Πατερικές αναφορές στο ΨΑΛΜΟΙ 25:9

Κύριε, αγάπησα την ευπρέπεια του οίκου σου. [Ποθώ, λέγει, να αντικρίσω τον θείο οίκο, αυτόν που ακτινοβολεί τη δική σου χάρη.] Ευπρέπεια του οίκου είναι όσοι διαπρέπουν μέσα στην Εκκλησία δια της θεοσεβείας. Μη συναπολέσεις την ψυχή μου μαζί με τους ασεβείς.

Διότι δεν επιτρέπεται να αμφιβάλλουμε ότι οποιοσδήποτε από εκείνους που συγκαταλέγονται στους αγιασμένους, έχοντας την αρετή σαν κάποιο σπίτι, αν τυχόν απομακρυνθεί από τον αγιασμό, θα καταστραφεί μαζί με τους άλλους και θα υποβληθεί στις ίδιες τιμωρίες που επιβάλλονται σε εκείνους οι οποίοι έχουν νοσήσει με την ασελγή και αθεράπευτη ζωή. Γι' αυτόν τον λόγο και ο θεσπέσιος Ψαλμωδός μας λέει: «Μην καταστρέψεις την ψυχή μου μαζί με τους ασεβείς, και τη ζωή μου μαζί με ανθρώπους αιμάτων, στα χέρια των οποίων βρίσκονται οι ανομίες». Πρόσεξε λοιπόν ότι λέει: «Δεν θα βγείτε από την πόρτα του σπιτιού σας μέχρι το πρωί». Διότι η Ιερή Γραφή παρομοιάζει με νύχτα τον παρόντα αιώνα, ενώ με ημέρα που αναμένεται να έρθει, τον μέλλοντα αιώνα. Και γι' αυτό ο μακάριος Παύλος, βλέποντας τον παρόντα αιώνα να φτάνει ήδη στο τέλος του, και τον μέλλοντα αιώνα να είναι πλέον κοντά, σχεδόν προ των πυλών, συμβούλευε λέγοντας: «Η νύχτα προχώρησε και η ημέρα πλησίασε. Ας αποθέσουμε λοιπόν τα έργα του σκότους και ας ενδυθούμε τα όπλα του φωτός, ώστε να περπατήσουμε με ευπρέπεια όπως κατά τη διάρκεια της ημέρας». Συνεπώς, το «μέχρι το πρωί» θα μπορούσε να υποδηλώνει όλη τη διάρκεια του βίου, δηλαδή μέχρι να φανερωθεί ο μέλλων καιρός. Και πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό σε σχέση με εμάς; Διότι στο τέλος της ζωής του καθενός έχει σχεδόν ήδη εισέλθει ο μέλλων αιώνας.

«Και με τους ασεβείς Έλληνες», λέει, «και τους κακόπιστους», όσους διαλογίζονται κακά για τον Θεό. «Θα νιφθώ ανάμεσα στους αθώους». Αυτοί δε είναι όσοι δεν μόλυναν τα δεξιά τους χέρια με δώρα για κακούς σκοπούς και από αρπαγές. Αλλά στην πραγματικότητα είναι ο Χριστός· διότι αυτός είναι ο αθώος. «Και θα περικυκλώσω». Το νοερό (θυσιαστήριο), στο οποίο η ψυχή παρίσταται αδιάλειπτα κυκλώνοντάς το, δηλαδή προσκυνώντας το. «Για να ακούσω». Τον ύμνο των αγγέλων οι δίκαιοι τον έχουν ακατάπαυστα. «Και να διηγηθώ». Δοξάζοντας τον Θεό μέσω της μελέτης του νόμου και της αγγελικής υμνωδίας. «Κύριε, αγάπησα». Της Εκκλησίας· εννοεί όμως και τον οίκο της σάρκας, στον οποίο η ψυχή κατοικεί με καθαρότητα. «Και τον τόπο». Της Σιών και της αναστάσεως· διότι αυτοί είναι τόποι (ή τόπος) δόξας, αφού ο Κύριος κατασκήνωσε σε αυτούς. «Μη με συναπολέσεις». Εννοεί με τους Ιουδαίους και τους Έλληνες και όσους δεν δέχτηκαν τη σφραγίδα του Χριστού· απεύχεται δε ο Χριστός και τους Ιουδαίους ως ασεβείς. «Και με άνδρες». Των οποίων τα χέρια είναι γεμάτα αίμα, κυρίως των Ιουδαίων, οι οποίοι σκότωσαν τον Κύριο της δόξης. «Στα χέρια των οποίων». [Διότι ούτε γι' αυτό δεν μετανόησαν, επειδή ακόμη και τώρα δεν παύουν να χλευάζουν τον Χριστό· γι' αυτό μέχρι τη συντέλεια έχουν την ανομία στα χέρια τους]. «Η δεξιά τους». Διότι γέμισαν τα δεξιά τους χέρια με αργύρια και τα έδωσαν στον Ιούδα και στους στρατιώτες.

