Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 21:29

Διότι του Κυρίου είναι η βασιλεία, και αυτός εξουσιάζει τα έθνη. Διότι ο Θεός δεν είναι Θεός μόνο των Ιουδαίων, όπως εκείνοι νομίζουν, αλλά είναι δημιουργός ολόκληρης της ανθρώπινης φύσης. Αυτό λέει και ο Απόστολος: Μήπως ο Θεός είναι μόνο των Ιουδαίων; Δεν είναι και των εθνών; Ναι, και των εθνών. Επειδή ένας είναι ο Θεός, ο οποίος θα δικαιώσει την περιτομή εκ πίστεως και την ακροβυστία διά της πίστεως.

«Θα θυμηθούν και θα επιστρέψουν προς τον Κύριο όλα τα πέρατα της γης, και θα προσκυνήσουν ενώπιόν του όλες οι πατριές των εθνών. Διότι του Κυρίου είναι η βασιλεία, και αυτός δεσπόζει επί των εθνών». Διότι, αφού έλαμψε σε αυτούς το σωτήριο φως, θα θυμηθούν ότι πράγματι υπήρχε για αυτούς κάποιος Κύριος, ο οποίος είναι αληθινά ο δεσπότης των πάντων· διότι και εκείνοι που θεωρούνταν από αυτούς [ως κύριοι] ανήκαν στον Κύριο. Και ερχόμενοι σε ανάμνηση του δεσπότη τους, θα καταφύγουν σε αυτόν· και αυτόν τον οποίο παλαιότερα είχαν αποστραφεί εξαιτίας κάποιας επιβουλής των εχθρών, αυτόν θα επιγνώσουν ότι είναι Κύριός τους, και θα επιστρέψουν προς αυτόν. Αλλά, για να μην νομίσει κανείς ότι αυτά λέγονται για το έθνος των Ιουδαίων, ο λόγος προσθέτει με ακρίβεια ότι αυτά θα εκπληρωθούν σε όλα τα έθνη όλης της οικουμένης· έπειτα, αφού επιστρέψουν, τι θα κάνουν ενώπιόν του «όλες οι πατριές των εθνών»; Αντί για αυτό, ο Σύμμαχος και ο Ακύλας απέδωσαν πολύ εύστοχα το «όλες οι συγγένειες των εθνών». Διότι, ποιο έθνος δεν έχει συγγένειες που να έχουν επιστρέψει προς τον Θεό των πάντων; Και ποια πόλη, ή ποια χώρα, ή ποιος οίκος δεν έχει κάποιους που να είναι ξεχωρισμένοι και εκλεκτοί για τον Θεό; Και το πώς επρόκειτο οι συγγένειες των εθνών να αποβάλουν τη λήθη τους και να αναμνηστούν τον Θεό των πάντων, και πώς θα επέστρεφαν σε αυτόν όλα τα πέρατα της γης, το προσθέτει αμέσως μετά: «Διότι του Κυρίου είναι η βασιλεία, και αυτός δεσπόζει των εθνών».

Διότι οι δαίμονες και ο διάβολος, που κυριαρχούσαν στο παρελθόν, καταλύθηκαν, και επικράτησε μόνο η βασιλεία του επί πάντων Θεού. Επομένως, ο λόγος χρησιμοποιεί τάξη και ακολουθία, λέγοντας πρώτον: Θα θυμηθούν, έπειτα δεύτερον: θα επιστρέψουν, και τρίτον: θα προσκυνήσουν. Και όλα αυτά θα συμβούν, Επειδή του Κυρίου είναι η βασιλεία, και αυτός δεσπόζει επί των εθνών.

