Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 24:22

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

λύτρωσαι, ὁ Θεός, τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἄκακοι καὶ εὐθεῖς ἐκολλῶντό μοι, ὅτι ὑπέμεινά σε. Λύτρωσαι, ὁ Θεὸς, τὸν Ἰσραὴλ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ. Καὶ τοῦτό μοι πρὸς τοῖς ἄλλοις κατορθώμασι μέγα ὑπῆρξε, καὶ σοὶ τῷ Θεῷ φίλον· πολλοῖς γὰρ ἐγινόμην ὑπογραμμὸς καρτερίας, βίου τε σεμνοῦ καὶ μετανοίας καὶ ἐξομολογήσεως· διὸ ἄκακοι ἄνδρες καὶ εὐθεῖς συνήπτοντό μοι κολλώμενοι, καὶ συμβιοῦν ἀξιοῦντες, δι᾽ οὐδὲν ἕτερον ἢ ὅτι ὑπέμενον καρτερῶν, καὶ πάντα ὑπέφερον, σὲ τὴν ἐμαυτοῦ ἐλπίδα προβεβλημένος. Τούτοις ἅπασιν ἐπιλέγει· Λύτρωσαι, ὁ Θεὸς, τὸν Ἰσραὴλ ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ· ἤτοι αὐτὸς ἑαυτὸν ἐξομολογούμενος Ἰσραὴλ ὀνομάζων διὰ τὰ προλεχθέντα αὐτοῦ κατορθώματα· τοιοῦτος γάρ ἐστιν ὁ κατὰ ψυχὴν Ἰσραήλ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Άκακοι και ευθείς προσκολλήθηκαν σε μένα, διότι υπέμεινα προσδοκώντας Σε. Λύτρωσε, ω Θεέ, τον Ισραήλ από όλες τις θλίψεις του». Και αυτό υπήρξε μεγάλο για μένα, μαζί με τα άλλα κατορθώματα, και αρεστό σε Σένα τον Θεό· διότι έγινα για πολλούς υπόδειγμα καρτερίας, σεμνού βίου, μετανοίας και εξομολογήσεως. Γι' αυτό, άκακοι και ευθείς άνδρες ενώνονταν προσκολλώμενοι σε μένα και αξίωναν να ζουν μαζί μου, για κανέναν άλλο λόγο, παρά μόνο επειδή υπέμενα με καρτερία και τα υπέφερα όλα, έχοντας προβάλει Εσένα ως ελπίδα μου. Σε όλα αυτά προσθέτει ως επίλογο: «Λύτρωσε, ω Θεέ, τον Ισραήλ από όλες τις θλίψεις του»· δηλαδή, ονομάζει τον εαυτό του Ισραήλ κατά την εξομολόγησή του, εξαιτίας των προαναφερθέντων κατορθωμάτων του· διότι τέτοιος είναι ο κατά ψυχήν Ισραήλ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
ἐκ τῶν ἀναγκῶν Ἃς (ὡς) οἱ Ἰουδαῖοι, φησὶν ὁ Χριστός, ἐπιφέρουσί μοι. ἴδε τὴν ταπείνωσιν Νῦν τὴν φωνὴν (ἡ φωνὴ) τοῦ ἀνθρώπου, ὅ ἐστιν τοῦ Ἀδάμ· ἴδε πῶς, ταπεινωθεὶς ὑπὸ (ἀπὸ) τῆς πλάνης, κοπιῶ ἐν ταῖς ἀνάγκαις. καὶ ἄφες Μή τι, φησί, συγχωρήσεις, μή τι δὲ οὐ συγχωρήσεις, ἀλλ’ ὅλον με ἀνακαίνισον [καὶ ἐλέησον], ὡς θεὸς συμπαθής. ἴδε τοὺς ἐχθρούς