Ο δε Πιλάτος είπε: «Εγώ δεν βρίσκω καμία ενοχή σε αυτόν». Όχι μόνο εσύ, ω Πιλάτε, αλλά ούτε οι Ιουδαίοι, ούτε οι τυφλοί, ούτε οι νεκροί, ούτε ο ήλιος, ούτε η σελήνη, ούτε ο κόσμος, ούτε όλοι οι δίκαιοι προφήτες και οι μάρτυρες, ούτε ο προφήτης που λέει: «Αυτός που δεν έπραξε αμαρτία, ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα του». Όλοι συμφωνούν με τον Πιλάτο εκφέροντας δίκαιη κρίση. Μόνοι οι Ιουδαίοι πολεμούν, δικάζοντας με κραυγές και φιλονικώντας να επισκιάσουν την αλήθεια με τον θόρυβο, επιβεβαιώνοντας έτσι τον λόγο του Ησαΐα: «Περίμενα να παραγάγει σταφύλια, έβγαλε όμως αγκάθια, και όχι δικαιοσύνη, αλλά κραυγή». Ενόσω συνέβαιναν αυτά, και ο Πιλάτος δεν μπορούσε ούτε να μιλήσει ούτε να ακούσει εξαιτίας της γενικής ταραχής, και ενώ ετοιμαζόταν εξέγερση, έστειλε μήνυμα προς αυτόν η γυναίκα του, ως καλή βοηθός, συγκρατώντας τον άνδρα της που έσπευδε, λέγοντας: «Ας μην υπάρχει τίποτα μεταξύ εσένα και εκείνου του δικαίου. Αν μεν μπορείς, σώσε τον· αν πάλι δεν μπορείς, διάσωσε τον εαυτό σου». Ήταν σαν να έλεγε σχεδόν το λόγιο του Δαβίδ: «Μην καταστρέψεις την ψυχή σου μαζί με τους ασεβείς, και τη ζωή σου μαζί με άνδρες αιμάτων». «Ας μην υπάρχει τίποτα μεταξύ εσένα και εκείνου του δικαίου· διότι πολλά υπέφερα στο όνειρό μου εξαιτίας του». Αποδείχθηκε άλλος Ιωσήφ, βλέποντας την αλήθεια μέσα από τα όνειρα, δίνοντας μαρτυρία ενάντια στις κραυγές των Ιουδαίων· διότι έπρεπε αυτοί να νικηθούν από γυναίκες.

Γι' αυτό: «Εμίσησα εκκλησία», δηλαδή συνάθροιση «πονηρευομένων και μαζί με ασεβείς δεν θα καθίσω», αλλά: «Θα νίψω τα χέρια μου ανάμεσα σε αθώους» πρώτα και θα καθαριστώ και έπειτα έτσι «θα κυκλώσω το θυσιαστήριό σου για να ακούσω τη φωνή της αινέσεώς σου». Διότι πρέπει αυτοί που παραστέκονται στο θυσιαστήριο να έχουν αθώα τα χέρια τους και, όσο είναι εφικτό, καθαρή την καρδιά, και με χείλη αγνά να μεταδίδουν τα θαυμάσια του Θεού. «Κύριε, αγάπησα την ευπρέπεια του οίκου σου», του αισθητού καθώς και του νοητού, στους οποίους εσύ ευαρεστείσαι να κατοικείς, εξαιτίας της ευπρέπειας. «Μην καταστρέψεις μαζί με τους ασεβείς την ψυχή μου, και μαζί με άνδρες αιμάτων τη ζωή μου, στα χέρια των οποίων υπάρχουν ανομίες, και η δεξιά τους γέμισε από δώρα». Με αυτούς δεν επέλεξα να καθίσω, αλλά απέφυγα τη συνάθροισή τους, ώστε να μην χαθώ μαζί τους. «Εγώ όμως πορεύθηκα με ακακία, λύτρωσέ με, Κύριε, και ελέησέ με». «Το πόδι μου στάθηκε σε ευθύτητα» στα δικά σου προστάγματα, και από εδώ και στο εξής λοιπόν «στις εκκλησίες θα σε ευλογήσω, Κύριε», δηλαδή, στις συναθροίσεις θα σε κηρύξω και θα σε μεγαλύνω, Κύριε.