Επειδή δε ο Χριστός του Θεού, αφού γεννήθηκε από το σπέρμα του Ιακώβ, συγκρότησε πολλές συναγωγές εθνών διά της ευαγγελικής του διδασκαλίας, ευλόγως σε αυτόν και δι' αυτού τα της προφητείας έχουν ήδη εκπληρωθεί πρωτύτερα, και στο μέλλον θα εκπληρωθούν ακόμη περισσότερο. Δ΄. 〈Από το Δευτερονόμιο〉. «Ευφρανθείτε ουρανοί μαζί του, και ας τον προσκυνήσουν όλοι οι υιοί του Θεού. Ευφρανθείτε έθνη μαζί με τον λαό του, και ας τους ενισχύσουν όλοι οι άγγελοι του Θεού». Αντί δε του «ευφρανθείτε έθνη μαζί με τον λαό του» ο Ακύλας λέγει: «αινέστε, έθνη, ο λαός του», και ο Θεοδοτίων: «αγαλλιάσθε έθνη, λαός του». Ε΄. 〈Από τον Ψαλμό ΚΑ΄〉. «Θα θυμηθούν και θα επιστρέψουν προς τον Κύριο όλα τα πέρατα της γης, και θα προσκυνήσουν ενώπιόν του όλες οι πατριές των εθνών· διότι του Κυρίου είναι η βασιλεία, και αυτός δεσπόζει των εθνών». Και στη συνέχεια προσθέτει: «Θα αναγγελθεί στον Κύριο η επερχόμενη γενεά, και θα αναγγείλουν τη δικαιοσύνη του στον λαό που πρόκειται να γεννηθεί, τον οποίο εποίησε ο Κύριος». Αυτά είναι σαφή, και δεν έχουν ανάγκη ερμηνείας. ΣΤ΄. 〈Από τον Ψαλμό ΜΣΤ΄〉. «Όλα τα έθνη χειροκροτήστε, αλαλάξτε στον Θεό με φωνή αγαλλιάσεως· διότι ο Κύριος είναι ύψιστος, φοβερός, μέγας βασιλιάς σε όλη τη γη». Και στη συνέχεια προσθέτει: «διότι ο Θεός είναι βασιλιάς όλης της γης, ψάλετε συνετά. Εβασίλευσε ο Θεός επί των εθνών, ο Θεός κάθεται στον άγιο θρόνο του».

«Όσοι φοβάστε τον Κύριο, αινέστε τον· όλο το σπέρμα του Ιακώβ, δοξάστε τον. Ας τον φοβηθεί όλο το σπέρμα του Ισραήλ. Διότι δεν εξουθένωσε ούτε αποστράφηκε τη δέηση του φτωχού, ούτε απέστρεψε το πρόσωπό του από εμένα, και όταν έκραξα προς αυτόν, με εισάκουσε. Από εσένα προέρχεται ο έπαινός μου σε μεγάλη σύναξη, τις ευχές μου θα εκπληρώσω ενώπιον εκείνων που τον φοβούνται. Θα φάνε οι πένητες και θα χορτάσουν, και θα αινέσουν τον Κύριο εκείνοι που τον αναζητούν· θα ζήσουν οι καρδιές τους στον αιώνα του αιώνος. Θα θυμηθούν και θα επιστρέψουν προς τον Κύριο όλα τα πέρατα της γης, και θα προσκυνήσουν ενώπιόν του όλες οι πατριές των εθνών· διότι του Κυρίου είναι η βασιλεία, και αυτός δεσπόζει στα έθνη. Έφαγαν και προσκύνησαν όλοι οι ισχυροί της γης, ενώπιόν του θα προσπέσουν όλοι όσοι καταβαίνουν στη γη· και η ψυχή μου ζει για αυτόν· και το σπέρμα μου θα τον υπηρετήσει· θα αναγγελθεί στον Κύριο η επερχόμενη γενεά, και θα αναγγείλουν τη δικαιοσύνη του σε λαό που πρόκειται να γεννηθεί, τον οποίο δημιούργησε ο Κύριος». Η φράση «Ο Θεός, ο Θεός μου, πρόσεξέ με, γιατί με εγκατέλειψες;»

Αμέσως μετά από αυτά προσθέτει: «Θα φάνε οι πένητες και θα χορτάσουν, και θα αινέσουν τον Κύριο εκείνοι που τον αναζητούν· θα ζήσουν οι καρδιές τους στους αιώνες των αιώνων. Θα θυμηθούν και θα επιστρέψουν προς τον Κύριο όλα τα πέρατα της γης, και θα προσκυνήσουν ενώπιόν του όλες οι πατριές των εθνών· διότι του Κυρίου είναι η βασιλεία, και αυτός δεσπόζει των εθνών». Μέσω αυτών των λόγων, με απόλυτη συνέπεια, διακηρύσσει τα κατορθώματα μετά την ανάστασή του, τα οποία έχουν εκπληρωθεί με την κλήση από όλα τα έθνη, καθώς και με την εκλογή ανθρώπων από τα πέρατα της οικουμένης, τα αποτελέσματα των οποίων, όταν τα βλέπουμε με τα μάτια μας, καθίστανται αποδείξεις για όλα όσα αναφέρονται στον ψαλμό. «Πένητες», πάλι, είμαστε εμείς, τους οποίους, καθώς είμαστε πτωχοί κατά Θεόν, ο σωτήριος Λόγος, εκτρέφοντάς μας με τον νοητό και λογικό άρτο, με τις ζωοποιές τροφές των ψυχών, μας παρέχει την αιώνια ζωή. Γι' αυτό λέει ο ψαλμός: «θα φάνε οι πένητες και θα χορτάσουν, και θα αινέσουν τον Κύριο εκείνοι που τον αναζητούν· θα ζήσουν οι καρδιές τους στους αιώνες των αιώνων».