Ἰδοῦ, δέσποτα, ὅτι πολλοὶ καὶ πανταχόθεν κατ’ ἐμοῦ στρατεύονται οἱ δαίμονες, φησὶν ὁ ἄνθρωπος· ἔστι δὲ ὅλον εἰς τὸν Χριστὸν καὶ εἰς τοὺς Ἰουδαίους. καὶ μῖσος Εὐεργετῶν γὰρ τοὺς Ἰουδαίους ὁ Χριστὸς οὐκ ἐπαύσατο· αὐτοὶ δὲ μισοῦντες αὐτόν, ὡς τὰ μέγιστα ἀδικούμενοι παρ’ αὐτοῦ. φύλαξον Ὁ Χριστὸς ὡς ἄνθρωπος προσεύχεται, τὸ δὲ ὅλον ὑπὲρ τοῦ ἀνθρώπου λέγει. μὴ καταισχυνθείην Ἡ γὰρ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει τοὺς κεκτημένους αὐτὴν ἀεί. ἄκακοι καὶ εὐθεῖς Πατριάρχαι καὶ προφῆται καὶ ἀπόστολοι καὶ μάρτυρες, εἰδότες τὸ πάθος τοῦ Χριστοῦ, ὑπέμειναν καὶ αὐτοὶ [τῇ πίστει] νευρούμενοι. λύτρωσαι ὁ θεός Τὸν λαὸν τῶν πιστῶν· Ἰσραὴλ γὰρ ὁρῶν θεὸν ἑρμηνεύεται· ὁ ἐξ ἐθνῶν δὲ λαὸς ὁρᾷ τὸν θεόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Από τις θλίψεις», τις οποίες, λέει ο Χριστός, μου προξενούν οι Ιουδαίοι. «Δες την ταπείνωσή μου»: Τώρα ακούγεται η φωνή του ανθρώπου, δηλαδή του Αδάμ· δες πώς, έχοντας ταπεινωθεί από την πλάνη, κοπιάζω μέσα στις θλίψεις. «Και συγχώρεσε»: Δεν λέει να συγχωρήσεις κάτι και κάτι άλλο να μην το συγχωρήσεις, αλλά ανακαίνισέ με ολόκληρο [και ελέησέ με], ως Θεός συμπαθής. «Δες τους εχθρούς»: Δες, Δέσποτα, ότι πολλοί και από παντού στρατεύονται εναντίον μου οι δαίμονες, λέει ο άνθρωπος· όμως αναφέρεται εξ ολοκλήρου στον Χριστό και στους Ιουδαίους. «Και με μίσος»: Διότι ο Χριστός δεν σταμάτησε να ευεργετεί τους Ιουδαίους· αυτοί όμως τον μισούσαν, σαν να αδικούνταν τα μέγιστα από αυτόν. «Φύλαξε»: Ο Χριστός προσεύχεται ως άνθρωπος, αλλά τα λέει όλα αυτά υπέρ του ανθρώπου. «Ας μην καταισχυνθώ»: Διότι η ελπίδα δεν ντροπιάζει ποτέ αυτούς που την έχουν διαρκώς. «Άκακοι και ευθείς»: Οι Πατριάρχες και οι προφήτες και οι απόστολοι και οι μάρτυρες, γνωρίζοντας το πάθος του Χριστού, υπέμειναν και αυτοί, παίρνοντας δύναμη [με την πίστη]. «Λύτρωσε, ω Θεέ»: Τον λαό των πιστών· διότι το όνομα Ισραήλ ερμηνεύεται ως «εκείνος που βλέπει τον Θεό»· και ο λαός που προέρχεται από τα έθνη βλέπει τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τοὺς ψαλμούς
