψουν τον ζυγό του Δεσπότη και σφάξουν τον νομοθέτη, «τότε θα μιλήσει με οργή και με τον θυμό του θα τους ταράξει» και θα τους εκδιώξει από την περιοχή μέσω των ρωμαϊκών στρατευμάτων.

Μήπως κάποιος ατακτεί, μήπως κάποιος αφηνιάζει, γογγύζει, φιλοσαρκεί, συμπεριφέρεται με θράσος; Μήπως κάποιοι συνάπτουν φιλία με τον διάβολο, συνεδριάζοντας μαζί, σαν να στρέφονται κατά του Κυρίου και κατά του Χριστού Του, λέγοντας «ας συντρίψουμε τα δεσμά τους και ας απορρίψουμε από πάνω μας τον ζυγό της υποταγής μας»; Αλλά «Εκείνος που κατοικεί στους ουρανούς θα τους περιγελάσει και ο Κύριος θα τους χλευάσει. Τότε θα τους μιλήσει με την οργή Του και με τον θυμό Του θα τους ταράξει· διότι εγώ τοποθετήθηκα» πάνω σε εσάς, από τη δική σας εκούσια προσφορά και την εθελούσια υποδούλωσή σας, για να σας διαγγέλλω το πρόσταγμα του Κυρίου. Και για αυτόν τον λόγο τα λέω αυτά, για αυτό εξασφαλίζομαι, για αυτό προαναγγέλλω την ερχόμενη ρομφαία. Κανείς λοιπόν δεν θα ξεφύγει από το κραταιό χέρι του Θεού· κανείς, λοιπόν, δεν μπορεί να αποδεσμεύσει τον εαυτό του, ούτε μέσω ανθρώπου ούτε μέσω αγγέλου, από τη στιγμή που δέθηκε άπαξ με την αποτακτική ομολογία. Τα φάρμακα ας είναι διαθέσιμα για όσους ασθενούν· εάν όμως δεν ασθενεί κανείς, η χάρη ανήκει στον ιατρό των ψυχών και των σωμάτων μας, τον Θεό. Κοπιάσατε και συνεχίζετε να κοπιάζετε, αγωνιστήκατε και συνεχίζετε να αγωνίζεστε, υπομένοντας χάριν του Κυρίου στην άσκησή σας, στην υποταγή σας, στην κοπή των θελημάτων σας, στη συνεπακόλουθη στένωση των επιθυμιών σας.