Αυτά, από πολύ παλιά, τα προφήτευαν σε ολόκληρο τον κόσμο οι θεόπνευστοι άνδρες των Εβραίων. Ο ένας ανακράζοντας: «Θα θυμηθούν και θα επιστρέψουν προς τον Κύριο όλα τα πέρατα της γης, και θα προσκυνήσουν ενώπιόν του όλες οι πατριές των εθνών, διότι του Κυρίου είναι η βασιλεία, και αυτός δεσπόζει επί των εθνών»· και πάλι: «Πείτε στα έθνη ότι ο Κύριος εβασίλευσε· διότι αυτός στερέωσε την οικουμένη, η οποία δεν θα σαλευθεί»· και άλλος λέγοντας: «Θα επιφανεί ο Κύριος σε αυτούς και θα εξολοθρεύσει όλους τους θεούς των εθνών της γης, και θα τον προσκυνήσει ο καθένας από τον τόπο του». Αυτά που από πολύ παλιά είχαν κατατεθεί στους θείους χρησμούς, φανερώθηκαν τώρα σε εμάς τους ίδιους μέσω της διδασκαλίας του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, έτσι ώστε εύλογα ο Λόγος, που προσφάτως ήλθε ανάμεσά μας από τον ουρανό, να μας ευαγγελίζεται τη θεογνωσία όλων των εθνών, η οποία κηρυσσόταν από παλιά και την προσδοκούσαν όσοι δεν είχαν άγνοια αυτών των πραγμάτων, αποδεικνύοντας ότι τα αποτελέσματα των έργων συμφωνούν απόλυτα με τα λόγια των παλαιών.

Και ο Δαβίδ, «Θα αναγγείλουν τη δικαιοσύνη του σε λαό που πρόκειται να γεννηθεί, τον οποίο δημιούργησε ο Κύριος». Και το γεγονός ότι ο Δαβίδ λέει, «Ο Θεός εγκαθιστά τους μονοτρόπους σε οίκο», σημαίνει το ασύμμικτο όσων βρίσκονται υπό τον νόμο σε σχέση με τα Έθνη. Ο Ησαΐας, «Θα γεμίσει όλη η γη από τη γνώση του Κυρίου, όπως το πολύ νερό κατακαλύπτει τη θάλασσα». Ο Δαβίδ, «Θα θυμηθούν και θα επιστρέψουν προς τον Κύριο όλα τα πέρατα της γης, και θα προσκυνήσουν ενώπιόν του όλες οι πατριές των εθνών, διότι του Κυρίου είναι η βασιλεία, και αυτός δεσπόζει επί των εθνών». Είναι δε καλό και το να ρωτήσουμε τους Ιουδαίους, ποιος επικρατεί άραγε τώρα, μήπως ο Μωσαϊκός νόμος, του οποίου τώρα γίνεται παράβαση, και όχι τήρηση, επειδή δεν υπάρχει ούτε ο ναός, ούτε ο τόπος, ούτε προφήτης που να προαναγγέλλει κάτι από τα μελλοντικά, ούτε η κιβωτός, στην οποία βρίσκονταν οι πλάκες και ο Δεκάλογος, εκεί όπου έπρεπε να εκπληρώνονται οι τρεις εορτές, και πουθενά αλλού. Και, «Ότι θα αφαιρεθεί από τους Ιουδαίους η βασιλεία του Θεού, και θα δοθεί σε έθνος που θα παράγει τους καρπούς της». Αυτό θα ήταν το έθνος των Χριστιανών, το οποίο επιδεικνύει τους προσήκοντες καρπούς της κατά Θεόν πολιτείας. Ο Δαβίδ, «Εξομολόγηση και μεγαλοπρέπεια είναι το έργο του, και η δικαιοσύνη του μένει στον αιώνα του αιώνος».