Ἀπ’ ἐντεῦθεν δὲ ἄρχεται πάλιν μεσίτης Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων καλεῖσθαι ὁ πτωχεύσας μέχρι σαρκός, ὁ ἄρας ἐφ’ ἑαυτὸν καὶ ἰδιοποιησάμενος τοῦ κόσμου τὴν ἁμαρτίαν καὶ μυριάκις ἐν τοῖς ψαλμοῖς ἁμαρτωλὸν ἑαυτὸν ὀνομάζων, «Ἐπίβλεψον ἐπ’ ἐμὲ» μελετῶν πρὸς τὸν πατέρα «καὶ ἐλέησόν με, ὅτι μονογενὴς καὶ πτωχός εἰμι ἐγὼ» ἐν τῇ τοῦ δούλου μορφῇ. «Αἱ θλίψεις τῆς καρδίας μου ἐπληθύνθησαν» ἐκ παρανόμων ἀνδρῶν· «ἐκ τῶν ἀναγκῶν μου ἐξάγαγέ με» καὶ τῆς τῶν δυσμενῶν δυσμενείας. «Ἴδε τὴν ταπείνωσίν μου καὶ τὸν κόπον μου» τὴν μέχρις αἵματος· «καὶ ἄφες πάσας τὰς ἁμαρτίας μου», ἃς ἀνελαβόμην ὁ μὴ γνοὺς ἁμαρτίαν διὰ τὸ σῶσαι τὸν ἄνθρωπον. «Ἴδε τοὺς ἐχθρούς μου, ὅτι ἐπληθύνθησαν καὶ μῖσος ἄδικον ἐμίσησάν με. φύλαξον τὴν ψυχήν μου καὶ ῥῦσαί με» τῆς τυραννίδος τοῦ ᾅδου, «μὴ καταισχυνθείην ὅτι ἤλπισα ἐπὶ σέ. Ἄκακοι καὶ εὐθεῖς ἐκολλῶντό μοι» μαθηταί, «ὅτι» μέχρι σταυροῦ καὶ θανάτου «ὑπέμεινά σε Κύριε». «Λύτρωσαι, ὁ Θεός,» τὸν ὁρῶντά σε νῦν ὁμοούσιον «Ἰσραήλ, ἐκ πασῶν τῶν θλίψεων αὐτοῦ» μετὰ τὴν τρίτην ἡμέραν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Από εδώ και στο εξής, λοιπόν, αρχίζει πάλι να ονομάζεται μεσίτης Θεού και ανθρώπων αυτός που πτώχευσε μέχρι την πρόσληψη της σάρκας, αυτός που σήκωσε επάνω του και οικειοποιήθηκε την αμαρτία του κόσμου και αναρίθμητες φορές στους Ψαλμούς ονομάζει τον εαυτό του αμαρτωλό, λέγοντας προς τον Πατέρα: «Επίβλεψε σε εμένα και ελέησέ με, διότι εγώ είμαι μονογενής και φτωχός» λαμβάνοντας τη μορφή του δούλου. «Οι θλίψεις της καρδιάς μου πληθύνθηκαν» από παράνομους άνδρες· «βγάλε με από τις ανάγκες μου» και από την εχθρότητα των εχθρών. «Δες την ταπείνωσή μου και τον κόπο μου» που έφτασε μέχρι αίματος· «και συγχώρεσε όλες τις αμαρτίες μου», τις οποίες ανέλαβα εγώ, ο αναμάρτητος, για να σώσω τον άνθρωπο. «Δες τους εχθρούς μου, ότι πληθύνθηκαν και με μίσησαν με μίσος άδικο. Φύλαξε την ψυχή μου και γλίτωσέ με» από την τυραννία του άδη, «ας μην καταντροπιαστώ, επειδή ήλπισα σε σένα. Άκακοι και ευθείς προσκολλώνταν σε εμένα», οι μαθητές, «διότι» μέχρι τον σταυρό και τον θάνατο «σε υπέμεινα, Κύριε». «Λύτρωσε, ω Θεέ,» τον Ισραήλ που σε βλέπει τώρα ομοούσιο, «από όλες τις θλίψεις του» μετά την τρίτη ημέρα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες