Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 20:11

«Τον καρπό τους από τη γη θα αφανίσεις». Δηλαδή τους πονηρούς λόγους και τα διανοήματα. Αυτές είναι οι επιβουλές που προέρχονται από αυτούς, οι οποίες και έχουν καταργηθεί δια της αναστάσεως. [Τις διδασκαλίες και τα άθεα δόγματα, τα οποία μετά τον θάνατό τους, ο Θεός, επειδή είναι αγαθός, τα παραδίδει στην απώλεια.] «Και το σπέρμα τους από τους υιούς των ανθρώπων». Αποτελεί ευεργεσία το να απαλλαγεί κανείς από τις αμαρτίες και τις πονηρές σκέψεις. Διότι σπέρμα της αμαρτίας είναι ο πονηρός λογισμός.

Διότι μέσω του Ησαΐα λέει Εκείνος που ερευνά καρδιές και νεφρούς, ο οποίος «διεισδύει μέχρι τον μερισμό ψυχής και πνεύματος, αρθρώσεων και μυελών, και είναι κριτής των σκέψεων και των προθέσεων της καρδιάς, ενώπιον του οποίου τα πάντα είναι γυμνά και τετραχηλισμένα»: «Αλίμονο, αποστάτες τέκνα, λέει ο Κύριος, κάνατε βουλή και όχι μέσω εμού, και συνθήκες όχι διά του Πνεύματός μου, για να προσθέσετε αμαρτία στην αμαρτία». Διότι εκείνος που λέει ότι ο Ιησούς είναι Κύριος, ασφαλώς θα το πει εν Αγίω Πνεύματι, σύμφωνα με τη φωνή του Παύλου· ενώ όποιος μελετά το αντίθετο, δεν μιλά εν Αγίω Πνεύματι· πώς άλλωστε; Αλλά μάλλον θα μιλήσει εν Βεελζεβούλ. Επομένως, δεν έγιναν διά του Αγίου Πνεύματος οι συνθήκες των Ιουδαίων, διότι πρόσθεταν αμαρτίες πάνω στις αμαρτίες, καθώς οι ίδιοι πρωτίστως επέσειαν την καταστροφή από την απείθεια στα δικά τους κεφάλια, μεταδίδοντάς την και σε άλλους με το να τους εμποδίζουν να ομολογήσουν τον Χριστό. Διότι το εγχείρημά τους είναι όντως γεμάτο από την έσχατη ασέβεια, όμως ο ψαλμωδός τους περιγελά που επιδίδονται σφαλερά σε ένα ανώφελο πράγμα, λέγοντας: «Κύριε, εν τη οργή σου θα τους συνταράξεις, και θα τους καταφάγει φωτιά, τον καρπό τους από τη γη θα αφανίσεις, και το σπέρμα τους από τους υιούς των ανθρώπων· διότι έστρεψαν εναντίον σου κακά, διαλογίστηκαν βουλή την οποία δεν θα μπορέσουν να εδραιώσουν». Διότι δεν κατάφεραν διόλου να εδραιώσουν τη θεομάχο βουλή τους, μολονότι πολλές φορές και με μύριους τρόπους επιχείρησαν να εξαφανίσουν τη δόξα του Χριστού.

Αλλά, μη υπολογίζοντας τίποτε από όλα αυτά, και επιτρέποντας στον θυμό και τον φθόνο να κυριαρχήσουν, στο τέλος τον σταύρωσαν. Όμως, για τα μάταια τολμήματά τους στα οποία περιέπεσαν, ο Ψαλμωδός τούς καταράστηκε λέγοντας: «Κύριε, με την οργή σου θα τους συνταράξεις και θα τους καταφάει η φωτιά· τον καρπό τους θα τον αφανίσεις από τη γη, και το σπέρμα τους από τους γιους των ανθρώπων».

Έτσι λοιπόν, λέει, και τους εχθρούς σου και εκείνους που σε μισούν θα τους καταστήσεις σαν καμίνι πυρός. Γι' αυτό και θα ειπωθεί προς αυτούς: «Πορεύεσθε στο φως της φωτιάς σας και στη φλόγα την οποία ανάψατε». «Τον καρπό τους από τη γη θα τον εξολοθρεύσεις, και το σπέρμα τους από τους υιούς των ανθρώπων». Διότι έχουν υπάρξει απόγονοι αμέτρητων ασεβών και άθεων ανδρών· πολλές φορές μάλιστα υιοί πονηρών πατέρων αναδείχθηκαν θεοσεβείς και θεοφιλείς. Σπέρμα δε των άθεων και καρπός των ασεβών τυγχάνουν να είναι οι λόγοι τους, οι διδασκαλίες και τα άθεα δόγματα, τα οποία φανερώνονται στους ανθρώπους μετά τον θάνατό τους. Αυτά ακριβώς ο Θεός, ως αγαθός, τα παραδίδει στην απώλεια και στον αφανισμό, ώστε να μην απομείνει ούτε καρπός των ασεβών ούτε σπέρμα τους.