«Θα θυμηθούν»: Διότι τα έθνη, δεχόμενα με υπομονή (ή υπόμνηση) και μέσω της ακοής το πάθος και την ανάσταση του Χριστού, σπεύδουν προς την επιστροφή. «Και θα προσκυνήσουν»: Κατά την ημέρα της κρίσεως· διότι τότε κάθε γένος των εθνών, και εκείνων που σέβονται τον Θεό και εκείνων που δεν Τον σέβονται, υποτάσσεται, προσκυνά και αφιερώνεται (ή υποτάσσεται κατ' ανάγκην). «Ότι του Κυρίου»: Διότι τότε από κάθε πνοή αναγνωρίζεται από όλους και ως βασιλιάς και ως δεσπότης. «Έφαγαν και προσκύνησαν»: Διότι όλοι οι βασιλείς, οι εξουσίες και οι έχοντες δύναμη· διότι αυτοί είναι οι πλούσιοι και απολαμβάνουν τα μυστήρια προσκυνώντας. «Ενώπιόν του»: Δηλαδή αυτοί που πεθαίνουν. «Και η ψυχή μου»: Η ψυχή του Χριστού (του Κυρίου)· διότι αυτή, ως ζωντανή και νικήτρια, ανέβαινε από τους νεκρούς και οι υπόλοιπες ψυχές την ακολουθούσαν (ή Τον ακολουθούσαν). «Και το σπέρμα»: Διότι σπέρμα του Θεού είναι η διαθήκη (η διδαχή) του Θεού, δηλαδή ο λόγος του Θεού. «Θα αναγγελθεί»: Στη μέλλουσα γενεά, τη γενεά των δικαίων. «Και θα αναγγείλουν»: Ο καθένας από τους δικαίους τότε θα αναγγείλει, δηλαδή θα επιδείξει τα έργα της δικαιοσύνης, έχοντας παρρησία ενώπιον του Θεού. «Στον λαό»: Διότι ο λαός εκείνος, ο λαός των δικαίων, μαζί με τους αγγέλους (τους δικαίους) υμνούν στους αιώνες των αιώνων.

Διότι οι εχθρικοί άνθρωποι παίρνουν τη μορφή ταύρων και μόσχων, σκύλων και μονοκερώτων, από τους οποίους λύτρωσε «την ταπείνωσή μου», δηλαδή τη σαρκική μου ουσία. Και εγώ «θα διηγηθώ το όνομά σου στους αδελφούς μου», τους αποστόλους, και «εν μέσω της εκκλησίας», της συναγωγής των Ιουδαίων, «θα σε υμνήσω», λέγοντας: «Οι φοβούμενοι τον Κύριο, αινέσατε αυτόν, όλο το σπέρμα του Ιακώβ, δοξάσατέ τον. Ας τον φοβηθεί όλο το σπέρμα του Ισραήλ, διότι δεν εξουθένωσε ούτε αποστράφηκε τη δέηση του» σαρκωθέντος «πτωχού, ούτε απέστρεψε το πρόσωπό του από εμένα, και όταν έκραξα προς αυτόν, με εισάκουσε». «Από εσένα», Πατέρα, «προέρχεται ο έπαινός μου» και εγώ «σε μεγάλη εκκλησία» θα σε δοξολογήσω· «τις ευχές μου θα εκπληρώσω ενώπιον εκείνων που σε φοβούνται», των μαθητών μου. «Θα φάνε οι φτωχοί» τη σύνεση της γνώσεως «και θα χορτάσουν, και θα αινέσουν τον Κύριο όσοι τον εκζητούν»· και «θα ζήσουν οι καρδιές τους στους αιώνες των αιώνων». «Θα θυμηθούν και θα επιστρέψουν προς τον Κύριο» μετά τον σταυρό «όλα τα πέρατα της γης και θα προσκυνήσουν» τον σταυρωθέντα «όλες οι πατριές των εθνών, διότι δική του είναι η βασιλεία και αυτός δεσπόζει στα έθνη». «

Ανήγειρε δε θείους ναούς παντού στην οικουμένη και τότε ακριβώς φάνηκε να εκπληρώνεται το λόγιο του Δαβίδ, «ότι βασιλιάς όλης της γης είναι ο Θεός»· και «ότι του Κυρίου είναι η γη και το πλήρωμά της»· και «ότι του Κυρίου είναι η βασιλεία και αυτός δεσπόζει επί των εθνών». Αυτός, δηλαδή, και οι ηγεμόνες του περιβάλλοντός του, και έκτοτε, όλα τα έθνη διήγαν εν ειρήνη και ησυχία, επειδή βεβαίως ο Χριστός δόξαζε τον δικό του βασιλιά, όπως ακριβώς είχε υποσχεθεί: «διότι όσους με δοξάζουν», λέει, «θα τους δοξάσω», όπως το εξήγγειλε δια του προφητικού στόματος.