Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 25:11

«Αυτός που λέει την αλήθεια μέσα στην καρδιά του.» Έπειτα ο Δαβίδ: Αν αυτός που λέει την αλήθεια, Δέσποτα, κατοικεί μαζί σου, «τη δικαιοσύνη σου δεν την έκρυψα μέσα στην καρδιά μου, την αλήθεια σου και το σωτήριό σου τα ομολόγησα, δεν έκρυψα την αλήθεια σου από μεγάλο πλήθος.» «Αυτός που δεν δολιεύτηκε με τη γλώσσα του.» Έπειτα ο Δαβίδ: Και αν αυτός που δεν δολιεύτηκε με τη γλώσσα του, Δέσποτα, κατοικεί μαζί σου, «Κύριε, με δοκίμασες και με γνώρισες· εσύ γνώρισες το κάθισμά μου και την έγερσή μου, ότι δεν υπάρχει δόλος στη γλώσσα μου.» «Και δεν έκανε κακό στον πλησίον του.» Έπειτα πάλι ο Δαβίδ: Και αν αυτός που δεν έκανε κακό στον πλησίον του κατοικεί μαζί σου, Δέσποτα, «εγώ όμως πορεύθηκα με την ακακία μου. Πορευόμουν με την ακακία της καρδιάς μου. Αν ανταπέδωσα κακά σε αυτούς που μου ανταπέδιδαν κακά,» ας μην κατοικήσω ως φίλος μαζί σου, αλλά «ας πέσω λοιπόν άδειος μπροστά στους εχθρούς μου. Και δεν έκανε κακό στον πλησίον του, και δεν δέχθηκε χλευασμό για τους πιο κοντινούς του.» Έπειτα ο Δαβίδ: Και αν αυτός που δεν χλευάζεται εξαιτίας των οικείων του κατοικεί μαζί με τον Θεό, κι αυτό το κατόρθωσα: «Αυτόν που καταλαλούσε κρυφά τον πλησίον του, αυτόν τον εξέδιωκα· με εκείνον που έχει υπερήφανο βλέμμα και άπληστη καρδιά, με αυτόν δεν συνέτρωγα. Εκείνος που πορεύεται σε οδό άμεμπτη, αυτός με υπηρετούσε.»

Όπως ακριβώς το παιδί δεν γνωρίζει την υπερηφάνεια, δεν γνωρίζει τον δόλο και τη ραδιουργία. Επίσης, υπάρχουν κάποιοι από αυτούς που κατοικούν στην ύπαιθρο, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τις εμπορικές κακουργίες, ούτε τις διαπλοκές στα δικαστήρια. Τέτοιους ανθρώπους τους ονομάζουμε άκακους, όχι επειδή έχουν αποχωριστεί την κακία κατά προαίρεση, αλλά επειδή δεν έχουν φτάσει ακόμη σε πείρα της πονηρής έξης. Άκακος όμως κυρίως είναι αυτός, όπως ήταν ο Δαβίδ, που λέει: «Εγώ όμως πορεύθηκα με την ακακία μου»· δηλαδή αυτός που έχει απομακρύνει κάθε πονηρία μέσω της κατ' αρετήν ασκήσεως της ψυχής του, ο οποίος και αξιώνεται την κληρονομία των αγαθών. Διότι ο Κύριος δεν θα στερήσει τα αγαθά από εκείνους που πορεύονται με ακακία.

«Εγώ δε εν ακακία»: Ο Χριστός, ως ο μόνος ελεύθερος από κάθε κακία· διότι ούτε στους Ιουδαίους ανταπέδωσε κακό αντί κακού (κακών). «Λύτρωσέ με»: Από τη συνοχή των Ιουδαίων, για τους οποίους είπε: «Πατέρα, αν είναι δυνατόν, ας παρέλθει από εμένα αυτό το ποτήριο»· διότι, για να δείξει ότι αληθινά προσέλαβε την ανθρώπινη φύση, υπέπιπτε στον φόβο. «Διότι το πόδι»: Όταν βρισκόταν επί του σταυρού στον Γολγοθά· διότι στάθηκε εκεί, για να ανορθώσει τον κόσμο. «Στις εκκλησίες»: Αφού συγκρότησε μέσω του σταυρού και της ανάστασης τις εκκλησίες (στις εκκλησίες), μέσα στις οποίες ευλογείται ο Θεός από τους χορούς των αγίων.

Γι' αυτό: «Εμίσησα εκκλησία», δηλαδή συνάθροιση «πονηρευομένων και μαζί με ασεβείς δεν θα καθίσω», αλλά: «Θα νίψω τα χέρια μου ανάμεσα σε αθώους» πρώτα και θα καθαριστώ και έπειτα έτσι «θα κυκλώσω το θυσιαστήριό σου για να ακούσω τη φωνή της αινέσεώς σου». Διότι πρέπει αυτοί που παραστέκονται στο θυσιαστήριο να έχουν αθώα τα χέρια τους και, όσο είναι εφικτό, καθαρή την καρδιά, και με χείλη αγνά να μεταδίδουν τα θαυμάσια του Θεού. «Κύριε, αγάπησα την ευπρέπεια του οίκου σου», του αισθητού καθώς και του νοητού, στους οποίους εσύ ευαρεστείσαι να κατοικείς, εξαιτίας της ευπρέπειας. «Μην καταστρέψεις μαζί με τους ασεβείς την ψυχή μου, και μαζί με άνδρες αιμάτων τη ζωή μου, στα χέρια των οποίων υπάρχουν ανομίες, και η δεξιά τους γέμισε από δώρα». Με αυτούς δεν επέλεξα να καθίσω, αλλά απέφυγα τη συνάθροισή τους, ώστε να μην χαθώ μαζί τους. «Εγώ όμως πορεύθηκα με ακακία, λύτρωσέ με, Κύριε, και ελέησέ με». «Το πόδι μου στάθηκε σε ευθύτητα» στα δικά σου προστάγματα, και από εδώ και στο εξής λοιπόν «στις εκκλησίες θα σε ευλογήσω, Κύριε», δηλαδή, στις συναθροίσεις θα σε κηρύξω και θα σε μεγαλύνω, Κύριε.