«ότι θα δώσεις» Το σώμα και το αίμα του Χριστού, μέσω του οποίου τρέφεται και σώζεται ο πιστός άνθρωπος αιώνια. «θα ευφράνεις» Διότι μεγάλη ευφροσύνη για τον άνθρωπο είναι το να βρίσκεται μαζί με τον Θεό. «ότι ο βασιλιάς» Ο Χριστός, ως αληθινός βασιλιάς, όντας αχώριστος από την αγάπη προς τον Πατέρα, δεν κλονίστηκε. «στο έλεος» Δηλαδή δεν μετάνιωσε που ελέησε τον άνθρωπο. «ας βρεθεί» Για τους Ιουδαίους είναι οφθαλμοφανές· διότι αυτοί είναι εχθροί του Χριστού, και αυτοί υπέπεσαν στην καταδίκη, η οποία είναι το χέρι του Θεού. «το δεξί σου χέρι» Ομοίως και τα τέκνα των Ιουδαίων· διότι, επειδή καταφρόνησαν το δεξί χέρι του Χριστού, από αυτό συντρίφθηκαν. «θα τους θέσεις» Διότι την εποχή των θαυμάτων του Χριστού οι Ιουδαίοι άναψαν σαν καμίνι από τον φθόνο και τη ζήλια. Μιλάει όμως και για τον καιρό της συντέλειας. «Κύριε, εν οργή» Διότι η φωτιά τους δεν θα σβήσει, λέει ο Ησαΐας. Διότι τότε θα έλθει προς αυτούς με οργή. Τότε. Πότε; Στη συντέλεια. «τον καρπό» Διότι μέσω της αναστάσεως ο Χριστός κατήργησε από αυτούς τις απαρχές, τις προσφορές, τις νουμηνίες και τις θυσίες. «και το σπέρμα» Διότι από όλους τους υιούς των ανθρώπων οι Ιουδαίοι έγιναν βδελυροί και μισητοί, επειδή σήκωσαν τα χέρια τους εναντίον του Θεού. «ότι έκλιναν» Έχοντας σκεφτεί πονηρά (κάνοντας πονηρό λογισμό) εναντίον του Χριστού και Θεού τους· διότι πότε μπορεί (θα μπορέσει) να σταθεί όρθιος κάποιος που μηχανεύεται σχέδια εναντίον του Θεού;

Ψαλμός 20ός. Εις το τέλος· ψαλμός του Δαβίδ. «Κύριε, με τη δύναμή σου θα ευφρανθεί ο βασιλιάς και με τη σωτηρία που του δίνεις θα αγαλλιάσει πάρα πολύ. Την επιθυμία της καρδιάς του τού την έδωσες», δηλαδή τη νίκη κατά των εχθρών, «και το αίτημα των χειλιών του δεν του το στέρησες», αλλά «τον πρόλαβες με ευλογίες αγαθότητας, έθεσες στο κεφάλι του στεφάνι από πολύτιμο λίθο». Και αυτά μεν αναφέρονται μερικώς στον Χριστό, κυρίως όμως στον Δαβίδ, από εδώ και πέρα όμως αναφέρονται κυρίως στον Χριστό: «Ζωή σου ζήτησε», λέει, «και του έδωσες μακρότητα ημερών στους αιώνες των αιώνων. Μεγάλη είναι η δόξα του για τη σωτηρία που προσφέρεις», δηλαδή, εξαιτίας της σωτηρίας του κόσμου η δόξα του θα γίνει γνωστή στον κόσμο. «Διότι θα του δώσεις ευλογία», έπαινο και δόξα αιώνια από αυτούς που σώζονται, «θα τον ευφράνεις με χαρά μπροστά στο πρόσωπό σου», δηλαδή επειδή θα είναι μαζί σου παντοτινά, ως Θεός και άνθρωπος. «Διότι ο βασιλιάς ελπίζει στον Κύριο και χάρη στο έλεός του δεν θα κλονιστεί» από τη θεότητά του. «Ας βρει το χέρι σου όλους τους εχθρούς σου και το δεξί σου χέρι» εγκαίρως «ας βρει όλους αυτούς που σε μισούν», διότι: «Θα τους κάνεις σαν καμίνι φωτιάς τον καιρό της παρουσίας σου», κατά τη δεύτερη έλευσή σου, «θα τους συνταράξεις και θα τους καταφάει η φωτιά». «Τον καρπό τους θα τον εξαφανίσεις από τη γη και το σπέρμα τους από τους γιους των ανθρώπων».